LG is de laatste jaren innovatief bezig met smartphones. De G3 had een scherm met QHD-resolutie, de G4 sprong er uit met de camera en leren achterkant. De G5 heeft een metalen behuizing én verwisselbare batterij. Maar kan de G5 met de verbluffende Galaxy S7 meelopen, die tegelijkertijd verscheen?

Onlangs testte ik de Fairphone 2 uit, die modulair wat opgebouwd. Innovatief, maar mooi is het toestel niet. De G5 is niet even modulair als de Fairphone, maar weet er wel fraai uit te zien met een metalen behuizing. Ondanks wat LG beweert is de behuizing niet unibody, oftewel één metalen geheel. De onderkant is met een knopje aan de zijkant los te maken, waarna de module met de batterij losgetrokken kan worden. Handig, want zo kun je de batterij vervangen, maar ook andere modules plaatsen. Goed voor de duurzaamheid van het toestel, maar ook opent het de deur voor interessante accessoires. Lees ook onze review van de LG V10 - luxe conceptsmartphone

Afwerking

Het concept roept de vraag op of de onderkant niet te makkelijk loskomt als het knopje per ongeluk in je broekzak ingedrukt wordt. Al snel tijdens het testen kwam ik erachter dat je je daar geen zorgen over hoeft te maken. Nee, om de onderkant los te maken moet je zelfs behoorlijk wrikken. Het is niet helemaal prettig afgewerkt en helaas valt dat voor de algemene afwerking van het toestel te zeggen: veel scherpe randjes van het metaal, de vingerafdrukscanner (die aan de achterkant geplaatst is en tevens dienst doet als home-knop) rammelt en aan de bovenkant kwamen we zelfs nog wat lijmrandjes tegen.

©PXimport

Het knopje aan de onderkant druk je in om de batterijmodule los te maken.

Dat zijn kleine details, die extra opvallen omdat de ontwerpers duidelijk hard hebben gewerkt om het toestel er mooi (en uniek!) uit te laten zien, maar het toestel is voor zijn metalen constructie opvallend licht. Met een iets betere afwerking zou het toestel veel beter in de hand liggen, en voor een toestel dat je meerdere malen per dag oppakt is dat niet geheel onbelangrijk.

Breedbeeld

Vorig jaar was de LG G4 uitgerust met de beste camera die we tot dusver op een smartphone gezien hadden. Maar intussen heeft aartsrivaal Samsung met de Galaxy S7 de lat op cameragebied in een klap een stuk hoger gelegd. LG brengt geen betere camerasensor dan de S7. Maar de G5 heeft voor fotografen juist andere troefkaarten. Wil je je foto tot in de puntjes finetunen, met witbalans, sluitertijd en raw-fotografie? Dan biedt de camera-app van de G5 nog steeds veel mogelijkheden in de beste interface.

Opvallender is echter dat er een dubbele camera geplaatst is. Smartphones met zo'n dual camera zijn niet nieuw, maar meestal worden de twee lenzen aan de achterkant van het toestel gebruikt om samen een foto te maken. De G5 is net even anders, op de achterkant vinden we een gewone 16 megapixelcamera en een camera met een groothoeklens van 8 megapixel. Standaard wordt de groothoeklens gebruikt, maar afhankelijk van waarop je scherpstelt of hoe ver je inzoomt wordt de gewone camera ingeschakeld. Eventueel kun je ook makkelijk handmatig switchen tussen de twee met een druk op de knop in de camera-app.

De 16 megapixelcamera is dezelfde die LG vorig jaar al gebruikte op de G4. Een uitstekende camera, die vorig jaar zelfs als beste uit de bus kwam in een vergelijkende test. Maar inmiddels is deze wel voorbijgestreefd door de camera van de Galaxy S7 en Nexus 6P. De groothoeklens weet wat minder detail vast te leggen, maar wel veel. De lens kan 135 graden om zich heen kijken, de gewone camera overigens 75 graden. Wanneer je bijvoorbeeld een toren fotografeert past deze in een keer op de foto. Dat is wel iets prettigs waar je snel aan went. De kwaliteit van de foto's zelf zijn vergelijkbaar met de camera met de gewone lens, alleen iets minder scherp. Dat merk je vooral wanneer je inzoomt.

©PXimport

Voor close-ups wordt automatisch de gewone camera geactiveerd.

Verbleekt

Qua beeldscherm zien we weinig verschil met zijn voorganger. De enorm hoge QHD-resolutie is natuurlijk gebleven en dankzij de opkomst van VR, zien we eindelijk de echte toegevoegde waarde van zo'n resolutie. Wanneer je het toestel in een VR-bril steekt (en niet ontoevallig biedt LG een speciale VR-bril aan voor de G5) merk je het verschil. Maar bij gewoon gebruik nog steeds nauwelijks. Het beeldscherm is natuurlijk wel scherp, maar ook helder. De kleuren worden alleen niet altijd heel goed weergegeven. Kortom een prima beeldscherm, maar het verbleekt toch wat tegenover het beeldscherm van de Galaxy S7. Net als de camera, specs en de accuduur, waar ik zometeen op terugkom. Maar dat is toch het grote mankement van de G5: er zijn unieke bouw-eigenschappen, maar omdat Samsung zich zo heeft uitgesloofd met de Galaxy S7 komt de G5 niet uit zijn schaduw als toestel in dezelfde prijsklasse.

Weinig rotzooi

Maar een negatieve eigenschap van de S7 weet de G5 wél weg te poetsen: bloatware. LG heeft opvallend weinig overbodige rotzooi voorgeïnstalleerd. Android (6.0 Marshmallow) is wel behoorlijk onder handen genomen, zoals we van de Zuid-Koreanen gewend zijn. Veel kinderlijke kleuren, dito icoontjes en een rommelige indeling van de instellingen. Vervelend is wel dat er geen app-overzicht is. Alle app-icoontjes worden tussen je homescreens met widgets gegooid. Vervelend en onoverzichtelijk. Uit de LG-applicatiewinkel Smartworld kun je LG Home 4.0 downloaden, zodat je weer het gewone uiterlijk van LG smartphones terugkrijgt. Overigens ben je nog beter af als je Nova Launcher uit de Play Store installeert.

De G5 draait de recentste Androidversie, 6.0. Hier heeft LG aan lopen sleutelen. Zo wordt er op het scherm altijd een klokje getoond, zodat je niet je smartphone hoeft aan te zetten om te zien hoe laat het is. Maar ook worden meldingen getoond. Als je meer uit je batterij wilt halen kun je dit overigens ook uitschakelen. In de instellingen vind je ook 'Smart Settings' terug, welke je misschien al kent van de G4. Hierin kun je instellingen automatiseren op basis van je locatie en tijd. Het is leuk en handig om je smartphone op deze manier te kunnen programmeren.

Weinig bloatware betekent meer systeemcapaciteit voor apps die je zelf installeert. Daarvoor heb je genoeg ruimte: van 32GB opslagruimte heb je er nog 20 beschikbaar. Maar ook kun je een geheugenkaartje gebruiken om de opslagruimte uit te breiden voor bijvoorbeeld muziek, foto's en video's. De batterijduur valt helaas wel wat tegen. Je houdt het wel een dag vol met een opgeladen batterij, maar het kan geen kwaad om een tweede batterij aan te schaffen en in je tas te steken als je langer op pad gaat.

©PXimport

De camera's zitten boven de vingerafdrukscanner.

Zoals een smartphone van 700 euro betaamt heeft het naast de eerder genoemde onderdelen ook goede specificaties om de komende twee jaar zorgeloos mee door te komen. De G5 heeft een nieuwe SnapDragon 820-processor en genoeg werkgeheugen. Maar positief is ook dat er een infraroodpoort aanwezig is, zodat de G5 de afstandsbediening van je televisie ook vervangt. Ook zien we aan de onderkant een nieuwe usb-c-ingang om je toestel op te laden of apparatuur op aan te sluiten.

Conclusie

Ik loop wel warm voor de G5. Het is een all-round toptoestel, waarbij de innovatie in z'n modulaire bouw én metalen behuizing zit. Leuk is daarbij dat er ook deuren geopend worden voor accessoires, alhoewel er nog weinig beschikbaar zijn. Het grote nadeel is echter dat hij niet uit de schaduw van de Galaxy S7 weet te komen. Wil LG de G5 als interessantere outsider presenteren, dan zal er een flinke hap van zo'n 150 à 200 euro uit de prijs genomen moeten worden.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.