LG is de laatste jaren innovatief bezig met smartphones. De G3 had een scherm met QHD-resolutie, de G4 sprong er uit met de camera en leren achterkant. De G5 heeft een metalen behuizing én verwisselbare batterij. Maar kan de G5 met de verbluffende Galaxy S7 meelopen, die tegelijkertijd verscheen?

Onlangs testte ik de Fairphone 2 uit, die modulair wat opgebouwd. Innovatief, maar mooi is het toestel niet. De G5 is niet even modulair als de Fairphone, maar weet er wel fraai uit te zien met een metalen behuizing. Ondanks wat LG beweert is de behuizing niet unibody, oftewel één metalen geheel. De onderkant is met een knopje aan de zijkant los te maken, waarna de module met de batterij losgetrokken kan worden. Handig, want zo kun je de batterij vervangen, maar ook andere modules plaatsen. Goed voor de duurzaamheid van het toestel, maar ook opent het de deur voor interessante accessoires. Lees ook onze review van de LG V10 - luxe conceptsmartphone

Afwerking

Het concept roept de vraag op of de onderkant niet te makkelijk loskomt als het knopje per ongeluk in je broekzak ingedrukt wordt. Al snel tijdens het testen kwam ik erachter dat je je daar geen zorgen over hoeft te maken. Nee, om de onderkant los te maken moet je zelfs behoorlijk wrikken. Het is niet helemaal prettig afgewerkt en helaas valt dat voor de algemene afwerking van het toestel te zeggen: veel scherpe randjes van het metaal, de vingerafdrukscanner (die aan de achterkant geplaatst is en tevens dienst doet als home-knop) rammelt en aan de bovenkant kwamen we zelfs nog wat lijmrandjes tegen.

©PXimport

Het knopje aan de onderkant druk je in om de batterijmodule los te maken.

Dat zijn kleine details, die extra opvallen omdat de ontwerpers duidelijk hard hebben gewerkt om het toestel er mooi (en uniek!) uit te laten zien, maar het toestel is voor zijn metalen constructie opvallend licht. Met een iets betere afwerking zou het toestel veel beter in de hand liggen, en voor een toestel dat je meerdere malen per dag oppakt is dat niet geheel onbelangrijk.

Breedbeeld

Vorig jaar was de LG G4 uitgerust met de beste camera die we tot dusver op een smartphone gezien hadden. Maar intussen heeft aartsrivaal Samsung met de Galaxy S7 de lat op cameragebied in een klap een stuk hoger gelegd. LG brengt geen betere camerasensor dan de S7. Maar de G5 heeft voor fotografen juist andere troefkaarten. Wil je je foto tot in de puntjes finetunen, met witbalans, sluitertijd en raw-fotografie? Dan biedt de camera-app van de G5 nog steeds veel mogelijkheden in de beste interface.

Opvallender is echter dat er een dubbele camera geplaatst is. Smartphones met zo'n dual camera zijn niet nieuw, maar meestal worden de twee lenzen aan de achterkant van het toestel gebruikt om samen een foto te maken. De G5 is net even anders, op de achterkant vinden we een gewone 16 megapixelcamera en een camera met een groothoeklens van 8 megapixel. Standaard wordt de groothoeklens gebruikt, maar afhankelijk van waarop je scherpstelt of hoe ver je inzoomt wordt de gewone camera ingeschakeld. Eventueel kun je ook makkelijk handmatig switchen tussen de twee met een druk op de knop in de camera-app.

De 16 megapixelcamera is dezelfde die LG vorig jaar al gebruikte op de G4. Een uitstekende camera, die vorig jaar zelfs als beste uit de bus kwam in een vergelijkende test. Maar inmiddels is deze wel voorbijgestreefd door de camera van de Galaxy S7 en Nexus 6P. De groothoeklens weet wat minder detail vast te leggen, maar wel veel. De lens kan 135 graden om zich heen kijken, de gewone camera overigens 75 graden. Wanneer je bijvoorbeeld een toren fotografeert past deze in een keer op de foto. Dat is wel iets prettigs waar je snel aan went. De kwaliteit van de foto's zelf zijn vergelijkbaar met de camera met de gewone lens, alleen iets minder scherp. Dat merk je vooral wanneer je inzoomt.

©PXimport

Voor close-ups wordt automatisch de gewone camera geactiveerd.

Verbleekt

Qua beeldscherm zien we weinig verschil met zijn voorganger. De enorm hoge QHD-resolutie is natuurlijk gebleven en dankzij de opkomst van VR, zien we eindelijk de echte toegevoegde waarde van zo'n resolutie. Wanneer je het toestel in een VR-bril steekt (en niet ontoevallig biedt LG een speciale VR-bril aan voor de G5) merk je het verschil. Maar bij gewoon gebruik nog steeds nauwelijks. Het beeldscherm is natuurlijk wel scherp, maar ook helder. De kleuren worden alleen niet altijd heel goed weergegeven. Kortom een prima beeldscherm, maar het verbleekt toch wat tegenover het beeldscherm van de Galaxy S7. Net als de camera, specs en de accuduur, waar ik zometeen op terugkom. Maar dat is toch het grote mankement van de G5: er zijn unieke bouw-eigenschappen, maar omdat Samsung zich zo heeft uitgesloofd met de Galaxy S7 komt de G5 niet uit zijn schaduw als toestel in dezelfde prijsklasse.

Weinig rotzooi

Maar een negatieve eigenschap van de S7 weet de G5 wél weg te poetsen: bloatware. LG heeft opvallend weinig overbodige rotzooi voorgeïnstalleerd. Android (6.0 Marshmallow) is wel behoorlijk onder handen genomen, zoals we van de Zuid-Koreanen gewend zijn. Veel kinderlijke kleuren, dito icoontjes en een rommelige indeling van de instellingen. Vervelend is wel dat er geen app-overzicht is. Alle app-icoontjes worden tussen je homescreens met widgets gegooid. Vervelend en onoverzichtelijk. Uit de LG-applicatiewinkel Smartworld kun je LG Home 4.0 downloaden, zodat je weer het gewone uiterlijk van LG smartphones terugkrijgt. Overigens ben je nog beter af als je Nova Launcher uit de Play Store installeert.

De G5 draait de recentste Androidversie, 6.0. Hier heeft LG aan lopen sleutelen. Zo wordt er op het scherm altijd een klokje getoond, zodat je niet je smartphone hoeft aan te zetten om te zien hoe laat het is. Maar ook worden meldingen getoond. Als je meer uit je batterij wilt halen kun je dit overigens ook uitschakelen. In de instellingen vind je ook 'Smart Settings' terug, welke je misschien al kent van de G4. Hierin kun je instellingen automatiseren op basis van je locatie en tijd. Het is leuk en handig om je smartphone op deze manier te kunnen programmeren.

Weinig bloatware betekent meer systeemcapaciteit voor apps die je zelf installeert. Daarvoor heb je genoeg ruimte: van 32GB opslagruimte heb je er nog 20 beschikbaar. Maar ook kun je een geheugenkaartje gebruiken om de opslagruimte uit te breiden voor bijvoorbeeld muziek, foto's en video's. De batterijduur valt helaas wel wat tegen. Je houdt het wel een dag vol met een opgeladen batterij, maar het kan geen kwaad om een tweede batterij aan te schaffen en in je tas te steken als je langer op pad gaat.

©PXimport

De camera's zitten boven de vingerafdrukscanner.

Zoals een smartphone van 700 euro betaamt heeft het naast de eerder genoemde onderdelen ook goede specificaties om de komende twee jaar zorgeloos mee door te komen. De G5 heeft een nieuwe SnapDragon 820-processor en genoeg werkgeheugen. Maar positief is ook dat er een infraroodpoort aanwezig is, zodat de G5 de afstandsbediening van je televisie ook vervangt. Ook zien we aan de onderkant een nieuwe usb-c-ingang om je toestel op te laden of apparatuur op aan te sluiten.

Conclusie

Ik loop wel warm voor de G5. Het is een all-round toptoestel, waarbij de innovatie in z'n modulaire bouw én metalen behuizing zit. Leuk is daarbij dat er ook deuren geopend worden voor accessoires, alhoewel er nog weinig beschikbaar zijn. Het grote nadeel is echter dat hij niet uit de schaduw van de Galaxy S7 weet te komen. Wil LG de G5 als interessantere outsider presenteren, dan zal er een flinke hap van zo'n 150 à 200 euro uit de prijs genomen moeten worden.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.