Als iPad-bezitter moet je over een grote woordenschat beschikken, getuige de vele moeilijke begrippen die je tegenkomt op je tablet of op de Apple-website. In dit artikel leggen we je uit welke technologieën er in je iPad zitten en wat dit precies betekent.

A8X-chip

De processor die ervoor zorgt dat je nieuwe iPad Air 2 zo goed werkt, heet A8X en is de opvolger van de A7-chip in de eerste iPad Air. De nieuwe chip is zo'n 40% sneller dan de A7 en is qua grafische prestatie zelfs 2,5 keer beter, aldus Apple zelf. Je kunt de A8X-chip in je iPad vergelijken met je Intel-processor in je pc of Mac: de A8X-chip is het hart van je iPad en zorgt ervoor dat apps snel openen, bewerkingen soepel verlopen en je systeem niet vastloopt. In de iPhone 6 vind je de A8-chip, die grotendeels gelijk is aan de A8X-chip. De A8X-chip heeft maar liefst drie processorkernen van 1,5 GHz, de A8 heeft er twee van 1,4 GHz.

M8-bewegingscoprocessor

De iPad Air 2 heeft bovendien een tweede processor. Deze is speciaal bedoeld om data van de sensoren in je iPad te verwerken. Want sensoren zitten er genoeg in je iPad, hierover lees je later meer. Apple noemt deze chip de M8-bewegingscoprocessor en deze is de opvolger van de A7-bewegingscoprocessor in de iPhone 5S. Alle data die binnenkomt van sensoren als de accelerometer, de gyroscoop en de omgevingslichtsensor in je iPad. De chip verzamelt deze data zelfs als je iPad in sluimerstand staat. Zodra je de iPad weer gebruikt, kan de chip de data doorspelen naar apps die deze data nodig hebben. De tweede chip in je iPad is handig, want zorgt ervoor dat de A8X-chip alle andere bewerkingen kan doen.

Accelerometer

De accelerometer of versnellingsmeter is één van de sensoren in je iPad en registreert acceleratie, oftewel versnelling. Een bekende toepassing van de versnellingsmeter is dat je door met je iPhone of iPad te schudden tekst kunt verwijderen, een afspeellijst op 'shuffle' kunt zetten of een bewerking ongedaan kunt maken. De sensor registreert in dit geval de snelle bewegingen van links naar rechts en geeft dit via de M8-chip door als een schuddende beweging. Een versnellingsmeter bestaat in je iPad uit piepkleine kristallen die reageren op de kleinste bewegingen.

©PXimport

Sommige apps herkennen een schuddende beweging.

Gyroscoop

De gyroscoop registreert ook beweging, maar op een iets andere manier dan de versnellingsmeter. De gyroscoop is een soort kompas, het registreert precies hoe ver je je iPad naar links draait of naar boven of beneden kantelt. Een klassieke gyroscoop heeft drie assen zodat het bewegingen in alle richtingen kan definiëren. In je iPad zit de gyroscoop in een speciale chip die wordt aangeduid als MEMS-gyroscoop, waarbij MEMS staat voor Micro Electro Mechanical System. Deze MEMS-gyroscoop is zo klein dat je het met het blote oog bijna niet kunt zien.

©PXimport

Een traditionele gyroscoop, in de iPad zit een digitale versie van dit mechanisme.

Omgevingslichtsensor

De omgevingslichtsensor in je iPad registreert of je je in een donkere of lichte omgeving bevindt en kan daar de helderheid van het beeldscherm op aanpassen. In het Engels heet dit onderdeel een Ambient Light Sensor, het bevindt zich naast de camera aan de voorkant van je iPad. Niet erg duidelijk te zien, maar als je je iPad in het licht houdt, valt het kleine rondje wel op. Als je bij Instellingen / Achtergrond en helderheid de schuif achter Pas automatisch aan aanzet, dan reageert het beeldscherm op het licht wat de omgevingslichtsensor registreert.

Barometer

Een barometer ken je waarschijnlijk nog wel uit het huis van je opa of oma. Je weet wel, zo'n ding dat met behulp van luchtdruk kan voorspellen of het mooi weer werd of niet. Als je wilt weten of het morgen zonnig wordt, kun je natuurlijk gewoon de weer-app op je iPad bekijken, maar de nieuwste iPad Air 2 heeft ook een barometer aan boord en kan dit gebruiken voor nauwkeurige metingen. Deze kan door apps gebruikt worden om luchtdrukmetingen weer te geven. In de App Store zijn de eerste apps die van de barometer gebruik maken al te vinden.

©PXimport

Met deze app kun je de informatie van de barometer in je iPad Air 2 uitlezen.

Touch ID

De iPhone 5S had hem al, maar de nieuwste iPad heeft nu ook een geïntegreerde vingerafdrukscanner. Apple noemt de achterliggende technologie Touch ID, hiermee kun je je tablet of smartphone ontgrendelen of apps kopen middels een vingerafdruk. Om Touch ID te activeren, moet de iPad een paar afdrukken van je vinger scannen. Dit doe je door in het instellingenmenu naar het kopje Touch ID en toegangscode te gaan en de optie aan te zetten.

Je vingerafdruk wordt niet in de software opgeslagen, maar op een gedeelte van de A8X-chip. Het is dus niet mogelijk dat je vingerafdruk zomaar op straat komt te liggen. De Touch ID-sensor is ingebouwd in de thuisknop van je iPad en bestaat uit meerdere lagen, de toplaag van saffierkristal zorgt er samen met een roestvrijstalen ring voor dat je vingerafdruk wordt herkend en er geen krasjes op de thuisknop komen.

©PXimport

iBeacon

iBeacon is een nieuwe technologie van Apple en is geïntegreerd in Apple-apparaten vanaf iOS 7. De techniek baseert zich op BLE (Bluetooth Low Energy) en betekent dat je iPad of iPhone middels een bluetooth-verbinding communiceert met een ander iBeacon-apparaat. Dit kan in de praktijk bijvoorbeeld een poortje bij de ingang van een winkel zijn. Zodra jij met je iPad in de buurt van dit poortje komt, communiceren je iPad en de iBeacon in het poortje met elkaar. Op je iPad kan vervolgens een melding komen met de dagaanbiedingen of openingstijden van de winkel. iBeacon is niet alleen voor Apple-apparaten beschikbaar, ook Android ondersteunt deze technologie.

©PXimport

Het logo van iBeacon.

NFC

NFC staat voor Near Field Communication en wordt vaak gebruikt als synoniem voor contactloos betalen. Door je tablet of smartphone dichtbij een betaalterminal te houden, kun je zo een bedrag betalen in een winkel. Het bedrag wordt dan automatisch van je creditcard afgeschreven. Dit is echter niet de enige functie waar NFC voor wordt gebruikt. Ook het uitwisselen van bestanden of andere informatie kan met behulp van NFC makkelijker door twee apparaten dicht bij elkaar te houden. In tegenstelling tot iBeacon gaat het bij NFC om een aparte chip. In de iPhone 6 en de toekomstige Apple Watch zit een NFC-chip die onder andere gebruikt kan gaan worden voor Apples eigen betaalsysteem Apple Pay. De iPad Air 2 heeft ook een NFC-chip, zo heeft de website iFixit.com ontdekt, deze is echter niet geschikt om contactloos mee te betalen. De afstand waarop NFC werkt, is maximaal tien centimeter.

©PXimport

Apple Pay wordt vooralsnog alleen in de VS uitgerold.

IPS-technologie en oleophobic coating

Een hele mondvol, maar deze twee termen hebben te maken met het scherm van je iPad. IPS-technologie staat voor 'In Plane Switching'. Dit zorgt ervoor dat het scherm vanuit verschillende hoeken goed te bekijken is, deze technologie vind je vooral terug in tv's en monitors. E-readers hebben geen schermen met IPS-technologie en kun je daarom niet goed lezen als je er niet recht voor zit. De oleophobic coating, oftewel vetafstotende laag, zorgt ervoor dat er zo min mogelijk vingerafdrukken op je iPad achterblijven. Deze beschermende laag wordt echter door het gebruik steeds minder. Je kunt een vloeibare coating kopen en opnieuw aanbrengen op het scherm om deze beter te beschermen tegen vet en water.

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.