Het nieuwe werken is hybride werken. Zo noemen we de vrijheid om te werken waar, wanneer en hoe jij wilt. De hardware bepaalt daarbij of je ook echt altijd en overal kunt werken en hoe goed je dan nog samenwerkt met anderen. Alle grote merken zeggen de ideale hardware voor het hybride werken in huis te hebben, maar is dat ook echt zo?

Nog niet zo lang geleden betekende een dag werken een dag op kantoor, net zoals studeren een dag in de schoolbanken was en je op een vrije dag ook nog echt offline kon zijn. Die tijd is voorbij. Het verplicht thuiswerken tijdens corona heeft een doorbraak geforceerd in de manier waarop we werken. En hoewel we inmiddels weer naar kantoor mogen, wil een groot deel van de mensen de voordelen van wat inmiddels hybride werken is gaan heten graag behouden.

Door niet elke dag naar kantoor te gaan, bespaar je reistijd en is werk en privé eenvoudiger te combineren. Bovendien kun je de plek waar je werkt afstemmen op de activiteit en de gewenste output. We weten immers al lang dat kantoortuinen waardeloze werkplekken zijn en geconcentreerd werken thuis veel beter gaat.

©Gorodenkoff Productions OU

Licht en energiezuinig

Wie kiest voor variabele werkplekken heeft weinig aan een traditionele desktop-pc. Voor hybride werken is een draagbare computer een must. Dat kan een laptop zijn, maar steeds vaker betreft het een convertible of tablet-pc. Aangevuld met een toetsenbord en soms een digitale pen beleeft de tablet-pc decennia na de eerste kennismaking dan toch nog zijn doorbraak.

De tablet-pc is licht, eenvoudig mee te nemen én energiezuinig. Niemand wil halverwege de werkdag overvallen worden door een lege accu, en de hele dag een voeding met oplaadsnoer meenemen is al helemaal een no-go. Een laag energieverbruik heeft als bijkomend voordeel dat er minder warmte geproduceerd wordt. Wie regelmatig met een computer op schoot werkt, weet hoe onaangenaam het voelt wanneer deze langdurig je bovenbenen verwarmt. De kans op ‘kachelbenen’ is bij een tablet-pc ook afwezig omdat alle hardware die warmte afgeeft in het beeldscherm-deel zit.

Gevraagd naar hun beste opties voor onze test kregen we van Microsoft twee modellen Surface Pro 9, van Apple de zesde generatie iPad Pro en van Samsung de Galaxy Tab S8 Ultra. We hebben deze apparaten beoordeeld op hun geschiktheid voor hybride werken voor normale (kantoor)werkzaamheden.

Contact behouden

Een deel van de hardware-eisen komt voort uit het niet meer dagelijks met collega’s op kantoor zijn. Het is bekend dat de binding tussen collega’s dan snel vermindert en de kans toeneemt dat de kwaliteit en consistentie van het geleverde werk afneemt. Doordat het moment bij de koffieautomaat verdwijnt, zijn er minder spontane gesprekken waar informeel informatie wordt gedeeld en creatieve oplossingen ontstaan. Deze momenten zijn van niet te onderschatten belang voor het samenwerken van mensen en bepalen in grote mate de cultuur binnen een organisatie.

Gebruik van collaboratiesoftware, zoals Microsoft Teams, Google Meet, Slack, Spike of Zoom, helpen dit probleem te beheersen, maar dan moet de hardware dat natuurlijk wel ondersteunen. Een goede camera is, net als goed geluid, een vereiste, evenals de mogelijkheid om eenvoudig een headset of stel oortjes te kunnen aansluiten. Het laatste biedt behalve privacy ook al snel een betere geluidskwaliteit.

Gebrek aan poorten

Heb je hardware die niet draadloos communiceert, zoals een mechanisch toetsenbord of een oudere headset die een eigen specifieke usb-dongle vereist, dan is het aansluiten al snel een uitdaging. Om kosten te besparen en hun apparaat zo licht en dun mogelijk te houden, is er namelijk vaak nog maar één fysieke aansluitmogelijkheid op een tablet-pc aanwezig. Dit is dan een usb-c-poort, die eveneens gebruikt wordt om het apparaat op te laden of te verbinden met een externe monitor. Om ook nog andere hardware met het apparaat te verbinden, is dus al snel een usb-hub of dockingstation nodig. Daarmee voeg je dan, afhankelijk van het model, een of meer usb-a en usb-c-poorten toe aan de configuratie, maar ook DisplayPort en HDMI-poorten voor de aansluiting van een externe monitor en soms een netwerkaansluiting om in plaats van wifi het fysieke netwerk te kunnen gebruiken.

Het aanbod van dergelijke usb-hubs is groot net als de onderlinge prijsverschillen, die van enkele tientjes tot honderden euro’s lopen. In marketinguitingen speelt vooral het aantal poorten dat het apparaat toevoegt een rol, maar voor aanschaf is het belangrijker in gebruiksscenario’s te denken. Heb je wel of geen thunderbolt nodig voor snelle opslag? Wil je tijdens het gebruik de tablet kunnen opladen of is dat niet nodig? Deze functies staan grotendeels los van het aantal poorten.

Altijd online

Behalve communicatie met randapparatuur is ook die met het netwerk en internet essentieel. Wifi 5 of 6 is standaard op de geteste apparatuur en doorgaans snel genoeg voor alle gangbare toepassingen en met voldoende bereik.

Dit verandert wanneer je onderweg bent. Dan is gebruik van een 4G/5G-datanetwerk het meest veilig en betrouwbaar. Niet elk apparaat ondersteunt dat of alleen in een duurdere versie. Apple en Samsung vragen een meerprijs voor een sim-slot, terwijl bij Microsoft alleen de ARM-versie van de Surface Pro dit biedt.

Software

Behalve de hardware speelt ook de software een belangrijke rol. De besturingssystemen van Apple en Samsung zijn ontwikkeld voor mobiele apparaten en zouden daarmee in het voordeel moeten zijn. Het gebruik bij hybride werken is echter anders dan bij een traditionele smartphone of tablet.

Zo zijn iOS en Android in beginsel niet gemaakt om meerdere taken naast elkaar te kunnen uitvoeren, iets wat op een werkplek standaard gebeurt. Deze mogelijkheid is pas heel recent toegevoegd, maar minder uitgebreid dan in Windows of macOS. Hetzelfde geldt voor het aansluiten van een externe monitor. Zowel op kantoor als thuis werk je gewoon prettiger met een groter beeld, maar voor mobiele besturingssystemen als iOS en Android was dat aanvankelijk geen vereiste en is dat pas zeer recent toegevoegd.

Apple iPad Pro (6th gen)

De nieuwste iPad Pro is er in een 11- en 12,9inch-uitvoering, maar alleen de variant met het grootste scherm heeft het mini-led XDR-beeldscherm met helderder wit en zwarter zwart.

Het 12,9inch-model is groot, maar niet te groot voor mobiel gebruik en biedt voldoende ruimte om goed op te werken. De interne opslag gaat van 128 GB tot 2 TB, maar de prijs die Apple voor de extra opslag vraagt, is weinig realistisch. Wifi 6E is standaard aanwezig op beide modellen, 4G/5G is optioneel, maar wederom niet goedkoop en zorgt voor een flinke meerprijs bovenop de toch al niet goedkope iPad Pro’s.

Dat geldt tevens voor de Apple Pencil waarmee je direct op het beeldscherm kunt tekenen en schrijven. De Apple Pencil heeft een harde tip en dat levert een minder fijne schrijf- en tekenervaring op dan bij een pen met een zachte punt. Een specifieke screenprotector kan de schrijfervaring verbeteren. De Apple Pencil is magnetisch en laadt op wanneer deze tegen de zijkant van de iPad Pro is geplakt. Een handig opbergvak ontbreekt helaas.

Drama

Opvallend genoeg zag Apple bij de tablets pas laat in dat er ook een zakelijke toepassing voor is. Apple begon dan ook pas recent met het geschikt maken van iOS voor bijvoorbeeld multitasking en de mogelijkheid een externe monitor te gebruiken. Officieel is iPadOS hier nu voor geschikt en in de basis is dit correct. Vensters schikken, apps groeperen en resizen of naar het andere beeldscherm verplaatsen, is via Stage Manager allemaal mogelijk. Erg intuïtief werkt het echter niet. Vooral het wisselen tussen schermen en het zelf organiseren van vensters is een drama.

Om de iPad Pro als laptop te gebruiken zijn er de Magic Keyboard en de Smart Keyboard Folio. De eerste bestaat uit een toetsenbord met trackpad en een inklapbare standaard waar de iPad Pro in landschapsmodus magnetisch in klikt. De Magic Keyboard is erg robuust, maar ook zwaar en absurd duur. De lichtere en goedkopere Smart Keyboard Folio zal ondanks het ontbreken van een trackpad al snel de voorkeur krijgen.

Ontwerpfout

Een echte ontwerpfout is de plaatsing van de camera aan de smalle kant op de voorzijde. Bij gebruik als beeldscherm in landschapsmodus in combinatie met een toetsenbord zit de camera dus aan de zijkant en zit je er dus nooit recht voor. De iPad Pro beschikt over één usb-c-poort met thunderbolt. Wil je meer apparatuur aansluiten, dan is een usb-hub een vereiste.

Pluspunten

Minpunten

Microsoft Surface Pro

De Surface Pro tablet-pc is een van de succesvolste producten van Microsoft. De Surface Pro is er met een Intel of een Microsoft SQ3-processor. Anders dan de M2-chip van Apple is deze SQ3 niet echt door Microsoft ontwikkeld, het is gewoon een Qualcomm Snapdragon met een andere naam erop.

De ARM-versie van de Surface is passief gekoeld en beschikt anders dan de Intel-versie niet over thunderbolt. Wel zijn beide voorzien van twee usb-c-poorten. Op de ARM-Surface Pro draait de ARM-versie van Windows, maar deze is identiek aan de ‘gewone’ Windows. Verschil merk je pas wanneer je x86-64-software gebruikt. Dan wordt een emulator gebruikt en dit gaat echt ten koste van de prestaties. Gelukkig is er een redelijk aanbod echte ARM-software, zoals Microsoft Office en Teams, en bijvoorbeeld Firefox.

Slimmigheidjes

Doordat de SQ3-processor over een neural engine beschikt, kan de ARM-versie van de Surface Pro on-the-fly slimme dingen doen met het beeld van de camera, zoals het aanpassen van het frame, het vervagen van de achtergrond of het beeld zo aanpassen dat het lijkt alsof je altijd in de camera kijkt. De Intel-versie kan dit niet, maar bijvoorbeeld Teams voor een deel weer wel. Het verschil in functionaliteit is uiteindelijk dus niet zo groot.

Ook heeft de camera aan de voorzijde op de Intel-tablet een hogere resolutie dan bij de ARM-tablet, maar beide camera’s voldoen prima voor gewoon videobellen. Wifi 6E is standaard, 4G/5G is er alleen op de ARM-versie.

Uitklapbare standaard

Handig is de uitklapbare standaard aan de achterkant van de Surface Pro; er is dus geen toetsenbord nodig om deze rechtop te zetten. Microsoft biedt deze wel, de Type Cover klikt magnetisch aan de voorzijde vast en beschermt dichtgeklapt het beeldscherm. Goedkoop is het niet, maar wel goedkoper dan bij de andere merken.

De Type Cover is er met en zonder opbergvak voor de Slim Pen 2. Deze stylus is klein en ovaal, ligt matig in de hand maar functioneert goed.

Intel-versie

Pluspunten

Minpunten

Microsoft Surface Pro 9 (ARM)

Pluspunten

Minpunten

Samsung Galaxy Tab S8 Ultra

Dat Samsung mooie dingen maakt, weten we en de Galaxy Tab S8 Ultra is daar een ultiem voorbeeld van. Het is een bijzonder fraaie tablet-pc met een waanzinnig 14,6inch-amoledscherm met even fantastische kleuren als de iPad.

Als enige biedt Samsung naast gezichtsherkenning ook een vingerafdrukscanner om te identificeren én levert het standaard een stylus mee. Deze S Pen is erg licht maar fijn rond van vorm en schrijft prima dankzij de zachte tip. Wat hardware betreft laat de Galaxy Tab S8 Ultra dus weinig te wensen over.

Verwarring

Dat geldt helaas niet voor de software. Anders dan Apple en Microsoft heeft Samsung geen eigen besturingssysteem, maar gebruikt het Android van Google. En daar waar Google nalatig is of onvoldoende gas geeft, probeert Samsung dat met zijn eigen OneUI te repareren. Dat levert op zijn best een matige ervaring op. Android- en Samsung-apps en opties zorgen samen voor onnodige verwarring. Het uitroepteken bij het account dat na enkele dagen verschijnt, betekent bijvoorbeeld niet dat het account onveilig is, alleen dat er nog geen Samsung-account is gekoppeld.

Externe monitor

Met DeX laat Samsung wél zien dat ze goede software kunnen maken. DeX laat een Samsung smartphone of tablet werken als een desktop-pc en is vooral nuttig om een externe monitor aan te sluiten. Anders dan de Stage Manager bij Apple werkt dit zeer overzichtelijk en logisch.

De Tab S8 Ultra tablet kan eigenlijk niet zonder de Tab S8 Ultra Book Cover Keyboard. In dezelfde kleur en met hetzelfde design, levert het een geheel op dat niet van een dunne laptop te onderscheiden is. Doordat de Tab S8 Ultra over een geïntegreerde standaard beschikt, is deze laptop-combinatie overal en in de juiste positie neer te zetten. Met de bookcover komt er aan de achterzijde van de Tab S8 Ultra een welkom opbergvak voor de S Pen bij.

Pluspunten

Minpunten

Conclusie

Hardware voor het hybride werken moet mobiel en licht zijn en voorzien van een goed beeldscherm. Daarnaast moet je een dag kunnen werken zonder op te laden en over voldoende mogelijkheden tot communicatie beschikken.

Eigenlijk voldoet alle geteste hardware aan de gestelde eisen, waarbij Apple en zeker Samsung het mooiste product leveren. Dat zij het uiteindelijk toch afleggen tegen de Intel-versie van de Surface Pro zit ‘m in het gebruiksgemak. Niet het mooiste, maar wel het beste apparaat.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.

De Motorola G57 Power valt op in het segment van betaalbare smartphones, vooral vanwege zijn grote uithoudingsvermogen. De adviesprijs is 250 euro en dat betekent dat je wel wat consessies doet - maar níet op batterijduur en robuustheid.

Om met dat laatste te beginnen: de Motorola Moto G57 Power beschikt namelijk over een riante batterij van 7.000 mAh. Hoewel het toestel met 210 gram en een dikte van 8,6 mm iets zwaarder aanvoelt dan concurrenten, blijft het ontwerp dankzij de afwerking van veganistisch leer prettig hanteerbaar. Motorola kiest daarnaast voor een vertrouwde ontwerptaal met opvallende Pantone-kleuren zoals Regatta en Corsair. Ondanks de kunststof behuizing blijft de bouwkwaliteit robuust; het beschikt over een MIL-STD-810H-certificering en IP64-classificatie, wat bescherming biedt tegen vallen, stof en waterspatten.

Het 6,72-inch lcd-scherm levert met zijn Full HD-resolutie en 120Hz-beeldverversing een vloeiende ervaring en een fijne piekhelderheid van 1.050 nits. De kleuren ogen bovendien levendig genoeg voor films, series en games. Verder is het display beschermd met Gorilla Glass 7i en kun je het met natte vingers blijven bedienen door de Water Touch-technologie. De Moto G57 beschikt tot slot over een audiojack (wow!), usb-c-poort en ondersteuning voor Dolby Atmos. De dikke onderrand is eigenlijk het enige visuele minpunt aan het design.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Onderscheidende batterijduur

De Moto G57 Power onderscheidt zich zoals gezegd door een enorme 7.000 mAh-batterij, die bij gemiddeld gebruik moeiteloos drie dagen meegaat. Zelfs bij intensief gebruik, zoals streamen en gamen, blijft er na een volle dag vaak nog zo'n veertig procent over (maar ook dat is natuurlijk afhankelijk van hoeveel je verder doet, maar toch). En dankzij de redelijke oplaadsnelheid van 33 watt kun je het toestel in principe met iets meer dan een uur volledig opladen. Hecht je dus waarde aan een smartphone die lang meegaat, dan zal deze specialisatie je bevallen.

Onder de motorkap zit de nieuwe Snapdragon 6s Gen 4-processor, een zuinige chip die vlot genoeg is voor dagelijks gebruik en multitasking. Met 8 GB werkgeheugen loopt alles soepel, en ook een aantal populaire games draaien prima op gemiddelde instellingen zonder dat het toestel warm wordt. In combinatie met de forse accu en 128 GB uitbreidbare opslag voelt de Motorola Moto G57 Power aan als een nuchter, praktisch toestel dat doet wat het moet doen.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Prima software en camera's, maar…

De Motorola Moto G57 Power draait verder op Android 16 (nu de meest recente versie) met de verfijnde Hello UI. Het is een schone en opgeruimde ervaring met handige extra's zoals de voor velen bekende Moto-gebaren voor de zaklamp en camera. Qua ervaring heeft Motorola de animaties wat verbeterd (die zijn nu wat soepeler), maar het updatebeleid laat nog wat wensen over. Voor 250 euro kun je niet alles verwachten, maar één enkele Android-upgrade is wel karig. Daardoor is de kans groot dat je sneller dan gehoopt weer aan een nieuwe telefoon toe bent..

De cameraopstelling tot slot wordt geleid door een 50 MP Sony-hoofdsensor die bij goed daglicht verrassend natuurlijke kleuren en details vastlegt. Hoewel de 8 MP ultragroothoeklens minder presteert en foto's bij weinig licht wat zachter worden, zijn de resultaten voor deze prijsklasse best te pruimen. De selfiecamera blinkt uit in realistische huidtinten. Het camerasysteem is desondanks geen hoogvlieger, maar ook hier moeten we rekening houden met de prijs en het marktsegment. De camera's zijn duidelijk niet de prioriteit bij dit toestel.

Motorola Moto G57 Power kopen?

Ben je op zoek naar een smartphone met een maximale accuduur, dan is de Motorola Moto G57 Power een uitstekende keuze. Met zijn gigantische 7000 mAh-batterij en de efficiënte Snapdragon-chipset zet het toestel een fijne standaard in het budgetsegment. De camera en het beperkte updatebeleid zijn duidelijk zwakkere punten, maar het robuuste ontwerp en de schone Android-ervaring maken veel goed. Al met al is de G57 Power een nuchtere, betrouwbare smartphone voor wie niet telkens naar de oplader wil grijpen.