Soepmakers zijn enorm populair in onder meer België, maar zijn nog niet zo bekend in Nederland. Terwijl het toch echt bijzonder handige apparaten zijn. Wat kun je er zoal mee en waarom zou je een soepmaker in de keuken willen hebben?

Een blender met verwarmingselement

Ben je een echte soepliefhebber, dan kun je overwegen een soepmaker aan te schaffen. Je gooit hier simpelweg alle ingrediënten voor je soep in en het apparaat vermaalt groentes en andere ingrediënten tot een dunne of juist wat grovere soep, afhankelijk van de instelling die je kiest. Het apparaat leent zich overigens ook perfect voor lekkere pastasauzen, smoothies of jam.

Maar wat maakt een soepmaker dan anders dan een blender? Niet veel: het is in essentie een blender met een ingebouwd verhittingselement. Een soepmaker wordt om die reden weleens een 'heating blender' genoemd. Je kunt je soep of saus dus direct in het apparaat aan de kook brengen, waardoor er geen pan aan te pas hoeft te komen. Dat scheelt weer afwas! En in 20 tot 30 minuten ben je klaar.

Stroomverbruik: mag het ietsje meer zijn?

Net als veel andere apparaten die warmte genereren, verbruikt een soepmaker behoorlijk wat stroom. Ten opzichte van een normale blender is het energieverbruik ruim vier keer zo hoog. Maar bij een blender moet je natuurlijk nog zelf je soep of saus aan de kook brengen; bij een soepmaker zit dat al in het verbruik. Bovendien kun je dankzij de verschillende programma’s veel gerichter met je stroomverbruik omgaan. Zo laat je een pan op het vuur al snel te lang door pruttelen, terwijl de soepmaker zich na afloop van het programma vanzelf uitschakelt. Door het ontwerp blijft de soep daarna echter nog een tijd warm.

Aanschaf van een soepmaker

Waar moet je op letten als je een soepmaker koopt? Bedenk allereerst hoe groot het apparaat moet zijn. Voor hoeveel mensen ga je koken? Doorgaans staat 400 milliliter gelijk aan één portie soep. Veel blenders hebben een maximumcapaciteit van 1,6 liter of meer, dus dat is genoeg voor vier personen. Dat is ook meteen een nadeel van een soepmaker: wil je voor grotere groepen koken, dan is het apparaat niet handig en kun je beter een grote pan op het fornuis zetten.

Tegelijkertijd neemt een soepmaker natuurlijk ook een plek in op het aanrecht of in de kast. Vaak is zo’n apparaat al snel 20 tot 40 centimeter hoog en 20 tot 25 centimeter diep. Een soepmaker zal hierdoor niet zomaar in elke keuken passen.

Sommige modellen hebben verschillende standen, waardoor het makkelijker is om naast soep ook smoothies of pastasauzen te maken. Afhankelijk van de stand kan het apparaat bijvoorbeeld eerst de ingrediënten koken om ze vervolgens te pureren tot een gladde of wat grovere soep. Of misschien wil je liever jam maken: dan wordt het fruit eerst gekookt om een deel van de suikers eruit te koken en om de textuur van jam te krijgen. Voor het dessert, kunnen sommige soepmakers ook ijsblokjes en bevroren fruit verwerken.

Functies: verwarmen en schoonmaken

Een soepmaker moet de soep een tijdje op temperatuur kunnen houden. Sommige modellen slaan bijvoorbeeld na 40 minuten af, wat een beetje onhandig is als je een lekkere stoof wilt maken. Ook als je later nog balletjes of vermicelli wilt toevoegen, is het handig als de soep nog een tijd op kan blijven staan.

Hoe sneller, hoe beter gaat dus niet altijd op voor een soepmaker. Bij snelle soepmakers zijn de verse, rauwe ingrediënten (groente of vlees) aan het einde van het programma niet altijd voldoende gekookt. Zorg dus dat jouw model ook wat langere programma’s heeft. Hoe langer je de soep kunt laten pruttelen, hoe beter de smaken van de ingrediënten tot uiting komen.

Naast verschillende standen hebben soepmakers soms een schoonmaakprogramma. Voeg wat water en een paar druppels afwasmiddel toe en laat het apparaat zijn werk doen. Dat is handig, omdat sommige modellen veel ruimte in de vaatwasser kunnen innemen, maar ook omdat diverse modellen niet in de vaatwasser kunnen.

Conclusie

Een soepmaker is handig om snel en eenvoudig soepen, sauzen, smoothies of compotes te maken, maar is niet voor iedereen weggelegd. Voor grote groepen is de blender met verwarmfunctie te klein, terwijl het apparaat ook flink wat ruimte in je keuken inneemt. Er zijn wel vaak verschillende standen, waardoor je de soepmaker op meerdere manieren kunt gebruiken.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.