De tijden waarin je een gazon iedere week zelf moet maaien zijn allang voorbij. Met de juiste robotmaaier wordt je veld automatisch op exact de juiste lengte gehouden, maar bij de aanschaf bij zo'n machine komt veel kijken. Hoe werken de verschillende robotgrasmaaiers van Gardena, Husqvarna en andere merken, en welke past het best bij je tuin? We kijken naar drie machines om het voor je uit te zoeken.

Het basisidee achter een robotmaaier

Welke robotmaaier je ook koopt, het basisidee is bijna altijd hetzelfde: ze hebben allemaal een oplaadstation in de tuin en kunnen worden geprogrammeerd om op gezette tijden over je veld te gaan en alles te kortwieken. Een grote, rode stopknop zorgt dat je hem snel kunt uitschakelen als hij bijvoorbeeld dreigt over een tuinslang te rijden. Probeert iemand hem op te tillen, dan gaat er een alarm af dat je alleen kunt deactiveren met een ingestelde pincode. Zo voorkomen fabrikanten dat de buurman jouw maaier steelt om zijn eigen gazonnetje te onderhouden.

Het voornaamste verschil in maaiers zit in hoe ze de grenzen van je grasveld in de gaten houden. De één gebruikt een draad die je rond je gazon legt, terwijl een ander op gps leunt. Onderstaande drie maaiers gebruiken allemaal een net wat ander systeem – met ook wisselende resultaten.

Lees ook: Tuinonderhoud: zo maak je je tuin klaar voor de herfst

Gardena smart SILENO life

Het systeem dat de Gardena smart SILENO life gebruikt, is het populairst bij fabrikanten. Met speciale haringen bevestig je een grensdraad rond de randen van je gazon, met een extra draad die de maaier weer naar zijn oplaadstation kan sturen. Hierdoor leent het systeem zich het best voor kleine en middengrote tuinen: het aanleggen van zo'n snoer neemt immers even wat tijd in beslag. Al heeft de grasmaaierfabrikant ook installateurs die dat tegen betaling voor je doen. Dat kost tussen de 183 en 226 euro. 

Zo'n draad valt de eerste weken op, maar uiteindelijk vergroeit hij met je grasveld en is hij nagenoeg onzichtbaar. Een goede, minimalistische oplossing, al hadden we bij onze tests wel last van wat problemen. In de eerste week sneden de messen van de maaier bijvoorbeeld door de draad op een diagonaal stuk van de tuin waardoor de verbinding werd verbroken en de maaier weigerde zijn werk te doen.

De sensoren van de smart SILENO life hadden bij onze tests soms ook wat kuren - die waren op te lossen door de maaier heen en weer te schudden, tipte de fabrikant ons. Na een paar keer dat te hebben gedaan, werkte het systeem uiteindelijk wel vlekkeloos.

Dit is overigens meteen ook de meest betaalbare optie in onze tests. Het door ons geteste model kostte 1349 euro, maar dit exemplaar is gemaakt voor tuinen van 1000 vierkante meter. Heb je een veldje van hooguit 250 vierkante meter, dan zijn er kleinere Gardena-maaiers in deze reeks die voor minder dan 600 euro over de toonbank gaan.

Husqvarna NERA

De Husqvarna NERA is een systeem gebouwd voor grotere tuinen, met gazons tot 5000 vierkante meter. Een grensdraad is hierbij niet nodig – in plaats daarvan gebruikt de robotmaaier gps om je tuin in beeld te brengen en te zien waar de grenzen van het gazon precies lopen. 

Wel moet je daarbij een speciaal referentiestation in je tuin installeren op minstens twee meter hoogte. Als je die niet aan je huis of een hoge schutting kunt hangen, moet je dus een paal aan de rand van je veld neerzetten. Esthetisch geen fraaie oplossing, maar effectief is het wel: de NERA reed probleemloos op ons veld rond zonder problemen te veroorzaken. Omdat hij geen draad gebruikt, is er ook geen risico dat hij iets onbedoeld kapotsnijdt.

Het is meteen wel de duurste oplossing in onze lijst. De goedkoopste NERA kost 2869 euro. Dat is meteen ook een model voor tuinen van 2200 vierkante meter. Het is een systeem vooral bedoeld voor grotere tuinen, wat die hoge prijs weer deels rechtvaardigt.

RoboUP

De RoboUP is een nieuwe speler op de robotmaaiermarkt. Deze slimme maaier is afkomstig uit Hong Kong, waar hij werd geproduceerd na een succesvolle crowdfundingscampagne op Kickstarter. Hij belooft het beste van beide werelden van bovenstaande maaiers: de RoboUP werkt zonder grensdraad, maar heeft ook geen lompe paal in je tuin nodig om je gps-locatie te bepalen.

De RoboUP gebruikt namelijk zijn oplaadstation als referentiepunt voor het gps-systeem. Op papier een handig idee, maar we merkten bij onze tests dat dit in de praktijk wat haken en ogen heeft. Zo werkt het station pas goed als hij niet vlakbij hoge gebouwen staat – waardoor je hem in de praktijk niet naast een huis of schuur kunt zetten. Wij kregen hem pas aan de praat nadat we het station hadden verplaatst naar een open gedeelte van het veld, waar geen obstakels het gps-signaal tegenhielden.

Het daadwerkelijke gps-systeem werkte toen ook niet heel erg goed. RoboUP belooft dat de maaier de grenzen van je gazon detecteert, maar bij onze eerste ritten ging hij consequent richting de oprit naast het veld en kwam hij onder de auto vast te zitten. In zo'n geval is het mogelijk je veld met de hand af te bakenen door vanuit een app een rondje te rijden, maar dit werkte priegelig en onhandig. En zelfs toen werden grote delen van het gazon overslagen – en raakte de maaier in de war als hij in de buurt van een schommel kwam.

Het maakt het lastig om de RoboUP aan te raden - die met zijn vanaf-prijs van 1500 euro voor velden van 500 vierkante meter ook niet heel goedkoop is. We begrepen dat de maaier het beter doet op afgesloten velden met bijvoorbeeld een hek eromheen. Maar als je zulke stappen neemt, kun je net zo goed een grensdraad in het gras steken.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.