Wanneer je het over de ultieme nice-to-have hebt op het gebied van wonen, staat een inloopkast op menig interieur wish list toch wel redelijk bovenaan. Het begint met wat verbeeldingskracht, inspiratie, handige tips en vooral; praktische werkwijzen. Niet iedereen is tenslotte een high-end architect of bouwkundig ingenieur :-) Lees hieronder hoe ook jij over deze luxe woontoepassing kunt beschikken!

Gereedschapslijst inloopkast

Bevestigingsmaterialen

Veiligheidstips

Het is belangrijk de nodige veiligheidsmaatregelen te nemen als je gaat klussen. Draag een veiligheidsbril wanneer je zaagt. Gebruik oordoppen of een beschermende koptelefoon, draag een mondmasker voor het fijnstof dat vrijkomt en bij het dragen en oppakken van de verschillende houtdelen voorkomen handschoenen eventuele splinters.

Ook eens proberen? DIY: maak een vogelhuisje voor de tuin in 7 stappen 

Voordelen van zelf een inloopkast bouwen

Voordat je begint...

Maak eerst een plan; van opmeten tot volgorde van werken, plan de benodigde tijd ruim(er) in wanneer je een uitgebreide kast maakt

Schat je klus skills goed in. Een timmermansoog is niet essentieel, maar goed opmeten is wel zo handig.

Stappenplan

1.     Ontwerpen, meten en indelen van je inloopkast

Bedenk hoe je de ruimte zo optimaal mogelijk wilt benutten. Het helpt om te starten met te onderzoeken welke opstelling voor jouw ruimte het meest van toepassing is. Er zijn verschillende opstellingen mogelijk bij een zelfbouwkast: jij bepaalt immers alles!

©marko

Meten is weten

Om bij het begin te beginnen; meten is weten! Meet de ruimte op die je tot inloopkast om wil bouwen. De maten die je nodig hebt zijn:

Meet nauwkeurig en op verschillende punten, omdat de hoogte kan verschillen: vloeren en muren zijn niet op alle plekken even hoog. Zorg dat je de hoogste en laagste afmetingen opneemt. Meet het nogmaals na, voor de zekerheid.

©Jason Finn

Nieuwe uitdaging: Zo maak je een palletbank: stap-voor-stapuitleg

Indelen van je inloopkast

Wat moet er allemaal in de inloopkast kunnen? Denk in grote ‘blokken’ van wat je op wilt bergen. Naast kleding, schoenen, accessoires, wil je misschien ook sieraden kwijt. Denk ook aan hoeden, koffers, (hand)tassen, kussens en beddengoed.

Na deze inventarisatie kies je welke opstelling hier het beste bij past. Bedenk of de kast tegen een wand komt, of wil je juist aan de achterkant een ruimte creëren waar je doorheen kunt lopen? Heb je een hoek of meerdere hoeken in de ruimte die je er slim in wilt verwerken? Afhankelijk van je opstelling kun je je inloopkast vervolgens nog openlaten of wil je hem toch liever afsluiten?

©LEKSTOCK 3D - stock.adobe.com

Aan de hand hiervan bepaal je of je een achterwand nodig hebt, of bouw je zonder, direct tegen je muur aan? Wil je het geheel liever helemaal aan het oog te onttrekken en dicht met een schuifdeuren- of kastdeurensysteem afwerken?

Nu ga je indelen. Waar komen de hang- en leggedeeltes, wil je lades in je kast opnemen en heb je rekken nodig om een goed overzicht te houden? Zijn er zaken die je lange tijd niet gebruikt (bijvoorbeeld zomer- of wintergarderobe, of een vierseizoenendekbed). Door gebruik te maken van verschillende elementen als garderobe-roedes, kant-en-klare ladeblokken, of rekken kun je eenvoudig schuiven met je indeling.

2. De juiste materialen kiezen

Het meest voorkomend is hout. Hierin kun je kiezen uit massief hout, mdf (medium density fibreboard), multiplex en spaanplaat. Elke optie heeft zijn voor- en nadelen. Bij het kiezen van de bewerking en afwerking is het afhankelijk van de gekozen houtsoort en je gewenste uitstraling waar je voor kiest. 

Massief hout geeft een natuurlijke look en afwerking. Het is een duurzame manier van bouwen, met een eenvoudige manier van bewerking. Je kunt er op allerlei manieren mee aan de slag: zagen, boren, frezen, betimmeren. Even opschuren, lakken, beitsen of oliën en je hebt een prachtig resultaat!

Veelgebruikte houtsoorten voor kasten zijn vurenhout, grenen, hardhout of steigerhout.

Afhankelijk van je uitstraling kies je uit een van deze soorten. Steigerhout wordt vaak alleen opgeschuurd en onbehandeld gelaten. Het kan voor de toepassing van een kledingkast nodig zijn om er wel een beschermende laag op aan te brengen, om je kleding te beschermen.

Je kunt ervoor kiezen om de kast volledig uit massief hout op te bouwen, waardoor hij een tijdloze aanblik krijgt, of juist alleen planken als leggers gebruiken in combinatie met bijvoorbeeld stalen elementen voor een meer robuustere look. Je kunt massief hout oliën of lakken, zo benadruk je de natuurlijke uitstraling. Verven kan uiteraard ook.

©chokniti - stock.adobe.com

Mdf is een betaalbare en veelzijdige optie en het laat zich heel makkelijk bewerken en te schilderen. Het wordt in zowel klassieke als moderne bouw gebruikt. Je kunt het afwerken met verf, maar ook fineer of laminaat. Mdf kun je het best eerst behandelen met een grondverf en vervolgens aflakken. Het resultaat wordt – indien in een stofvrije ruimte geverfd – heel strak.

Multiplex is de allesvriend onder de samengestelde houtmaterialen, wanneer het op verwerken aankomt. Het is budgetvriendelijk en multi-toepasbaar, sterk en eenvoudig te verwerken. Dankzij de geperste fineerlagen is het beter bestand tegen buigen, krimpen, uitzetten of vervormen dan massief hout. Het is minder gevoelig voor vocht of wisselende temperaturen. Het is in verschillende diktes en houtsamenstellingen, zoals berken, naaldhout, hardhout enzovoort verkrijgbaar. De prijs per plaat kan dus sterk variëren.

Ook dit materiaal laat zich eenvoudig zagen, schuren, boren of frezen. Door de gelaagdheid kan het wel snel splinteren. Je kunt multiplex afwerken met verf, lak, vernis of fineer of laminaat. Bij het verven van multiplex zorg je ook eerst voor een gladgeschuurde ondergrond, dan een goede grondverflaag en dan de lak van je wens.

Spaanplaat is de goedkoopste en meest basic oplossing voor een inbouwkast. Door de samengeperste samenstelling is het niet zo sterk als hout, mdf of multiplex. Het is geschikt voor de wat kleinere meubel- en interieurbouwprojecten, vanwege de veelzijdigheid in de afwerking. Wanneer je het zwaar gaat belasten, is het verstandig om het te versterken met constructiematerialen. Het is wat kwetsbaarder dan de bovengenoemde opties (houdt het uit de buurt van vocht, want dan zet het uit). Spaanplaat kun je afwerken met een laagje fineer, melamine of laminaat.

©WYTRAZEK

3. Je inloopkast bouwen

Voorbereiding

Afhankelijk van je ontwerp weet je hoeveel planken, kastdeuren en hoeveel hanggedeelten  je nodig hebt.

Stappenplan voor het bouwen van de inloopkast

©Tomas Pazdersky

4. Afwerken van je inloopkast

Je kast is klaar, goed gedaan! Het indelen kan beginnen!

©pixel-shot.com (Leonid Yastremskiy)

Slimme hacks om snel een inloopkast te bouwen

Indien je niet je hele inloopkast op maat wilt zagen, maar toch snel een inloopkast wilt hebben staan, overweeg dan zeker onderstaande opties: 

©Suwatchai - stock.adobe.com

Geen tijd of zin om zelf te bouwen? Kies dan voor gemak!👇🏻

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.