ID.nl logo
Review TP-Link Tapo RV30 Max Plus – Altijd lekker leeg
© Jeroen Boer - ID.nl
Huis

Review TP-Link Tapo RV30 Max Plus – Altijd lekker leeg

De Tapo RV30 Max Plus is een robotstofzuiger die een scherpe prijs combineert met behoorlijk wat functionaliteit. Niet alleen is deze robotstofzuiger voorzien van een LIDAR-scanner en dweilfunctie, maar wordt de stofbak ook nog eens automatisch geleegd. Neemt dat je echt werk uit handen? Je leest het in deze review.

Goed
Conclusie

Met de Tapo RV30 max Plus haal je voor een relatief scherpe prijs een hoop functionaliteit in huis. Want voor 269 euro (adviesprijs) krijg je niet alleen een robotstofzuiger voorzien van LIDAR-navigatie met ruimteherkenning, maar ook een basisstation met stofzak voor automatische leging van de stofbak. Dat scheelt je toch weer wat dagelijks onderhoud. Stofzuigen doet de Tapo verder gewoon goed; het dweilen is hooguit een leuk extraatje. Aan zaken zoals spraak die niet altijd even goed te verstaan is, merk je wel dat dit geen topmodel robotstofzuiger is.

Plus- en minpunten
  • Automatisch legen stofbak
  • Systematisch schoonmaken
  • Kaarten van ruimten
  • Prima zuigresultaat
  • Kaarten bewerken voor zones en tapijt
  • Spraak soms onverstaanbaar
  • Hoekjes soms wat slordig
  • Dweilen erg basaal
  • Basisstation luidruchtig
  • Wil soms niet laden als je hem handmatig neerzet

De RV30 Max Plus is de nieuwste robotstofzuiger in het assortiment van Tapo, het merk waaronder netwerkfabrikant TP-Link smarthome-apparatuur verkoopt. Alle Tapo-apparaten kun je bedienen vanuit dezelfde Tapo-app. Met 'Max' geeft Tapo aan dat de robotstofzuiger een goede zuigkracht heeft terwijl 'Plus' voor een bijgeleverd leegstation staat.

In de verpakking vinden we naast de robotstofzuiger dus ook een relatief groot basisstation waarin plek is voor een stofzak. Het basisstation is puur bedoeld voor de stofzak en het legen van de stofbak. Het basisstation doet niks met bijvoorbeeld dweilwater, iets dat duurdere robotstofzuigers tegenwoordig wel kunnen.

©Jeroen Boer - ID.nl

De Tapo RV30 Max Plus heeft een relatief groot basisstation omdat daar een stofzak in is verwerkt.

De RV30 Max Plus wijkt qua ontwerp niet af van de typische robotstofzuiger. Boven op de ronde behuizing vind je een klein torentje waarin de LIDAR-navigatie is verwerkt. Verder heeft de robot naast de borstel aan de onderkant ook een zijborstel. Opmerkelijk is dat we in de verpakking een extra borstelafdekking vonden. Dit is het kapje dat je aan de onderkant over de borstel heen klikt om de borstel in de stofzuiger te installeren. We hebben geen idee waarom Tapo dit meelevert, want voor zover wij weten is dat geen onderdeel dat normaal gesproken vervangen moet worden. Extra slijtageonderdelen als een borstel, HEPA-filter of dweil levert Tapo dan weer niet mee.

©Jeroen Boer - ID.nl

De Tapo RV30 Max Plus volgt qua vormgeving de typische robotstofzuiger.

Prima app

De Tapo-app zit helder in elkaar en het koppelen van de stofzuiger is snel gebeurd. Het zit een beetje verstopt, maar je kunt de zuigkracht en de hoeveelheid gebruikt water voor dweilen instellen door het hoofdscherm van de stofzuiger omhoog te swipen. Je kunt zo ook instellen dat de robot de ruimte twee of drie keer achter elkaar schoonmaakt voor een extra schoon resultaat. Uiteraard kun je via de app kaarten beheren – daarover verderop meer.

Ook kun je de robot via de app programmeren om automatisch op een gewenst moment te gaan stofzuigen. Verder is opvallend dat je kunt kiezen uit veel verschillende stemmen, waaronder twee Nederlandse stemmen. De robot meldt ook netjes via spraak waar hij mee bezig is of als er een probleem is. Er is alleen één probleem: het speakertje is niet zo best, waardoor de spraakmelding soms niet te verstaan is. Je hoort niettemin dat de robot iets van je wil en in de app krijg je eveneens een melding van de status of het probleem.

In de app kun je de zuigkracht instellen door te swipen. Ook heb je de keuze uit vele stemmen.

LIDAR-navigatie

Met een prijs van nog geen 270 euro is de Tapo RV30 Max Plus geen hele dure robotstofzuiger, zeker als je bedenkt dat je er een basisstation met leegmaakfunctie bijkrijgt. Het is dan ook logisch dat je daarnaast niet de meest geavanceerde functionaliteit krijgt. Zo ontbreekt bijvoorbeeld objectherkenning met behulp van AI. De Tapo kan zich dus best verslikken in een laadkabel die je onbedoeld op de vloer laat liggen. Op zich is dat niet heel erg als je hier een beetje rekening mee houdt, maar voor minder opgeruimde huizen kan dat een nadeel zijn.

Dat is eigenlijk het enige dat je zou kunnen missen, want verder is de Tapo behoorlijk slim. Zo is de RV30 Max Plus uitgerust met een LIDAR-scanner waardoor de robotstofzuiger een kaart van de ruimte maakt voordat er gestofzuigd wordt. Hierdoor kan ook een schoonmaakplan worden gemaakt waardoor er geen plekjes worden overgeslagen. Uiteraard is de stofzuiger ook voorzien van bots- en valsensoren, waardoor hij objecten kan vermijden en niet van de trap valt.

Meerdere verdiepingen

We hebben de robot getest in een splitlevel-appartement waarbij behalve de bovenverdieping ook de woonkamer alleen via een trapje te bereiken is. Hierdoor hebben we drie verdiepingen die we regelmatig willen stofzuigen. Het leegstation hebben we in de woonkamer staan, maar om de robot de rest van het huis schoon te laten maken moeten we hem naar de juiste ruimte brengen en een schoonmaakactie laten starten.

Dat gaat het snelst door simpelweg op de startknop te drukken. De Tapo kan drie kaarten opslaan; daar hebben wij met drie verdiepingen genoeg aan. Meestal lukt het de Tapo om de ruimte te herkennen en automatisch de juiste kaart te laden. Mocht dat niet lukken, dan schakelt de robot over naar een tijdelijke kaart om de ruimte in beeld te brengen en alsnog schoon te maken. Je kunt dus drie kaarten opslaan, maar op zich lukt het dankzij de tijdelijke kaart ook wel om meer dan drie verdiepingen schoon te maken.

Het nadeel is dan dat het dan iets langer kan duren om schoon te maken, omdat de kaart nog moet worden gemaakt. Je kunt hem dan na het schoonmaken terugbrengen naar het basisstation om hem weer op te laden. Onhandig is wel dat het laadstation dan soms niet herkend wordt, waardoor de robot ondanks contact met de laadcontacten zichzelf niet oplaadt. Je moet er echt op letten dat de robot daadwerkelijk meldt dat er geladen wordt of dat even in de app controleren. In de app kun je dan het laadstation laten zoeken, waarna er wel geladen wordt.

De Tapo slaat drie bewerkbare kaarten op, waardoor de robot de kamers systematisch schoonmaakt.

Netjes schoonmaken

Het gaat bij een robotstofzuiger om het resultaat, en dat is in ons huis (waar grotendeels laminaat ligt) gewoon prima. Met de standaardinstellingen wordt vuil zoals kruimels, grotere stukjes chips en stof netjes opgezogen. Omdat de robot een kaart van de kamer maakt en deze vervolgens systematisch afwerkt, worden er geen plekjes overgeslagen.

Hij heeft wel wat moeite met hoekjes; er zijn robots die dat beter doen. Ook valt op dat de robot zichzelf soms verslikt onder onze eettafel met daar omheen stoelen. Hij heeft dan moeite om zichzelf tussen de stoelpoten weer onder de tafel vandaan te navigeren. Uiteindelijk lukt het altijd wel, maar andere robotstofzuigers doen dat net wat slimmer.

Stofzuigen duurt ongeveer 1 minuut per vierkante meter, en dat is vergelijkbaar met andere stofzuigers. Op een kaart kun je aangeven waar in een kamer tapijt ligt; daar zal de robot vervolgens wat krachtiger zuigen. Wij gebruiken dat voor de deurmat. Je kunt op een kaart ook aangeven waar de stofzuiger niet mag komen door een virtuele muur of verboden zone te tekenen.

Een beetje dweilen

Zoals veel robotstofzuigers kun je de Tapo ook gebruiken om te dweilen, al omhelst dweilen niet veel meer dan een nat lapje over de vloer trekken. De vloer wordt door het gebrek aan druk ook niet echt schoon: ingedroogde spatten van bijvoorbeeld geknoeid eten krijgt de Tapo niet weg. En dat is toch voornamelijk de reden waarom we onze vloer dweilen.

©Jeroen Boer - ID.nl

Bij het dweilen trekt de robot natte strepen over de vloer, maar ingedroogde spatten krijgt de robot niet weg gedweild.

Voor het dweilen klik je een houder op de onderkant waar de dweil aan bevestigd wordt. Vervolgens vul je het reservoir met water. Er mag geen schoonmaakmiddel in de tank worden gegoten: dweilen kan alleen met water!

©Jeroen Boer - ID.nl

De stofbak is ook voorzien van een waterreservoir met rubberen vulopening.

Tap levert helaas geen plastic mat mee die aan het basisstation kan worden bevestigd. Zo'n mat beschermt de vloer na het dweilen tegen een langdurig natte dweil als je bijvoorbeeld laminaat hebt. Je zult de dweil na gebruik zo snel mogelijk moeten verwijderen, waarna je hem kunt schoonmaken en laten drogen. Dat is ook wat Tapo in de handleiding aanraadt. Dweilen is dan ook zoals op veel robotstofzuigers geen heel praktische functie en vergt nogal wat planning en onderhoud.

©Jeroen Boer - ID.nl

Op de onderkant kun je een dweil bevestigen.

Automatisch legen

Het grote voordeel van de RV30 Max Plus is dat de stofbak automatisch geleegd wordt. Leegmaken gebeurt elke keer als de robot terug naar het basisstation gaat en er 30 minuten is schoongemaakt. Je kunt instellen hoe krachtig dat leegzuigen gebeurt.

Je kunt het legen ook handmatig starten via de app of door op een knop op de stofzuiger te drukken. En mocht je dat prettig vinden, dan kun je automatisch leegmaken ook helemaal uitschakelen en het altijd handmatig met de knop doen. Een nadeel van deze automatische leging is dat het erg veel herrie maakt.

De benodigde stofzakken met een inhoud van 3 liter hebben als typenummer RVA202 en kosten 24,90 euro voor vijf stuks. Het hangt natuurlijk van je huis af hoelang zo'n zak meegaat, maar volgens Tapo is dat gemiddeld zo'n twee maanden. Overigens kun je ook goedkopere alternatieve stofzakken vinden.

©Jeroen Boer - ID.nl

In het basisstation vind je de stofzak en een mesje om haren te verwijderen.

De stofbak legen hoeft dus niet en dat is best handig, want op mijn eigen robotstofzuiger vergeet ik dat soms, waardoor het zuigresultaat opeens tegenvalt. Toch betekent deze handige functie niet dat je af en toe toch wat onderhoud hebt. Zo zul je de borstel regelmatig moeten controleren op opgerolde haren. Om die te verwijderen, levert Tapo een mesje mee dat je onder het deksel van het basisstation vindt. Ook zul je het HEPA-filter soms moeten reinigen, zodat het filter niet verstopt raakt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Je zult de borstel af en toe zelf moeten ontdoen van haren met het meegeleverde mesje.

Conclusie

Met de Tapo RV30 max Plus haal je voor een relatief scherpe prijs een hoop functionaliteit in huis. Want voor 269 euro krijg je niet alleen een robotstofzuiger voorzien van LIDAR-navigatie met ruimteherkenning, maar ook een basisstation met stofzak voor automatische leging van de stofbak. Dat scheelt je toch weer wat dagelijks onderhoud. Stofzuigen doet de Tapo verder gewoon goed; het dweilen is hooguit een leuk extraatje. Aan zaken zoals spraak, die niet altijd even goed te verstaan is, merk je wel dat dit geen topmodel robotstofzuiger is.

▼ Volgende artikel
Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?
© Dennis
Huis

Wanneer heb je HDMI 2.1 écht nodig (en wanneer is het weggegooid geld)?

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

Je zoekt een televisie in het budgetsegment. In de lagere prijsklassen is de term HDMI 2.1 vaak misleidend. Fabrikanten mogen de term soms gebruiken omdat de tv één specifieke feature ondersteunt (zoals ALLM), terwijl het paneel zelf technisch helemaal geen 120 Hz kan weergeven. Je koopt dan een tv met een 2.1-sticker, maar zonder het daadwerkelijke voordeel van vloeiend beeld. In dit segment is beeldkwaliteit altijd belangrijker dan het versienummer van de poort.

Je wilt alleen beter geluid via een soundbar. Vaak wordt gedacht dat je voor de beste geluidsoverdracht (eARC) per se een volledige HDMI 2.1-tv nodig hebt. Hoewel eARC officieel onderdeel is van de 2.1-specificaties, hebben veel fabrikanten deze functie ook toegevoegd aan televisies die verder gewoon op HDMI 2.0 draaien. Als je doel puur het doorsturen van Dolby Atmos-geluid is, is een volledige HDMI 2.1-poort dus geen harde eis, zolang eARC maar specifiek wordt vermeld.

Je kijkt puur films en series. Als je geen gamer bent, is er geen enkel scenario waarin HDMI 2.1 je kijkervaring verbetert. Het sluit een heleboel uitstekende oudere of goedkopere modellen uit die misschien wel een veel mooier OLED- of QLED-paneel hebben, maar niet de nieuwste aansluitingen. Beeldkwaliteit (zwartwaarden, kleur) wint het voor de filmkijker altijd van bandbreedte.

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

▼ Volgende artikel
Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?
© Wildlight Entertainment
Huis

Alles over Highguard - waarom heeft iedereen het over deze shooter?

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Watch on YouTube

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.