De Tapo RV30 Max Plus is een robotstofzuiger die een scherpe prijs combineert met behoorlijk wat functionaliteit. Niet alleen is deze robotstofzuiger voorzien van een LIDAR-scanner en dweilfunctie, maar wordt de stofbak ook nog eens automatisch geleegd. Neemt dat je echt werk uit handen? Je leest het in deze review.

De RV30 Max Plus is de nieuwste robotstofzuiger in het assortiment van Tapo, het merk waaronder netwerkfabrikant TP-Link smarthome-apparatuur verkoopt. Alle Tapo-apparaten kun je bedienen vanuit dezelfde Tapo-app. Met 'Max' geeft Tapo aan dat de robotstofzuiger een goede zuigkracht heeft terwijl 'Plus' voor een bijgeleverd leegstation staat.

In de verpakking vinden we naast de robotstofzuiger dus ook een relatief groot basisstation waarin plek is voor een stofzak. Het basisstation is puur bedoeld voor de stofzak en het legen van de stofbak. Het basisstation doet niks met bijvoorbeeld dweilwater, iets dat duurdere robotstofzuigers tegenwoordig wel kunnen.

©Jeroen Boer - ID.nl

De RV30 Max Plus wijkt qua ontwerp niet af van de typische robotstofzuiger. Boven op de ronde behuizing vind je een klein torentje waarin de LIDAR-navigatie is verwerkt. Verder heeft de robot naast de borstel aan de onderkant ook een zijborstel. Opmerkelijk is dat we in de verpakking een extra borstelafdekking vonden. Dit is het kapje dat je aan de onderkant over de borstel heen klikt om de borstel in de stofzuiger te installeren. We hebben geen idee waarom Tapo dit meelevert, want voor zover wij weten is dat geen onderdeel dat normaal gesproken vervangen moet worden. Extra slijtageonderdelen als een borstel, HEPA-filter of dweil levert Tapo dan weer niet mee.

©Jeroen Boer - ID.nl

Prima app

De Tapo-app zit helder in elkaar en het koppelen van de stofzuiger is snel gebeurd. Het zit een beetje verstopt, maar je kunt de zuigkracht en de hoeveelheid gebruikt water voor dweilen instellen door het hoofdscherm van de stofzuiger omhoog te swipen. Je kunt zo ook instellen dat de robot de ruimte twee of drie keer achter elkaar schoonmaakt voor een extra schoon resultaat. Uiteraard kun je via de app kaarten beheren – daarover verderop meer.

Ook kun je de robot via de app programmeren om automatisch op een gewenst moment te gaan stofzuigen. Verder is opvallend dat je kunt kiezen uit veel verschillende stemmen, waaronder twee Nederlandse stemmen. De robot meldt ook netjes via spraak waar hij mee bezig is of als er een probleem is. Er is alleen één probleem: het speakertje is niet zo best, waardoor de spraakmelding soms niet te verstaan is. Je hoort niettemin dat de robot iets van je wil en in de app krijg je eveneens een melding van de status of het probleem.

LIDAR-navigatie

Met een prijs van nog geen 270 euro is de Tapo RV30 Max Plus geen hele dure robotstofzuiger, zeker als je bedenkt dat je er een basisstation met leegmaakfunctie bijkrijgt. Het is dan ook logisch dat je daarnaast niet de meest geavanceerde functionaliteit krijgt. Zo ontbreekt bijvoorbeeld objectherkenning met behulp van AI. De Tapo kan zich dus best verslikken in een laadkabel die je onbedoeld op de vloer laat liggen. Op zich is dat niet heel erg als je hier een beetje rekening mee houdt, maar voor minder opgeruimde huizen kan dat een nadeel zijn.

Dat is eigenlijk het enige dat je zou kunnen missen, want verder is de Tapo behoorlijk slim. Zo is de RV30 Max Plus uitgerust met een LIDAR-scanner waardoor de robotstofzuiger een kaart van de ruimte maakt voordat er gestofzuigd wordt. Hierdoor kan ook een schoonmaakplan worden gemaakt waardoor er geen plekjes worden overgeslagen. Uiteraard is de stofzuiger ook voorzien van bots- en valsensoren, waardoor hij objecten kan vermijden en niet van de trap valt.

Meerdere verdiepingen

We hebben de robot getest in een splitlevel-appartement waarbij behalve de bovenverdieping ook de woonkamer alleen via een trapje te bereiken is. Hierdoor hebben we drie verdiepingen die we regelmatig willen stofzuigen. Het leegstation hebben we in de woonkamer staan, maar om de robot de rest van het huis schoon te laten maken moeten we hem naar de juiste ruimte brengen en een schoonmaakactie laten starten.

Dat gaat het snelst door simpelweg op de startknop te drukken. De Tapo kan drie kaarten opslaan; daar hebben wij met drie verdiepingen genoeg aan. Meestal lukt het de Tapo om de ruimte te herkennen en automatisch de juiste kaart te laden. Mocht dat niet lukken, dan schakelt de robot over naar een tijdelijke kaart om de ruimte in beeld te brengen en alsnog schoon te maken. Je kunt dus drie kaarten opslaan, maar op zich lukt het dankzij de tijdelijke kaart ook wel om meer dan drie verdiepingen schoon te maken.

Het nadeel is dan dat het dan iets langer kan duren om schoon te maken, omdat de kaart nog moet worden gemaakt. Je kunt hem dan na het schoonmaken terugbrengen naar het basisstation om hem weer op te laden. Onhandig is wel dat het laadstation dan soms niet herkend wordt, waardoor de robot ondanks contact met de laadcontacten zichzelf niet oplaadt. Je moet er echt op letten dat de robot daadwerkelijk meldt dat er geladen wordt of dat even in de app controleren. In de app kun je dan het laadstation laten zoeken, waarna er wel geladen wordt.

Netjes schoonmaken

Het gaat bij een robotstofzuiger om het resultaat, en dat is in ons huis (waar grotendeels laminaat ligt) gewoon prima. Met de standaardinstellingen wordt vuil zoals kruimels, grotere stukjes chips en stof netjes opgezogen. Omdat de robot een kaart van de kamer maakt en deze vervolgens systematisch afwerkt, worden er geen plekjes overgeslagen.

Hij heeft wel wat moeite met hoekjes; er zijn robots die dat beter doen. Ook valt op dat de robot zichzelf soms verslikt onder onze eettafel met daar omheen stoelen. Hij heeft dan moeite om zichzelf tussen de stoelpoten weer onder de tafel vandaan te navigeren. Uiteindelijk lukt het altijd wel, maar andere robotstofzuigers doen dat net wat slimmer.

Stofzuigen duurt ongeveer 1 minuut per vierkante meter, en dat is vergelijkbaar met andere stofzuigers. Op een kaart kun je aangeven waar in een kamer tapijt ligt; daar zal de robot vervolgens wat krachtiger zuigen. Wij gebruiken dat voor de deurmat. Je kunt op een kaart ook aangeven waar de stofzuiger niet mag komen door een virtuele muur of verboden zone te tekenen.

Een beetje dweilen

Zoals veel robotstofzuigers kun je de Tapo ook gebruiken om te dweilen, al omhelst dweilen niet veel meer dan een nat lapje over de vloer trekken. De vloer wordt door het gebrek aan druk ook niet echt schoon: ingedroogde spatten van bijvoorbeeld geknoeid eten krijgt de Tapo niet weg. En dat is toch voornamelijk de reden waarom we onze vloer dweilen.

©Jeroen Boer - ID.nl

Voor het dweilen klik je een houder op de onderkant waar de dweil aan bevestigd wordt. Vervolgens vul je het reservoir met water. Er mag geen schoonmaakmiddel in de tank worden gegoten: dweilen kan alleen met water!

©Jeroen Boer - ID.nl

Tap levert helaas geen plastic mat mee die aan het basisstation kan worden bevestigd. Zo'n mat beschermt de vloer na het dweilen tegen een langdurig natte dweil als je bijvoorbeeld laminaat hebt. Je zult de dweil na gebruik zo snel mogelijk moeten verwijderen, waarna je hem kunt schoonmaken en laten drogen. Dat is ook wat Tapo in de handleiding aanraadt. Dweilen is dan ook zoals op veel robotstofzuigers geen heel praktische functie en vergt nogal wat planning en onderhoud.

©Jeroen Boer - ID.nl

Automatisch legen

Het grote voordeel van de RV30 Max Plus is dat de stofbak automatisch geleegd wordt. Leegmaken gebeurt elke keer als de robot terug naar het basisstation gaat en er 30 minuten is schoongemaakt. Je kunt instellen hoe krachtig dat leegzuigen gebeurt.

Je kunt het legen ook handmatig starten via de app of door op een knop op de stofzuiger te drukken. En mocht je dat prettig vinden, dan kun je automatisch leegmaken ook helemaal uitschakelen en het altijd handmatig met de knop doen. Een nadeel van deze automatische leging is dat het erg veel herrie maakt.

De benodigde stofzakken met een inhoud van 3 liter hebben als typenummer RVA202 en kosten 24,90 euro voor vijf stuks. Het hangt natuurlijk van je huis af hoelang zo'n zak meegaat, maar volgens Tapo is dat gemiddeld zo'n twee maanden. Overigens kun je ook goedkopere alternatieve stofzakken vinden.

©Jeroen Boer - ID.nl

De stofbak legen hoeft dus niet en dat is best handig, want op mijn eigen robotstofzuiger vergeet ik dat soms, waardoor het zuigresultaat opeens tegenvalt. Toch betekent deze handige functie niet dat je af en toe toch wat onderhoud hebt. Zo zul je de borstel regelmatig moeten controleren op opgerolde haren. Om die te verwijderen, levert Tapo een mesje mee dat je onder het deksel van het basisstation vindt. Ook zul je het HEPA-filter soms moeten reinigen, zodat het filter niet verstopt raakt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Conclusie

Met de Tapo RV30 max Plus haal je voor een relatief scherpe prijs een hoop functionaliteit in huis. Want voor 269 euro krijg je niet alleen een robotstofzuiger voorzien van LIDAR-navigatie met ruimteherkenning, maar ook een basisstation met stofzak voor automatische leging van de stofbak. Dat scheelt je toch weer wat dagelijks onderhoud. Stofzuigen doet de Tapo verder gewoon goed; het dweilen is hooguit een leuk extraatje. Aan zaken zoals spraak, die niet altijd even goed te verstaan is, merk je wel dat dit geen topmodel robotstofzuiger is.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.

Tijdens de Xbox Developer Direct gisteren werden er naast Fable en Forza Horizon 6 ook twee andere games getoond: Game Freaks actie-rpg Beast of Reincarnation en de nieuwe Double Fine-game Kiln.

De Xbox Developer Direct werd gisterenavond uitgezonden en richt zich zoals elk jaar op het aan het woord laten van diverse ontwikkelaars. Daarbij lag de focus vooral op de studio Playground Games, en toonden zij de aankomende spellen Fable en Forza Horizon 6. Maar er werd meer getoond.

Beast of Reincarnation

Eén van de games die de revue passeerden, was Beast of Reincarnation. Deze actie-rpg speelt zich af in een post-apocalyptische versie van Japan. Daar gaan spelers op avontuur met Emma en Koo. Laatstgenoemde is een wolf die Emma vergezelt.

Het Japan in deze game wordt geteisterd door de 'Blight', en Emma en Koo moeten dit tegengaan door het op te nemen tegen krachtige vijanden genaamd Nushi en vervolgens hun krachten absorberen. Daarbij delen Emma en Koo een speciale connectie: wanneer Emma bijvoorbeeld een vijandelijke aanval tegenhoudt, zullen Koo's krachten zich opbouwen tot ze zogeheten Blooming Arts kan inzetten als aanval.

Beast of Reincarnation komt in de loop van aankomende zomer uit voor Xbox Series X en S, pc en PlayStation 5. Ook zal het spel meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Opvallend daarbij is dat de game ontwikkeld wordt door Game Freak, dat vooral bekend is van de Pokémon-games. Game Freak zelf is echter onafhankelijk van Nintendo.

Kiln

De andere game die tijdens de Xbox Developer Direct gisteravond werd getoond, is Kiln. Deze nieuwe game van Double Fine Productions - een studio bekend om zijn unieke spellen zoals Psychonauts, Keeper en Broken Age - betreft een online multiplayergame waarin spelers aardewerk creëren met klei om een kleine geest uitrusting te geven.

Spelers bepalen daarbij zelf het uiterlijk van het harnas van dit wezen. De potten waarin hij plaats kan nemen kunnen vervolgens ook gedecoreerd worden naar smaak. Wanneer de uitrusting af is, vecht men het uit in 4v4-gevechten. Daarbij moet wel gelet worden op de vorm van het aardewerk, want een grotere creatie maakt de speler logischerwijs ook langzamer.

Kiln komt ergens aankomend voorjaar uit voor Xbox Series-consoles, PlayStation 5 en pc, en zal op release ook meteen op Xbox Game Pass komen te staan. Geïnteresseerden kunnen zich alvast aanmelden voor een bètatest. Na de release van de game is het de bedoeling dat er nieuwe maps en modi aan het spel worden toegevoegd.