De robotstofzuiger is van ver gekomen. Eerst was dit een redelijk dom apparaat dat zeer inefficiënt door de kamer zoefde, maar tegenwoordig zitten er allerlei sensoren en hulpmiddelen op die de apparaten een stuk slimmer maken.

Een robotstofzuiger aanschaffen doe je niet zomaar. Daar gaat best wat voorbereiding inzitten namelijk. Wat voor model moet je precies aanschaffen? Voor een paar tientjes kun je vaak de meest basale modellen aanschaffen. Deze robotstofzuigers zuigen de grond schoon en botsen ondertussen tegen een hoop obstakels aan. Ze houden bovendien geen rekening met veters, uitwerpselen of andere objecten in huis, waardoor zo’n apparaat soms meer zorgen geeft dan wegneemt.

Maar daar tegenover staan premium, luxe en vooral dure varianten die beschikken over allerlei verschillende soorten technologie om allerhande problemen te voorkomen. Ook wanneer je honderden euro’s neerlegt voor zo’n apparaat moet je opletten wat fabrikanten wel of niet aanbieden. Laten we eens beginnen met het bekijken van de verschillende type sensoren waar de robotstofzuiger soms mee uitgerust wordt. En dat zijn er soms flink wat.

©Olga Yastremska, New Africa, Africa Studio

Sensoren die de robotstofzuiger helpen navigeren

Zo worden heel veel robotstofzuigers uitgerust met klifsensoren. Soms worden die ook wel valsensoren of trapsensoren genoemd. In feite doen ze allemaal hetzelfde: voorkomen dat de robotstofzuiger zichzelf ter pletter rijdt door niet van een trap of hoogte af te denderen. Het systeem controleert de omgeving dan constant door middel van een infraroodsignaal. Wanneer dat signaal géén obstakel (van welke grootte dan ook) meet, verandert de stofzuiger van koers.

Dan hebben we een speciale sensor voor obstakels (die dus anders is dan de klifsensor). Deze sensor let op de verschillende dingen die op de grond staan, zoals meubels, kasten of schoenen. De meetinstrumenten hiervoor zitten meestal in de grote bumpers aan de zijkant van de robotstofzuiger. Mocht er dan toch (onverhoopt) een botsing plaatsvinden, dan kan de stofzuiger er snel op reageren en daardoor de schade beperken (voor zowel het apparaat als het obstakel).

In het verlengde hiervan hebben robotstofzuigers vaak ook zogenaamde muursensoren. Deze sensoren meten – hoe kan het ook anders – de muren in huis. Zo weet het systeem waar de grenzen van een kamer zijn en hoe die zo efficiënt als mogelijk langs een muur schoonmaakt. Via verschillende wielsensoren kan een robotstofzuiger overigens achterhalen hoeveel afstand het aflegde tijdens een schoonmaakbeurt; dat kan handige info zijn voor het onderhoud.

©Mariakray - stock.adobe.com

Technologie voor directe navigatie

De robotstofzuiger gebruikt de bovenstaande sensor om zich een weg door huis te banen. Maar dit zijn niet de sensoren die helpen bij de directe navigatie; je kunt ze zien als hulpsensoren. Wanneer we het over directe navigatie hebben, dan doelen we op de manier waarop robotstofzuigers ‘de weg weten’ in huis. Sommige modellen maken een complete kaart aan binnen de app, waardoor je ze bijvoorbeeld naar een bepaalde plek kunt sturen of altijd kunt zien waar ze zijn in huis.

Dat doen robotstofzuigers op verschillende manieren. Maar één van de meest voorkomende manieren is navigeren via een camera. Een fabrikant voegt dan een digitale camera toe aan het arsenaal van een model, die vervolgens foto’s maakt van de omgeving. Zo kunnen grote objecten in kaart gebracht worden en weet de stofzuiger waar die vaart moet minderen om botsingen te voorkomen. Helaas werkt deze methode niet in het donker, zonder extra lichtbron aan boord.

Wat duurdere modellen (zoals de Samsung Jet Bot VR30T80313W/WA) kunnen uitgerust worden met een lidar-laser. Middels de laser kan de robotstofzuiger de kamer uitlezen, als het ware. Zo weet het apparaat hoe groot een kamer is en op welke plekken er duidelijke obstakels zijn. Dit is één van de meest secure methode om je huis in kaart te brengen binnen de app van de fabrikant. Hierdoor kan een robotstofzuiger ook zeer nauwkeurig en ontzettend netjes te werk gaan, door bijvoorbeeld in rechte lijnen te werken.

Goedkopere modellen leunen tot slot op gyroscopen of snelheidsmeters (of een combinatie daarvan). Met die sensoren aan boord kan het apparaat de afstand tussen hem en een object meten. Maar je raadt het al: als zo’n robotstofzuiger al een kaart aanmaakt, dan is die niet heel accuraat (soms maakt die dus niet eens een kaart aan). Daarnaast is het voor robotstofzuigers best moeilijk om op basis van deze info een weg door huis te vinden; camera’s en lasers werken beter.

©Юрий Куделко

Welke robotstofzuiger past nou bij mijn huis?

Maar welk soort robotstofzuiger is nou écht geschikt voor jouw huis? Dat is van vooral van drie factoren afhankelijk. Het ligt er maar net aan hoeveel je aan zo’n apparaat wil uitgeven, aangezien daardoor heel veel opties kunnen wegvallen. Bovendien moet je je afvragen of er veel spullen op de grond staan en of je echt zoiets als een trapdetector nodig hebt (in een huis zonder trap…). Lees je daarom goed in over de functies en sensoren wanneer je een robotstofzuiger aanschaft.

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.