De robotstofzuiger is van ver gekomen. Eerst was dit een redelijk dom apparaat dat zeer inefficiënt door de kamer zoefde, maar tegenwoordig zitten er allerlei sensoren en hulpmiddelen op die de apparaten een stuk slimmer maken.

Een robotstofzuiger aanschaffen doe je niet zomaar. Daar gaat best wat voorbereiding inzitten namelijk. Wat voor model moet je precies aanschaffen? Voor een paar tientjes kun je vaak de meest basale modellen aanschaffen. Deze robotstofzuigers zuigen de grond schoon en botsen ondertussen tegen een hoop obstakels aan. Ze houden bovendien geen rekening met veters, uitwerpselen of andere objecten in huis, waardoor zo’n apparaat soms meer zorgen geeft dan wegneemt.

Maar daar tegenover staan premium, luxe en vooral dure varianten die beschikken over allerlei verschillende soorten technologie om allerhande problemen te voorkomen. Ook wanneer je honderden euro’s neerlegt voor zo’n apparaat moet je opletten wat fabrikanten wel of niet aanbieden. Laten we eens beginnen met het bekijken van de verschillende type sensoren waar de robotstofzuiger soms mee uitgerust wordt. En dat zijn er soms flink wat.

©Olga Yastremska, New Africa, Africa Studio

Sensoren die de robotstofzuiger helpen navigeren

Zo worden heel veel robotstofzuigers uitgerust met klifsensoren. Soms worden die ook wel valsensoren of trapsensoren genoemd. In feite doen ze allemaal hetzelfde: voorkomen dat de robotstofzuiger zichzelf ter pletter rijdt door niet van een trap of hoogte af te denderen. Het systeem controleert de omgeving dan constant door middel van een infraroodsignaal. Wanneer dat signaal géén obstakel (van welke grootte dan ook) meet, verandert de stofzuiger van koers.

Dan hebben we een speciale sensor voor obstakels (die dus anders is dan de klifsensor). Deze sensor let op de verschillende dingen die op de grond staan, zoals meubels, kasten of schoenen. De meetinstrumenten hiervoor zitten meestal in de grote bumpers aan de zijkant van de robotstofzuiger. Mocht er dan toch (onverhoopt) een botsing plaatsvinden, dan kan de stofzuiger er snel op reageren en daardoor de schade beperken (voor zowel het apparaat als het obstakel).

In het verlengde hiervan hebben robotstofzuigers vaak ook zogenaamde muursensoren. Deze sensoren meten – hoe kan het ook anders – de muren in huis. Zo weet het systeem waar de grenzen van een kamer zijn en hoe die zo efficiënt als mogelijk langs een muur schoonmaakt. Via verschillende wielsensoren kan een robotstofzuiger overigens achterhalen hoeveel afstand het aflegde tijdens een schoonmaakbeurt; dat kan handige info zijn voor het onderhoud.

©Mariakray - stock.adobe.com

Technologie voor directe navigatie

De robotstofzuiger gebruikt de bovenstaande sensor om zich een weg door huis te banen. Maar dit zijn niet de sensoren die helpen bij de directe navigatie; je kunt ze zien als hulpsensoren. Wanneer we het over directe navigatie hebben, dan doelen we op de manier waarop robotstofzuigers ‘de weg weten’ in huis. Sommige modellen maken een complete kaart aan binnen de app, waardoor je ze bijvoorbeeld naar een bepaalde plek kunt sturen of altijd kunt zien waar ze zijn in huis.

Dat doen robotstofzuigers op verschillende manieren. Maar één van de meest voorkomende manieren is navigeren via een camera. Een fabrikant voegt dan een digitale camera toe aan het arsenaal van een model, die vervolgens foto’s maakt van de omgeving. Zo kunnen grote objecten in kaart gebracht worden en weet de stofzuiger waar die vaart moet minderen om botsingen te voorkomen. Helaas werkt deze methode niet in het donker, zonder extra lichtbron aan boord.

Wat duurdere modellen (zoals de Samsung Jet Bot VR30T80313W/WA) kunnen uitgerust worden met een lidar-laser. Middels de laser kan de robotstofzuiger de kamer uitlezen, als het ware. Zo weet het apparaat hoe groot een kamer is en op welke plekken er duidelijke obstakels zijn. Dit is één van de meest secure methode om je huis in kaart te brengen binnen de app van de fabrikant. Hierdoor kan een robotstofzuiger ook zeer nauwkeurig en ontzettend netjes te werk gaan, door bijvoorbeeld in rechte lijnen te werken.

Goedkopere modellen leunen tot slot op gyroscopen of snelheidsmeters (of een combinatie daarvan). Met die sensoren aan boord kan het apparaat de afstand tussen hem en een object meten. Maar je raadt het al: als zo’n robotstofzuiger al een kaart aanmaakt, dan is die niet heel accuraat (soms maakt die dus niet eens een kaart aan). Daarnaast is het voor robotstofzuigers best moeilijk om op basis van deze info een weg door huis te vinden; camera’s en lasers werken beter.

©Юрий Куделко

Welke robotstofzuiger past nou bij mijn huis?

Maar welk soort robotstofzuiger is nou écht geschikt voor jouw huis? Dat is van vooral van drie factoren afhankelijk. Het ligt er maar net aan hoeveel je aan zo’n apparaat wil uitgeven, aangezien daardoor heel veel opties kunnen wegvallen. Bovendien moet je je afvragen of er veel spullen op de grond staan en of je echt zoiets als een trapdetector nodig hebt (in een huis zonder trap…). Lees je daarom goed in over de functies en sensoren wanneer je een robotstofzuiger aanschaft.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.