De robotstofzuiger is van ver gekomen. Eerst was dit een redelijk dom apparaat dat zeer inefficiënt door de kamer zoefde, maar tegenwoordig zitten er allerlei sensoren en hulpmiddelen op die de apparaten een stuk slimmer maken.

Een robotstofzuiger aanschaffen doe je niet zomaar. Daar gaat best wat voorbereiding inzitten namelijk. Wat voor model moet je precies aanschaffen? Voor een paar tientjes kun je vaak de meest basale modellen aanschaffen. Deze robotstofzuigers zuigen de grond schoon en botsen ondertussen tegen een hoop obstakels aan. Ze houden bovendien geen rekening met veters, uitwerpselen of andere objecten in huis, waardoor zo’n apparaat soms meer zorgen geeft dan wegneemt.

Maar daar tegenover staan premium, luxe en vooral dure varianten die beschikken over allerlei verschillende soorten technologie om allerhande problemen te voorkomen. Ook wanneer je honderden euro’s neerlegt voor zo’n apparaat moet je opletten wat fabrikanten wel of niet aanbieden. Laten we eens beginnen met het bekijken van de verschillende type sensoren waar de robotstofzuiger soms mee uitgerust wordt. En dat zijn er soms flink wat.

©Olga Yastremska, New Africa, Africa Studio

Sensoren die de robotstofzuiger helpen navigeren

Zo worden heel veel robotstofzuigers uitgerust met klifsensoren. Soms worden die ook wel valsensoren of trapsensoren genoemd. In feite doen ze allemaal hetzelfde: voorkomen dat de robotstofzuiger zichzelf ter pletter rijdt door niet van een trap of hoogte af te denderen. Het systeem controleert de omgeving dan constant door middel van een infraroodsignaal. Wanneer dat signaal géén obstakel (van welke grootte dan ook) meet, verandert de stofzuiger van koers.

Dan hebben we een speciale sensor voor obstakels (die dus anders is dan de klifsensor). Deze sensor let op de verschillende dingen die op de grond staan, zoals meubels, kasten of schoenen. De meetinstrumenten hiervoor zitten meestal in de grote bumpers aan de zijkant van de robotstofzuiger. Mocht er dan toch (onverhoopt) een botsing plaatsvinden, dan kan de stofzuiger er snel op reageren en daardoor de schade beperken (voor zowel het apparaat als het obstakel).

In het verlengde hiervan hebben robotstofzuigers vaak ook zogenaamde muursensoren. Deze sensoren meten – hoe kan het ook anders – de muren in huis. Zo weet het systeem waar de grenzen van een kamer zijn en hoe die zo efficiënt als mogelijk langs een muur schoonmaakt. Via verschillende wielsensoren kan een robotstofzuiger overigens achterhalen hoeveel afstand het aflegde tijdens een schoonmaakbeurt; dat kan handige info zijn voor het onderhoud.

©Mariakray - stock.adobe.com

Technologie voor directe navigatie

De robotstofzuiger gebruikt de bovenstaande sensor om zich een weg door huis te banen. Maar dit zijn niet de sensoren die helpen bij de directe navigatie; je kunt ze zien als hulpsensoren. Wanneer we het over directe navigatie hebben, dan doelen we op de manier waarop robotstofzuigers ‘de weg weten’ in huis. Sommige modellen maken een complete kaart aan binnen de app, waardoor je ze bijvoorbeeld naar een bepaalde plek kunt sturen of altijd kunt zien waar ze zijn in huis.

Dat doen robotstofzuigers op verschillende manieren. Maar één van de meest voorkomende manieren is navigeren via een camera. Een fabrikant voegt dan een digitale camera toe aan het arsenaal van een model, die vervolgens foto’s maakt van de omgeving. Zo kunnen grote objecten in kaart gebracht worden en weet de stofzuiger waar die vaart moet minderen om botsingen te voorkomen. Helaas werkt deze methode niet in het donker, zonder extra lichtbron aan boord.

Wat duurdere modellen (zoals de Samsung Jet Bot VR30T80313W/WA) kunnen uitgerust worden met een lidar-laser. Middels de laser kan de robotstofzuiger de kamer uitlezen, als het ware. Zo weet het apparaat hoe groot een kamer is en op welke plekken er duidelijke obstakels zijn. Dit is één van de meest secure methode om je huis in kaart te brengen binnen de app van de fabrikant. Hierdoor kan een robotstofzuiger ook zeer nauwkeurig en ontzettend netjes te werk gaan, door bijvoorbeeld in rechte lijnen te werken.

Goedkopere modellen leunen tot slot op gyroscopen of snelheidsmeters (of een combinatie daarvan). Met die sensoren aan boord kan het apparaat de afstand tussen hem en een object meten. Maar je raadt het al: als zo’n robotstofzuiger al een kaart aanmaakt, dan is die niet heel accuraat (soms maakt die dus niet eens een kaart aan). Daarnaast is het voor robotstofzuigers best moeilijk om op basis van deze info een weg door huis te vinden; camera’s en lasers werken beter.

©Юрий Куделко

Welke robotstofzuiger past nou bij mijn huis?

Maar welk soort robotstofzuiger is nou écht geschikt voor jouw huis? Dat is van vooral van drie factoren afhankelijk. Het ligt er maar net aan hoeveel je aan zo’n apparaat wil uitgeven, aangezien daardoor heel veel opties kunnen wegvallen. Bovendien moet je je afvragen of er veel spullen op de grond staan en of je echt zoiets als een trapdetector nodig hebt (in een huis zonder trap…). Lees je daarom goed in over de functies en sensoren wanneer je een robotstofzuiger aanschaft.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.

Apple heeft de volledige rechten op de Apple TV-serie Severance overgenomen, en gaat de serie voortaan binnenshuis produceren.

De eerste twee seizoenen van Severance staan al op Apple TV, maar de serie werd geproduceerd door Fifth Season. Apple Studios was alleen de distributeur. Daar is nu verandering gekomen: Apple heeft iets minder dan 70 miljoen dollar betaald voor de volledige rechten op de serie.

Dat betekent dat het bedrijf de productie van de serie voortaan ook zelf gaat doen, al zal Fifth Season wel als executive producer aangesteld blijven. Ook showrunner Dan Erickson en uitvoerden producent Ben Stiller (die we natuurlijk ook kunnen van vele comedyfilms) blijven hun rollen bekleden, dus aan de kwaliteit van de serie verandert als het goed is niets.

Financiële stabiliteit

Volgens Deadline zou de overname mogelijk gedaan zijn om de productie van de show financieel stabiel te houden. In het tweede seizoen waren de productiekosten naar het schijnt zo'n 20 miljoen dollar per aflevering, en Apple kan door zijn formaat dit beter dragen.

Het plan is dat Severance in totaal vier seizoenen krijgt - al worden een vijfde seizoen en een spin-off ook niet uitgesloten. De opnames van het langverwachte derde seizoen moet aankomende zomer starten. De makers van de serie willen eerst de scripts zover mogelijk afkrijgen, zodat ze bij schrijfwerk van de laatste afleveringen van het seizoen nog relatief goedkoop terug kunnen gaan naar scripts van eerdere afleveringen om wijzigingen aan te brengen waar nodig.

Over Severance

De Apple TV-serie Severance draait om Mark S., die een opmerkelijke kantoorbaan bij het bedrijf Lumon Industries heeft: zodra hij op kantoor komt, weet hij niets van zijn leven buiten kantoor. Wanneer hij klaar is en weer naar huis gaat, weet hij niets van zijn werk. Dat komt door een speciale procedure waardoor de herinneringen van de werkplek in het privéleven gescheiden worden.

Dit concept is de voedingsbodem voor een ingewikkelde en verrassende serie waarin Mark samen met zijn collega's langzaam maar zeker probeert te achterhalen hoe de vork precies in de steel steekt bij Lumon. Zoals gezegd zijn er inmiddels twee seizoenen uitgekomen, die beiden op streamingdienst Apple TV te zien zijn.