De terugkeer van het startmenu is één van de belangrijkste veranderingen in Windows 10, en ja, het is een verademing om het eindelijk weer te kunnen gebruiken. We zullen proberen niet te veel gal te spuwen op de verguisde Metro-interface van Windows 8, maar te kijken naar de voor- en nadelen van het startmenu. Werkt dat in de praktijk nou prettig?

1. Inleiding

2. Het uiterlijk

3. Dagelijks gebruik

4. Het vernieuwde startmenu

5. Virtuele bureaubladen

6. Standaard-apps

7. Edge

8. Cortana

9. Store10. Conclusie

We hebben een ander artikel waarin we tot in de kleinste details ingaan op het nieuwe startmenu. Je kunt er hier alles over lezen.

Vertrouwde plek

Het nieuwe startmenu zit weer lekker op zijn oude plaats, linksonder in de hoek. Het is ook op te roepen met de Windows-toets.
 

Beste van beide werelden

Het startmenu in Windows 10 heeft in de praktijk het meest weg van het écht klassieke menu uit Windows 7, maar leent ook de goede elementen uit de Metro-UI uit Windows 8. Dat laatste zie je terug in de grote blokken aan de rechterkant, de zogeheten 'interactieve tegels'. Hoewel die in het startscherm van Windows 8 nogal intimiderend konden overkomen, worden ze in dit startmenu met mate gebruikt.
 

Tegels

Je kunt in principe ieder programma als tegel aan het startmenu vastmaken, maar alleen sommige tegels hebben een 'live'-functie waarmee ze interactief worden. Aanvankelijk zijn dat alleen nog maar de standaard Windows-apps, zoals Mail, Agenda, of Foto's.

©CIDimport

Live-informatie

Die geven informatie zoals hoeveel ongelezen emails je nog hebt, welke agenda-afspraak je nu hebt, of een dia-show met je meest recente foto's. In de toekomst moeten ook ontwikkelaars hun eigen live-tegels kunnen maken, zodat je bijvoorbeeld een Facebook-tegel krijgt waarmee je kunt zien hoeveel likes je nieuwste foto heeft gekregen.

Die live-functies zijn handig, al zien ze er soms wat opdringerig uit. Als je veel live-tegels tegelijk hebt aan staan, dan beweegt alles van hot naar her, verandert alles van kleur en wordt het soms even te veel. Handig is wel dat je alle apps handmatig kunt aanpassen op grootte of ze juist helemaal kan verwijderen, want grote kans dat je de 'Geldzaken'-tegel helemaal niet hoeft te zien.

Lijst

Aan de linkerkant van het startmenu vind je een lijstje met programma's. Standaard zie je er een lijst met je meest-gebruikte programma's. Die zijn niet te veranderen - Windows maakt ze uit zichzelf voor je aan. Wel is het mogelijk met je rechtermuisknop op een programma te klikken en te kiezen om het niet in de lijst weer te geven. Er komt dan altijd een ander programma voor in de plaats.

Meest gebruikt

De lijst bestaat standaard uit 6 programma's, en werkt niet altijd even goed. De 'People'-app heb ik bijvoorbeeld hooguit één keer aangeklikt, maar toch is het nu blijkbaar mijn 'favoriete app'. Ook lijkt 'meest gebruikt' een relatieve term omdat ik heus niet zo vaak het Kladblok open. Dat heb ik toevallig de afgelopen week een paar achter elkaar gedaan, en voìla, daar staat het in mijn lijst.

Favorieten

Je hebt uiteraard heel veel meer aan een lijst met alle apps, die je met de gelijknamige knop onderaan kunt oproepen. In de praktijk zul je deze lijst misschien wel vaker willen gebruiken dan de 'Favorieten', maar daarvoor is helaas geen optie. Je moet deze lijst dus handmatig aanklikken.

Verwarrend alfabet

In de lijst met 'Alle apps' staan je programma's in alfabetische volgorde geordend. Let daarbij op dat sommige belangrijke programma's hier weer niet in één keer te vinden zijn, want neem een klein programma als Paint, of de Opdrachtprompt, en je zoekt je suf. In de praktijk vind je die programma's onder het subkopje 'Accessoires', maar dat moet je maar net weten. Het is jammer dat het niet mogelijk is die programma's in de algemene lijst weer te geven, al heb je wel voor ieder programma de optie om het als tegel vast te maken aan de rechterkant van het startmenu.

©CIDimport

Alles-veranderende zoekfunctie

Maar eigenlijk maakt het zoeken naar die apps niet zo uit, want de verademing van het startmenu ziet 'em in de zoekfunctie, een onmisbare en alles-veranderende optie waarbij je alleen maar hoeft te typen om een programma te vinden.

Toch werkt ook die zoekfunctie nog niet perfect. Soms gaat de zoekfunctie alleen op zoek naar je documenten, maar niet naar programma's. Maar waarschijnlijk is ook dat één van die kinderziektes die nog uit het OS worden gehaald.

Hub

Het startmenu is ook in andere opzichten de centrale hub van je computer, want naast programma's opstarten kun je er nog veel meer mee. Je kunt er bijvoorbeeld direct naar je Verkenner, waarmee je gelijk ook mappen als Mijn Afbeeldingen kunt openen. Ook is het mogelijk er de 'Instellingen' mee te openen - of het Configuratiescherm, als je goed kunt zoeken. Uiteraard is dit ook weer de plaats waar je je computer kunt afsluiten of opnieuw op kunt starten, en je kunt er afmelden met je ene account en aanmelden met het andere.

©CIDimport

Conclusie: Eindelijk.

Het startmenu is een verademing, en één van de belangrijkste features van Windows 10 waar we heel erg enthousiast van worden. Alles eraan klopt weer, het is duidelijk weergegeven en uitgebreid aan te passen, en dat maakt het startmenu de centrale hub van Windows 10 van waaruit je alles kunt regelen. Het is zonder twijfel het grootste pluspunt van het besturingssysteem - al zitten er nog een paar kleine kinderziektes in.

<- Vorige: Het dagelijks gebruikVolgende: Virtuele bureaubladen en taakweergave ->

Telecombedrijf Odido laat weten dat mensen geen automatisch recht op compensatie hebben nadat hun gegevens via een datalek afgelopen week op straat zijn gekomen.

In het weekend van 7 en 8 februari vond een cyberaanval plaats op de website van Odido, waarbij criminelen toegang kregen tot een klantcontactsysteem. De criminelen hebben een bestand kunnen downloaden met daarop gegevens van klanten. Het zou om gegevens van mogelijk 6,2 miljoen klanten kunnen gaan.

Onder de gegevens die zijn gestolen, vallen mogelijk de volledige naam, het adres en de klantnummers van klanten. Ook de mobiele nummers, IBAN-rekeningnummers, geboortedata, e-mailadressen en identificatiegegevens (waaronder rijbewijs- en paspoortnummers) kunnen zijn buitgemaakt.

Odido benadrukte kort na het lek dat er geen scans van identiteitsbewijzen zijn gelekt, noch wachtwoorden, factuurgegevens of belgegeven. Mensen kunnen daarbij gebruik blijven maken van de diensten van Odido, maar er wordt wel aangeraden dat klanten alert zijn op vreemde sms'jes of e-mails, zeker als daar links in staan.

Geen automatisch recht op compensatie

Op een speciale pagina met informatie over het datalek heeft Odido inmiddels meer informatie gegeven over het lek en diverse vragen beantwoord. Er staat ook een vraag en antwoord bij over mogelijke compensatie voor klanten wanneer data van de klant is gelekt.

Odido schrijft: "Een datalek geeft niet automatisch recht op compensatie. Onze inspanningen zijn er momenteel op gericht om juist te voorkomen dat klanten op enige manier schade zouden ondervinden als gevolg van dit incident. We hebben klanten proactief geïnformeerd zodat zij extra alert kunnen zijn op eventueel verdachte signalen. Dit is in lijn met het advies van het Centraal Meldpunt Identiteitsfraude (CMI) van de Rijksoverheid."

Het antwoord vervolgt: "Het CMI benadrukt bovendien dat niet automatisch sprake is van identiteitsfraude of dat met de gestolen gegevens identiteitsfraude kan worden gepleegd. Ook meldt het CMI dat met de betrokken gegevens niet zomaar een lening, bankrekening of telefoonabonnement kan worden afgesloten. Ook kan er geen nieuw identiteitsbewijs mee worden aangevraagd. Daarvoor zijn immers extra controles nodig, zoals een echt identiteitsbewijs, je DigiD of de inloggegevens van je bank."

Op de website staat nog een vraag over compensatie, met daarbij nadrukkelijk vermeld dat sommige 'cybersecurity-experts' claimen dat men recht heeft op compensatie. Ook daarop wordt gemeld dat "een datalek geen automatisch recht op compensatie geeft".

De streamingdiensten staan weer vol met nieuwe releases. Geen stress, wij hebben het kaf van het koren gescheiden. Zo weet je precies welke films en series je deze week niet mag missen.

Prometheus | Netflix | 16 februari

Prometheus, regisseur Ridley Scotts Alien-prequel, speelt zich af in de late 21e eeuw. Een team van wetenschappers onder leiding van Dr. Elizabeth Shaw (Noomi Rapace) reist af naar een planeet waar zich mogelijk de stichters van het menselijk ras bevinden. Uiteraard heeft hun uitstapje rampzalige gevolgen. Prometheus heeft nooit zo’n beklemmende, bloedstollende sfeer als Alien, maar is zeker spannend genoeg om je aandacht vast te houden en is bovendien echt een plaatje om naar te kijken.

56 Days (seizoen 1) | Amazon Prime Video | 18 februari

In de gloednieuwe thrillerserie 56 days kruipen Dove Cameron en Avan Jogia in de huid van Ciara Wyse en Oliver Kennedy, twee mensen die een passievolle relatie beginnen nadat ze elkaar in de supermarkt hebben ontmoet. 56 dagen na hun ontmoeting, wordt er een onherkenbaar lichaam ontdekt en vreest de politie dat hun turbulente liefdesverhaal is uitgemond in moord. Hoe dieper ze in de zaak duiken, hoe meer grimmige geheimen worden onthuld.

The Night Agent (seizoen 3) | Netflix | 19 februari

Het derde seizoen van The Night Agent (niet te verwarren met The Night Manager, te zien op Amazon Prime Video) is vanaf deze donderdag te zien op Netflix. The Night Agent is gebaseerd op het gelijknamige boek van Matthew Quirk en volgt FBI-agent Peter Sutherland (Gabriel Basso). Tijdens zijn nachtdienst krijgt hij een telefoontje waarmee hij in een gevaarlijke samenzwering rond een mol in het Witte Huis belandt. Hij stort zich in een jacht op de verrader, terwijl hij voormalig tech-CEO Rose Larkin (Luciane Buchanan) beschermt tegen de mensen die haar oom en tante hebben vermoord.

Once Upon a Time in the West | Netflix | 20 februari

Een van de beste westerns ooit gemaakt, Once Upon a Time in the West, verschijnt deze vrijdag op Netflix. Deze klassieker van regisseur Sergio Leone begint op een treinstation in het stadje Flagstone, waar een mysterieuze man met een mondharmonica (Charles Bronson) heeft afgesproken met de huurling Frank (Henry Fonda). Frank is echter nergens te bekennen en heeft drie handlangers gestuurd die ‘Harmonica’ opwachten. Geen van de drie komt levend uit de confrontatie en Harmonica raakt verwikkeld in de machtsstrijd rondom de meedogenloze opmars van de spoorwegen en outlaws. Once Upon a Time in the West is vanwege zijn trage, sfeervolle stijl en iconische muziek van Ennio Morricone absoluut het kijken waard voor elke filmliefhebber.

The Addams Family | Netflix | 20 februari

The Addams Family is gebaseerd op de strip van Charles Addams en volgt de bizarre titulaire Addams-familie: Gomez, Morticia, hun kinderen Pugsley en Wednesday, Uncle Fester, Grandma Addams, hun butler Lurch en de lopende hand Thing. Deze animatiefilm uit 2019 richt zich vooral op de twee kinderen, terwijl zij zoeken naar een manier om zichzelf te zijn. Gomez bereidt Pugsley voor op de "Sabre Mazurka", een zwaardvechtceremonie die elke Addams moet ondergaan, maar hij bakt er niks van. Ondertussen is Wednesday benieuwd naar de andere meisjes van haar leeftijd en begint ze, tot de schrik van haar moeder, zelfs kleur te dragen. Deze versie van The Addams Family bereikt niet de hoogtes van de live-action verfilming uit de jaren negentig, maar is toch vermakelijk om naar te kijken.