Streamingdiensten zijn vanwege het laagdrempelige karakter uiterst populair. Je klikt op een leuke film of serie, waarna je direct beeld te zien krijgt. Een keerzijde hiervan is dat je altijd toegang tot (snel) internet nodig hebt. Op de camping of in het vliegtuig is dat lang niet altijd beschikbaar. Bovendien heb je in het buitenland vaak te maken met regiorestricties. Kortom, genoeg reden om soms eens wat leuke video's op je laptop of tablet te droppen. Zo kun je streams later bekijken.

Zodra je een film of serie streamt, downloadt je computer, tablet, gameconsole of smart-tv voortdurend een klein stukje vanaf internet. Tijdens de weergave haalt het afspeelapparaat vervolgens de rest binnen en bewaart dit gedeelte in een buffer. Het voordeel van deze technologie is dat je niet eerst het volledige mediabestand hoeft op te slaan voordat je kunt beginnen met kijken. Na afloop van de film of serie wissen streamingdiensten het betreffende mediabestand weer van je systeem. Lees ook: Haal alles uit Netflix met deze 12 superhandige tips.

Voor Netflix, Videoland, NPO Gemist, YouTube en andere aanbieders van streaming-video is dit een prachtige methode. Zij geven de mediabestanden slechts tijdelijk weg, zodat gebruikers ze niet onderling kunnen delen. Consumenten ondervinden weinig hinder van deze aanpak. Breedbandinternet is tenslotte op grote schaal beschikbaar en de wachttijden zijn doorgaans kort. Toch komt iedereen weleens in situaties terecht waarbij er geen (snel) internet voorhanden is. Denk bijvoorbeeld aan de beperkte bandbreedte op een camping, dure wifi-kosten in een hotel of vluchten zonder meereizende wifi-hotspots. Voor de zekerheid bewaar je favoriete mediabestanden daarom ook lokaal.

Wetgeving

©PXimport

01 Offline modus

Het zou geweldig zijn als de populairste streamingdiensten een offline modus introduceren. Voordat je het vliegtuig binnenstapt, zet je dan alle afleveringen alvast klaar. Netflix biedt sinds kort in zijn mobiele iOS- en Android-apps een dergelijke functie aan. Helaas is deze functie niet voor alle films en series beschikbaar. Het blijkt in de praktijk lastig om een dergelijke functie over de volle breedte te introduceren, omdat Netflix toestemming van filmmaatschappijen nodig heeft om titels offline aan te bieden. Ook Videoland biedt sinds kort een offline modus aan. De uitrol van deze nieuwe functie vindt gefaseerd plaats, dus je kunt niet alle titels meteen downloaden. Naast sommige videodiensten hebben bijna alle muziekdiensten ook een offline modus ingebouwd. Voorbeelden hiervan zijn Spotify, Deezer, Tidal, Apple Music en Google Play Music.

YouTube Go/Red

Amazon Prime

02 GemistDownloader

Wil je televisieprogramma’s lokaal opslaan, dan is de software GemistDownloader je beste vriend. Dit laagdrempelige programma downloadt eenvoudig streams van alle bekende gemist-diensten. Surf hiernaartoe om de freeware te downloaden. Na de installatie bepaal je bij welke gemist-dienst je een uitzending wilt ophalen. Je hebt onder meer keuze tussen NPO, RTL XL, KIJK en YouTube. Belangrijk is dat je de url van de uitzending kopieert. Je regelt dat door het betreffende televisieprogramma bijvoorbeeld in RTL XL te openen en de volledige url in de adresbalk te kopiëren. Nadat je het webadres in GemistDownloader hebt geplakt, kies je voor Verder. Het programma haalt informatie van de uitzending op. Geef aan in welk bestandsformaat je het videobestand wilt opslaan en kies de gewenste kwaliteit. Via Opslaan naar selecteer je een opslagmap op je pc. Bevestig als laatste met Start downloaden. GemistDownloader vermeldt netjes de verwachte downloadtijd.

©PXimport

03 Meerdere uitzendingen

Als je bijvoorbeeld een heel seizoen van een televisieprogramma wilt opslaan, is het omslachtig om de uitzendingen één voor één binnen te halen. Gelukkig plaats je ze met GemistDownloader eenvoudig in een downloadlijst. Zodra je de juiste url van een uitzending hebt ingevoerd, kies je onderaan voor Toevoegen aan queue. Klik daarna op Nieuwe download om een extra uitzending toe te voegen. Als je alle afleveringen hebt klaargezet, klik je rechtsonder op het blauwe pijltje. Bij Na downloaden stel je optioneel in dat de computer na het downloadproces automatisch afsluit. Kies ten slotte voor Start downloaden.

©PXimport

04 Online rippen

Naast het opslaan van televisieprogramma’s gebruik je GemistDownloader ook om YouTube-filmpjes op te slaan. Sommige video’s bewaar je zelfs in ultra hd-kwaliteit (2160p). Heb je geen zin om hiervoor een aparte applicatie te installeren? Er zijn ook talloze websites waarmee je videomateriaal vanaf YouTube ript. Surf maar eens naar deze Nederlandstalige website. Open in een ander venster of tabblad van je browser een leuk filmpje bij YouTube en kopieer de url in de adresbalk. Het webadres plak je vervolgens in het lege invoerveld van Downloadvanyoutube.nl. Klik op Download. Bepaal daarna in welk videoformaat je het filmpje wilt opslaan en gebruik hiervoor de juiste downloadlink. Houd er rekening mee dat deze website een resolutie van maximaal 720p ondersteunt. Wens je een hogere resolutie, dan kun je de Engelstalige website www.keepvid.com overwegen. Daar is in de vorm van pop-ups wel allerlei irritante reclame aanwezig.

©PXimport

Browserextensie

©PXimport

05 Downloadgemist

Een Nederlandse ontwikkelaar heeft een webapplicatie gebouwd waarmee je direct afleveringen van NPO Gemist en RTL XL kunt opslaan. Handig, want je hoeft dan geen programma te installeren. Open de website www.downloadgemist.nl en plak de url van de uitzending in het lege invoerveld. Je stelt verder de gewenste videokwaliteit in. Je hebt hierbij keuze tussen laag, gemiddeld en hoog. Fijn is dat deze webdienst streams van RTL XL in een resolutie van 720p opslaat. Klik onderaan op Extraopties. Via de optie Download tt888 ondertiteling voorzie je de uitzending eventueel van Nederlandse ondertitels. Overigens werkt dat alleen voor televisieprogramma’s van NPO Gemist. De overige opties laat je ongewijzigd. Bevestig met Download de video. Downloadgemist bewaart vervolgens het videobestand op je computer.

©PXimport

06 PlayOn

Netflix biedt alleen een downloadfunctie aan voor zijn mobiele apps, en alleen voor een select aantal films/series. Wie liever films en series op een groter scherm van bijvoorbeeld een laptop kijkt, kan de beelden eventueel opnemen. Je gebruikt hiervoor het tooltje PlayOn. Naast Netflix ondersteunt dit programma ook andere videodiensten, al zijn die vooral interessant voor de Amerikaanse markt. Bedenk wel dat deze moderne videorecorder geld kost. Je betaalt hiervoor 30 dollar per jaar. Voor 59,99 dollar kun je ook een levenslange licentie afnemen. Je creëert op de website van PlayOn eerst een account, waarna je het exe-bestand opslaat. Voer vervolgens de installatieprocedure uit. Zodra je de software voor de eerste keer opstart, verschijnt er een stappenplan met allerlei informatie. Klik enkele keren op Next en neem de Engelstalige gegevens door. Log daarna in met je e-mailadres en zojuist aangemaakte wachtwoord. Het gratis account stelt je helaas niet in staat om streams op te nemen. Klik linksboven op My Account. Via de oranje knop Upgrade To Plus schaf je de betaalde versie van PlayOn aan. Je voldoet de betaling via een creditcard- of PayPal-account.

©PXimport

07 Netflix-account toevoegen

Voordat je streams van Netflix vastlegt, neem je eerst nog even wat opties van PlayOn door. Klik vanuit het hoofdvenster linksonder op het tandwielpictogram om de programma-opties te openen. Bij het onderdeel PlayOn Media Server klik je op Stop. Op die manier zijn er geen instellingen geblokkeerd. Je kiest bij Recording storage location via de knop Set een logische opslaglocatie voor de gedownloade streams. Neem naar eigen inzicht de overige instellingen van dit tabblad door en bewaar de wijzigingen door te bevestigen met Apply. Via Start schakel je de PlayOn-server weer in. Ga naar het tabblad Channels. Je geeft op deze plek aan via welke diensten je streams wilt vastleggen. Vul bovenaan het e-mailadres en wachtwoord van je Netflix-account in. Met Test controleer je of PlayOn een verbinding tot stand kan brengen. Bij een geslaagde connectie bevestig je met OK.

©PXimport

08 Netflix opnemen

Hoog tijd om je favoriete Netflix-series op te nemen! Klik bovenaan het PlayOn-venster op Channels en vervolgens op Netflix. Als je een account deelt met meerdere personen, klik je op de betreffende gebruikersnaam. Open de goede map, bijvoorbeeld Actie, Cabaret, Series of Spannende films. In het geval van een serie blader je ook nog naar het juiste seizoen. Je klikt daarna op de titel van een film of serie. Er verschijnt een lijstje met mogelijkheden. Kies voor Record om de video realtime op te nemen. Duurt een aflevering bijvoorbeeld vijftig minuten, dan heeft PlayOn evenzoveel tijd nodig om het bestand op te slaan. Via Record All kun je er ook voor kiezen om een heel seizoen op te nemen. In het rechterdeelvenster volg je nauwlettend het downloadproces en zie je de resterende tijd van de opname. Tijdens het opnemen kun je PlayOn gewoon nog gebruiken. Je voegt naar behoefte nog meer films of afleveringen van series aan de wachtrij toe. Het programma bewaart de video’s als mp4-bestanden. Kortom, leun lekker achterover en laat dit handige programma al het werk doen.

©PXimport

PlayOn als mediaserver

09 Tijdstip opname

Bij een standaard Netflix-abonnement mag je twee streams gelijktijdig afspelen. Wanneer je dus met PlayOn opneemt, kun je op een ander apparaat dus probleemloos een film kijken. Als een ander gezinslid ook nog wil ‘netflixen’ is dat vanwege PlayOn dus niet mogelijk. In dat geval is het slim om de tijden van de opnames te reguleren. Een tijdschema is bijvoorbeeld ook nuttig wanneer je de bandbreedte van je internetverbinding overdag liever gebruikt voor andere zaken. Klik rechtsboven het hoofdvenster op het maantje. Zet een vinkje voor Use Off-Peak recording times to set custom record times en geef aan tussen welke tijden je wilt opnemen. Via advanced settings stel je als alternatief per dag de gewenste tijdstippen in. Sluit het venster met Save.

©PXimport

10 Usenet

Voor het lokaal opslaan van films, series en televisieprogramma’s doe je natuurlijk net zo gemakkelijk een beroep op een downloadnetwerk. Auteursrechtorganisaties bestrijden echter actief het gebruik van downloadnetwerken. Zo pakt Stichting Brein regelmatig uploaders van illegale bestanden aan. Individuen die weleens wat downloaden, blijven vooralsnog buiten schot. Het gebruik blijft echter op eigen risico. Op usenet vind je talloze mediabestanden. Een groot voordeel van dit platform is dat je mediabestanden op hoge snelheid kunt downloaden. Netflix Originals haal je daardoor veel vlotter binnen dan wanneer je de mediabestanden realtime opneemt via het eerder besproken programma PlayOn. Voor usenet heb je toegang tot een nieuwsserver nodig. Betaalde diensten als Eweka en Giganews kunnen je daarbij helpen. De gegevens van de nieuwsserver voeg je bijvoorbeeld aan downloadprogramma Spotnet toe, waarna je (illegaal) toegang hebt tot een enorme mediacollectie.

©PXimport

11 Bittorrent

Wat voor usenet geldt, geldt ook voor bittorrent. Het is illegaal en auteursrechtorganisaties doen er alles aan om dit downloadnetwerk in de kiem te smoren. Toch zijn er wereldwijd miljoenen mensen die de verleiding niet kunnen weerstaan en regelmatig videobestanden downloaden. Bittorrent puilt dan ook uit met illegale kopieën van bekende films en series. Ook originele Netflix-producties zijn illegaal beschikbaar. Via een torrentsite bekijk je het aanbod. The Pirate Bay is veruit de bekendste en meest omstreden torrentsite. Door een magnet-link in een bittorrent-client te laden, sla je een film of serie lokaal op. Een bekend programma waarmee dat kan, is qBittorrent.

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.