Op veel pc's en laptops draait verouderde software. Dat is software die zo oud is dat de leverancier geen updates meer publiceert. Wist je dat verouderde software je systeem onveilig maakt vanwege onder meer veiligheidslekken? Neem geen risico, vervang verouderde software en zorg voor een goede beveiliging.

Partnerartikel - in samenwerking met Bitdefender

Uit recent onderzoek blijkt dat op bijna een kwart van de Windows-computers en -laptops verouderde software draait. Zulke software kan veiligheidslekken bevatten en vormt daardoor een risico. Dagelijks vinden beveiligingsexperts nieuwe veiligheidslekken in software. Beveiligingsupdates zorgen voor reparaties van dergelijke lekken. Wanneer je geen updates installeert, blijven de veiligheidslekken op je computer bestaan en is je systeem kwetsbaar. Na verloop van tijd stopt de fabrikant met het uitbrengen van updates. De software is dan verouderd en onveilig.

Risico's van verouderde software

Malware maakt misbruik van genoemde veiligheidslekken en infecteert je systeem. Verouderde software verhoogt zodoende het risico op infecties en spyware. Een ransomware-infectie versleutelt de bestanden en maakt je systeem onbruikbaar. De criminelen beloven dat je na betaling van losgeld een oplossing krijgt om de bestanden weer te ontsleutelen. Je weet echter nooit of zij hun belofte nakomen en het is niet zeker dat alle bestanden worden hersteld.

Een ander soort malware-infectie plaatst je systeem in een botnet. Dat is een grote verzameling van geïnfecteerde computers waarmee criminelen cyberaanvallen uitvoeren of spam versturen. De malware zorgt dat je systeem commando's van een centrale server uitvoert. Je merkt hier weinig van, tot het moment waarop het jouw systeem misbruikt voor zo'n aanval.

Criminelen gebruiken ook malware om gevoelige gegevens van je apparaat te stelen, wachtwoorden af te luisteren of stiekem opnames met de camera of microfoon te maken. Kortom, allemaal zaken waar je niet het slachtoffer van wilt zijn!

©Andor Bujdoso | NDABCreativity

Vervang op tijd

Neem geen onnodige risico's, vervang verouderde systemen en draai alleen veilige applicaties. Gebruik je Windows, controleer dan of je Windows 10 of Windows 11 draait en test of het updaten nog probleemloos verloopt. Oudere Windows-versies, zoals Windows 7 of Windows 8.1, krijgen geen updates meer en zijn dus onveilig. Heb je een Mac, klik dan op het appel-icoontje linksboven en vraag de gegevens van je Mac op. Daar zie je meteen welke macOS-versie je draait. Met macOS 12 Monterey, macOS 13 Ventura of macOS 14 Sonoma zit je goed. MacOS 11 Big Sur en oudere versies krijgen geen updates meer, dus in dat geval is je Mac verouderd en onveilig.

Kijk bij Chromebooks naar de datum van de laatste update. Is die meer dan zes maanden oud, dan is jouw model Chromebook verouderd en aan vervanging toe. Die wordt dan namelijk niet meer ondersteund.

Gebruik je Office, controleer dan eveneens de geïnstalleerde versie. Microsoft brengt geen updates uit voor verouderde Office-versies, zoals Microsoft Office 2007, 2010 en 2013. Deze Office-versies zijn niet langer veilig. Vervang deze door een actuele variant. Verwijder of vervang ook verouderde software van andere fabrikanten, zoals Adobe Flash en oudere versies van de Adobe Reader.

Telefoon en tablet

Verouderde software op je telefoon en tablet vormt net zo goed een risico. Helaas vertellen de fabrikanten niet altijd dat ze stoppen met updates. Daar moet je zelf achter zien te komen. Veel Android-telefoons die ouder dan drie jaar zijn, krijgen geen updates meer. Bij Apple is dat meestal na vijf jaar. Laat het toestel via het instellingenmenu zoeken naar updates en installeer die indien nodig. Check vervolgens de datum van de laatste update. Is dat langer dan een jaar geleden, dan is je telefoon of tablet verouderd en niet meer veilig.

Let bij het kopen van een nieuw Android-apparaat op de versie. Op dit moment is Android 14 de huidige versie. Voor Android-versies 12 en 13 komen nog wel updates uit, maar niet elke fabrikant verspreidt die voor elk apparaat.

©blackday

Beveiliging

Geef criminelen geen kans en beveilig je systemen. Stel updates nooit uit, installeer ze meteen – ook op je mobiele apparaten. Gebruik alleen officiële applicaties en installeer alleen apps uit de Play Store of App Store.

Beveilig je systeem tegen malware met een goed beveiligingspakket. Bitdefender Premium Security is een compleet alles-in-één-pakket voor al je apparaten, ook voor je telefoon en tablet. Het is makkelijk te installeren en te gebruiken en biedt de beste bescherming. Naast anti-malware, anti-phishing, camerabeveiliging en microfoonmonitor bevat dit pakket de nieuwe geavanceerde e-mailbescherming. Ook de unieke Bitdefender Digital Identity Protection, die waarschuwt wanneer je digitale identiteit is blootgesteld, is in dit pakket inbegrepen.

Zet nooit wachtwoorden, creditcardgegevens en andere gevoelige informatie in je notities-app. Gebruik hiervoor een betrouwbare wachtwoordmanager. De ultiem veilige Bitdefender-wachtwoordmanager draait op al je apparaten en beschermt je gegevens met de sterkste encryptie. Hiermee zijn je wachtwoorden, creditcardgegevens en geheime notities echt veilig. Je hoeft zelf alleen nog het hoofdwachtwoord te onthouden.

Ook de Bitdefender-wachtwoordmanager is onderdeel van het complete alles-in-één beveiligingspakket Bitdefender Premium Security. Dat is wel zo makkelijk!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.