Social media, email, bankzaken, navigatie, bellen: waar zouden we zijn zonder onze smartphone? Een lege accu, dat wil je dus echt niet. Loop je een keer in de stad met een lege telefoon, dan zijn er tegenwoordig overal wel publieke oplaadpunten waarmee je je smartphone onderweg even snel kunt bijladen. Handig, maar: het gebruik van deze openbare oplaadpunten kan gevaren met zich meebrengen. Hoe dat zit en wat je daartegen kunt doen, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - In samenwerking met Bitdefender

Juice jacking

Gevaren? Ja: smartphones kunnen worden gehackt via deze openbare oplaadpunten. Hackers maken namelijk ook gebruik van oplaadpunten om zodoende toegang te krijgen tot je apparaat. Je telefoon kan via de usb-poort worden geïnfecteerd met gevaarlijke malware en software die hackers toegang kan geven tot je telefoon (of natuurlijk je tablet, computer of camera). Vaak wordt dit gedaan door het manipuleren van zo’n oplaadpunt, waarbij kwaadaardige software op het laadpunt wordt geïnstalleerd. Zodra iemand zijn of haar apparaat aansluit op zo'n geïnfecteerd oplaadpunt, kan de malware via de laadkabel op je telefoon terechtkomen. Deze vorm van hacking wordt juice jacking genoemd en kan soms lastig worden herkend. Misschien wordt je telefoon wel eens ongewoon langzaam of warmer dan normaal: dan zou de kans groot kunnen zijn dat er malware op het toestel terechtgekomen is.

Nep-oplaadpunten

Een vaak gebruikte manier door hackers om deze aanval uit te voeren, is het opzetten van nep-oplaadpunten die sterk lijken op echte oplaadpunten. Deze nep-oplaadpunten worden dan veelal geplaatst op openbare plaatsen zoals in hotels, op treinstations, op luchthavens, of in winkelcentra. Zodra je als gebruiker je smartphone aansluit op zo’n nep-oplaadpunt, krijgen hackers daarmee ongemerkt toegang tot de gegevens op je apparaat. Dit kan variëren van persoonlijke informatie zoals contactgegevens en foto's tot gevoelige gegevens zoals wachtwoorden en creditcardinformatie. De gevolgen van deze manier van hacking via openbare oplaadpunten kunnen zeer ernstig zijn. Het kan uiteindelijk leiden tot identiteitsdiefstal, financieel verlies en het compromitteren van vertrouwelijke gegevens of gevoelige informatie.

©Alex Grechanyuk - stock.adobe.com

Malware

Hackers kunnen op deze manier ook bankgegevens stelen en die gegevens vervolgens gebruiken voor allerlei frauduleuze activiteiten. Verder kan het gebeuren dat malware ongezien op de telefoon wordt geinstalleerd, waarbij de malware vervolgens onopgemerkt op de achtergrond blijft doordraaien. Via deze malware kunnen hackers toegang krijgen tot alles wat de gebruiker met de telefoon doet. Zo kunnen berichten worden onderschept, kan iemands locatie worden getraceerd en kunnen gesprekken op afstand worden afgeluisterd.

Als bescherming tegen zulke hacking-aanvallen via openbare oplaadpunten kun je verschillende maatregelen nemen. Gebruik alleen een openbaar oplaadpunt dat werkelijk te vertrouwen is (bijvoorbeeld omdat je hebt gecheckt of het écht een oplaadpunt is dat door de NS, het vliegveld of een hotel wordt aangeboden). Vermijd verder ook altijd het gebruik van oplaadkabels die zich in of om de openbare ruimte of het oplaadpunt bevinden. Zorg voor een eigen kabel en gebruik bij voorkeur je eigen oplader. Helemaal veilig ben je natuurlijk als je openbare oplaadpunten links laat liggen. Wanneer je een powerbank bij je hebt, gebruik die dan: powerbanks zijn een stuk veiliger en handig om je apparaat onderweg op te kunnen laden.

Bescherm de usb-poort

Om er zeker van te zijn dat de data niet van je telefoon wordt gehaald terwijl je aan het opladen bent, kun je je toestel natuurlijk uitzetten terwijl je aan het laden bent. Maar bij sommige smartphones is het mogelijk om via de usb-poort, zelfs als het toestel uit staat(!), toegang te krijgen tot het geheugen van de telefoon.

Een andere oplossing is een 'usb-condoom'. Dit apparaatje schuif je over de aansluiting van je oplaadkabel heen; het zorgt ervoor dat alleen de stroompinnetjes nog bereikbaar blijven. Er kan zo geen data meer worden overgedragen via de oplaadkabel van de telefoon. Maar altijd een stopcontact gebruiken om je telefoon mee op te laden is eigenlijk nog beter, want de hacking-aanvallen gebeuren over het algemeen wanneer je toestel is aangesloten op een usb-lader.

©Milan Vasicek

Extra beveiliging met een VPN-verbinding

Ook kun je een zogeheten virtual private network (VPN) gebruiken om je smartphone te beschermen tegen hacking-aanvallen via openbare oplaadpunten.  Bij een VPN wordt het netwerkverkeer, en dus ook de internetverbinding, versleuteld. Gegevens die over deze verbinding gaan, worden zo beschermd tegen onderschepping. Door een VPN-verbinding via bijvoorbeeld anticybercrimesoftware van Bitdefender te gebruiken, voeg je een extra beveiligingslaag toe, zelfs wanneer je verbinding maakt met een mogelijk onveilig openbaar oplaadpunt.

Tot slot is het natuurlijk altijd belangrijk om je smartphone regelmatig bij te werken met de nieuwste beveiligingsupdates.  Een betrouwbare antivirus-app installeren kan ook een hoop ellende tegengaan. Kijk hiervoor bijvoorbeeld naar de antivirus-oplossingen van Bitdefender. Dit soort maatregelen helpt bij het beschermen tegen bekende kwetsbaarheden en bekende malware.

Een openbare oplaadpunt gebruiken kan een reëel risico met zich meebrengen. Het is daarom belangrijk goed op de hoogte te zijn van de gevaren en daarvoor de nodige voorzorgsmaatregelen te nemen. Gebruik altijd alleen vertrouwde opladers, schakel de gegevensoverdracht uit tijdens het opladen, maak gebruik van een usb-condoom, installeer een betrouwbare antivirusoplossing, gebruik een VPN en houd je smartphone altijd up-to-date. Zo bescherm je je persoonlijke gegevens tegen potentiële hackers bij openbare oplaadpunten.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.