Social media, email, bankzaken, navigatie, bellen: waar zouden we zijn zonder onze smartphone? Een lege accu, dat wil je dus echt niet. Loop je een keer in de stad met een lege telefoon, dan zijn er tegenwoordig overal wel publieke oplaadpunten waarmee je je smartphone onderweg even snel kunt bijladen. Handig, maar: het gebruik van deze openbare oplaadpunten kan gevaren met zich meebrengen. Hoe dat zit en wat je daartegen kunt doen, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - In samenwerking met Bitdefender

Juice jacking

Gevaren? Ja: smartphones kunnen worden gehackt via deze openbare oplaadpunten. Hackers maken namelijk ook gebruik van oplaadpunten om zodoende toegang te krijgen tot je apparaat. Je telefoon kan via de usb-poort worden geïnfecteerd met gevaarlijke malware en software die hackers toegang kan geven tot je telefoon (of natuurlijk je tablet, computer of camera). Vaak wordt dit gedaan door het manipuleren van zo’n oplaadpunt, waarbij kwaadaardige software op het laadpunt wordt geïnstalleerd. Zodra iemand zijn of haar apparaat aansluit op zo'n geïnfecteerd oplaadpunt, kan de malware via de laadkabel op je telefoon terechtkomen. Deze vorm van hacking wordt juice jacking genoemd en kan soms lastig worden herkend. Misschien wordt je telefoon wel eens ongewoon langzaam of warmer dan normaal: dan zou de kans groot kunnen zijn dat er malware op het toestel terechtgekomen is.

Nep-oplaadpunten

Een vaak gebruikte manier door hackers om deze aanval uit te voeren, is het opzetten van nep-oplaadpunten die sterk lijken op echte oplaadpunten. Deze nep-oplaadpunten worden dan veelal geplaatst op openbare plaatsen zoals in hotels, op treinstations, op luchthavens, of in winkelcentra. Zodra je als gebruiker je smartphone aansluit op zo’n nep-oplaadpunt, krijgen hackers daarmee ongemerkt toegang tot de gegevens op je apparaat. Dit kan variëren van persoonlijke informatie zoals contactgegevens en foto's tot gevoelige gegevens zoals wachtwoorden en creditcardinformatie. De gevolgen van deze manier van hacking via openbare oplaadpunten kunnen zeer ernstig zijn. Het kan uiteindelijk leiden tot identiteitsdiefstal, financieel verlies en het compromitteren van vertrouwelijke gegevens of gevoelige informatie.

©Alex Grechanyuk - stock.adobe.com

Malware

Hackers kunnen op deze manier ook bankgegevens stelen en die gegevens vervolgens gebruiken voor allerlei frauduleuze activiteiten. Verder kan het gebeuren dat malware ongezien op de telefoon wordt geinstalleerd, waarbij de malware vervolgens onopgemerkt op de achtergrond blijft doordraaien. Via deze malware kunnen hackers toegang krijgen tot alles wat de gebruiker met de telefoon doet. Zo kunnen berichten worden onderschept, kan iemands locatie worden getraceerd en kunnen gesprekken op afstand worden afgeluisterd.

Als bescherming tegen zulke hacking-aanvallen via openbare oplaadpunten kun je verschillende maatregelen nemen. Gebruik alleen een openbaar oplaadpunt dat werkelijk te vertrouwen is (bijvoorbeeld omdat je hebt gecheckt of het écht een oplaadpunt is dat door de NS, het vliegveld of een hotel wordt aangeboden). Vermijd verder ook altijd het gebruik van oplaadkabels die zich in of om de openbare ruimte of het oplaadpunt bevinden. Zorg voor een eigen kabel en gebruik bij voorkeur je eigen oplader. Helemaal veilig ben je natuurlijk als je openbare oplaadpunten links laat liggen. Wanneer je een powerbank bij je hebt, gebruik die dan: powerbanks zijn een stuk veiliger en handig om je apparaat onderweg op te kunnen laden.

Bescherm de usb-poort

Om er zeker van te zijn dat de data niet van je telefoon wordt gehaald terwijl je aan het opladen bent, kun je je toestel natuurlijk uitzetten terwijl je aan het laden bent. Maar bij sommige smartphones is het mogelijk om via de usb-poort, zelfs als het toestel uit staat(!), toegang te krijgen tot het geheugen van de telefoon.

Een andere oplossing is een 'usb-condoom'. Dit apparaatje schuif je over de aansluiting van je oplaadkabel heen; het zorgt ervoor dat alleen de stroompinnetjes nog bereikbaar blijven. Er kan zo geen data meer worden overgedragen via de oplaadkabel van de telefoon. Maar altijd een stopcontact gebruiken om je telefoon mee op te laden is eigenlijk nog beter, want de hacking-aanvallen gebeuren over het algemeen wanneer je toestel is aangesloten op een usb-lader.

©Milan Vasicek

Extra beveiliging met een VPN-verbinding

Ook kun je een zogeheten virtual private network (VPN) gebruiken om je smartphone te beschermen tegen hacking-aanvallen via openbare oplaadpunten.  Bij een VPN wordt het netwerkverkeer, en dus ook de internetverbinding, versleuteld. Gegevens die over deze verbinding gaan, worden zo beschermd tegen onderschepping. Door een VPN-verbinding via bijvoorbeeld anticybercrimesoftware van Bitdefender te gebruiken, voeg je een extra beveiligingslaag toe, zelfs wanneer je verbinding maakt met een mogelijk onveilig openbaar oplaadpunt.

Tot slot is het natuurlijk altijd belangrijk om je smartphone regelmatig bij te werken met de nieuwste beveiligingsupdates.  Een betrouwbare antivirus-app installeren kan ook een hoop ellende tegengaan. Kijk hiervoor bijvoorbeeld naar de antivirus-oplossingen van Bitdefender. Dit soort maatregelen helpt bij het beschermen tegen bekende kwetsbaarheden en bekende malware.

Een openbare oplaadpunt gebruiken kan een reëel risico met zich meebrengen. Het is daarom belangrijk goed op de hoogte te zijn van de gevaren en daarvoor de nodige voorzorgsmaatregelen te nemen. Gebruik altijd alleen vertrouwde opladers, schakel de gegevensoverdracht uit tijdens het opladen, maak gebruik van een usb-condoom, installeer een betrouwbare antivirusoplossing, gebruik een VPN en houd je smartphone altijd up-to-date. Zo bescherm je je persoonlijke gegevens tegen potentiële hackers bij openbare oplaadpunten.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.