We denken bij Google Contacten al snel aan het adresboekje van Gmail. Dat is een zware onderschatting. Deze slimme app is veel meer dan dat. Google Contacten is een volwaardige en gebruiksvriendelijke contactmanager. Je kunt de app ook nog eens als hulp inzetten bij alle andere apps van Google, zoals Agenda, Gmail, Drive en Maps.

Waarschijnlijk gebruik je op je computer, smartphone en tablet verschillende applicaties om de gegevens van je contactpersonen bij te houden. Dat kan een stuk eenvoudiger. Met Google Contacten beheer je namelijk alle namen, e-mailadressen en telefoonnummers op een centrale plek. Vanaf daar worden de gegevens met al je apparaten gesynchroniseerd én beveiligd met één online back-up. Raak je ooit een apparaat kwijt, dan log je in met je Google-account en je hebt alle informatie weer terug. Google Contacten is meer dan een digitale contactenlijst. Het is een gebruiksvriendelijke contactmanager. Je kunt er razendsnel verzendlijsten mee maken in Gmail. Je hebt in een mum van tijd bestanden op Google Drive gedeeld met een groep. En met één muisklik nodig je mensen uit voor een meeting. 

Snel beginnen

Google Contacten is beschikbaar voor meerdere platformen, zoals Android, iOS en Windows. De app heeft ook een webversie. Daarmee heb je als gebruiker overal toegang tot je contacten via een webbrowser. Open een webbrowser, bijvoorbeeld Chrome, en surf naar https://contacts.google.com.

Je kunt vanuit de Google-zoekmachine ook rechtsboven op de knop met de negen puntjes klikken. Daarmee verschijnt een venster met Google-apps, waaronder Contactpersonen. Veel mensen weten niet dat je de volgorde van de apps in dit venster kunt wijzigen. Dit doe je door simpelweg de Google-apps te verslepen. Wil je dat de app Contactpersonen niet ergens onder in het keuzemenu staat? Sleep die app dan gewoon naar boven.

Importeren

Waarschijnlijk heb je al veel contacten opgenomen in Outlook, iCloud of een andere toepassing. Je kunt deze in enkele stappen overzetten naar Google Contacten. Exporteer hiervoor eerst het adresboek naar een csv-bestand. Klik daarna in de linkerkolom van Google Contacten op Importeren. Een pop-up vraagt je nu om het csv- of vCard-bestand te selecteren. Navigeer naar de locatie waar dit bestand staat. Selecteer het bestand en klik nogmaals op Importeren.

In de pop-up kun je overigens al een label toekennen aan de bestanden die je op dat moment importeert. Dat kan handig zijn. Heb je bijvoorbeeld een csv-bestand met 125 contactadressen van de kanoclub? Dan kun je al deze contacten alvast het label Kanoclub geven. Straks tonen we de geweldige mogelijkheden van deze labels.

Exporteren

Om contactgegevens met anderen te delen, selecteer je eerst de contacten die je wilt exporteren. Zet hiervoor een vinkje voor de naam en gebruik daarna de knop Meer acties. Dat is de knop rechtsboven met de drie verticale puntjes. Selecteer nu de opdracht Exporteren. Google Contacten vraagt of je alle contacten of alleen de geselecteerde contacten wilt exporteren. Je hebt ook de keuze tussen de csv- en de vCard-indeling.

Beheren

Google Contacten kan per account de gegevens van maximaal 25.000 contactpersonen beheren. Om een nieuwe contactpersoon toe te voegen, klik je op + Contact maken in de linkerbovenhoek. Van daaruit kun je een of meerdere contacten toevoegen. Vul de informatie in bij de diverse velden (onder meer voornaam, achternaam en e-mailadres) en klik op Opslaan.

Je kunt ook een foto of afbeelding bij het contact plaatsen. Als je een beetje naar onderen scrolt en op Meer tonen klikt, kun je belangrijke contactinformatie toevoegen, bijvoorbeeld iemands website. Heb je andere informatie die je bij je contactpersoon wilt plaatsen? Je kunt een zelfbedacht veld aanmaken. Vergeet niet te bevestigen met de blauwe knop Opslaan.

Het bewerken van een bestaand contact is net zo eenvoudig. Open de opgeslagen gegevens van de betreffende persoon en breng de nodige wijzigingen aan. Om een contact te verwijderen, selecteer je de naam. Klik daarna op de knop met de drie puntjes, daarmee komt de opdracht Verwijderen in beeld.

Samenvoegen

Door de jaren heen heb je waarschijnlijk een groot aantal contacten verzameld. De kans is groot dat er dubbelingen in je lijst staan. Deze kun je in één keer opruimen. Je hoeft elk dubbel contact zelfs niet te openen om na te gaan of de gegevens kloppen. In Google Contacten klik je namelijk linksboven op Menu en daar kies je Samenvoegen en oplossen.

Hiermee opent Google Contacten een wizard die je eerst vertelt hoeveel mensen hij heeft gevonden met dubbele verwijzingen. Daarnaast komt de lijst met dubbele gegevens te staan. Je kunt het jezelf makkelijk maken en de knop Alles samenvoegen gebruiken. Alle informatie van beide contacten wordt dan gecombineerd onder de geselecteerde naam. Je kunt de dubbelingen ook afzonderlijk beoordelen en per naam beslissen of je ze wilt samenvoegen of niet.

Labels maken

We hebben je al verteld dat je bij het importeren de gegevens al van een label kunt voorzien. Dit kun je uiteraard ook daarna doen in de contactenlijst. Door met labels te werken, spaar je enorm veel tijd uit. Labels groeperen je contacten, zodat je in Gmail, Agenda en zelfs in Drive via de labelnaam naar de volledige groep kunt verwijzen.

Het maken van deze labels gaat het eenvoudigst in de webversie van Google Contacten op je computer. Klik in het menu aan de linkerkant op de vervolgkeuzelijst Labels en kies Label maken. Typ de naam van dit nieuwe label, bijvoorbeeld Ontvangers nieuwsbrief. Nu is het eerste contactlabel klaar. Je kunt zoveel labels aanmaken als je wilt. Ze verschijnen allemaal in de linkerkolom. Daarna moet je nog aanduiden wie dit label krijgt.

Labelen

Je kunt contacten snel labelen door de namen te selecteren. Dit doe je door een vinkje bij de namen te plaatsen in de lijst Contactpersonen. Daarna sleep je de selectie op het bedoelde label in de linkerkolom. Dat werkt dus erg snel. Je kunt ook op een andere manier snel labelen. Selecteer hiervoor weer een aantal mensen in de lijst. Klik dan bovenaan op de knop Labels beheren (het pictogram van deze knop lijkt op een label). Hiermee verschijnen alle labels die je hebt gemaakt. Je kunt nu eenvoudig klikken op het label dat je nodig hebt. In hetzelfde menu klik je op Toepassen om te bevestigen. Ook als je een nieuw contact maakt, kun je een label selecteren. Dat doe je onder het vak waar je de foto toevoegt.

Filteren

Bij het onderdeel Labels in de linkerkolom lees je hoeveel contacten elk label heeft. Het is best mogelijk dat hetzelfde contact verschillende labels krijgt. Een persoon kan bijvoorbeeld tegelijk collega, familie en ontvanger van de nieuwsbrief zijn. Als je snel alleen de abonnees op de nieuwsbrief wilt zien, dan selecteer je in de linkerkolom het label Ontvangers nieuwsbrief. Als je iemand van de nieuwsbrieflijst wilt schrappen, dan open je eerst dit label. Daarna selecteer je de persoon en klik je op de drie puntjes achter zijn naam. Hierdoor zie je meteen welke labels deze persoon heeft. Verwijder daarna het vinkje bij het label dat weg moet.

Gmail

Doordat je contactlabels hebt gemaakt, is het nu ook heel eenvoudig om e-mails te verzenden naar alle contacten die hieraan zijn gekoppeld. Om dit te doen, typ je simpelweg de naam van het label in het Aan-veld van Gmail. Al bij het intikken van de beginletters van het label, komt Gmail met het voorstel om het bericht naar deze groep te sturen. Gmail vertelt je ook hoeveel contacten er aan dit label zijn gekoppeld. Google Contacten vult automatisch alle leden van het label toe aan het Aan-veld.

Google Drive

Hetzelfde gemak ervaar je ook als je met Google Drive werkt. Stel dat je hierin een map hebt klaargezet waarin bestanden zitten die je wilt delen met de abonnees van je nieuwsbrief. In dit voorbeeld hebben we deze map de naam Oefenbestanden gegeven. Klik met de rechtermuisknop op deze map en selecteer de opdracht Delen.

In het veld waar je noteert met wie je deze map wilt delen, typ je de naam van het label uit Google Contacten. Alle namen die zijn gekoppeld aan dit label, krijgen een e-mail met de link naar deze map. Dit bespaart je niet alleen veel werk, de lijst van mensen waarmee je deze bestanden deelt is ook altijd actueel. Als je gisteren nog mensen uit het label Ontvangers nieuwsbrief hebt verwijderd, dan hebben deze personen ook geen toegang meer tot de map Oefenbestanden in Google Drive.

Google Agenda

Ook in Google Agenda zijn de labels erg handig. We hebben bijvoorbeeld in Google Contacten twaalf personen gekoppeld aan het label Collega’s. Stel dat je deze groep wilt uitnodigen voor een vergadering of een Google Meet-videoconferentie. Dan typ je hiervoor in het vak Gasten toevoegen de naam van dit label. De contactpersonen die hierin staan, ontvangen automatisch de uitnodiging voor de meeting. Je moet alleen nog even aangeven of de gasten zelf nog anderen mogen uitnodigen en of ze de gastenlijst mogen bekijken.

Google Maps

Als je de adresgegevens van je contacten zorgvuldig hebt ingevoerd in Google Contacten, dan vind je deze eenvoudig terug in Google Maps. Typ gewoon de naam van de persoon in het zoekvak van Maps. Daarmee worden automatisch de adresgegevens opgehaald. Hetzelfde geldt als je naar een zakelijke bijeenkomst gaat. Geef de naam van het contact op en Google Maps brengt je naar de juiste locatie. Uiteraard moet je ervoor zorgen dat je bent ingelogd met hetzelfde Google-account op Google Maps als op Google Contacten.

Laten opvallen

Naarmate je het werken met labels in de vingers krijgt, wordt de lijst met labels steeds langer. Het is daarom handig om de labels visueel verschillend te maken. Het is alleen niet mogelijk om verschillende kleuren te gebruiken. Je kunt wel symbolen en emoji toepassen.

Selecteer in de linkerkolom een label en klik op het potloodpictogram naast het label. Hierdoor opent de pop-up om het label een naam te geven. Plaats de muisaanwijzer achter de labelnaam die je hebt ingevuld. Daarna gebruik je op Windows de toetscombinatie Windows-toets+Punt. Dit brengt het emoji-keuzevenster in beeld. Op de Mac gebruik je Ctrl+Cmd+Spatiebalk, zodat Tekenweergave opent waar je een symbool of emoticon selecteert. Hierdoor gaat het label in de linkerkolom meer opvallen. Bovendien verschijnt het gekozen symbool ook in de contactlijst bij het label.

Weergave

Om het leescomfort te verbeteren kun je de rijen verder uit elkaar zetten en de volgorde van de kolommen bepalen. Zorg dat de lijst met contactpersonen openstaat en klik dan op de knop met de drie verticale puntjes, deze vind je naast het pictogram voor afdrukken en die voor exporteren. We zeggen dit er uitdrukkelijk bij, omdat de knop met de drie puntjes ook op een andere plaats wordt gebruikt.

Wanneer je Weergavedichtheid selecteert, heb je de keuze tussen Gemakkelijk en Compact. De eerste instelling leest rustiger, de tweede toont meer contacten op hetzelfde scherm. Kies je Kolomvolgorde wijzigen, dan kun je de kolommen selecteren die worden getoond. Bovendien kun je de volgorde wijzigen waarin de kolommen in beeld komen. Dit doe je door ze hoger of lager in de rangorde te slepen.

Verbergen

Er zijn verschillende redenen waarom je contacten wilt verbergen zonder ze echt te verwijderen. Misschien zijn er contacten waarvoor je meer discretie wilt. Of misschien wil je een onderscheid maken tussen de contacten die je vaak en minder vaak nodig hebt. Selecteer het contact of de contacten die je wilt verbergen. Klik weer op de knop met de drie puntjes. Daarmee kun je de opdracht Verbergen in contacten selecteren. De contacten verhuizen nu naar de map Andere contacten in de linkerkolom. Om een contact terug in de algemene lijst te zetten, selecteer je de persoon in de map Andere contacten en klik je op Contact opslaan.

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.