We denken bij Google Contacten al snel aan het adresboekje van Gmail. Dat is een zware onderschatting. Deze slimme app is veel meer dan dat. Google Contacten is een volwaardige en gebruiksvriendelijke contactmanager. Je kunt de app ook nog eens als hulp inzetten bij alle andere apps van Google, zoals Agenda, Gmail, Drive en Maps.

Waarschijnlijk gebruik je op je computer, smartphone en tablet verschillende applicaties om de gegevens van je contactpersonen bij te houden. Dat kan een stuk eenvoudiger. Met Google Contacten beheer je namelijk alle namen, e-mailadressen en telefoonnummers op een centrale plek. Vanaf daar worden de gegevens met al je apparaten gesynchroniseerd én beveiligd met één online back-up. Raak je ooit een apparaat kwijt, dan log je in met je Google-account en je hebt alle informatie weer terug. Google Contacten is meer dan een digitale contactenlijst. Het is een gebruiksvriendelijke contactmanager. Je kunt er razendsnel verzendlijsten mee maken in Gmail. Je hebt in een mum van tijd bestanden op Google Drive gedeeld met een groep. En met één muisklik nodig je mensen uit voor een meeting. 

Snel beginnen

Google Contacten is beschikbaar voor meerdere platformen, zoals Android, iOS en Windows. De app heeft ook een webversie. Daarmee heb je als gebruiker overal toegang tot je contacten via een webbrowser. Open een webbrowser, bijvoorbeeld Chrome, en surf naar https://contacts.google.com.

Je kunt vanuit de Google-zoekmachine ook rechtsboven op de knop met de negen puntjes klikken. Daarmee verschijnt een venster met Google-apps, waaronder Contactpersonen. Veel mensen weten niet dat je de volgorde van de apps in dit venster kunt wijzigen. Dit doe je door simpelweg de Google-apps te verslepen. Wil je dat de app Contactpersonen niet ergens onder in het keuzemenu staat? Sleep die app dan gewoon naar boven.

Importeren

Waarschijnlijk heb je al veel contacten opgenomen in Outlook, iCloud of een andere toepassing. Je kunt deze in enkele stappen overzetten naar Google Contacten. Exporteer hiervoor eerst het adresboek naar een csv-bestand. Klik daarna in de linkerkolom van Google Contacten op Importeren. Een pop-up vraagt je nu om het csv- of vCard-bestand te selecteren. Navigeer naar de locatie waar dit bestand staat. Selecteer het bestand en klik nogmaals op Importeren.

In de pop-up kun je overigens al een label toekennen aan de bestanden die je op dat moment importeert. Dat kan handig zijn. Heb je bijvoorbeeld een csv-bestand met 125 contactadressen van de kanoclub? Dan kun je al deze contacten alvast het label Kanoclub geven. Straks tonen we de geweldige mogelijkheden van deze labels.

Exporteren

Om contactgegevens met anderen te delen, selecteer je eerst de contacten die je wilt exporteren. Zet hiervoor een vinkje voor de naam en gebruik daarna de knop Meer acties. Dat is de knop rechtsboven met de drie verticale puntjes. Selecteer nu de opdracht Exporteren. Google Contacten vraagt of je alle contacten of alleen de geselecteerde contacten wilt exporteren. Je hebt ook de keuze tussen de csv- en de vCard-indeling.

Beheren

Google Contacten kan per account de gegevens van maximaal 25.000 contactpersonen beheren. Om een nieuwe contactpersoon toe te voegen, klik je op + Contact maken in de linkerbovenhoek. Van daaruit kun je een of meerdere contacten toevoegen. Vul de informatie in bij de diverse velden (onder meer voornaam, achternaam en e-mailadres) en klik op Opslaan.

Je kunt ook een foto of afbeelding bij het contact plaatsen. Als je een beetje naar onderen scrolt en op Meer tonen klikt, kun je belangrijke contactinformatie toevoegen, bijvoorbeeld iemands website. Heb je andere informatie die je bij je contactpersoon wilt plaatsen? Je kunt een zelfbedacht veld aanmaken. Vergeet niet te bevestigen met de blauwe knop Opslaan.

Het bewerken van een bestaand contact is net zo eenvoudig. Open de opgeslagen gegevens van de betreffende persoon en breng de nodige wijzigingen aan. Om een contact te verwijderen, selecteer je de naam. Klik daarna op de knop met de drie puntjes, daarmee komt de opdracht Verwijderen in beeld.

Samenvoegen

Door de jaren heen heb je waarschijnlijk een groot aantal contacten verzameld. De kans is groot dat er dubbelingen in je lijst staan. Deze kun je in één keer opruimen. Je hoeft elk dubbel contact zelfs niet te openen om na te gaan of de gegevens kloppen. In Google Contacten klik je namelijk linksboven op Menu en daar kies je Samenvoegen en oplossen.

Hiermee opent Google Contacten een wizard die je eerst vertelt hoeveel mensen hij heeft gevonden met dubbele verwijzingen. Daarnaast komt de lijst met dubbele gegevens te staan. Je kunt het jezelf makkelijk maken en de knop Alles samenvoegen gebruiken. Alle informatie van beide contacten wordt dan gecombineerd onder de geselecteerde naam. Je kunt de dubbelingen ook afzonderlijk beoordelen en per naam beslissen of je ze wilt samenvoegen of niet.

Labels maken

We hebben je al verteld dat je bij het importeren de gegevens al van een label kunt voorzien. Dit kun je uiteraard ook daarna doen in de contactenlijst. Door met labels te werken, spaar je enorm veel tijd uit. Labels groeperen je contacten, zodat je in Gmail, Agenda en zelfs in Drive via de labelnaam naar de volledige groep kunt verwijzen.

Het maken van deze labels gaat het eenvoudigst in de webversie van Google Contacten op je computer. Klik in het menu aan de linkerkant op de vervolgkeuzelijst Labels en kies Label maken. Typ de naam van dit nieuwe label, bijvoorbeeld Ontvangers nieuwsbrief. Nu is het eerste contactlabel klaar. Je kunt zoveel labels aanmaken als je wilt. Ze verschijnen allemaal in de linkerkolom. Daarna moet je nog aanduiden wie dit label krijgt.

Labelen

Je kunt contacten snel labelen door de namen te selecteren. Dit doe je door een vinkje bij de namen te plaatsen in de lijst Contactpersonen. Daarna sleep je de selectie op het bedoelde label in de linkerkolom. Dat werkt dus erg snel. Je kunt ook op een andere manier snel labelen. Selecteer hiervoor weer een aantal mensen in de lijst. Klik dan bovenaan op de knop Labels beheren (het pictogram van deze knop lijkt op een label). Hiermee verschijnen alle labels die je hebt gemaakt. Je kunt nu eenvoudig klikken op het label dat je nodig hebt. In hetzelfde menu klik je op Toepassen om te bevestigen. Ook als je een nieuw contact maakt, kun je een label selecteren. Dat doe je onder het vak waar je de foto toevoegt.

Filteren

Bij het onderdeel Labels in de linkerkolom lees je hoeveel contacten elk label heeft. Het is best mogelijk dat hetzelfde contact verschillende labels krijgt. Een persoon kan bijvoorbeeld tegelijk collega, familie en ontvanger van de nieuwsbrief zijn. Als je snel alleen de abonnees op de nieuwsbrief wilt zien, dan selecteer je in de linkerkolom het label Ontvangers nieuwsbrief. Als je iemand van de nieuwsbrieflijst wilt schrappen, dan open je eerst dit label. Daarna selecteer je de persoon en klik je op de drie puntjes achter zijn naam. Hierdoor zie je meteen welke labels deze persoon heeft. Verwijder daarna het vinkje bij het label dat weg moet.

Gmail

Doordat je contactlabels hebt gemaakt, is het nu ook heel eenvoudig om e-mails te verzenden naar alle contacten die hieraan zijn gekoppeld. Om dit te doen, typ je simpelweg de naam van het label in het Aan-veld van Gmail. Al bij het intikken van de beginletters van het label, komt Gmail met het voorstel om het bericht naar deze groep te sturen. Gmail vertelt je ook hoeveel contacten er aan dit label zijn gekoppeld. Google Contacten vult automatisch alle leden van het label toe aan het Aan-veld.

Google Drive

Hetzelfde gemak ervaar je ook als je met Google Drive werkt. Stel dat je hierin een map hebt klaargezet waarin bestanden zitten die je wilt delen met de abonnees van je nieuwsbrief. In dit voorbeeld hebben we deze map de naam Oefenbestanden gegeven. Klik met de rechtermuisknop op deze map en selecteer de opdracht Delen.

In het veld waar je noteert met wie je deze map wilt delen, typ je de naam van het label uit Google Contacten. Alle namen die zijn gekoppeld aan dit label, krijgen een e-mail met de link naar deze map. Dit bespaart je niet alleen veel werk, de lijst van mensen waarmee je deze bestanden deelt is ook altijd actueel. Als je gisteren nog mensen uit het label Ontvangers nieuwsbrief hebt verwijderd, dan hebben deze personen ook geen toegang meer tot de map Oefenbestanden in Google Drive.

Google Agenda

Ook in Google Agenda zijn de labels erg handig. We hebben bijvoorbeeld in Google Contacten twaalf personen gekoppeld aan het label Collega’s. Stel dat je deze groep wilt uitnodigen voor een vergadering of een Google Meet-videoconferentie. Dan typ je hiervoor in het vak Gasten toevoegen de naam van dit label. De contactpersonen die hierin staan, ontvangen automatisch de uitnodiging voor de meeting. Je moet alleen nog even aangeven of de gasten zelf nog anderen mogen uitnodigen en of ze de gastenlijst mogen bekijken.

Google Maps

Als je de adresgegevens van je contacten zorgvuldig hebt ingevoerd in Google Contacten, dan vind je deze eenvoudig terug in Google Maps. Typ gewoon de naam van de persoon in het zoekvak van Maps. Daarmee worden automatisch de adresgegevens opgehaald. Hetzelfde geldt als je naar een zakelijke bijeenkomst gaat. Geef de naam van het contact op en Google Maps brengt je naar de juiste locatie. Uiteraard moet je ervoor zorgen dat je bent ingelogd met hetzelfde Google-account op Google Maps als op Google Contacten.

Laten opvallen

Naarmate je het werken met labels in de vingers krijgt, wordt de lijst met labels steeds langer. Het is daarom handig om de labels visueel verschillend te maken. Het is alleen niet mogelijk om verschillende kleuren te gebruiken. Je kunt wel symbolen en emoji toepassen.

Selecteer in de linkerkolom een label en klik op het potloodpictogram naast het label. Hierdoor opent de pop-up om het label een naam te geven. Plaats de muisaanwijzer achter de labelnaam die je hebt ingevuld. Daarna gebruik je op Windows de toetscombinatie Windows-toets+Punt. Dit brengt het emoji-keuzevenster in beeld. Op de Mac gebruik je Ctrl+Cmd+Spatiebalk, zodat Tekenweergave opent waar je een symbool of emoticon selecteert. Hierdoor gaat het label in de linkerkolom meer opvallen. Bovendien verschijnt het gekozen symbool ook in de contactlijst bij het label.

Weergave

Om het leescomfort te verbeteren kun je de rijen verder uit elkaar zetten en de volgorde van de kolommen bepalen. Zorg dat de lijst met contactpersonen openstaat en klik dan op de knop met de drie verticale puntjes, deze vind je naast het pictogram voor afdrukken en die voor exporteren. We zeggen dit er uitdrukkelijk bij, omdat de knop met de drie puntjes ook op een andere plaats wordt gebruikt.

Wanneer je Weergavedichtheid selecteert, heb je de keuze tussen Gemakkelijk en Compact. De eerste instelling leest rustiger, de tweede toont meer contacten op hetzelfde scherm. Kies je Kolomvolgorde wijzigen, dan kun je de kolommen selecteren die worden getoond. Bovendien kun je de volgorde wijzigen waarin de kolommen in beeld komen. Dit doe je door ze hoger of lager in de rangorde te slepen.

Verbergen

Er zijn verschillende redenen waarom je contacten wilt verbergen zonder ze echt te verwijderen. Misschien zijn er contacten waarvoor je meer discretie wilt. Of misschien wil je een onderscheid maken tussen de contacten die je vaak en minder vaak nodig hebt. Selecteer het contact of de contacten die je wilt verbergen. Klik weer op de knop met de drie puntjes. Daarmee kun je de opdracht Verbergen in contacten selecteren. De contacten verhuizen nu naar de map Andere contacten in de linkerkolom. Om een contact terug in de algemene lijst te zetten, selecteer je de persoon in de map Andere contacten en klik je op Contact opslaan.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.