Met AI kan iedereen sinds kort met een paar klikken hele muziekarrangementen maken. De populairste muziekgenerators zijn Udio en Suno. In dit artikel leggen we uit hoe je hiermee de best mogelijke resultaten produceert.

Hoe maak je muziek met AI?

Muziek produceren met Suno en Udio kan op verschillende manieren. Je kunt het simpel voor jezelf houden door liedjes te maken puur op basis van een prompt, zoals 'een dromerig bluesnummer over een regenachtige dag in augustus'. De AI creëert dan volledig zelfstandig twee nummers gebaseerd op die opdracht. Je kunt ook besluiten om de songtekst zelf te schrijven via de Custom-optie. Onder het kopje 'Tips voor de beste resultaten' gaan we dieper in op hoe dit precies in zijn werk gaat.

Het is in elk geval belangrijk om te weten dat je niet in één keer een volledig nummer kunt maken. Afhankelijk van de muziekgenerator die je gebruikt, wordt het nummer na 33 seconden (Udio) of twee minuten (Suno) afgekapt. Beide tools hebben wel een Extend-functie, waarmee je een stuk aan een gegenereerd lied kunt toevoegen. Zo kun je stapsgewijs wél een volledig nummer maken.

Houd er verder rekening mee dat je maar een beperkt aantal credits hebt. Voor elke prompt die je invoert (waarmee de AI dus twee nummers genereert), verbruik je bij Udio 2 en bij Suno 10 credits. Udio geeft gratis gebruikers 10 credits per dag, plus 100 'extra' credits per maand. Bij Suno krijg je er 50 per dag. De laatstgenoemde tool laat je per maand kosteloos dus zo’n 150 nummers maken, en Udio 200. De nummers van Suno zijn alleen wel een stuk langer.

Verschillen tussen Udio en Suno

Udio en Suno hebben allebei hun sterke en zwakke kanten. Udio heeft volgens veel gebruikers als grootste nadeel dat je telkens maximaal 33 seconden aan muziek kunt maken. Als je een volledig nummer wilt genereren, moet je dus eerst 33 seconden aan tekst invoeren (ongeveer zes tot acht regels), dat deel van het nummer genereren, dan op Extend klikken, de volgende 33 seconden genereren enzovoort. Suno kan in één keer maximaal 2 minuten aan audio genereren. Daarmee kun je dus veel sneller een volledig nummer fabriceren.

Udio geeft je wel meer opties bij het verlengen van nummers. Je kunt er in tegenstelling tot Suno namelijk voor kiezen of je een nieuw deel vóór of na de reeds gegenereerde audiostukken wilt plakken. Bij Udio kun je ook precies aangeven welk gedeelte van de gegenereerde audio je wilt gebruiken voor het volgende deel van het nummer. Als je ontevreden bent over het begin en eind van de song, kun je er bijvoorbeeld voor kiezen om alleen het middenstuk te bewaren en voor het eerste en laatste stuk nieuwe audio te genereren. Deze opties heb je bij Suno allemaal niet. In Suno kun je alleen in chronologische volgorde delen aan het nummer toevoegen.

Qua kwaliteit van de output is het overigens stuivertje wisselen tussen beide muziekgenerators; soms heeft de ene een betere zang en de ander een betere melodie, en soms net andersom. Ook houdt Suno zich soms beter aan de gegeven opdracht, en soms juist weer Udio. De kwaliteit wisselt momenteel nog flink per gegenereerd nummer, dus vooralsnog valt er geen peil op te trekken.

Tips voor de beste resultaten

Hoewel je met Suno en Udio nooit helemaal precies krijgt wat je in gedachten had, kun je de uitkomsten op verschillende manieren wel zo veel mogelijk sturen. Je behaalt de beste resultaten als je zo specifiek mogelijk bent in je prompt. Naast het gewenste genre en de 'vibe' (denk aan zomers, deprimerend, vrolijk, 90s), kun je bijvoorbeeld aangeven welke instrumenten moeten worden gebruikt, hoe de zanger of zangeres moet klinken (ruig of juist zoetgevooisd) en hoe hoog het tempo moet zijn. Vul deze termen voor de beste resultaten in als kernwoorden in plaats van volzinnen.

Je kunt in de songtekst zelf verschillende labels tussen vierkante haakjes toevoegen, die dienen als instructies voor de AI. Deze worden dus niet gezongen. Door bijvoorbeeld [verse] in de tekst te schrijven, weet de AI dat het volgende stuk tekst een couplet is, en met [chorus] dat het een refrein betreft. Andere mogelijke labels zijn [female singer] of [choir] om aan te geven dat het volgende stuk tekst door respectievelijk een vrouw of een koor moet worden gezongen.

Als je [no beats] schrijft, wordt de opvolgende tekst gezongen zonder achtergrondmuziek. Je kunt ook intermezzo’s toevoegen met alleen instrumenten, door labels als [guitar solo] of [saxophone] te gebruiken. Sluit de tekst af met [Fade out] en [End], zodat de instrumenten egaal uitfaden.

Door de songtekst tussen ronde haakjes te zetten (zoals dit), kun je aangeven dat die tekst op de achtergrond moet worden gezongen, wat vaak een mooi echo-effect creëert. Tot slot is het handig om te weten dat de AI soms moeite heeft met de uitspraak van bepaalde woorden, zoals afkortingen of buitenlandse woorden in Nederlandse zinnen. Schrijf woorden dus zo veel mogelijk fonetisch op om verkeerde intonaties te voorkomen (dus niet 'AI', maar 'ee-aai', of 'aa-ie').

Voor uitgebreidere tips kun je ook de onofficiële handleidingen doornemen van zowel Suno als Udio, waarin onder andere meer voorbeelden van songtekstlabels worden gegeven en een overzicht te vinden is van alle muziekstijlen/genres die de AI-modellen herkennen.

Zelf aan de slag?

We kunnen ons voorstellen dat het lastig is om zelf 'out of the blue' aan de slag te gaan, dus we hebben hieronder een uitgebreide voorbeeldprompt voor je uitgeschreven met een actueel tintje. Als je in Suno eenmaal een account hebt aangemaakt, kies je in het menu linksboven eerst voor Create en zet je het schuifje op Custom Mode. Daarna verschijnt er een extra venstertje met de naam Lyrics waarin je onderstaande songtekst met instructies kunt plaatsen.

Vervolgens kun je in het tekstvenster daaronder de algemene instructies ingeven. Plaats daar de volgende reeks kernwoorden:

Het geheel zal er ongeveer zo uit komen te zien:

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.