Nu we tijdens de coronacrisis allemaal thuis moeten werken, neemt het gebruik van programma’s zoals Zoom en Microsoft Teams hard toe. Dat zijn echter niet altijd de meest stabiele, snelle of veilige methodes om te vergaderen. Jitsi, een open source project, kan je calls op al die punten verbeteren.

Of je nou belt met je oma omdat je die niet meer mag bezoeken of online vergadert omdat het kantoor gesloten is, iedereen is op zoek naar een betrouwbare en veilige methode om hun gezicht te laten zien. Whatsapp, Skype en FaceTime zijn de meest gebruikte methodes om te bellen met familie en vrienden Deze applicaties staan namelijk vaak al op de computer, telefoon of tablet en liggen daarom voor de hand om te gebruiken. Helaas is de geluids- en videokwaliteit vaak zo teleurstellend dat je slechthorende ouders er niks meer van begrijpen. Bedrijven maken in deze tijd juist massaal gebruik van Zoom en Microsoft Teams, maar als je waarde hecht aan privacy en veiligheid lijken ook dat geen goede opties meer. Voornamelijk Zoom komt de laatste tijd regelmatig onder vuur te liggen om de problemen rondom de beveiliging van de videogesprekken.

Gelukkig zijn er voldoende alternatieven die niet alleen een betere kwaliteit bieden, maar ook nog eens je privacy beter kunnen waarborgen. Een voorbeeld van een dergelijk alternatief is Jitsi. De software is gratis en open source, wat betekent dat iedereen de code van het programma kan controleren op fouten en achterdeuren.

Anders dan de meeste andere alternatieven bundelt Jitsi niet eerst de video en audio-signalen voordat de server het doorstuurt naar de andere deelnemers. In plaatst daarvan worden alle signalen direct naar alle deelnemers gestuurd, met een sneller en stabieler resultaat. Daarnaast heeft dat ook een voordeel als je zelf Jitsi host (meer daarover later), want het ontlast de servers waardoor het makkelijker is om het programma grootschalig te gebruiken binnen een bedrijf.

Alle platformen

Het maakt niet uit welke computer of telefoon je gebruikt voor je meetings of gesprekken, want Jitsi ondersteunt vrijwel alles. Er is een webversie van Jitsi Meet die je in je browser kunt gebruiken, maar er zijn ook applicaties beschikbaar voor Windows, OSX, iOS, Android en zelfs Ubuntu of Debian. Op welk platform je de software ook wilt gebruiken, je hebt nooit een account nodig om een call te starten of bij te wonen. Voor het meest eenvoudige gebruik ga je naar meet.jit.si, verzin je een naam voor de meeting en druk je op ‘GO’. Om vervolgens mensen toe te voegen hoef je enkel de link te delen en om de verbinding beter te beveiligen is het verstandig om een wachtwoord aan te maken. Als je gebruik maakt van Slack of Google Calendar, dan is het mogelijk om die te koppelen aan Jitsi voor een handige integratie.

Bedrijfsmatig gebruik

Standaard is Jitsi voorzien van een versleuteling, maar het gaat niet om een end-to-end-encryptie. Dat betekent dat Jitsi (of de eigenaar van de server die je gebruik) in theorie mee kan kijken met je gesprekken. Uiteraard belooft Jitsi dat niet te doen, maar het is verstandig om daar niet blind op te vertrouwen. Daarnaast bieden de Jitsi-servers een beperkte bandbreedte, waardoor vergaderingen met video tussen tien of meer personen kan leiden tot vertragingen in het signaal.

Toch is Jitsi een enorm interessant stukje software voor bedrijven. De software is open source, dus iedereen kan eenvoudig een eigen server beginnen en de service eventueel modificeren. Dat betekent dat een bedrijf zelf Jitsi-gesprekken kan hosten en er dus geen risico meer is dat een externe partij meeluistert. Daarnaast geeft het de mogelijkheid om de software aan te passen en bijvoorbeeld end-to-end-encryptie toe te voegen. Dat vereist technische kennis, maar kan voor bedrijven die werken met gevoelige data zeker de moeite waard zijn.

Extra functionaliteit

Naast het (video)bellen biedt Jitsi extra functionaliteit die veel andere services nog niet aanbieden. Denk dan bijvoorbeeld aan het delen van je scherm om bijvoorbeeld een presentatie te geven of een document te laten zien. Daarnaast kun je uitgebreide statistieken zien van alle deelnemers over onder andere hun spreektijd en de kwaliteit van de verbinding.

©PXimport

Meer professionele functionaliteit is ook aanwezig zoals het streamen en/of opslaan van de meeting op Youtube Live. Gaat het om privacygevoelige informatie dan kan een bedrijf gebruik maken van Jibri. Dat is een aparte service voor Jitsi Meet en maakt het voor bedrijven mogelijk om de meeting lokaal op te slaan zodat men geen gebruik hoeft te maken van Youtube.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.