ID.nl logo
Dit zijn de 7 beste koptelefoons van 2015
© Reshift Digital
Huis

Dit zijn de 7 beste koptelefoons van 2015

Ook in 2015 zijn er weer veel goede koptelefoons en (gaming) headsets verschenen. Wij hebben er zeven voor je getest en hebben ze hier op een rijtje gezet. Welke past het best bij jou?

Teufel Real Z

Getest op dinsdag 29 september 2015

Als je bekend bent met de eerste Aureo Real, zal het misschien opvallen dat de prijs van deze Teufel Real Z, met zijn 180 euro, een stuk hoger ligt. Maar dat is niet zonder reden. Als je de koptelefoon namelijk uit de doos haalt, zie je meteen dat er een verbeterslag is gemaakt op het design. Zo heeft kunststof plaatsgemaakt voor aluminium en zijn de oorkussentjes voorzien van het hoogwaardige kunstleer dat we ook al tegenkwamen op de Teufel Airy.

De koptelefoon oogt misschien groot, hij is met 180 gram gelukkig lekker licht. Bovendien voelt het als een robuust product dat tegen een stootje kan. De door mij geteste zwarte versie is voorzien van donkergrijze oorschelpen, wat samen met het glimmende gaas voor een stoer uiterlijk zorgt. Een koptelefoon waarmee je gezien mag worden dus, en dat kunnen we toch niet vaak van over-ear-modellen zeggen. Naast de zwarte uitvoering is de Real Z ook in het bruin beschikbaar.

©PXimport

De Teufel Real Z is misschien wel de beste koptelefoon onder de 200 euro.

Dat de Real Z een goede koptelefoon zou zijn, daar gingen we eigenlijk al een beetje van uit. Zijn voorganger is immers nog altijd een van de beste headphones binnen zijn prijsklasse. Teufel heeft zijn Real-vlaggenschip echter op een aantal belangrijke punten verbeterd, waardoor we niet anders kunnen dan 'de Z' aanduiden als een van de meest dynamische en krachtige koptelefoons onder de 200 euro.

Lees hier de volledige review van de Teufel Real Z.

Sony H.ear on

Getest op woensdag 16 december 2015

De Sony H.ear on is in vijf verschillende kleuren verkrijgbaar. Naast zwart kun je ook kiezen voor blauw, geel, rood en roze. De H.ear on is mooi ontworpen: de over-ear oorschelp (driver) heeft een subtiel formaat en sluiten comfortabel aan op je oren. Bovendien zorgt de aluminium afwerking voor een licht gewicht, wat in combinatie met inklapbaarheid en het draagzakje dat je erbij krijgt van de H.ear on een ideale koptelefoon maakt om mee op pad te nemen.

De koptelefoon heeft een snoer van 1,2 meter, waaraan een knop zit om de muziek te pauzeren en starten. Helaas ontbreken hier wel knopjes bij om naar het volgende of vorige nummer te gaan. De kabel is wel los te koppelen van de koptelefoon, fijn, want zo kun je in geval van draadbreuk de kabel omwisselen of de hoofdtelefoon beschermen wanneer het kabeltje ergens achter blijft hangen.

©PXimport

De Sony H.ear on is een ideale koptelefoon voor onderweg.

Hou je van diepe bas en muziek die hard door je koptelefoon knalt? Dan ben je niet goed af bij deze H.ear on. Het geluid is helder en gebalanceerd, waardoor muziekinstrumenten goed te onderscheiden zijn, maar het geluid van films en series klinkt ook prima. Tel daarbij op dat de koptelefoon makkelijk mee te nemen is.

De volledige review van de Sony H.ear on vind je hier.

Denon AH-MM300

Getest op woensdag 28 januari 2015

Wat meteen opvalt als je de Denon AH-MM300 uit de doos haalt, is het strakke design. Hij is mooi afgewerkt met een keramische coating. De on-ear-oorschelpen zijn relatief klein en hebben een matzwarte kleur. Zowel links als rechts is aan de buitenkant voldoende plek ingeruimd voor het logo van Denon.

Vooral voor bezitters van een Apple-device heeft Denon wat leuke extra snufjes toegevoegd. De volumeknop aan het snoer werkt goed met iOS, zodat je het volume altijd kunt regelen, welke app je ook gebruikt. Hou de pauzeknop ingedrukt, en Siri komt om de hoek kijken om je te helpen met een vraag tussendoor. Zo kun je bijvoorbeeld informatie opzoeken over de artiest naar wie je op dat moment luistert, zonder dat je je telefoon tevoorschijn hoeft te halen. Sommige van deze opties werken ook op Android, maar ze zijn vooral ingebouwd voor iOS.

©PXimport

De Denon AH-MM300 is een echte wolf in schaapskleren.

De Denon AH-MM300 mag met recht een high-end koptelefoon genoemd worden. De geluidsweergave is formidabel, vooral bij hogere volumes, waar goedkopere koptelefoons het doorgaans juist laten afweten. Hij ziet er ook nog eens elegant uit, al is de loze ruimte bij de aanhechting van de oorschelpen met de hoofdband onnodig, waardoor hij er op je hoofd wat vreemd uitziet. De bouwkwaliteit is prima en hij voelt stevig aan. Wel is de prijs wat aan de hoge kant, helemaal als je je bedenkt dat er geen draadloze bluetoothverbinding mogelijk is.

Bekijk hier de volledige review van de Denon AH-MM300.

Sennheiser Momentum Wireless 2.0

Getest op vrijdag 4 december 2015

Sennheiser's opvolgers in de veel te dure maar geprezen Momuntum-serie zijn een verbetering op elk gebied. De draadloze Momentum Wireless 2.0 is de duurste in de serie, maar is tevens een enorm goede hoofdtelefoon. De vraag is of de prijs hierdoor wordt verantwoord.

Wat is er zo goed aan? Ten eerste is de hoofdtelefoon mooi ontworpen en gemaakt van - wat voelt als - luxe materialen. Ook is hij in te klappen zodat hij heel makkelijk mee te nemen is, zeker in de bijgeleverde hoes. Ook zijn de over-ear oorschelpen groter en zachter dan bij de vorige versie, waardoor hij makkelijk over je hele oor past en geen irritaties veroorzaakt.

©PXimport

De Sennheiser Momentum Wireless 2.0 is hoge kwaliteit voor een hoge prijs.

Ondanks dat de noise cancellation altijd aan staat - er is geen mogelijkheid dit uit te zetten - is de accuduur erg goed. Met een volle batterij zou de hoofdtelefoon zo'n 22 uur mee moeten gaan. Ik gebruik de hoofdtelefoon nu al een week op de redactie zonder hem op te hebben geladen. Dit houdt in: een uur of vier per dag. De batterijduur is dus dik in orde, wat verwacht mag worden voor een product in deze prijsklasse.

De volledige review van de Sennheiser Momentum Wireless 2.0 vind je hier.

Cooler Master Pitch Pro

Getest op maandag 30 november 2015

Hoewel CM Storm je misschien weinig zegt, zal het moederbedrijf je bekender in de oren klinken: Cooler Master. Sinds enkele weken is hun assortiment uitgebreid met de Pitch Pro Gaming Earphones; volgens Cooler Master de perfecte in-ear-koptelefoon voor de reizende gamer.

De Pitch Pro wordt geleverd met drie verschillende oordopjes voor een persoonlijke pasvorm. Naast de medium oordopjes die standaard op de oortelefoon zitten is er de keuze uit een kleinere en grotere variant. De medium oordopjes pasten bij mij prima en bleven gemakkelijk en comfortabel in mijn oor tijdens de test. Na enkele uren kreeg ik wel last van het feit dat de dopjes in-ear zijn, al zal dit meer aan het feit liggen dat ik normaal gesproken geen in-ear oordopjes draag en dus omgevingsgeluid gewend ben.

©PXimport

De Cooler Master Pitch Pro is de ideale gaming-headset voor onderweg.

De Pitch Pro ziet er prachtig uit en hoewel de audiokwaliteit tijdens het luisteren van muziek tegenvalt, doet hij het tijdens games uitstekend. De platte draad en het meegeleverde opbergzakje maakt de Pitch Pro handig en draagbaar en zal vooral laptop-gebruikers aanspreken; door de relatief korte kabels heb ik het idee dat de Pitch Pro sowieso is ontworpen voor laptop-gamers. Is de Pitch Pro een vervanging voor je high-end hoofdtelefoon? Dat misschien niet, maar mocht je op reis moeten voor een LAN of toernooi, dan scheelt de Pitch Pro wel bagage en heb je een degelijke oortelefoon in pocketformaat.

Lees hier de volledige review van de Cooler Master Pitch Pro.

Sony Wireless Stereo Headset 2.0

Getest op maandag 28 september 2015

'This is for the Players.' Met die woorden sluit Sony iedere (reclame)uiting af. Dat gamen in Sony's visie centraal staat, blijkt ook uit de Wireless Stereo Headset 2.0. Deze headset is duidelijk geen all-rounder, maar zet met zijn geluidskwaliteit en design volledig in op gamen.

Het is opmerkelijk dat Sony de koptelefoon de naam Wireless Stereo Headset 2.0 heeft gegeven (hoewel ook de naam Gold Wireless Stereo Headset circuleert), want de headset produceert 7.1 virtual surround geluid. Of we echt zeven verschillende geluidssporen horen is moeilijk te zeggen, maar een gevoel van omringend geluid creëert de headset weldegelijk. Dat is fijn, want onze oren zijn belangrijke zintuigen bij bijvoorbeeld het binnensluipen van een vijandige basis.

©PXimport

De Sony Wireless Stereo Headset 2.0 is ideaal voor tijdens het gamen.

Sony zet met de Wireless Stereo Headset 2.0 een uitstekende headset in de markt. Met het virtual surround-geluid en het lichte en draadloze design is dit de perfecte headset voor tijdens het gamen, maar dan ook echt alleen om te gamen.

Bekijk hier de volledige review van de Sont Wireless Stereo Headset 2.0.

Edifier Gammatera G2

Getest op dinsdag 3 november 2015

Het geluid van de Edifier Gammatera G2 is verrassend goed. Met 98 dB is deze koptelefoon goed te gebruiken voor zowel gamen als muziek luisteren. De bas is goed genoeg voor een gamekoptelefoon. Wanneer je het geluid harder zet blijft de kwaliteit redelijk overeind. Het geluid komt helder uit de speakertjes.

Daarnaast ben je door de microfoon ook prima te verstaan voor je gesprekspartner. Bijkomend voordeel is dat de microfoon niet direct bij je mond zit. Hierdoor kan je altijd iets blijven drinken tijdens het gamen zonder dat je de microfoon hoeft te verplaatsen. Het enige nadeel is dat de microfoon niet zo flexibel is. Hierdoor kun je hem niet iets dichter bij je mond zetten om beter verstaanbaar te worden wanneer dit nodig mocht zijn.

©PXimport

De Edifier Gammatera G2 is voor deze prijs een prima koop.

Voor zo'n 40 euro krijg je met de Gammatera G2 in verhouding een zeer goede koptelefoon die gemakkelijk te gebruiken is. Het geluid is zeer goed in verhouding tot de prijs. De Edifier-headset is dan ook een leuk cadeau voor de feestdagen. Hij is gemakkelijk te gebruiken voor tijdens het gamen én voor het luisteren van muziek. Onthoud wel dat je een adapter moet kopen wanneer je de Edifier Gammatera G2 wilt gebruiken op je gameconsole.

De volledige review van de Edifier Gammatera G2 kun je hier lezen.

▼ Volgende artikel
Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?
Huis

Wanneer is een tv écht te groot voor je woonkamer?

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Als je té dicht op je televisie zit, kun je de kleurenleds van elkaar onderscheiden.

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Je moet je hoofd fysiek draaien

Als je tijdens het kijken naar een film ondertiteling leest en daardoor de actie boven in het scherm mist, of als je je nek daadwerkelijk moet draaien om van de linker- naar de rechterhoek te kijken, is het scherm te groot voor je kijkafstand. Je verliest het overzicht.

De tv past fysiek niet op het meubel

Dit klinkt misschien logisch, maar wordt vaak genegeerd. Als de pootjes van de tv net aan op de rand van je tv-meubel balanceren, of als het scherm breder is dan het meubel zelf, oogt dat niet alleen goedkoop, het is ook onveilig. Een scherm dat buiten de kaders van het meubel steekt, is enorm kwetsbaar voor (om)stoten.

Je ziet pixels of rastervorming

Ga op je favoriete plek op de bank zitten. Zie je bij normaal HD-beeld een soort hordeur-effect of individuele blokjes? Dan zit je te dichtbij voor dat specifieke formaat. Dat is geen kwestie van wennen; het is een mismatch tussen resolutie, inch-maat en kijkafstand.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

▼ Volgende artikel
Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt
Huis

Microsofts Xbox Developer Direct heeft de code gekraakt

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Watch on YouTube

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.