ID.nl logo
Dit zijn de 7 beste koptelefoons van 2015
© Reshift Digital
Huis

Dit zijn de 7 beste koptelefoons van 2015

Ook in 2015 zijn er weer veel goede koptelefoons en (gaming) headsets verschenen. Wij hebben er zeven voor je getest en hebben ze hier op een rijtje gezet. Welke past het best bij jou?

Teufel Real Z

Getest op dinsdag 29 september 2015

Als je bekend bent met de eerste Aureo Real, zal het misschien opvallen dat de prijs van deze Teufel Real Z, met zijn 180 euro, een stuk hoger ligt. Maar dat is niet zonder reden. Als je de koptelefoon namelijk uit de doos haalt, zie je meteen dat er een verbeterslag is gemaakt op het design. Zo heeft kunststof plaatsgemaakt voor aluminium en zijn de oorkussentjes voorzien van het hoogwaardige kunstleer dat we ook al tegenkwamen op de Teufel Airy.

De koptelefoon oogt misschien groot, hij is met 180 gram gelukkig lekker licht. Bovendien voelt het als een robuust product dat tegen een stootje kan. De door mij geteste zwarte versie is voorzien van donkergrijze oorschelpen, wat samen met het glimmende gaas voor een stoer uiterlijk zorgt. Een koptelefoon waarmee je gezien mag worden dus, en dat kunnen we toch niet vaak van over-ear-modellen zeggen. Naast de zwarte uitvoering is de Real Z ook in het bruin beschikbaar.

©PXimport

De Teufel Real Z is misschien wel de beste koptelefoon onder de 200 euro.

Dat de Real Z een goede koptelefoon zou zijn, daar gingen we eigenlijk al een beetje van uit. Zijn voorganger is immers nog altijd een van de beste headphones binnen zijn prijsklasse. Teufel heeft zijn Real-vlaggenschip echter op een aantal belangrijke punten verbeterd, waardoor we niet anders kunnen dan 'de Z' aanduiden als een van de meest dynamische en krachtige koptelefoons onder de 200 euro.

Lees hier de volledige review van de Teufel Real Z.

Sony H.ear on

Getest op woensdag 16 december 2015

De Sony H.ear on is in vijf verschillende kleuren verkrijgbaar. Naast zwart kun je ook kiezen voor blauw, geel, rood en roze. De H.ear on is mooi ontworpen: de over-ear oorschelp (driver) heeft een subtiel formaat en sluiten comfortabel aan op je oren. Bovendien zorgt de aluminium afwerking voor een licht gewicht, wat in combinatie met inklapbaarheid en het draagzakje dat je erbij krijgt van de H.ear on een ideale koptelefoon maakt om mee op pad te nemen.

De koptelefoon heeft een snoer van 1,2 meter, waaraan een knop zit om de muziek te pauzeren en starten. Helaas ontbreken hier wel knopjes bij om naar het volgende of vorige nummer te gaan. De kabel is wel los te koppelen van de koptelefoon, fijn, want zo kun je in geval van draadbreuk de kabel omwisselen of de hoofdtelefoon beschermen wanneer het kabeltje ergens achter blijft hangen.

©PXimport

De Sony H.ear on is een ideale koptelefoon voor onderweg.

Hou je van diepe bas en muziek die hard door je koptelefoon knalt? Dan ben je niet goed af bij deze H.ear on. Het geluid is helder en gebalanceerd, waardoor muziekinstrumenten goed te onderscheiden zijn, maar het geluid van films en series klinkt ook prima. Tel daarbij op dat de koptelefoon makkelijk mee te nemen is.

De volledige review van de Sony H.ear on vind je hier.

Denon AH-MM300

Getest op woensdag 28 januari 2015

Wat meteen opvalt als je de Denon AH-MM300 uit de doos haalt, is het strakke design. Hij is mooi afgewerkt met een keramische coating. De on-ear-oorschelpen zijn relatief klein en hebben een matzwarte kleur. Zowel links als rechts is aan de buitenkant voldoende plek ingeruimd voor het logo van Denon.

Vooral voor bezitters van een Apple-device heeft Denon wat leuke extra snufjes toegevoegd. De volumeknop aan het snoer werkt goed met iOS, zodat je het volume altijd kunt regelen, welke app je ook gebruikt. Hou de pauzeknop ingedrukt, en Siri komt om de hoek kijken om je te helpen met een vraag tussendoor. Zo kun je bijvoorbeeld informatie opzoeken over de artiest naar wie je op dat moment luistert, zonder dat je je telefoon tevoorschijn hoeft te halen. Sommige van deze opties werken ook op Android, maar ze zijn vooral ingebouwd voor iOS.

©PXimport

De Denon AH-MM300 is een echte wolf in schaapskleren.

De Denon AH-MM300 mag met recht een high-end koptelefoon genoemd worden. De geluidsweergave is formidabel, vooral bij hogere volumes, waar goedkopere koptelefoons het doorgaans juist laten afweten. Hij ziet er ook nog eens elegant uit, al is de loze ruimte bij de aanhechting van de oorschelpen met de hoofdband onnodig, waardoor hij er op je hoofd wat vreemd uitziet. De bouwkwaliteit is prima en hij voelt stevig aan. Wel is de prijs wat aan de hoge kant, helemaal als je je bedenkt dat er geen draadloze bluetoothverbinding mogelijk is.

Bekijk hier de volledige review van de Denon AH-MM300.

Sennheiser Momentum Wireless 2.0

Getest op vrijdag 4 december 2015

Sennheiser's opvolgers in de veel te dure maar geprezen Momuntum-serie zijn een verbetering op elk gebied. De draadloze Momentum Wireless 2.0 is de duurste in de serie, maar is tevens een enorm goede hoofdtelefoon. De vraag is of de prijs hierdoor wordt verantwoord.

Wat is er zo goed aan? Ten eerste is de hoofdtelefoon mooi ontworpen en gemaakt van - wat voelt als - luxe materialen. Ook is hij in te klappen zodat hij heel makkelijk mee te nemen is, zeker in de bijgeleverde hoes. Ook zijn de over-ear oorschelpen groter en zachter dan bij de vorige versie, waardoor hij makkelijk over je hele oor past en geen irritaties veroorzaakt.

©PXimport

De Sennheiser Momentum Wireless 2.0 is hoge kwaliteit voor een hoge prijs.

Ondanks dat de noise cancellation altijd aan staat - er is geen mogelijkheid dit uit te zetten - is de accuduur erg goed. Met een volle batterij zou de hoofdtelefoon zo'n 22 uur mee moeten gaan. Ik gebruik de hoofdtelefoon nu al een week op de redactie zonder hem op te hebben geladen. Dit houdt in: een uur of vier per dag. De batterijduur is dus dik in orde, wat verwacht mag worden voor een product in deze prijsklasse.

De volledige review van de Sennheiser Momentum Wireless 2.0 vind je hier.

Cooler Master Pitch Pro

Getest op maandag 30 november 2015

Hoewel CM Storm je misschien weinig zegt, zal het moederbedrijf je bekender in de oren klinken: Cooler Master. Sinds enkele weken is hun assortiment uitgebreid met de Pitch Pro Gaming Earphones; volgens Cooler Master de perfecte in-ear-koptelefoon voor de reizende gamer.

De Pitch Pro wordt geleverd met drie verschillende oordopjes voor een persoonlijke pasvorm. Naast de medium oordopjes die standaard op de oortelefoon zitten is er de keuze uit een kleinere en grotere variant. De medium oordopjes pasten bij mij prima en bleven gemakkelijk en comfortabel in mijn oor tijdens de test. Na enkele uren kreeg ik wel last van het feit dat de dopjes in-ear zijn, al zal dit meer aan het feit liggen dat ik normaal gesproken geen in-ear oordopjes draag en dus omgevingsgeluid gewend ben.

©PXimport

De Cooler Master Pitch Pro is de ideale gaming-headset voor onderweg.

De Pitch Pro ziet er prachtig uit en hoewel de audiokwaliteit tijdens het luisteren van muziek tegenvalt, doet hij het tijdens games uitstekend. De platte draad en het meegeleverde opbergzakje maakt de Pitch Pro handig en draagbaar en zal vooral laptop-gebruikers aanspreken; door de relatief korte kabels heb ik het idee dat de Pitch Pro sowieso is ontworpen voor laptop-gamers. Is de Pitch Pro een vervanging voor je high-end hoofdtelefoon? Dat misschien niet, maar mocht je op reis moeten voor een LAN of toernooi, dan scheelt de Pitch Pro wel bagage en heb je een degelijke oortelefoon in pocketformaat.

Lees hier de volledige review van de Cooler Master Pitch Pro.

Sony Wireless Stereo Headset 2.0

Getest op maandag 28 september 2015

'This is for the Players.' Met die woorden sluit Sony iedere (reclame)uiting af. Dat gamen in Sony's visie centraal staat, blijkt ook uit de Wireless Stereo Headset 2.0. Deze headset is duidelijk geen all-rounder, maar zet met zijn geluidskwaliteit en design volledig in op gamen.

Het is opmerkelijk dat Sony de koptelefoon de naam Wireless Stereo Headset 2.0 heeft gegeven (hoewel ook de naam Gold Wireless Stereo Headset circuleert), want de headset produceert 7.1 virtual surround geluid. Of we echt zeven verschillende geluidssporen horen is moeilijk te zeggen, maar een gevoel van omringend geluid creëert de headset weldegelijk. Dat is fijn, want onze oren zijn belangrijke zintuigen bij bijvoorbeeld het binnensluipen van een vijandige basis.

©PXimport

De Sony Wireless Stereo Headset 2.0 is ideaal voor tijdens het gamen.

Sony zet met de Wireless Stereo Headset 2.0 een uitstekende headset in de markt. Met het virtual surround-geluid en het lichte en draadloze design is dit de perfecte headset voor tijdens het gamen, maar dan ook echt alleen om te gamen.

Bekijk hier de volledige review van de Sont Wireless Stereo Headset 2.0.

Edifier Gammatera G2

Getest op dinsdag 3 november 2015

Het geluid van de Edifier Gammatera G2 is verrassend goed. Met 98 dB is deze koptelefoon goed te gebruiken voor zowel gamen als muziek luisteren. De bas is goed genoeg voor een gamekoptelefoon. Wanneer je het geluid harder zet blijft de kwaliteit redelijk overeind. Het geluid komt helder uit de speakertjes.

Daarnaast ben je door de microfoon ook prima te verstaan voor je gesprekspartner. Bijkomend voordeel is dat de microfoon niet direct bij je mond zit. Hierdoor kan je altijd iets blijven drinken tijdens het gamen zonder dat je de microfoon hoeft te verplaatsen. Het enige nadeel is dat de microfoon niet zo flexibel is. Hierdoor kun je hem niet iets dichter bij je mond zetten om beter verstaanbaar te worden wanneer dit nodig mocht zijn.

©PXimport

De Edifier Gammatera G2 is voor deze prijs een prima koop.

Voor zo'n 40 euro krijg je met de Gammatera G2 in verhouding een zeer goede koptelefoon die gemakkelijk te gebruiken is. Het geluid is zeer goed in verhouding tot de prijs. De Edifier-headset is dan ook een leuk cadeau voor de feestdagen. Hij is gemakkelijk te gebruiken voor tijdens het gamen én voor het luisteren van muziek. Onthoud wel dat je een adapter moet kopen wanneer je de Edifier Gammatera G2 wilt gebruiken op je gameconsole.

De volledige review van de Edifier Gammatera G2 kun je hier lezen.

▼ Volgende artikel
Hoymiles HiOne-thuisbatterij: een alles-in-één-krachtpatser voor grootverbruikers
© Hoymiles
Energie

Hoymiles HiOne-thuisbatterij: een alles-in-één-krachtpatser voor grootverbruikers

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Even voorstellen: Wie is Hoymiles?

Hoewel de naam voor de gemiddelde consument misschien nieuw klinkt, is Hoymiles in de professionele solar-wereld een gevestigde orde. Het beursgenoteerde bedrijf is wereldwijd actief en staat bekend als dé uitdager op het gebied van hoogwaardige omvormer-techniek. Met de HiOne brengen ze hun jarenlange ervaring van het dak nu naar de garage. Dat veiligheid voorop staat, bleek tijdens de recente lancering: daar bevestigde keuringsinstituut TÜV dat de HiOne voldoet aan de strengste Europese veiligheidseisen. Je haalt dus gecontroleerde toptechniek in huis, met de zekerheid van een Europees hoofdkwartier in Nederland voor service en ondersteuning.

Tijdens de HiOne-presentatie in Amsterdam.

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

▼ Volgende artikel
Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis
© Squanch Games
Huis

Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Watch on YouTube

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Oké
Conclusie

Kijken we even om de technische kreukels heen – ervan uitgaande dat deze spoedig gladgestreken worden – dan is High On Life 2 op zijn minst een waardig vervolgdeel. Squanch Games nam her en der te veel hooi op de vork, maar ergens in die hooi zit ‘gewoon weer’ een dikke tien uur aan geinig ruimteavontuur verscholen. De grotere schaal wasn’t it, Chief, maar tijdens de rit landen er voldoende grapjes om de misplaatste ambities voor lief te nemen.

Plus- en minpunten
  • Vaak genoeg voldoende grappig
  • Skateboard versoepelt de formule
  • Meer variatie in wapens en content
  • Veelal overtuigend stemmenwerk
  • Grotere hubwerelden voelen zielloos
  • Technisch ontzettend slordig (zeker op pc)
  • Grafisch geen hoogstandje