Of je nu een dure of een goedkope printer hebt gekocht: er komen altijd extra kosten bij, vooral voor inkt (inkjetprinter) of toner (laserprinters). Daarom is het handig als je vooraf kunt bepalen wat je daar ongeveer aan kwijt zult zijn. Gelukkig is het niet moeilijk om dat zelf uit te rekenen.

Lees ook: Inkjet of laser: welke printer moet je kiezen?

Wat kost één pagina printen?

Wat je qua kosten aan printen kwijt bent, kun je gelukkig vrij makkelijk zelf berekenen. Daarvoor volg je onderstaand stappenplan:

1: Bepaal de kosten van de cartridge(s)

Voor inkjetprinters gaat het om de kosten van de inktcartridges (zowel zwart als kleur). Voor laserprinters gaat het om de kosten van de tonercartridge(s).

2: Bepaal het paginavolume

Daarmee bedoelen we het aantal pagina's dat je met een cartridge kunt afdrukken. Dit wordt vaak vermeld in de specificaties. Zoek op termen als paginaopbrengst of yield. Dit paginavolume is meestal gebaseerd op een standaard afdrukdekking (meestal 5% van de pagina voor zwart-wit en 20% voor kleur). Verderop lees je wat deze percentages betekenen.

3: Bereken de kosten per pagina

Zwart-wit afdrukken: Deel de kosten van de zwarte inkt- of tonercartridge door het aantal pagina's dat je kunt afdrukken met die cartridge.
Kleurenafdrukken: Deel de kosten van de kleurencartridges door het aantal kleurpagina's dat je kunt afdrukken. Voor kleurenafdrukken wordt meestal de som van de afzonderlijke kleurencartridges genomen.
Fotoafdrukken: De kosten per foto kunnen hoger liggen omdat er meer inkt wordt gebruikt om de foto volledig te vullen.

🖩 Rekenvoorbeeld

Stel dat je een inktcartridge koopt voor 50 euro en de fabrikant vermeldt dat deze cartridge 1000 pagina's kan afdrukken. De kosten per pagina voor zwart-wit afdrukken zijn dan:

Kosten per pagina=50/1000=0,05 euro

Voor een kleurenprinter met drie kleurencartridges van elk 20 euro en een paginavolume van 500 pagina's per cartridge, zouden de kosten per pagina als volgt zijn:

Kosten per pagina=20+20+20/500= 0,12 euro

©Kana Design Image

Ook dit heeft invloed op de kosten per pagina:

(Dagelijks) gebruik

Hoe vaker je print, hoe minder je te maken hebt met problemen zoals uitdrogende inktkoppen, wat de kosten kan beïnvloeden.

Inkt- of tonerabonnementen

Sommige fabrikanten bieden abonnementen aan waarbij je een vast bedrag per maand betaalt. Je geeft dan aan hoeveel pagina's je gemiddeld per maand print en krijgt, zodra je die limiet bijna bereikt hebt, automatisch nieuwe inkt thuisgestuurd. Voorbeelden zijn Pixma Print van Canon en Instant Ink van HP. Je kunt daardoor een stuk voordeliger uit zijn dan wanneer je zelf elke keer nieuwe cartridges zou kopen.

Merkloze cartridges

Je kunt ook besluiten om niet telkens de merk-cartridges te kopen die bij je printer horen, maar om te kiezen voor huismerk-cartridges. Die zijn over het algemeen een stuk goedkoper. Wel kan het zijn dat je een foutmelding op je printer krijgt en dat hij een ander merk cartridge niet accepteert. In veel gevallen kun je deze 'Cartridge Protection' met enige moeite uitzetten.

Afdrukdekking

De daadwerkelijke kosten per pagina kunnen variëren afhankelijk van hoeveel inkt er op de pagina wordt gebruikt. Wanneer je een pagina afdrukt met veel grafieken en afbeeldingen in kleur zal dat uiteraard meer inkt kosten dan een eenvoudige tekstpagina, omdat je dan over de 20% bedrukking gaat die meestal per kleurenprintpagina wordt aangehouden.

Wat als je afwijkt van de standaard?

De fabrikant zegt dat je met een kleurencartridge 500 pagina's kunt printen bij 20% dekking. Jij drukt fullcolour foto's af die de hele pagina vullen. Je verhoogt de dekking dus naar 100% (5x 20%). De verwachte paginaproductie wordt dan verlaagd naar 100 pagina's (500 pagina's gedeeld door 5).

Bij zwart-wit cartridges werkt dit hetzelfde. Stel, je hebt een zwart-wit cartridge die 1000 pagina's kan afdrukken bij een dekking van 5%. Nu ga je pagina's afdrukken met een dekking van 100% (compleet zwarte pagina's – misschien heb je wel een sombere bui 😉). Dat betekent dat je per pagina 20 keer zoveel inkt gebruikt als de standaard. Je haalt dus geen 1000 pagina's meer, maar moet dat delen door 20. En dat betekent dat je al na 50 zwarte bladzijden een nieuwe cartridge nodig zult hebben.

Tot slot

Als je weet hoe je de kosten per afdruk berekent, kun je beter inschatten wat je daadwerkelijk kwijt bent aan printen. Dit helpt je niet alleen om de juiste printer te kiezen, maar ook om bewuster om te gaan met je printgebruik. Of je nu regelmatig print of alleen maar af en toe, door deze kosten vooraf goed te berekenen, voorkom je verrassingen. Let daarbij op factoren zoals de afdrukdekking en overweeg of een inktabonnement voor jou voordelig kan zijn. Zo houd je de kosten onder controle en haal je het meeste uit je printer.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.