Met de naderende sleepwet speelt de overheid straks nog meer voor Big Brother dan het nu al doet. Zit je niet op pottenkijkers te wachten, dan maskeer je het dataverkeer eenvoudig met een vpn-dienst. Door via de server van de vpn-dienst te surfen, blijf je anoniem. In dit artikel leggen we uit hoe je zo’n beveiligde verbinding instelt op een computer, tablet, smartphone én router.

1 Vpn-provider kiezen

Er zijn talloze vpn-providers op de markt, wat de keuze nu niet bepaald eenvoudiger maakt. Let naast een betaalbaar tarief vooral ook op de specificaties van de beoogde aanbieder. Voor deze workshop is het belangrijk dat er in elk geval ondersteuning is voor het betrouwbare OpenVPN-protocol. Je kunt dan namelijk gegarandeerd een vpn-verbinding op elke pc, laptop, tablet en smartphone realiseren. Zelfs geschikte routers voorzie je van een vpn-verbinding, zodat je in één klap het dataverkeer van alle netwerkapparatuur beveiligt. Geschikte vpn-providers zijn onder meer AirVPN, BlackVPN, CyberGhost, VyprVPN en ExpressVPN.

2 Aanmelden

Heb je eenmaal een geschikte vpn-aanbieder gevonden, dan is het zaak om jezelf te registreren. Sommige aanbieders hanteren diverse abonnementen, die onderling verschillen in het aantal serverlocaties en de hoeveelheid gelijktijdige verbindingen. Vul je persoonlijke gegevens in en geef aan op welke wijze je wilt betalen. Dat kan doorgaans via een creditcard, PayPal of bitcoin. Na aanmelding sturen de meeste aanbieders een bevestiging per e-mail. Als je het account bevestigt, heb je toegang tot een online bedieningspaneel. Naast betaalinformatie vind je hier vaak Engelstalige instructies om een vpn in te stellen.

©PXimport

Windows-client

3 Ovpn-bestand

Voor het instellen van een vpn-verbinding gebruiken we de gratis software OpenVPN. Je dient hiervoor een apart configuratiebestand bij de vpn-dienst op te halen, namelijk een zogeheten ovpn-bestand. De meeste vpn-aanbieders hebben een aparte webpagina ingericht waar je een ziparchief kunt downloaden, waaronder VyprVPN. Na het uitpakken van dit zip-archief staan er vaak twee mappen voor je klaar. Hierbij heb je de keuze tussen 160bit- en 256bit-encryptie. Laatstgenoemde versleutelingsmethode is de veiligste optie. Open de map en je ziet dat er meerdere ovpn-bestanden voor verschillende landen beschikbaar zijn. Sommige vpn-aanbieders hebben als alternatief een online assistent waarmee je het gewenste ovpn-bestand kunt genereren, zoals CyberGhost.

©PXimport

4 OpenVPN installeren

De website van de software OpenVPN is enigszins misleidend, want de downloadknop op de beginpagina leidt naar clientsoftware van een specifieke vpn-aanbieder. In deze workshop gaan we echter met de opensource-software van OpenVPN aan de slag. Die is compatibel met alle vpn-aanbieders die het OpenVPN-protocol ondersteunen. Surf naar deze webpagina en klik bij Installer, Windows Vista and later op de downloadlink. Na het openen van dit exe-bestand doorloop je enkele standaardinstellingen om de installatie in orde te maken. Vink hierbij voor de zekerheid alle installatie-onderdelen aan. Na afloop start je het programma nog niet op.

5 Ovpn-bestanden kopiëren

De ovpn-bestanden van je vpn-provider plaats je in een systeemmap van het programma OpenVPN. Open Windows Verkenner en ga naar C:\Program Files (x86)\OpenVPN of C:\Program Files\OpenVPN om de juiste locatie te openen. Heb je tijdens de installatie een andere locatie gekozen, dan zoek je zelf de juiste map op. Kies vervolgens voor de map Config. Aan deze bestandslocatie voeg je alle configuratiebestanden van je eigen vpn-provider toe. Mogelijk vraagt Windows om administrator-machtigingen op te geven. Klik in dat geval op Doorgaan. Je mag maximaal vijftig ovpn-bestanden toevoegen.

©PXimport

6 OpenVPN opstarten

Hoog tijd om met de software aan de slag te gaan. Navigeer in het startmenu naar OpenVPN en klik met de rechtermuisknop op OpenVPN GUI. Je kiest vervolgens voor Meer / Als administrator uitvoeren en bevestigt met Ja. Je ziet dat er rechtsonder in het systeemvak een extra pictogram is bijgekomen, namelijk een beeldscherm met een slotje. Wanneer je dit pictogram niet ziet, klik je eerst op het kleine pijltje Verborgen pictogrammen weergeven. Start je OpenVPN in het vervolg graag automatisch met Windows op? Klik met de rechtermuisknop op het systeemvakpictogram en kies voor Instellingen. Zet een vinkje voor Opstarten met Windows en bevestig met OK.

©PXimport

Later ovpn-bestand toevoegen

7 Vpn-server kiezen

Voor het kiezen van een vpn-server gebruik je het systeemvakpictogram. Klik erop met de rechtermuisknop en bekijk welke vpn-servers er beschikbaar zijn. Zeker als je eerder meerdere ovpn-bestanden hebt toegevoegd, is de lijst wellicht lang. Bedenk goed via welk land je wilt surfen en ga er met de muisaanwijzer heen. Je kiest voor Verbinden, waarna je de juiste inloggegevens invult. Meestal zijn dat dezelfde inloggegevens die je tijdens de registratie bij je vpn-provider hebt opgegeven. Bij sommige aanbieders heb je misschien bij het genereren van een ovpn-bestand een aparte gebruikersnaam en wachtwoord aangemaakt. In dat geval vul je die in. Klik op OK.

8 Veilig surfen

Als OpenVPN een correcte vpn-verbinding heeft opgezet, kleurt het systeemvakpictogram groen. Afhankelijk van de gebruikte vpn-aanbieder is de internetverbinding nu mogelijk iets trager. Wil je graag weten welk (buitenlands) ip-adres je computer momenteel gebruikt? Ga met de muisaanwijzer op het OpenVPN-pictogram staan en de informatie verschijnt als ballontip in beeld. Verder staat ook aangegeven in welk land de vpn-server is gehuisvest. Wil je de vpn-verbinding weer afbreken? Dubbelklik op het pictogram om het venster met statusinformatie op te roepen. Kies daarna voor Verbreken.

©PXimport

9 Android

Ook een smartphone of tablet met Android voorzie je desgewenst van een vpn-verbinding. Allereerst is het een vereiste om de configuratiebestanden van je vpn-provider op je mobiele toestel te krijgen. In Android kan dat op meerdere manieren. De simpelste methode is om naar de downloadpagina van je vpn-provider te gaan, waarna je de benodigde ovpn-bestanden op je toestel bewaart. In het geval van een ziparchief open je de app Bestandsbeheer op het Android-toestel. Zoek het ziparchief op en selecteer dat bestand. Via het pictogram met de drie puntjes kies je voor Uitpakken. Nadat je de bestandslocatie hebt gekozen, sluit je af met OK.

10 OpenVPN Connect

Je gebruikt OpenVPN Connect om verbinding met een vpn-server te maken. Download en installeer deze app vanuit de Play Store. Zodra je OpenVPN Connect opent, kom je in een Engelstalige gebruikersomgeving terecht. Tik rechtsboven op het pictogram met de drie puntjes en kies Import / Import Profile from SD card. Blader nu naar de locatie met configuratiebestanden en geef aan welk ovpn-bestand je wilt toevoegen. Via Select vul je daarna de inloggegevens van de vpn-provider in. Zet een vinkje voor Save wanneer je de inloggegevens wilt bewaren. Wanneer je het verbindingsverzoek accepteert, kies je voor Continue. De vpn-verbinding is nu actief.

©PXimport

11 Batterijbesparing

Zodra je vanuit Android een vpn-verbinding opzet, verschijnt er bovenaan in de statusbalk een klein pictogram met een sleutel. In OpenVPN Connect tik je op Tap for more detail om het ip-adres en serverinformatie op te vragen. Een nadeel is dat de vpn-verbinding continu actief is, dus ook wanneer je het toestel niet gebruikt. De accu raakt hierdoor sneller leeg. Bij inactiviteit kun je de vpn-verbinding daarom beter even pauzeren. Tik rechtsboven op het pictogram met de drie puntjes. Via Preferences vink je de instelling Battery Saver in. Telkens wanneer je het mobiele toestel gebruikt, activeert OpenVPN Connect op de achtergrond de vpn-verbinding.

Mobiele app

12 Mailbijlage

©PXimport

OpenVPN Connect is ook beschikbaar voor iOS (iPhone en iPad). Je downloadt deze toepassing vanuit de App Store. In tegenstelling tot Android is het toevoegen van een ovpn-bestand wel iets omslachtiger, aangezien je niet direct toegang hebt tot de mappenstructuur van iOS. Het heeft dus weinig zin om naar de downloadpagina van de vpn-aanbieder te surfen. De gemakkelijkste methode is door het configuratiebestand naar jezelf te mailen. Open de Mail-app en tik vervolgens op de bijlage. Kies daarna voor Kopieer naar OpenVPN om het ovpn-bestand te importeren. Hoewel deze wijze erg vlot werkt, is er wel een klein risico op onderscheppingsgevaar.

13 Bestandsdeling iTunes

Wie meer veiligheid wenst, voegt de configuratiebestanden rechtstreeks via een usb-verbinding aan de iPhone of iPad toe. Je gebruikt hiervoor iTunes. In dit programma open je de inhoud van je iOS-apparaat. Kies onder Instellingen voor Bestandsdeling. Alle apps waarnaar je documenten kunt overzetten verschijnen in beeld, waaronder dus in elk geval OpenVPN. Klik daarop en selecteer via Bestand toevoegen alle configuratiebestanden. Zodra je bevestigt met Openen en Synchroniseren hevelt iTunes de data over naar het mobiele Apple-apparaat.

©PXimport

14 Vpn in iOS

Open OpenVPN Connect en bekijk welke configuratiebestanden er beschikbaar zijn. Het importeren van een ovpn-bestand is eenvoudig, want hiervoor tik je op het groene plusteken. Via Allow geef je OpenVPN Connect toestemming om een vpn-configuratie aan het mobiele toestel toe te voegen. Log hiervoor desgevraagd in met je Apple-wachtwoord of vingerafdruk. Vanuit de apparaat-instellingen keer je automatisch terug naar de app. Je veegt indien nodig een stukje omlaag om de gebruikersnaam en het wachtwoord van de vpn-provider op te geven. Activeer de schakelaar achter Save. Gebruik de onderste schakelaar en kies Yes om de vpn-verbinding te activeren. Boven in de statusbalk van iOS verschijnt het vpn-logo.

15 Instellingen

Op toestellen met Android open je binnen de app eenvoudig de instellingen van OpenVPN Connect, maar op een iPhone of iPad werkt dat anders. Tik vanuit het beginscherm van iOS op Instellingen en veeg een flink stuk omlaag. Via OpenVPN krijg je alle beschikbare opties te zien. Bij Connect geef je bijvoorbeeld aan dat je alleen binnen een wifi-netwerk een vpn-verbinding wilt gebruiken. Verder stel je bij Compression de mate van compressie in om eventueel het dataverbruik te verminderen. Je past ook allerlei geavanceerde instellingen aan, al is het voor doorsneegebruikers verstandig om daar niet mee te rommelen.

©PXimport

16 Asuswrt

Sommige moderne routers kun je instellen als vpn-client. Aangezien al het dataverkeer via de vpn-server verloopt, gebruiken hiermee alle apparaten binnen het thuisnetwerk vpn. Denk bijvoorbeeld aan een Chromecast, smart-tv en gameconsole. Een voorbeeld is Asus, dat veel van zijn routers voorziet van de firmware asuswrt. Hierin kun je een openvpn-client instellen. Typ in een browser het ip-adres van de router (meestal http://192.168.1.1) en log vervolgens in. Je navigeert dan achtereenvolgens naar Advanced Settings / VPN / VPN Client. Via Add profile heb je op het tabblad OpenVPN de gelegenheid om met Upload een ovpn-bestand toe te voegen. Na het invullen van een beschrijving en de inloggegevens bevestig je met OK. Klik in de vpn-serverlijst als laatste op Activate.

17 Dd-wrt

Wie geluk heeft, kan zijn router ‘flashen’ met de alternatieve firmware dd-wrt. Via het OpenVPN-protocol stel je dan een vpn-verbinding voor je complete thuisnetwerk in. Log in op het bedieningspaneel van je router en navigeer naar Services / VPN. Vervolgens selecteer je Enable achter Start OpenVPN Client. Vul nu zo veel mogelijk eigenschappen van de vpn-server in, zoals de servernaam, het poortnummer (meestal 1194 of 443), de versleutelingsmethode en de inloggegevens. Hoe je aan alle gevraagde informatie komt, lees je in de volgende stap.

©PXimport

18 Kladblok

Dd-wrt wil nogal wat gegevens over de vpn-server weten. De juiste informatie tref je aan in het betreffende ovpn-bestand. Open dit bestand in Kladblok en klik bovenaan op Opmaak / Automatische terugloop. Je vindt tussen de codes <ca> en </ca> het ca-certificaat. Die kopieer je naar dd-wrt. Gebruik hiervoor het veld bij CA Cert in DD-WRT. Ook de velden bij Public Client Cert en Private Client Key vul je indien nodig op deze wijze in, al zijn de gegevens wellicht in aparte configuratiebestanden van de vpn-provider beschikbaar. Als alles in ingevuld, klik je op Save / Apply Settings. Ga naar Status / OpenVPN om de vpn-verbinding te controleren.

Vpn-verbinding delen

©PXimport

HDMI 2.1 is de nieuwste standaard voor beeldoverdracht, maar lang niet iedereen heeft de extra bandbreedte ook écht nodig. Vooral voor gamers met een PlayStation 5, Xbox Series X of krachtige pc is het relevant. Kijk je alleen films of televisie? Dan volstaat de oudere aansluiting vaak prima. Wij leggen uit waar de grens ligt.

Als je momenteel op zoek bent naar een nieuwe televisie of monitor vlíegen de technische termen je om de oren. HDMI 2.1 wordt door fabrikanten en winkels vaak gepresenteerd als een absolute noodzaak voor een scherm dat klaar is voor de toekomst. Hierdoor ontstaat de angst dat je een miskoop doet als je kiest voor een model met de oudere HDMI 2.0-standaard. Toch is dat in veel Nederlandse huiskamers een misvatting, want de voordelen zijn nogal specifiek. Veel consumenten betalen onnodig extra voor een functie die ze technisch gezien nooit zullen activeren. Na het lezen van dit artikel weet je precies of jij die snelle poort nodig hebt, of dat je dat budget beter aan een groter scherm of beter geluid kunt besteden.

De kern van het probleem: bandbreedte

Het fundamentele verschil tussen de gangbare HDMI 2.0-standaard en de nieuwere 2.1-versie zit 'm in de digitale snelweg die ze bieden. Je kunt het zien als een waterleiding: door een 2.1-kabel kan veel meer water (of dus data) tegelijk worden gepompt (48 Gbit/s in dit geval) dan door de oudere 2.0-variant (die 'maar' 18 Gbit/s kan verwerken). Die extra ruimte is nodig voor 4K-beelden met een zeer hoge verversingssnelheid (120 beelden per seconde) of voor extreem hoge resoluties zoals 8K.

Een hardnekkige mythe is dat HDMI 2.1 het beeld altijd mooier maakt. Dat is onjuist. Als je naar een Netflix-serie kijkt in 4K, ziet dat er via een 2.0-poort exact hetzelfde uit als via een 2.1-poort. De kabel verandert niets aan de kleuren, de scherpte of het contrast; hij zorgt er alleen voor dat het signaal 'erdoor' past. Pas als er een file op de kabel ontstaat (omdat je te veel beelden per seconde wilt versturen) wordt de nieuwe standaard noodzakelijk. Zolang je dataverbruik onder de limiet van HDMI 2.0 blijft, voegt versie 2.1 niets toe aan de beeldkwaliteit.

Wanneer werkt dit wél goed?

HDMI 2.1 komt pas echt tot zijn recht als je de grenzen van beweging en snelheid opzoekt. Dat is vrijwel exclusief het domein van de fanatieke gamer. Heb je een PlayStation 5 of Xbox Series X in huis en wil je games spelen in de hoogste 4K-resolutie met 120 beelden per seconde (120 Hz)? Dan is een HDMI 2.1-aansluiting op je tv onmisbaar. Zonder deze poort blijft je console steken op 60 beelden per seconde, wat minder vloeiend oogt bij snelle shooters of racegames.

Ook pc-gamers met een zware, moderne videokaart (zoals de NVIDIA RTX 40- of 50-serie) profiteren hiervan als ze hun pc op de tv aansluiten. Naast de snelheid biedt de 2.1-standaard ondersteuning voor Variable Refresh Rate (VRR). Dat zorgt ervoor dat de televisie zijn verversingssnelheid continu aanpast aan de spelcomputer, wat haperingen en 'tearing' (waarbij het beeld in tweeën lijkt te breken) voorkomt. Daarnaast is er Auto Low Latency Mode (ALLM), een signaal waardoor je tv automatisch naar de spelmodus schakelt zodra je de console aanzet. Voor wie de maximale prestaties uit een moderne spelcomputer wil halen, is HDMI 2.1 dus een logische en eigenlijk verplichte keuze.

Oké, maar wanneer werkt dit níet goed?

Voor de gemiddelde kijker is de meerwaarde van HDMI 2.1 nagenoeg nihil. Kijk je voornamelijk lineaire televisie (nieuws, talkshows), sportwedstrijden, films op Blu-ray of series via streamingdiensten als Disney+ en Videoland? Dan kom je nooit in de buurt van de bandbreedte die HDMI 2.0 niet meer aankan. Films en series worden vrijwel altijd gemaakt en uitgezonden in 24, 30 of maximaal 60 beelden per seconde. Een standaard HDMI 2.0-aansluiting kan 4K-beeld op 60 Hz fluitend aan, inclusief HDR (High Dynamic Range).

Ook voor bezitters van een oudere of minder krachtige spelcomputer, zoals de PlayStation 4, de Xbox One of de Nintendo Switch, voegt de nieuwe poort niets toe. Het signaal dat deze apparaten uitsturen is simpelweg niet zwaar genoeg om de bredere snelweg nodig te hebben. Je koopt in dat geval een Ferrari om er vervolgens alleen maar mee in een 30-kilometerzone te rijden. Je betaalt voor capaciteit die ongebruikt blijft, terwijl je dat geld wellicht beter had kunnen investeren in een tv met een beter contrast of hogere helderheid.

Dealbreakers

Er zijn specifieke situaties waarin het blindstaren op HDMI 2.1 je keuze onnodig beperkt of zelfs leidt tot een slechtere aankoop. Dit zijn de harde grenzen:

©DC Studio

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om de juiste keuze te maken, moet je kritisch kijken naar wat er in je tv-meubel staat of komt te staan. De vuistregel is eenvoudig: ben jij iemand die elke frame telt in een online shooter en heb je de hardware om dat te genereren? Dan moet HDMI 2.1 bovenaan je wensenlijst staan; zonder die poort knijp je de prestaties van je dure console af en mis je de soepelheid waarvoor je betaald hebt.

Ben je daarentegen een filmliefhebber die geniet van de hoogste beeldkwaliteit in HDR, of kijk je vooral sport? Richt je dan op het contrast, de helderheid en de kleurweergave van het paneel. Een kwalitatief hoogwaardig paneel met een 'oudere' aansluiting geeft een indrukwekkender plaatje bij films dan een middelmatige tv die toevallig wél een 2.1-aansluiting heeft. Laat je niet gek maken door het idee van toekomstbestendigheid als de beloofde toekomst niet aansluit bij jouw kijkgedrag.

Dus...

HDMI 2.1 is essentieel voor gamers met een PS5, Xbox Series X of krachtige pc die willen spelen in 4K bij 120 Hz. Voor filmkijkers, serie-bingers en tv-kijkers biedt de standaard geen zichtbare beeldverbetering ten opzichte van HDMI 2.0. De extra bandbreedte is puur bedoeld voor zeer hoge framerates die videocontent niet gebruikt. Kies alleen voor HDMI 2.1 als je hardware hebt die deze snelheid daadwerkelijk kan benutten. In alle andere gevallen is de kwaliteit van het beeldscherm zelf veel belangrijker dan het type aansluiting.

Op 26 januari kan de wereld aan de slag met Highguard. Het lijkt erop dat iedereen weet wat Highguard is, terwijl tegelijkertijd ook niemand precies weet wát Highguard nou precies is. In dit artikel zetten we dus uiteen wanneer je de game kunt spelen, en waarom deze titel van Wildlight Entertainment zoveel aandacht krijgt.

Releasedatrum van Highguard

Highguard is vanaf vandaag, 26 januari, rond 19:00 uur Nederlandse tijd beschikbaar op pc, PlayStation 5 en Xbox Series X en S. De exacte releasetijd is nog niet bekend, maar vermoedelijk zal de game rond die tijd op alle platforms beschikbaar worden.

Daarbij is het spel free-to-play, dus je hoeft niets te betalen om Highguard te spelen. Daarbij ondersteunt de game crossplay en cross-save, dus je kunt de game samen met vrienden op andere platforms spelen en je progressie op andere platforms meenemen. Het spel is niet te preloaden, maar vereist op pc in ieder geval 25 GB aan beschikbare opslagruimte.

Met de lancering van het spel zendt ontwikkelaar Wildlight Entertaiment om 19:00 uur Nederlandse tijd ook direct een zogenaamde Launch Showcase uit op YouTube - ook hieronder te bekijken. De studio belooft in deze showcase een ‘deepdive in de gameplay’ van Highguard te tonen, de contentplannen voor het eerste jaar uit de doeken te doen en nog ‘veel meer’. 

Wat is Highguard?

Aan team-based PvP heroshooters als Overwatch is geen gebrek, maar Highguard lijkt zich bij die groep te scharen. Het spel wordt ontwikkeld door Wildlight Entertainment, dat weer bestaat uit oud-ontwikkelaars van onder andere Titanfall en Apex Legends. Mensen die dus meer dan prima shooters in elkaar hebben gedraaid, waardoor de interesse toch ietwat gewekt wordt. 

Ieder team in de game bestaat uit drie zogenaamde Wardens, waarvoor verschillende personages gekozen kunnen worden. In de trailer zien we bijvoorbeeld een ridderachtige personage, die met een speciale vaardigheid elektrische stokken rond kan gooien. Ook is er een groot ijsmonster dat schijnbaar muren kan laten verschijnen, een soort cowboy met beestachtige klauwen en een personage dat met messen kan gooien. Ook heeft ieder personage schijnbaar toegang tot geweren om het vijandelijke team mee te bevechten.

Het doel van een potje is namelijk het vinden van de ‘Shieldbreaker’, een soort groot zwaard waarmee je de basis van de tegenstanders open kan breken en uiteindelijk overnemen. Wanneer dit lukt is het potje gewonnen. In de context van de game krijgt jouw team op die manier de controle over het continent. 

©Wildlight Entertainment

Waarom is er zoveel om Highguard te doen?

Wildlight positioneert de game in hun marketing als een “nieuw soort shooter”, maar veel spelers zijn op basis van de trailer nog niet overtuigd. Highguard doet qua opzet van de potjes wel een paar dingen anders dan hero-shooters als Overwatch en Marvel Rivals, maar zoals Concord in 2024 liet zien is de huidige markt voor dit subgenre binnen shooters redelijk verzadigd. Velen zijn simpelweg nog niet overtuigd dat Highguard daadwerkelijk iets vernieuwends met zich mee weet te brengen.

Dit valt ook te verwijten aan een opvallend gebrek aan marketing van de game. Zo’n anderhalve maand voor release hoorden we voor het eerst van Highguard, toen de trailer werd getoond als afsluiter van The Game Awards. Normaliter is de laatste aankondiging van die show een van de hoogtepunten, maar Highguard wist mensen niet te enthousiasmeren. 

De gesprekken rondom Highguard werden echter nog vreemder, toen opviel dat Wildlight geruime tijd niets meer plaatste op sociale media over de game. Na de initiële aankondiging van de game werd er wekenlang niets meer geplaatst op het X-account van Highguard, tot drie dagen voor launch - toen het bedrijf een countdown startte. Ook dit maakte het lastig om enthousiast te worden voor Highguard. 

©Wildlight Entertainment

In de afgelopen dagen doken er berichten en geruchten op die stelden dat Geoff Keighley - de presentator en oprichter van The Game Awards - Highguard specifiek had uitgekozen als afsluiter van The Game Awards, omdat hij hier wel iets in zag. Op 25 januari plaatste Keighley een gif op X, waarin John Hammond uit Jurassic Park zegt: “Over 48 uur accepteer ik jullie verontschuldigingen”. 

Natuurlijk gunnen we iedere game waar tijd en passie in heeft gezeten het beste, maar het is ook niet te ontkennen dat het verhaal rondom Highguard op zijn minst frappant te noemen is. Nou ja, vanaf 19:00 uur kunnen we het spel zelf onder handen nemen. Verwacht daarom binnenkort impressies op onze socials en ID.nl.