Ben je op zoek naar een nieuwe router, dan vliegen de getallen je al snel om de oren. Na AC1750 volgden bijvoorbeeld AC1900, AC3200 en AC5300. En dan hebben we het nog niet eens over AD7200, mu-mimo of tri-band gehad. Wat betekenen deze getallen en termen eigenlijk en wat heb je echt nodig? In dit artikel leggen we de meestgebruikte wifi-termen uit.

Vorig jaar besteedden we bij de test van routers al even aandacht aan de ietwat vreemde terminologie rondom wifi-standaarden. We duiken er wat verder in.

Net als bij zoveel producten, associëren we ook bij routers een hoger getal met betere prestaties. Fabrikanten weten dat en maken daar dus gretig gebruik van. In de basis is een getal als AC1900 simpel te verklaren. AC betekent dat de router 802.11ac ondersteunt. Het getal staat voor de totale theoretische draadloze snelheid die de router kan halen. Deze theoretische snelheid is gebaseerd op het aantal radio’s, mogelijke datastromen (of antennes) per radio en de gebruikte modulatietechniek. Die theoretische snelheid is bij lange na niet de snelheid die je in het echt haalt. Zo worden bijvoorbeeld de snelheden van alle radio’s van de 2,4- en de 5GHz-band bij elkaar opgeteld, terwijl clients maar met één radio tegelijkertijd contact maken. Daarnaast geldt dat ook bij een verbinding met één radio, de theoretische snelheid niet de snelheid is die je zelfs in optimale omstandigheden echt haalt. Dat komt doordat draadloze communicatie veel overhead kent voor bijvoorbeeld foutcorrectie. Doorgaans haal je in de praktijk iets meer dan een derde tot de helft van de theoretische snelheid.

©PXimport

Kanalen en datastromen

Om de getallen te verklaren, moeten we bepalen wat de maximale theoretische snelheid per radio is. In de basis werkt wifi op zowel 2,4 als 5 GHz met kanalen van 20 MHz breed. Bij 802.11n kunnen twee kanalen gecombineerd worden tot een kanaal van 40 MHz breed voor een snelheid van 150 Mbit/s. Bij 802.11ac is het zelfs mogelijk vier kanalen te combineren tot één kanaal van 80 MHz. Hiermee is een snelheid van 433 Mbit/s mogelijk.

De ac-standaard ondersteunt zelfs nog bredere kanalen van 160 MHz met een snelheid van 867 Mbit/s, maar hiervoor zijn voor zover wij weten geen clients beschikbaar en het is sowieso de vraag of 160 MHz in de praktijk tegelijkertijd storingsvrij bruikbaar is. Maar ook als we ons beperken tot een 80 MHz breed kanaal, dan zien we dat routers via 802.11ac een hogere snelheid dan 433 Mbit/s aankunnen. Dat komt doordat er meerdere datastromen (of antennes) tegelijkertijd worden gebruikt. Dit heet mimo (multiple-input multiple-output). Veel routers hebben bijvoorbeeld drie antennes waarmee de theoretische snelheid via 802.11ac 1300 Mbit/s wordt. Tel je daar de maximale snelheid met drie antennes van de 2,4GHz-band via 802.11n bij op (450 Mbit/s), dan kom je op 1750 Mbit/s oftewel AC1750. Om die theoretische snelheid op je client te halen, moet die wel hetzelfde aantal antennes moet hebben. Laptops hebben bijvoorbeeld vaak twee antennes en hebben dus een maximale theoretische snelheid van 867 Mbit/s.

Opgepompte cijfers

Hoewel de 802.11n-standaard in de basis werkt met een snelheid van 150 Mbit/s per datastroom en 802.11ac met 433 Mbit/s per datastroom, communiceren routerfabrikanten tegenwoordig nog hogere getallen per datastroom of antenne. Een router met drie antennes ondersteunt via 802.11n dan bijvoorbeeld geen 450 Mbit/s, maar 600 Mbit/s. Dit komt doordat de betere 256QAM-modulatie van 802.11ac door de chipsetfabrikanten ook gebruikt wordt op 802.11n, onder de naam TurboQAM. Dat klinkt leuk, maar in de praktijk ondersteunen clients dit niet en zorgt dit dus niet voor een snelheidsverbetering. Nog een stapje verder gaat 1024QAM of NitroQAM. Deze nog betere modulatie zorgt theoretisch op zowel de 2,4- als 5GHz-band voor een boost, maar wordt wederom in de praktijk nauwelijks door clients ondersteund. Je kunt eigenlijk dus beter uitgaan van 433 Mbit/s per antenne voor 802.11ac en 150 Mbit/s voor 802.11n. Zo zijn AC1750 en AC1900 dus eigenlijk hetzelfde, al zijn de gebruikte processors in AC1900-routers doorgaans net iets sneller. Inmiddels zijn er ook AD7200-routers. Dit zijn routers die ondersteuning bieden voor 802.11ad. Dit is geen opvolger van 802.11ac, maar een snelle draadloze techniek op de 60MHz-band met een kort bereik van zo’n tien meter. Clients zijn er eigenlijk nog niet, waarmee een dergelijk apparaat in de praktijk nu als een heel dure AC2600-router functioneert.

©PXimport

Veel clients of bereik

Je kunt wifi-problemen eigenlijk opdelen in twee varianten: snelheidsproblemen en dekkingsproblemen. Met een AC1900-router zul je in een normale situatie met router en client op dezelfde verdieping geen snelheidsproblemen ervaren. Gebruik je veel draadloze clients tegelijkertijd (denk aan tien tot vijftien 5GHz-clients) en gaat alles voor jou te langzaam, dan is een tri-band-router met een extra 5GHz-radio handig. Een dergelijke router kan – door een tweede 5GHz-radio – meer clients tegelijkertijd voorzien van een snel signaal. Ook mu-mimo (multi-user mimo) zorgt ervoor dat een router efficiënter met meer clients tegelijkertijd kan omgaan. Mu-mimo moet echter ook door je clients ondersteund worden. Ervaar je een snelheidsprobleem op een andere verdieping dan je router? Dan heeft het vermoedelijk weinig zin om je router te vervangen door een ‘sneller’ exemplaar. Je moet je namelijk realiseren dat zelfs een snellere en duurdere router met twee 5GHz-radio’s nauwelijks zorgt voor een beter bereik. Het zendvermogen is immers wettelijk beperkt. Het is dan beter om een apart accesspoint op de verdieping te zetten waar je problemen ervaart.

Spiekbriefje

De OnePlus Pad Go 2 is een betaalbare Android-tablet die duidelijk wil concurreren met Apples iPad. Ze kosten bijna evenveel en de iPad is voor veel mensen een hele fijne keuze. De OnePlus Pad Go 2 laat echter ook een erg goede indruk achter, zoals je kunt lezen in deze review.

Pak je de OnePlus Pad Go 2 op, dan merk je direct dat je een goede tablet in handen hebt. De bouwkwaliteit is dik in orde en de tablet is lichter en dunner (6,8 millimeter) dan je zou denken. Het scherm van 12,1 inch is erg groot, waardoor foto’s, video’s, games en apps goed tot hun recht komen. Interessant is de 7:5-schermverhouding, die aangeeft dat het scherm bijna het formaat van een A4’tje heeft. Veel tabletschermen hebben een smaller 16:10-scherm. Het meer vierkante scherm van de OnePlus-tablet is prettig als je e-mails tikt of nieuws leest, maar heeft niet echt meerwaarde bij het kijken van Netflix-video’s. Je krijgt dan hogere balken boven en onder je video te zien. Het lcd-scherm oogt fel genoeg, scherp en lekker soepel dankzij de 120Hz-verversingssnelheid.

©Rens Blom

Een gemiste kans aan deze tablet vinden we het ontbreken van een officieel toetsenbordje, eventueel verwerkt in een beschermhoes. Met zo’n toetsenbordje hadden we productiever kunnen werken op deze tablet. OnePlus verkoopt wel een eigen beschermhoes en styluspen, die weliswaar prima zijn maar niet opvallen qua prijs-kwaliteitverhouding. Wat we ook missen, is een vingerafdrukscanner op de tablet. We moeten hem nu steeds ontgrendelen met een pincode of (onveiliger) een scan van ons gezicht.

©Rens Blom

De OnePlus Pad Go 2 is verkrijgbaar in het zwart of lavendelpaars. Die tweede kleur is erg vriendelijk. Grote vraag is wel of je merkt welke kleur tablet je in handen hebt als je een hoes om het apparaat bevestigt om hem beter te beschermen.

Fijne hardware

In een betaalbare Android-tablet mag je tegenwoordig prima specificaties verwachten. OnePlus voldoet aan die verwachting. De Pad Go 2 is lekker snel dankzij de MediaTek Dimensity 7300 Ultra-processor en 8 GB werkgeheugen. In de versie die alleen wifi ondersteunt zit 128 GB opslagcapaciteit (voor velen genoeg) en in de variant die ook 5G aankan, vind je 256 GB opslagcapaciteit. Die versie is wel duurder en wij denken dat veel mensen het best af zijn met de wifi-uitvoering.

Een groot pluspunt van de OnePlus Pad Go 2 is zijn accuduur. Daar hadden we stiekem al een beetje op gerekend, want de tablet is voorzien van een opvallend grote 10.050mAh-batterij. Bij intensiever gebruik kunnen we de Pad Go 2 anderhalve werkdag gebruiken. Pakken we hem minder vaak en meer voor entertainmentdoeleinden, dan is twee tot drie dagen gebruik mogelijk. Een mooie score.

Opladen doet de tablet via zijn usb-c-poort. Het laden kan met maximaal 33 watt, maar je moet zelf een adapter regelen. In de doos zit alleen een usb-c-kabel. Kies bij voorkeur een krachtige adapter, anders duurt het vele uren om de accu op te laden.

©Rens Blom

Nog even over de camera’s, voor zover je die (niet) gebruikt op een uit de kluiten gewassen tablet. De Pad Go 2 heeft een aardige webcam en een redelijke camera op de achterkant.

Lekker multitasken

De OnePlus Pad Go 2 draait op Android 16 met de OxygenOS-softwareschil van OnePlus. Deze softwarelaag werkt erg fijn, met name omdat je op het grote scherm makkelijk twee apps naast elkaar kunt gebruiken. OnePlus noemt deze functie Open Canvas. We zijn ook gecharmeerd van het updatebeleid. De tablet krijgt vijf Android-upgrades en beveiligingsupdates tot eind 2031. Tegen die tijd is de Pad Go 2 ook wel toe aan pensioen, vermoeden we zo.

©Rens Blom

iPad-alternatief

Apples iPad (2025) is ook een fijne tablet, draaiend op iPadOS dat uiteraard anders is dan Android. De iPad met 128 GB opslagcapaciteit kost in Nederland vanaf 369 euro. De OnePlus Pad Go 2 heeft een adviesprijs van 349 euro, maar is regelmatig in de aanbieding voor 299 euro plus gratis draadloze oordopjes. Een scherpe prijs die de Pad Go 2 een nog boeiender iPad-alternatief maakt.

OnePlus Pad Go 2 kopen?

De OnePlus Pad Go 2 is een betaalbare Android-tablet met een groot scherm, fijne gebruikservaring en jarenlange softwareondersteuning. Dat maakt hem absoluut aan te raden als je ongeveer 300 euro wilt uitgeven aan een tablet en niet per se een (of juist helemaal geen) Apple iPad wil.

Bungie, de studio achter de Destiny-franchise en de eerste Halo-games, heeft de releasedatum van hun nieuwe shooter Marathon aangekondigd. Het spel verschijnt op 5 maart.

Eind vorig jaar werd al aangekondigd dat de multiplayergame ergens in maart van dit jaar zou verschijnen, maar nu is dus de exacte releasedatum bekend. Het spel komt op die dag naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam.

Verschillende edities

Mensen kunnen de game nu ook alvast reserveren. Er zijn verschillende edities beschikbaar, waarbij de standaard editie 39,99 euro kost. Mensen die deze editie (of de andere edities) aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Door deze editie te reserveren ontvangt men ook bonussen in de game, waaronder wapenstickers, emblemen en 'charms' voor wapens.

Daarnaast is er ook een Deluxe Edition voor 59,99 euro beschikbaar. Hierbij ontvangt men onder andere extra cosmetische items voor wapens, een voucher voor een Premium Rewards Pass en 200 'Silk Rewards Pass Tokens'. Tot slot is er een Collector's Edition die via de Bungie Store beschikbaar komt met daarin een Thief Runner Shell-beeldje, een miniatuur WEAVEworm en meer.

Stemmencast

Bungie heeft verder ook de Engelstalige cast bekendgemaakt die stemmen voor de game verzorgd. Onder de stemacteurs vallen Krizia Bajos, Samantha Béart, Beau Bridgland, Ry Chase, Roger Clark, Darin De Paul, Jennifer English, Dave Fennoy, Nika Futterman, Morla Gorrondona, Reina Guthrie, Donnla Hughes, Keston John, Sohm Kapila, Rich Keeble, Elliot Knight, Erica Lindbeck, Piotr Michael, Brent Mukai, Neil Newbon, Ariana Nicole George, Emily O’Brien, Lee Shorten, Jason Spisak, Ben Starr, JB Tadena, Fred Tatasciore, Craig Lee Thomas, Elias Toufexis, Oliver Vaquer, Scott Whyte, Tracy Wiles en Erin Yvette.

Over Marathon

Marathon is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

Het ontwikkeltraject van de nieuwe Marathon alles behalve vlekkeloos verlopen. De game had in eerste instantie afgelopen september moeten uitkomen. Tijdens alfatests gaven spelers echter wisselende feedback over de ervaring. Daarnaast bleek er artwork in de game te zitten die was gestolen. Hoewel de persoon die daar verantwoordelijk voor was niet meer werkzaam was bij het bedrijf toen dit ontdekt werd, moest het spel toch uitgesteld worden - niet alleen om de ervaring te verbeteren, maar ook om de gestolen assets te vervangen.

Overigens is Marathon geen compleet nieuwe franchise. Bungie ontwikkelde in de jaren negentig van de vorige eeuw - nog voordat het bedrijf voor Microsoft de Halo-franchise creëerde - al Marathon-spellen. In feite keert de ontwikkelaar, die inmiddels onderdeel uitmaakt van PlayStation Studios, met de nieuwe Marathon dus weer terug naar zijn roots.