De belofte van wifi-mesh-systemen is dat je zonder draden te trekken toch overal in huis een snel en dekkend wifi-netwerk kunt realiseren. Om te achterhalen of dat echt zo is, hebben we drie systemen getest.

In de Verenigde Staten zijn wifi-mesh-systemen al sinds begin 2016 te koop in de vorm van eero, Luma en Google Wifi. Deze systemen zijn hier niet te koop, maar gelukkig stappen andere netwerkfabrikanten ook in deze markt, met producten die wel in Europa verkrijgbaar zijn. Voor dit artikel hebben we Netgear Orbi, Linksys Velop en Ubiquiti AmfliFi HD met elkaar vergeleken. De systemen worden onder de noemer mesh op de markt gezet. Linksys heeft het bijvoorbeeld over een Whole Home Mesh Wi-Fi System, Ubiquiti over een Mesh Wi-Fi System en Netgear noemt Orbi een Tri-Band Mesh WiFi System.

Of bij ons een volledig mesh-netwerk mogelijk is, is nog maar de vraag. We vermoeden dat nodes door onze betonnen vloeren en verdiepingen maar één draadloze verbinding kunnen maken, en niet met meerdere nodes tegelijkertijd kunnen meshen. Op het moment van testen ondersteunt Netgears Orbi helemaal geen mesh en maken alle draadloze nodes alleen contact met de router. Vermoedelijk is de term mesh inmiddels zo verwant met draadloze wifi-systemen dat Netgear de term wel ‘moest’ gebruiken. Wij hebben besloten om in de rest van deze test de kortere en in ieder geval altijd correcte aanduiding ‘wifi-systeem’ te gebruiken.

Overkill?

©PXimport

Eén systeem

Behalve dat je met een wifi-systeem in potentie heel je huis kunt afdekken, is een ander belangrijk voordeel dat je alle accesspoints vanuit één interface kunt beheren. Voor jou als eindgebruiker is een wifi-systeem hierdoor echt één draadloos netwerk. Je gebruikt een webinterface of app om alle instellingen voor alle accesspoints in een keer te wijzigen. Een andere verandering die een wifi-systeem meer laat aanvoelen als een samenhangend systeem, is dat de geteste systemen één ssid gebruiken voor zowel de 2,4- als de 5GHz-band. Je hoeft op je clients dus maar eenmaal de netwerknaam en het bijbehorende wachtwoord in te voeren. Vervolgens is het aan het systeem en de clients om ervoor te zorgen dat er verbinding wordt gemaakt met het accesspoint en de frequentieband die het beste signaal en de hoogste snelheid levert. Ben je relatief dicht bij een accesspoint, dan wordt doorgaans de 5GHz-band gepakt, terwijl verder weg in de tuin de 2,4GHz-band handiger is.

©PXimport

Testmethode

We hebben de systemen in de praktijk getest in een huis met drie verdiepingen. Het huis heeft betonnen vloeren en een isolerende ondervloer, dat zijn dingen die een uitdaging vormen voor wifi. Welke normale ac-router we ook proberen, het resultaat is doorgaans vergelijkbaar. Op dezelfde verdieping als de router halen we een snelheid van zo’n 450 Mbit/s. Op een andere verdieping is doorgaans zo’n 70 Mbit/s over. Twee verdiepingen verschil tussen router en ontvanger is altijd teveel: van het signaal van een router op de begane grond is op zolder niks meer over. Jammer, want eigenlijk verwachten we dat we ons internetabonnement van 150 Mbit/s in ieder geval overal in huis draadloos voluit kunnen gebruiken.

Om te kijken of dit mogelijk is, hebben we de wifi-systemen in twee scenario’s getest. In het eerste scenario zetten we de router op de begane grond en plaatsten we op iedere verdieping (indien geleverd) een draadloos accesspoint. We noemen dit scenario ook wel het mesh-scenario, omdat de node op zolder voor zijn verbinding vermoedelijk afhankelijk is van de node op de eerste verdieping. Omdat het huis op iedere verdieping ook bedrade netwerkaansluitingen heeft, hebben we alle systemen ook in een zogenoemde sterconfiguratie kunnen testen, waarbij de bedraad aangesloten router op de eerste verdieping staat. Op zowel de begane grond als zolder plaatsen we vervolgens de draadloze nodes. In de praktijk zal voor de meeste mensen de eerste testsituatie, waarbij de bedraad aangesloten router op de begane grond staat en de draadloze accesspoints op de andere verdiepingen, de meest relevante situatie zijn. De gebruikte laptop ondersteunt op zowel de 2,4GHz- als de 5GHz-band drie datastromen. Bij de snelheidstesten hebben we erop gelet of onze laptop via 802.11ac met het juiste accesspoint was verbonden.

Netgear Orbi

De Netgear Orbi wordt verkocht in een set van twee nodes: een router en een draadloze satelliet. Qua ontwerp zijn ze, op een blauw accent op de bovenkant na, identiek. Het witte ontwerp zonder antennes is een stuk neutraler dan een doorsnee router, maar wel vrij fors. De router en satelliet hebben beide vier netwerkaansluitingen (op de router in de vorm van een wan-aansluiting en drie lan-aansluitingen) en een niet-functionele usb-poort. Die is wellicht in de toekomst te gebruiken voor bijvoorbeeld het aansluiten van een harde schijf. De lan-poorten kun je gebruiken voor client-apparaten en Orbi is hiermee dus ook een draadloze bridge. Je kunt een satelliet niet bedraad met de router verbinden. Hoewel Orbi additionele draadloze satellieten ondersteunt die je binnenkort voor zo’n 260 euro kunt aanschaffen, valt het systeem technisch (nog) niet onder de mesh-systemen. Netgear heeft wel aangegeven dat die ondersteuning komt. Orbi werkt tijdens onze test altijd in een zogenoemde sterconfiguratie, waarbij de satellieten direct contact maken met de router. Iedere Orbi-node bevat drie radio’s, maar voor communicatie met clients worden er maar twee gebruikt. De snelste 5GHz-radio met vier datastromen (1733 mbit/s) wordt puur gebruikt voor de link tussen de router en satelliet.

©PXimport

Uitgebreide router

In tegentelling tot Velop en AmpliFi verloopt de configuratie via een klassieke webinterface. Tijdens de installatie stel je één ssid in voor zowel het 2,4- als het 5GHz-netwerk. Je kunt die niet ontvlechten, wel is er (in tegenstelling tot in onze eerdere test) een gastnetwerk. Tijdens het plaatsen geeft de satelliet middels gekleurde ledverlichting aan of het contact met de router in orde is. Is alles in orde, dan gaat deze verlichting na een tijdje uit. Prettig is dat de plaatsing van de satelliet op een aangrenzende verdieping totaal niet nauw komt, vermoedelijk een gevolg van de erg krachtige gereserveerde radio.

De focus op de webinterface in plaats van mobiele apps maakt dat Orbi qua routerfunctionaliteit het meest uitgebreid is. Er zijn nog wel uitgebreidere routers, maar vrijwel alles dat in een normale router zit is in Orbi aanwezig. Prettig is dat het systeem ook in een accesspoint-modus (bridgefunctionaliteit) te gebruiken is. Kijken we puur naar het werken met meerdere accesspoints, dan valt op dat het systeem niet bijzonder veel informatie geeft. Er is wel een clientlijst, maar die is niet heel overzichtelijk en de informatie is stiekem verdeeld over meerdere plekken, want ook de satelliet heeft een eigen webinterface. Netgear biedt een app voor iOS en Android, maar die daar kun je eigenlijk niet meer mee de netwerknaam aanpassen.

©PXimport

Prestaties

Orbi’s standaardset bestaat uit twee nodes. In de snelheidstest halen we op dezelfde verdieping als de router een snelheid van zo’n 433 Mbit/s terwijl we op een verdieping hoger 374 Mbit/s halen. Je kunt hiermee dus bijvoorbeeld de begane grond en eerste verdieping razendsnel afdekken. Op zolder, waar geen node staat, halen we slechts 68 Mbit/s. Zetten we een optionele tweede satelliet op zolder die los verkrijgbaar moet zijn voor zo’n 260 euro, dan halen we op zolder in een sterconfiguratie met de router op de eerste verdieping een snelheid van 384 Mbit/s. Zetten we de optionele node op zolder in een ‘mesh-scenario’ met de router op de begane grond, dan werkt dit in eerste instatnei met circa 22 Mbit/s heel slecht. Het werkte echter wel nadat we de nodes beter gepositioneerd hadden (op dezelfde plaatsen als de Linksys Velop-nodes, zie verder). Op zolder halen we dan zo’n 110 Mbit/s, waarbij wel geldt dat er af en toe snelheidsdips voorkomen. Clients roamen goed tussen de verschillende nodes en worden snel opgepakt door de juiste unit.

Netgear Orbi

Prijs
€ 439,- (2 nodes)
Websitewww.netgear.nlWebsitebol.com9Score90

Linksys Velop

Linksys’ Velop bestaat uit identieke verticale nodes die een stuk compacter zijn dan de nodes van Netgear Orbi. Wij hebben een set getest met drie nodes, voor 428 euro is er ook een set met twee nodes. De bovenkant bevat een lampje dat in verschillende kleuren kan branden om de status aan te geven. Tijdens het normale gebruik brandt het lampje altijd blauw. Alle nodes zijn op de onderkant voorzien van twee netwerkaansluitingen en een voedingsaansluiting, alle onzichtbaar weggewerkt. Op de node die dienstdoet als router wordt één netwerkaansluiting gebruikt als wan-aansluiting. De netwerkaansluitingen zijn te gebruiken voor clients, maar ook om de nodes bedraad met elkaar te verbinden.

Je installeert het systeem met een iOS- of Android-app, waarbij je via bluetooth contact maakt met de node om de instellingen over te brengen. Die procedure is niet moeilijk, maar duurt wel relatief lang. Je bent met drie nodes zeker twintig minuten bezig. Velop blijkt erg kritisch qua plaatsing. Nodes moeten relatief dicht bij het trapgat staan om geen klachten over de verbindingskwaliteit te krijgen. Qua routermogelijkheden bevat Velop alleen het meest noodzakelijke. Je kunt bijvoorbeeld geen eigen dns-server instellen en alleen de door de dhcp-server gekozen ip-adressen vastzetten. Waarschijnlijk voldoende voor de doelgroep, maar jammer voor netwerk-enthousiastelingen. Extra jammer is dat Velop alleen werkt in een routermodus en zich dus niet laat configureren als aanvullend accesspoint-systeem. Overigens is er wel een verborgen webinterface voor ondersteuningsdoeleinden, maar het is niet heel verstandig om daarin dingen aan te passen. Fijn is dan weer dat Linksys in de app netjes laat zien met welke frequentie en welke node een client is verbonden. Wel worden sommige draadloze clients soms foutief weergegeven als bedraad verbonden.

©PXimport

Dfs-kanalen

Net als Orbi biedt Velop één ssid voor alle frequentiebanden eventueel aangevuld met een gastnetwerk. Ook is Velop net als Orbi een tri-band systeem met naast een 2,4GHz-radio twee 5GHz-radio’s die in dit geval ieder twee datastromen ondersteunen. Bij bedrade nodes verzorgen alle radio’s een clientnetwerk, maar op de draadloze nodes wordt één 5GHz-radio gereserveerd voor de link met de rest van het systeem. In ons geval werd altijd de radio die actief is op de lagere kanalen (36 t/m 48) gebruikt voor de link, en werd enkel op de radio op de hogere kanalen (vanaf kanaal 100) een clientnetwerk aangeboden. Dat niet altijd handig omdat niet iedere ac-client ondersteuning biedt voor deze dfs-kanalen. Steeds vaker gaat het goed, maar het is jammer als je toevallig een client hebt waarbij het niet werkt. Je hebt hier verder geen invloed op, het systeem bepaalt zelf welke radio voor de link gereserveerd wordt en je kunt niet handmatig een ander kanaal kiezen.

Prestaties

In het eerste testscenario waarin we de mesh-configuratie testen, halen we op de begane grond 310 Mbit/s. Op de eerste verdieping is de snelheid 255 Mbit/s terwijl op zolder 130 Mbit/s mogelijk is. In het tweede testscenario waarbij de router op de eerste verdieping staat en de draadloze nodes op de begane grond en zolder (de sterconfiguratie) presteert het systeem beter. We halen op de eerste verdieping een heel nette 485 Mbit/s terwijl op de begane grond 234 Mbit/s en op zolder 314 Mbit/s mogelijk is. Opvallend is dat de snelheid op de verdieping met de router in het mesh-scenario minder hoog is, maar 310 Mbit/s is natuurlijk nog steeds prima. Velop heeft de troef dat de nodes ook bedraad kunnen worden aangesloten. Bij een bedraad aangesloten node haal je een snelheid van zo’n 450 Mbit/s. Het roamen tussen de verschillende nodes verloopt prima.

©PXimport

Linksys Velop

Prijs
€ 599,- (3 nodes)
Websitewww.linksys.nlKopenbol.com7Score70

Ubiquiti AmpliFi HD

In tegenstelling tot Netgear Orbi en Linksys Velop bestaat Ubiquitis AmpliFi niet uit identieke nodes. De set omvat een router aangevuld met twee mesh-points die je net als bijvoorbeeld een repeater direct in het stopcontact steekt. De router is een compact vierkant doosje dat opvalt door een rond aanraakscherm. Dit scherm geeft je statusinformatie als de internetsnelheid, ip-informatie en de tijd. De onderkant bevat een verlichte ledring, maar die kun je (eventueel via een tijdschema) uitschakelen. De router heeft een wan-aansluiting, vier lan-aansluitingen en een niet-functionele usb-poort (wellicht in de toekomst bruikbaar voor bijvoorbeeld het aansluiten van een harde schijf).

De mesh-points vallen op door hun forse antenne die middels een magnetisch kogelgewricht verstelbaar is. Heb je stopcontacten op geschikte plekken, dan is plaatsing erg eenvoudig. Heb je dat niet, dan is de vormgeving waarschijnlijk eerder een nadeel, want een verlengsnoer gebruiken is lastig. Alle componenten zijn gebaseerd op AC1750-technologie en bevatten een 2,4- en 5GHz-radio met ieder drie datastromen. Qua routermogelijkheden krijg je meer dan bij Velop en kun je bijvoorbeeld een eigen dns-server kiezen. Ook de mogelijkheden rondom de dhcp-server en adresreservering zijn uitgebreider. Toch halen de configuratiemogelijkheden het niet bij de doorsnee normale router. Je kunt gelukkig een eigen router gebruiken, want net bij Orbi kun je AmpliFi ook instellen als een accesspoint-systeem (bridge). Voor controlfreaks is wellicht interessant dat dit het enige systeem is waarop je indien gewenst een aparte ssid voor de 2,4- en 5GHz-band kunt instellen.

Uitstekende app

©PXimport

De installatie is erg eenvoudig en maakt gebruik van een app voor iOS of Android, er is buiten het instellen van de internetconfiguratie geen webinterface. De mesh-points bevatten lampjes die aangeven of de link met het netwerk in orde is en ook in de app wordt dit duidelijk getoond. De plaatsing komt wat minder kritiek dan die van Linksys Velop, maar is niet zo vrij als bij Orbi. AmpliFi valt positief op door de app die van alle geteste systemen de meeste informatie over de achterliggende werking van het systeem geeft. Zo kun je in de app naast de verbindingskwaliteit ook zien op welke manier de nodes onderling met elkaar verbonden zijn. Er is hierbij daadwerkelijk een (verwacht) verschil tussen beide testscenario’s zichtbaar. Grappig is dat je een node een geluidje kunt laten maken om helemaal zeker te weten dat alles goed is ingesteld. Ook over de clients krijg je veel informatie, zo kun je bijvoorbeeld zien met welke node een client verbonden is. Ubiquiti heeft kortom erg goed nagedacht over de app.

Prestaties

In het mesh-scenario waarin de router op de begane grond staat en de mesh-points op beide hogere verdiepingen, halen we op de begane grond 473 Mbit/s en op de eerste verdieping 165 Mbit/s. Hoewel vervolgens de signaalsterkte tussen beide mesh-points volgens de app heel goed is, is op zolder van die 165 Mbit/s nog maar 91,3 Mbit/s over. Een dubbele ‘hop’ geeft dus een flinke dip in de snelheid. In het tweede scenario (sterconfiguratie) halen we op de eerste verdieping waar de router staat een snelheid van 456 Mbit/s. Op de begane grond halen we 150 Mbit/s terwijl we op de zolder 186 Mbit/s halen. AmpliFi is dus het minst krachtig, want de verbinding over een verdieping is gemiddeld 165 Mbit/s. Uiteraard heb je wel het voordeel dat clients op iedere verdieping op volle sterkte verbinding maken met een accesspoint. Het geheel werkt daardoor heel stabiel en clients roamen bovendien goed naar het juiste accesspoint.

©PXimport

Ubiquiti AmpliFi HD

Prijs
€ 399,- (3 nodes)
Websitewww.wimood.nlKopenbol.com7Score70

Conclusie

Na het testen van drie wifi-systemen kunnen we concluderen dat ieder systeem in een sterconfiguratie het beste presteert. Net als bij een wifi-repeater is er een duidelijke snelheidsdaling bij het nogmaals doorzetten van een signaal. Echt meshen waarbij er meerdere verbindingen zijn tussen nodes voor de beste prestaties is in onze Nederlandse huizen dan ook niet mogelijk. Tegelijkertijd krijg je bij iedere geteste set wel meer wifi voor je geld op verschillende verdiepingen van een huis dan bijvoorbeeld bij een dure AC5300-router.

Kijken we naar de rauwe prestaties, dan heeft Orbi de beste papieren. Orbi is in staat om een signaal met een snelheid van 350 Mbit/s over een verdieping heen te tillen zonder dat de plaatsing van de nodes kritisch is. Linksys doet het met zo’n 230 tot 300 Mbit/s ook goed, maar is daarbij wel erg kritisch qua plaatsing. AmpliFi HD kan zo’n 160 Mbit/s over een verdieping heen tillen.

Ben je op zoek naar een uitstekend wifi-netwerk op de begane grond en eerste verdieping, dan moet je zonder twijfel voor Orbi kiezen. Velop is ook met twee nodes verkrijgbaar, maar presteert minder goed. Wil je snelle wifi op drie verdiepingen met de router op de begane grond, dan is de keuze lastiger. Orbi is hier (nog) niet echt voor ontworpen, maar doet het met een (prijzige!) optionele satelliet alsnog aardig. Linksys’ Velop presteert met drie nodes in een dergelijke situatie het beste. Daar staat tegenover dat het lastig kan zijn dat Velop zijn 5GHz-netwerk hoofdzakelijk op dfs-kanalen uitzendt en enkel werkt in een routermodus. Het qua snelheid minder presterende AmpliFi HD is als accesspoint-systeem inzetbaar en een stuk goedkoper. Voor zowel Velop als AmpliFi HD en Orbi met de optionele satelliet geldt dat hoewel de snelheid verschilt, de dekking op alle verdiepingen prima is.

Wil je drie nodes gebruiken en kun je de router op de middelste verdieping plaatsen, dan presteren alle systemen goed. De keuze is dus nog best lastig, maar we zijn vooralsnog het meest onder de indruk van Orbi. Heb je drie nodes nodig, dan kun je voor Velop of AmpliFi HD kiezen. Het zou goed kunnen dat de systemen in jouw huis beter werken en je aan twee nodes al genoeg hebt.

Hieronder vind je alle testresultaten op een rijtje. Klik op de tabel (pfd) voor een grotere versie.

©PXimport

Heb je nog een oudere pc of laptop, dan is het zonde om deze ongebruikt te laten. Je kunt hem namelijk eenvoudig omvormen tot een veelzijdige thuisserver. Wat dacht je van een mediaserver of een synchronisatietool, beide gratis, opensource en beschikbaar voor vrijwel elk platform?

Voorbereiding

Voor je begint, is het verstandig om je (oude) computer goed voor te bereiden met een schoon besturingssysteem. Installeer bij voorkeur Windows 10 of 11 opnieuw. Dit doe je via Instellingen / Systeem / Systeemherstel, waar je PC opnieuw instellen kiest en eventueel Alles verwijderen selecteert.

Update daarna het systeem via Instellingen / Windows Update / Naar updates zoeken en controleer ook of alle drivers up-to-date zijn. Dit kan handmatig door met rechts op de Windows-startknop te klikken, Apparaatbeheer te openen, met rechts op een apparaat te klikken en Stuurprogramma bijwerken te kiezen. Je kunt eventueel tijdelijk de gratis tool Driver Booster (let wel op voor extra software) installeren om snel verouderde drivers te detecteren, al raden we wel aan om ze handmatig te downloaden (van de websites van de fabrikant).

Plaats je pc liefst dicht bij de router of zeker op een plek met een stabiele verbinding, bij voorkeur via een ethernetkabel. Geef je computer ook een vast intern ip-adres, zodat het niet telkens wijzigt. Dit kun je instellen via Instellingen / Netwerk en internet: kies Ethernet (of Wi-Fi, en klik daarna op het juiste netwerk) en klik bij IP-toewijzing op Bewerken, waarna je Handmatig kiest en geschikte waarden invult.

Controleer bovendien of er genoeg opslagruimte beschikbaar is, zeker als je grote mediabestanden wilt bewaren. Schakel ten slotte energiebesparende slaapstanden uit wanneer de server continu actief moet blijven. Open Instellingen / Systeem / Aan/uit en zet alle opties bij Time-outs voor scherm, slaapstand en sluimerstand op Nooit.

Jellyfin installeren

We starten met een wat complexere installatie, deze van mediaserver Jellyfin. Hiermee bouw je een Netflix-achtige omgeving voor films, series en muziek. De server biedt vrijwel alle functies van een modern mediacenter, van metadata en transcodering tot streaming met ondersteuning voor meerdere gebruikers, zonder beperkingen of betaalde upgrades. Op https://demo.jellyfin.org kun je een online demo bekijken.

Spreekt dit je aan, dan kun je meteen aan de installatie beginnen. Download de serversoftware via https://jellyfin.org/downloads/windows, klik op AMD64 en haal het bijbehorende exe-bestand op. Installeer het met een dubbelklik. Tijdens de setup kies je bij voorkeur Basic Install (Recommended) om toegangsproblemen bij mappen te vermijden. Bevestig met Next (twee keer) en kies een lege installatie- en datamap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en sluit af met Install en daarna Close.

Je kunt de server nu starten via het Windows-startmenu (Jellyfin Tray App) of via het bureaubladpictogram. In het Windows-systeemvak verschijnt dan het bijbehorende pictogram. Klik er met rechts op om de server te starten, te stoppen, te openen of om de logs te bekijken. Plaats hier een vinkje bij Autostart. Je kunt de server ook 'handmatig' openen door in je browser het adres http://localhost:8096 in te voeren.

Jellyfin: basisconfiguratie

Bij de eerste keer opstarten verschijnt een instelgids. Vul een korte servernaam in en kies de weergavetaal, bijvoorbeeld Nederlands. Klik op Volgende en maak een beheeraccount aan met een gebruikersnaam en wachtwoord (twee keer). Klik nogmaals op Volgende om je mediabibliotheken te beheren.

Klik op Mediabibliotheek toevoegen, kies het gewenste inhoudstype, zoals Films, Muziek, Series of Homevideo's en foto's, en geef een weergavenaam op. Klik daarna op het plusje bij Mappen en selecteer een of meer mediamappen voor deze bibliotheek. Je kunt ook verwijzen naar gedeelde netwerkmappen via het UNC-pad, zoals \\nas\media.

Bevestig met OK om de bibliotheek aan te maken. Op dezelfde manier kun je vervolgens extra mediabibliotheken toevoegen.

Jellyfin: bibliotheekinstellingen

Klik nu eerst op het knopje met de drie puntjes bij een toegevoegde bibliotheek. Naast voor de hand liggende opties als Hernoemen en Verwijderen vind je hier onder meer ook Bibliotheek beheren, met instellingen die deels afhangen van het gekozen inhoudstype. Sommige, zoals Voorkeurstaal voor downloads, spreken voor zich, maar een optie als Ingesloten titels boven bestandsnamen verkiezen vraagt wellicht enige toelichting. Deze is namelijk vooral handig als de bestandsnamen van je media de inhoud niet duidelijk weergeven.

Een andere optie is nog Nfo bij Metadata-opslag: activeer deze als je wilt dat Jellyfin de metadata en afbeeldingen opslaat in de mediamappen zelf in plaats van in de programmamap. Bij films kun je bovendien bepalen van welke diensten afbeeldingen mogen worden gedownload en of deze in de mediamappen bewaard moeten blijven. Er zijn verder opties voor het tonen van hoofdstukafbeeldingen en het zogeheten trickplay, wat bijvoorbeeld handig is tijdens het spoelen, maar wel meer rekenkracht vergt.

Jellyfin: gebruikersbeheer

Terug in het venster met je bibliotheken klik je op Volgende en stel je de voorkeurstaal (Dutch; Flemish) en regio in (Netherlands of Belgium). In het volgende scherm laat je het vinkje staan bij Externe verbindingen met deze server toestaan als je ook buiten je netwerk toegang wilt tot je mediaserver. Rond af met Voltooien en meld je aan.

Via de knop linksboven kun je diverse instellingen aanpassen. Open Controlepaneel voor allerlei technische informatie over je serverinstallatie. Bij Gebruikers kun je anderen, bijvoorbeeld gezinsleden, toegang geven tot Jellyfin. Klik op de plusknop, vul een naam en wachtwoord in en bepaal tot welke mediabibliotheken de gebruiker toegang heeft. Klik op het knopje met de drie puntjes naast een gebruiker en kies Gebruiker bewerken om de machtigingen nauwkeurig aan te passen. Het tabblad Ouderlijk toezicht is daarbij handig voor kinderen.

Jellyfin: extra opties

In het menu vind je nog een paar nuttige opties. Bij Afspelen / Transcoderen kun je hardwareversnelling inschakelen als je systeem dit ondersteunt. Onder Afspelen / Streamen kun je een bitsnelheidslimiet instellen om te voorkomen dat apparaten buiten je netwerk je uploadverbinding te zwaar belasten. Bij Geavanceerd / Netwerken staan diverse instellingen voor een optimale netwerkconfiguratie. Je kunt hier het poortnummer aanpassen waarop Jellyfin draait (standaard 8096 voor http en 8920 voor https), https activeren als er een certificaat beschikbaar is en bepalen welke apparaten of netwerken extern toegang krijgen tot je server. Bevestig alle aanpassingen onderaan met Opslaan.

Verder is er het onderdeel Plug-ins, waarmee je Jellyfin eenvoudig uitbreidt. Standaard zijn enkele plug-ins al aanwezig, maar via Alle vind je er nog zo'n dertig, zoals Open Subtitles en LrcLib Lyrics. Doorgaans volstaat het een plug-in te openen en op Installeren te klikken. Na een herstart verschijnt deze bij de geïnstalleerde plug-ins en kun je deze via Instellingen verder configureren.

Jellyfin: client-verbinding

Om je mediabibliotheken via een ander apparaat te benaderen, kun je een browser gebruiken met het adres http://<interne-ip-adres-server>:<serverpoort>, zoals http://192.168.0.138:8096. Open daarna een bibliotheek en kies wat je wilt afspelen. Je kunt dit ook anders doen: op www.jellyfin.org vind je namelijk verschillende client-apps voor smart-tv's, mediaspelers als Google Cast en Apple TV, en desktop- en mobiele apps voor onder meer Android, iOS en iPadOS.

We nemen de Jellyfin-app uit de Android Play Store als voorbeeld. Installeer de app en start deze op. Bevindt jouw Android-toestel zich in hetzelfde netwerk als de Jellyfin-server, tik dan op Server kiezen en selecteer de juiste server. Je kunt natuurlijk ook handmatig het (interne) ip-adres of de hostnaam van de server met de netwerkpoort invoeren.

Na een succesvolle aanmelding heb je toegang tot je gedeelde media. Via het pictogram Afspelen op kun je de inhoud ook streamen naar onder meer een Google Chromecast.

Syncthing: wat en hoe?

Wil je, bijvoorbeeld om privacyredenen, je data liever niet via cloudproviders synchroniseren, dan kun je dat doen binnen je eigen 'private cloud' met Syncthing. Je koppelt bijvoorbeeld je pc, laptop en NAS rechtstreeks via een beveiligde verbinding.

De tool werkt via peer-to-peer-synchronisatie: elk apparaat draait dezelfde software en communiceert via versleutelde verbindingen. Na het koppelen van apparaten met een unieke ID en het delen van een map zorgt Syncthing dat alle wijzigingen in realtime worden overgezet, zonder tussenkomst van externe servers of cloudaccounts. Alleen als een directe verbinding uitzonderlijk niet lukt, ondanks geavanceerde NAT-traversaltechnieken, schakelt Syncthing over op publieke relayservers. Je data blijven ook dan nog steeds end-to-end versleuteld en worden niet opgeslagen op die servers.

Syncthing installeren

Ga naar www.syncthing.net en klik op Syncthing Windows Setup of bezoek rechtstreeks www.github.com/Bill-Stewart/SyncthingWindowsSetup. Klik daar op Latest en download syncthing-windows-setup.exe. Start het met een dubbelklik. Klik op Next (twee keer) en kies een geschikte, lege installatiemap. Klik opnieuw op Next (twee keer) en laat de standaardinstellingen staan, tenzij je bijvoorbeeld de standaardpoort 8384 van de service wilt wijzigen. Klik nogmaals op Next en laat de vinkjes staan zodat Syncthing automatisch met Windows opstart. Bevestig met Installeren en vervolgens met Ja om de firewallregels toe te voegen. Sluit af met Finish en open je browser op het adres http://localhost:8384.

Syncthing: basisconfiguratie

Je komt nu in het Syncthing-dashboard met enkele gebruiksstatistieken. Open eerst Acties / Instellingen en ga naar het tabblad GUI om veiligheidshalve een gebruikersnaam en wachtwoord in te stellen voor toegang tot het dashboard. Bevestig met Opslaan en meld je aan.

Ga daarna opnieuw naar Instellingen en open het tabblad Verbindingen. Hier kun je onder meer de download- en uploadsnelheid beperken. Je laat hier bij voorkeur de opties NAT traversal inschakelen, Relaying inschakelen, Globale detectie en Lokale detectie aangevinkt staan. Bevestig opnieuw met Opslaan.

In het hoofdvenster klik je vervolgens op +Map toevoegen. Geef een naam op bij Maplabel, kies een (hoofdlettergevoelig) Map-ID en vul bij Maplocatie het volledige pad in, bijvoorbeeld C:\Gegevens. Klik op Opslaan. Bij de toegevoegde map kun je vervolgens detailinformatie bekijken, de map (opnieuw) scannen, bewerken of verwijderen.

Syncthing: client-verbinding

Nu moet je Syncthing nog vertellen met welke apparaten je de map wilt delen voor synchronisatie. Daarvoor heb je minstens één extra apparaat nodig. Clients bestaan voor verschillende platformen; voor iOS kun je Möbius Sync gebruiken.

We nemen Android als voorbeeld, met de app Syncthing-Fork uit de Play Store. Tik tijdens de eerste setup op Machtiging verlenen en activeer de gevraagde rechten voor datadeling, batterij-optimalisatie, locatie en meldingen.

In het hoofdvenster van Syncthing-Fork open je het tabblad Apparaten en tik je op de plusknop. Als server en client zich in hetzelfde netwerk bevinden, wordt het apparaat-ID van je server meestal automatisch gedetecteerd. Zo niet, open dan op je serverdashboard Acties / ID weergeven en vul het getoonde ID handmatig in of scan de QR-code. Geef op de client een apparaatnaam op en bevestig met het vinkicoontje.

Herhaal dit op je server door in het hoofdvenster op de groene knop +Apparaat toevoegen te klikken en het juiste apparaat-ID van het clienttoestel in te voeren. Bevestig met Opslaan.

Open daarna op je server de gedeelde map, kies Bewerken, ga naar het tabblad Delen, vink het clienttoestel aan en bevestig met Opslaan. Accepteer de meldingen om de synchronisatie te starten en kies op je client welke map voor downloads wordt gebruikt.

Externe connectie

Omdat Syncthing gebruikmaakt van NAT-traversaltechnieken en relayservers, kun je de server ook via internet bereiken. In je client-app geef je dan eventueel nog aan dat Syncthing via een mobiele dataverbinding mag werken, via Instellingen / Uitvoervoorwaarden.

Bij Jellyfin en veel andere thuisservers komt er helaas wat meer kijken om externe verbindingen mogelijk te maken. Je moet dit niet alleen in de server toestaan, maar ook op netwerk- en routerniveau instellen. In je router kun je bijvoorbeeld een poortdoorverwijzing (Port Forward of ook wel Virtual Server) maken naar het interne ip-adres van je server, eventueel met een andere poort. Zo kun je ook poort 80 koppelen aan <internet-ip-adres-jellyfin-server>:8096, zodat externe gebruikers poort 8096 niet hoeven te onthouden.

Maak bij voorkeur ook een gratis dynamische DNS-naam aan, zodat je netwerk bereikbaar blijft, zelfs bij een wisselend ip-adres, bijvoorbeeld via een ddns-provider als Dynu. Met de bijbehorende updater-tool houd je deze koppeling actief.

Nog betrouwbaardere, maar technisch complexere alternatieven zijn een VPN (eventueel Tailscale op basis van WireGuard) of een Cloudflare Tunnel.

Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Een paar keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Zoek je een goede tablet met een lekker groot scherm? We hebben vijf mooie exemplaren voor je gevonden.

Lenovo Tab M11 (ZADA0134SE)

Lenovo bewijst met zijn Tab M11 dat een goede tablet helemaal niet zo veel geld hoeft te kosten. Zo komen diverse onafhankelijke testers op Kieskeurig.nl tot een gemiddelde score van een 9. Vaak benoemde pluspunten zijn onder meer de hoge beeldkwaliteit, de lange accuduur en het goede geluid. Verder vinden gebruikers het prettig dat er al een stylus is inbegrepen. Handig voor wie graag tekeningen of handgeschreven notities maakt. Het lcd-scherm telt 1920 × 1200 pixels. De resolutie is weliswaar wat lager vergeleken met die van duurdere modellen, maar je kunt nog altijd films in Full-HD-kwaliteit streamen. De beelden ogen op het 11inch-scherm dan ook scherp. Ondanks de lage aanschafprijs heeft deze stevige tablet een metalen behuizing.

Voor het opslaan van apps en eigen data bevat de Tab M11 128 GB intern geheugen. Breid dat desgewenst uit met een eigen microSD-kaart van maximaal 1 TB. Het rekencentrum bestaat uit de veelgebruikte MediaTek Helio G88-processor en 4 GB werkgeheugen. Voor basistaken als e-mailen, internetten, webwinkelen en video's streamen is dat ruimschoots voldoende.

Samsung Galaxy Tab S9+ WiFi

Zoek je een krachtige tablet met een groot scherm? De Samsung Galaxy Tab S9+ WiFi heeft amoledscherm van 12,4 inch. Dat is een prettig formaat om bijvoorbeeld de digitale krant te lezen of Netflix-series te bingewatchen. Verder draait de aanwezige Qualcomm Snapdragon 8 Gen 2-processor zijn hand niet om voor zware taken, zoals het spelen van 3D-games of monteren van video's. Deze chipset bevat acht rekenkernen waarvan de snelste cores zijn afgeregeld op een maximale klokfrequentie van 3,36 GHz. In combinatie met 12 GB werkgeheugen kun je vlot op deze tablet werken. Gebruik hiervoor eventueel de bijgesloten drukgevoelige stylus.

Voor beeldbewerkingen komt de respectabele resolutie van 2800 × 1752 pixels goed van pas. Foto's en video's ogen hierop haarscherp. Daarnaast ondersteunt het amoledscherm een vernieuwingsfrequentie van 120 hertz. Je speelt dus snelle games zonder haperingen. De basisuitvoering heeft 256 GB interne opslag. Kies tussen de kleurstellingen grafiet en beige. Je kunt de Galaxy Tab S9+ WiFi ook met 512 GB interne opslag kopen (grafiet/beige). Overigens heeft de waterdichte behuizing een microSD-kaartslot, waardoor je de opslagcapaciteit eenvoudig met maximaal 1 TB kunt uitbreiden.

Xiaomi Pad 6

De Xiaomi Pad 6 is een krachtige tablet die zich richt op zowel entertainment als productiviteit. Het absolute hoogtepunt is het 11-inch WQHD+ scherm met een verversingssnelheid van 144Hz. Dit zorgt voor een aanzienlijk vloeiender beeld. Onder de motorkap vind je een snelle Snapdragon 870-processor, waardoor zware apps en games moeiteloos draaien.

De tablet heeft een luxe, volledig metalen behuizing en vier luidsprekers met Dolby Atmos-ondersteuning voor een ruimtelijk geluid. De accu van 8840 mAh gaat lang mee en laadt snel op (33W). Let wel dat de optionele stylus niet standaard wordt meegeleverd.

Logicom Tab XXL

De naam zegt het al: de Logicom Tab XXL is een grote tablet voor wie graag wat meer ruimte op het scherm heeft. Met het grote 14,1-inch display kijk je comfortabel films en series, lees je makkelijk langere teksten en heb je genoeg overzicht als je meerdere apps tegelijk gebruikt. Hij leent zich goed voor dagelijkse dingen zoals surfen op internet, mailen, videobellen en het gebruiken van bekende Android-apps. Ook voor thuiswerken of studeren is het grote scherm prettig, bijvoorbeeld bij het bekijken van documenten of online vergaderingen.

De camera’s zijn handig voor videogesprekken en snelle foto’s, terwijl wifi en bluetooth het eenvoudig maken om accessoires zoals een koptelefoon of toetsenbord te koppelen. Door de flinke batterij kun je de tablet langere tijd gebruiken zonder steeds naar een oplader te hoeven grijpen. De meegeleverde hoes maakt het geheel net wat praktischer in gebruik, zowel op de bank als aan tafel.

Lenovo Tab P12 (ZACH0112SE)

De Lenovo Tab P12 heeft een schermdiagonaal van 12,7 inch. De resolutie is met 2944 × 1840 pixels eveneens prima op orde, zodat je foto's en video's in een hoge kwaliteit kunt bekijken. Verder heeft de fabrikant ook aan een goed geluid gedacht. De metalen behuizing bevat vier minispeakers van het bekende audiomerk JBL. Een bluetooth-koptelefoon koppelen kan uiteraard ook.

De Tab P12 geschikt voor alledaagse apps, zoals Facebook, YouTube, Chrome en simpele spelletjes. es rekenkernen presteren op 2 GHz, terwijl de twee resterende cores zijn geklokt op 2,6 GHz. Deze tablet heeft daarnaast 8 GB werkgeheugen en 128 GB interne opslag. Overigens breid je de opslagcapaciteit makkelijk uit met een eigen microSD-kaart van maximaal 1 TB. Lenovo levert bij dit product een stylus mee. Benieuwd naar ervaringen van andere gebruikers? Lees dan deze reviews op Kieskeurig.nl.