In de trailers van The Gunk zagen we hoe hoofdpersoon Rani met een stofzuigerhandschoen allerlei smerige blubber opruimde op een buitenaardse planeet. Dat zag er heerlijk zen en vermakelijk uit. Nu is de game uit en zijn we vooral smerige blubber aan het opruimen op een buitenaardse planeet, en is het ineens toch niet zo heel vermakelijk.

Het is een vreemd gegeven dat we met het eindproduct precies krijgen waar de trailer ons zo enthousiast voor maakte, maar dat we toch niet echt tevreden zijn. Begrijp ons niet verkeerd: het opzuigen van al die smurrie geeft best een ontspannen gevoel, maar we hadden gehoopt dat The Gunk meer om het lijf zou hebben.

Verkenningstocht

Jij bestuurt Rani, die samen met haar partner Becks en hun weinig spraakzame robot landen op een onontdekte planeet. Ze zijn bijna blut en zoeken naar iets waardevols dat ze kunnen verkopen, of op zijn minst kunnen ruilen voor brandstof. Met een bijna lege tank kom je niet zo ver in het universum.

Op haar zoektocht stuit Rani op de titulaire Gunk, een soort parasitair gelei dat het leven op de planeet opslurpt. Zodra Rani de smurrie heeft opgeruimd met haar stofzuigende handschoen, keren de planten in één keer terug in het gebied in een explosie van kleur.

Het ziet er prachtig uit om al dat groen tevoorschijn te toveren en dat maakt The Gunk een lust voor het oog. Het verkennen van de planeet is sowieso een van de sterkste punten van de game, al blijft het allemaal wel erg lineair.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Gun(k)-factor

Een ander hoogtepunt is het constante geklets tussen de personages. Becks blijft liever bij het schip terwijl Rani op ontdekkingsreis gaat, maar ze blijven via de radio wel in contact met elkaar. De dialogen zijn uitstekend geschreven, waardoor de relatie tussen de twee heel echt aanvoelt. De avonturiers kennen elkaar al jaren en dat krijg je ook duidelijk mee.

Het is daarom extra vreemd dat het verhaal een plotselinge ruzie tussen de twee introduceert. Zonder veel te spoilen, is het een onenigheid die totaal uit de lucht komt vallen en niet erg logisch lijkt. Als ze even vijf minuten met elkaar zouden praten, zouden ze er samen uit kunnen komen. Het voelt als een geforceerde zet van de ontwikkelaars om iets van spanning in het verhaal te introduceren.

Ook vreemd is dat The Gunk de relatie tussen Rani en Becks niet expliciet wil duiden. Het voelt in alles als een romantische relatie. Becks is duidelijk emotioneel als Rani gevaar loopt, ze noemen elkaar ‘partner’ en het beste dat hen ooit is overkomen, maar echt ‘liefde’ wil The Gunk het niet noemen. Het lijkt alsof de ontwikkelaars wel een lesbische relatie wilden maken, maar dat niet als zodanig durfden te benoemen.

©PXimport

Sowieso laat de rest van het verhaal ook wat steken vallen. Als je een game maakt waarin je vooral rondloopt en geklets aanhoort, moet het verhaal je wel gelijk pakken. Helaas schiet The Gunk niet echt op in de eerste helft van zijn toch al korte speeltijd van vier uur. Als het verhaal dan eenmaal goed op gang komt, is het eigenlijk wat te laat en verloopt het ook redelijk voorspelbaar.

Hersenloos

Daar zou The Gunk het wel van moeten hebben, want de combat en puzzels hebben eigenlijk weinig om het lijf. Af en toe vecht je tegen kleine Gunk-monsters die je opzuigt en weer wegschiet. Soms komt er een groter wezen voorbij, maar echt tactisch of moeilijk wordt het nooit. De zwakke plekken zijn zeer herkenbaar en het is vrijwel direct duidelijk wat de bedoeling is.

Ook de puzzels vragen niet al teveel van je brein. Ze komen eigenlijk niet veel verder dan ‘haal de hendel over’ of ‘zoek een sleutel om verder te gaan’.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Het verkennen van de prachtige wereld is heerlijk en het is een genot om naar de gesprekken tussen de hoofdpersonen te luisteren, maar uiteindelijk heeft The Gunk te weinig om het lijf om echt tot grote hoogtes te stijgen. Tenzij je echt héél erg van stofzuigen houdt.

The Gunk is verkrijgbaar op pc, Xbox Series X en S en Xbox One. Ook staat de game op Game Pass.

Een wasbaar dekbed klinkt ideaal: nooit meer worstelen met een overtrek, gewoon alles in één keer in de wasmachine. Maar hoe vaak moet dat eigenlijk gebeuren? Elke week, of is dat overdreven? Het antwoord hangt af van een aantal factoren. In dit artikel lees je er meer over.

Lees ook: Wasbaar dekbed: handig of juist niet?

Bij een traditioneel dekbed vangt de losse hoes het meeste zweet en andere viezigheid op, maar bij een wasbaar dekbed vormt de buitenlaag (de tijk) samen met de vulling één geheel. Daardoor kan vuil dat normaal in de overtrek blijft sneller in het dekbed zelf trekken, wat regelmatig wassen extra belangrijk maakt.

Tegelijk is dat precies waarom zo’n dekbed in de praktijk vaak juist hygiënischer is: je doet telkens het hele dekbed, inclusief vulling, in de was. Heb je een traditioneel dekbed met een aparte hoes, dan was je die dekbedhoes waarschijnlijk eens per week of twee weken. Het dekbed zelf was je waarschijnlijk een stuk minder vaak. Dus per saldo is een dekbed zonder overtrek dus hygiënischer. Mits je het dus regelmatig wast…

Hoe vaak is regelmatig wassen?

Voor de meeste mensen volstaat het om dit dekbed eens in de één à twee weken in de wasmachine te stoppen. Slaap je in je eentje en zweet je weinig, dan kun je die twee weken aanhouden. Heb je het snel warm, deel je het bed met iemand (of een huisdier) of heb je last van allergieën, dan is wekelijks wassen beter. Zo blijft niet alleen de buitenkant schoon, maar ook de binnenkant van het dekbed.

Het is wel belangrijk dat je dat wassen op de juiste manier doet. Wasbare dekbedden kunnen best wat hebben, maar te veel draaien in de trommel kan de vezels beschadigen. Gebruik daarom een mild vloeibaar wasmiddel en sla de wasverzachter over. Zorg ook dat het dekbed genoeg ruimte heeft in de machine. Wanneer je echt moet proppen om hem erin te krijgen, schuurt de stof tegen de trommelwand en slijt het sneller.

©ID.nl

Wanneer moet je een dekbed zonder losse hoes vaker wassen?

Soms is een extra wasbeurt nodig. Ben je ziek geweest of heb je koorts gehad? Na ziekte of koorts is het verstandig het dekbed meteen te wassen op minimaal 40 graden. Kijk op het etiket om te zien of je misschien zelfs op 60 graden kunt wassen. Eet je weleens in bed en mors je koffie, thee of iets anders? Of heb je een bloedneus of een wondje? Ook dan is een extra wasbeurt geen overbodige luxe. Tot slot is het voor jezelf prettig om het dekbed in de zomer echt minimaal 1x per week te wassen. Je zweet dan nu eenmaal meer, en de nachten kunnen broeierig zijn.

Wasbaar dekbed drogen

Wil je een traditioneel dekbed drogen, dan duurt dat vaak uren. Maar omdat de vulling van wasbare dekbedden bestaat uit synthetische holle vezels, is de droogtijd een stuk korter. Kijk wel goed op het wasetiket hoe heet de droger mag staan; je kunt een iets langer programma kiezen op een lagere temperatuur dan een superkort programma dat eigenlijk te heet staat. Dat is voor een synthetische vulling niet goed.

Wasbaar dekbed? 1x per week of twee weken in de was!

Zoals je ziet valt het onderhoud eigenlijk reuze mee. Door een wasbaar dekbed wekelijks of om de week te wassen en goed te laten drogen, blijft je bed schoon en fris. Vaker is alleen in een enkel uitzonderingsgeval nodig. Al met al is het dus niet zo veel werk als je misschien denkt!

De werknemers van Sandfall Interactive, de ontwikkelaar van de vorig jaar uitgekomen game Clair Obscur: Expedition 33, zijn geridderd in Frankrijk.

De 28 Franse ontwikkelaars hebben afgelopen week de hoogst mogelijk culturele onderscheiding in Frankrijk ontvangen. Het gaat om de Orde van Kunst en Letteren. Dit vanwege hun werk aan Clair Obscur: Expedition 33.

De Franse minister van Cultuur, Rachida Dati, ridderde de werknemers. In Frankrijk worden elk jaar maximaal tweehonderd mensen geridderd voor de Orde van Kunst en Letteren. Mensen die geridderd worden moeten een significante bijdrage hebben geleverd aan de verrijking van de culturele erfgoed van het land. Eerdere mensen uit de game-industrie die ook zijn geridderd in Frankrijk, zijn Rayman-bedenker Michel Ancel en Mario-bedenker Shigeru Miyamoto.

Over Clair Obscur: Expedition 33

Clair Obscur: Expedition 33 kwam afgelopen voorjaar uit voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. De game van Sandfall Interactive combineert traditionele turn-based rpg-gameplay met een flitsende, moderne presentatie.

In de game leeft de mensheid in een maatschappij waarin een entiteit genaamd de Paintress elk jaar de wereld opnieuw schildert. Daarbij plaatst ze een vervloekt cijfer, waardoor iedereen die de leeftijd heeft gelijk aan dat cijfer verdwijnt. In de game is het de beurt aan drieëndertigjarigen, maar een team geleid door Gustave probeert dit tegen te gaan.

Clair Obscur: Expedition 33 bleek een groot succes: het spel werd miljoenen keren verkocht en won de award voor game van het jaar tijdens The Game Awards eind vorig jaar. Dat is des te indrukwekkender wetende dat het om de debuutgame van Sandfall Interactive gaat.