Op de drie grote spelcomputers van dit moment is het mogelijk limieten en beperkingen in te stellen voor de profielen en accounts van je kinderen. Ben je benieuwd hoe dat precies werkt op PlayStation 4, Xbox One en Nintendo Switch? In dit artikel vind je alle informatie.

Mogelijk ben je bekend met deze situatie: er staat een spelcomputer in huis en je merkt dat je kind, of bijvoorbeeld je neefje, nichtje of kleinkind, niets liever doet dan gamen. Op zich niets mis mee, want gamen is een toffe hobby waarmee fantasie geprikkeld kan worden en vriendschappen onderhouden kunnen worden. Toch moet er opgelet worden dat er spellen worden gespeeld die bij iemands leeftijd passen en dat er niet de hele dag achter die console wordt gezeten. Daar komt ouderlijk toezicht om de hoek kijken.

Ouderlijk toezicht op spelcomputers is een verzameling mogelijkheden waarmee je profielen en accounts van kinderen kunt beperken. Zo kun je bijvoorbeeld een tijdslimiet instellen als de oude, vertrouwde wekker niet meer werkt, aangeven hoeveel geld kids mogen uitgeven en een leeftijdskeuring instellen, zodat ze geen games spelen die voor oudere spelers bedoeld zijn. De opties verschillen echter per spelcomputer en daarom behandelen we die hieronder één voor één.

PlayStation 4

Eén van de belangrijkste opties die de PlayStation 4 aanbiedt in het kader van ouderlijk toezicht, is de speeltijd beperken. Voordat je die kunt instellen, dien je het hoofd van een familie te worden en dus een eigen account te hebben. Je kunt dit meteen regelen bij het aanmaken van je eerste account op een gloednieuwe PS4, maar ook achteraf. Je vindt de beschikbare opties door naar Instellingen / Ouder toezicht / gezinsbeheer te gaan.

Kies onder dit kopje voor Gezinsbeheer. Vervolgens helpt de PlayStation 4 je bij het aanmaken en koppelen van een account. Als je kind te jong is, heb je sowieso een gezinsbeheerder nodig op de PS4. Kinderen tussen de zeven en twaalf jaar mogen zelf geen accounts aanmaken; is je kind dertien tot zeventien jaar, dan kan het wel, mits je als beheerder toestemming geeft. Je kunt er ook altijd voor kiezen volwassen leden toe te voegen, mensen van achttien of ouder dus.

Nu kun je de speeltijd instellen. Je gaat hiervoor naar Instellingen / Ouderlijk toezicht / Familiebeheer / Familiebeheer. Kies vervolgens het account van je kind uit en selecteer Tijdszone / Speeltijdinstellingen. Hier kun je kiezen uit verschillende opties, zoals bijvoorbeeld een bepaald aantal speeluren of een maximale eindtijd. Ook kun je meteen instellen of het profiel uitgelogd wordt na het behalen van de beperking of dat de ouder of verzorger daarvan op de hoogte gebracht wordt.

©PXimport

Verder kun je onder het kopje Familiebeheer een aantal andere zaken regelen. Denk bijvoorbeeld aan een maandelijkse bestedingslimiet. In het gedeelte van ouderlijk toezicht kies je de optie Toepassingen / Apparaten / Netwerkfuncties, waar je vervolgens het gewenste bedrag invult. Ook kun je hier instellen of een minderjarige online met andere kan communiceren en of ze content gemaakt door anderen mogen bekijken. Wil je niet dat je kind met anderen praat, dan stel je dat hier in.

Onder ditzelfde kopje vind je ook de beperkingen voor leeftijdsrestricties. Als je kind nog te jong is voor Call of Duty, dan kan de PlayStation zo ingesteld worden dat die game niet opgestart kan worden. Onder Toepassingen / Apparaten /Netwerkfuncties stel je het leeftijdsniveau in. Dit gaat hand in hand met de PEGI-leeftijdskeuring die bijna alle games – zowel fysiek als digitaal – voor release toebedeeld krijgen. Onderop staan ook de opties Gebruik van PlayStation VR en Gebruik van internetbrowser. Hier kun je instellen of het gebruik ervan toestaat of niet; andere mogelijkheden zijn er niet.

©PXimport

Zorg er trouwens wel voor dat de instellingen niet gemakkelijk te wijzigen zijn door je eigen profiel goed te beveiligen. Onder Instellingen / Ouderlijk toezicht / Familiebeheer / PS4-systeembeperkingen kun je tevens instellen dat er geen nieuwe of gastprofielen aangemaakt kunnen worden zonder jouw toestemming, zodat je kinderen niet zomaar je blokkades kunnen omzeilen. Neem dus even de tijd hiervoor te gaan zitten, want het kan een hoop discussies voorkomen.

©PXimport

Xbox One

Staat er thuis een Xbox One? Ook hierop kun je alles via de console zelf regelen. Je hebt hiervoor een eigen Microsoft-account nodig dat je kunt instellen als beheerder van het gezin. Die kun je op de console aanmaken. Druk op de grote, lichtgevende X-knop in het midden van de controller en ga helemaal naar links in het verschenen menu. Onder het kopje Aanmelden kun je een nieuw profiel aanmaken. Vervolgens neemt de Xbox je langs allerlei belangrijke dingen, dus let goed op bij het instellen.

Je maakt op eenzelfde manier een account voor je kind aan. Als je dat gedaan hebt druk je wederom op die grote knop en ga je dit keer naar rechts. Onder het kopje Systeem druk je op Instellingen en vervolgens op Account. Rechts in het menu tref je Gezinsinstellingen aan. Door op Gezinsleden beheren te drukken, kun je het account van je kind aan je eigen profiel koppelen. Vervolgens kies je voor dit account onder hetzelfde kopje en kun je beginnen met instellingen wijzingen.

Zo kun je bijvoorbeeld een leeftijdsgrens instellen voor je kind, waardoor ze geen games spelen die niet voor hen bedoeld zijn – wederom afhankelijk van de PEGI-keuring van een spel. Onder Privacy en onlineveiligheid / Xbox Live-privacy / Details bekijken en aanpassen / Kopen en downloaden kun je instellen dat je kind eerst toestemming moet vragen voor het aanschaffen van digitale software. Je kunt dit ook standaard instellen door de optie Standaardinstellingen voor kinderen of Standaardinstellingen voor tieners te selecteren.

©PXimport

Onder het kopje Privacy en online veiligheid kun je tevens alles instellen met betrekking tot communicatie met andere mensen op Xbox Live, het online netwerk van de Xbox One, inclusief de type berichten die kinderen kunnen ontvangen. Microsoft heeft daarvoor verschillende berichtenfilters klaarstaan. Wil je echter tijdslimieten instellen voor je kinderen, dan zul je van de Xbox naar de computer moeten gaan, want dit regelen we namelijk via de website van Microsoft.

©PXimport

Ga voor het regelen van de schermtijd naar deze pagina. Als je inlogt met het Microsoft-account dat je gebruikt op de Xbox, staan hier de profielen van jezelf en van je kind(eren). Zoek nu de naam van je kind op en druk op de optie Schermtijd. Selecteer vervolgens de optie Aan. Hier kun je nu een tijd instellen, bijvoorbeeld van acht uur in de ochtend tot acht uur in de avond. Vanaf acht uur in de avond is het dan niet meer mogelijk om games en apps op te starten op een Xbox One.

Je kunt ook per dag instellen hoeveel tijd een kind op de console kan doorbrengen, dat gaat via dezelfde pagina. Per dag selecteer je een bepaald aantal uur. Help je kind herinneren dat hij of zij dan ook moet uitloggen als er even niet gespeeld wordt, want de klok tikt zolang het profiel actief is. Via Systeem / Instellingen / Voorkeuren / Meldingen / Xbox-meldingen / Systeem / Systeemmeldingen aan stel je in dat je kind op tijd een bericht krijgt, voor het aflopen van de limiet.

Nintendo Switch

Als je ouderlijk toezicht wil instellen op Nintendo Switch, dan heb je ook een app nodig die je kunt downloaden voor Android of iOS. Heb je geen (geschikte) smartphone of tablet, dan kun je dit ook via de console regelen. Echter, dan zorg je er alleen voor dat je een leeftijdsbeperking instelt, zodat kinderen niet spelen wat ze niet horen te spelen. Via de app genaamd ‘Ouderlijk Toezicht voor Nintendo Switch’ krijg je toegang tot veel meer opties voor de hybride spelcomputer.

Als de gratis app eenmaal op je smartphone staat, dan dien je in te loggen met een Nintendo-account. Heb je die nog niet, zorg er dan voor dat je er eentje aanmaakt. Je moet als ouder of verzorger tenminste 18 jaar of ouder zijn om gebruik te kunnen maken van de mogelijkheden. Ga nu naar de Nintendo Switch die je wil instellen, verbind hem met het internet en ga naar Instellingen. Druk links in het menu op Ouderlijk toezicht. Rechts vind je nu de knop voor de koppeling met de applicatie.

©PXimport

Vervolgens legt Nintendo heel uitgebreid uit wat de mogelijkheden zijn. Zo kun je bijvoorbeeld een tijdslimiet voor profielen instellen, zodat kinderen niet te lang gamen. Zodra de limiet behaald is, ziet het spelende kind dat in beeld staan. Houdt een kind zich niet aan de afgesproken tijden, dan kun je ervoor zorgen dat de software – de game die gespeeld wordt – automatisch onderbroken wordt. Jij bepaalt dan vervolgens of het kind na dat moment nog verder mag spelen, of niet.

©PXimport

De applicatie van Nintendo geeft ook een gemakkelijk overzicht van wat je kind speelt en hoe lang er gespeeld wordt. Je kunt dat op zowel dagelijkse als maandelijkse basis bekijken, waardoor je dus een goede indruk krijgt van de tijd die je kind spendeert aan videogames. Verder stelt de app voor smartphones en tablets je in staat aspecten te beperken, zoals games spelen waar ze te jong voor zijn, communicatie met anderen en het delen van posts op sociale media, zoals Twitter of Facebook.

©PXimport

Guy Ritchie werkt aan een nieuwe serie voor Amazon Prime Video: Young Sherlock. Daar is nu de eerste trailer van uitgebracht.

De serie speelt zich af rond 1870 in Oxford en is gebaseerd op het boek Young Sherlock Holmes van Andy Lane. Zoals de naam al weggeeft draait het om een nog jonge Sherlock Holmes - de speurneus is in deze serie nog maar 19 jaar oud.

De regie is zoals gezegd in handen van Guy Ritchie, de Britse filmmaker die eerder al de Sherlock Holmes-films met Robert Downey Jr. in de titulaire rol maakte. Verder is hij vooral bekend van gangsterfilms als Lock, Stock & Two Smoking Barrels en Snatch.

De rol van Sherlock wordt gespeeld door Hero Fiennes Tiffin, die eerder al in After speelde. Ook Natasha McElhone (Californication, The Truman Show) en Joseph Fiennes - de broer van Ralph Fiennes - hebben rollen.

Young Sherlock staat vanaf 4 maart op Amazon Prime Video. Bekijk hieronder de eerste trailer.

Wil je échte privacy? Zorg dan voor een computer die privacy op één zet. Bijvoorbeeld met aangepaste instellingen, een alternatief besturingssysteem en de juiste onlinediensten. Slimme tips en adviezen voor iedereen die een privacyvriendelijke computer serieus neemt.

Een van de stappen die je kunt nemen voor een privacybestendige computer is het installeren van een besturingssysteem dat privacy hoog in het vaandel heeft staan. Dat kan in eerste instantie prima naast je bestaande besturingssysteem. Ken je Tails al? De makers zelf beschrijven Tails als een portable besturingssysteem dat je beschermt tegen nieuwsgierige blikken van buitenaf en eventuele censuur. Je start de computer met Tails op in plaats van een regulier besturingssysteem, zoals Windows of macOS. Vervolgens kun je Tails gebruiken voor het uitvoeren van taken op de computer.

Ben je klaar, dan sluit je de computer af. De gebruikerssessie wordt afgesloten, vergeten en de gemaakte stappen zijn niet meer herleidbaar. Dankzij deze opzet kun je Tails ook tijdelijk gebruiken op een computer die je niet volledig vertrouwt of niet van jezelf is: de gegevens worden immers na elke gebruikerssessie verwijderd. Prettig is dat je Tails kunt gebruiken ‘naast’ je bestaande besturingssysteem zoals Windows. Je hebt dus geen aparte computer nodig wanneer je extra waarde hecht aan privacy.

Aan de slag

Prettig aan Tails is dat je het relatief eenvoudig kunt proberen op een computer waarop je al een besturingssysteem hebt geïnstalleerd: het gaat immers om een portable besturingssysteem dat je niet blijvend installeert. Het installatiebestand is een kleine 2 GB groot en de installatie neemt ongeveer een halfuur in beslag. Je vindt de nieuwste versie via deze link. Selecteer jouw besturingssysteem – bijvoorbeeld Windows – en klik op de downloadknop. Sla het bestand op een eenvoudige locatie op, bijvoorbeeld het bureaublad of in de map Downloads.

Het bestand plaats je vervolgens op de usb-stick (zie ook het kader Systeemvereisten hierboven). Je maakt daarvoor gebruik van het gratis programma Rufus. Dit kun je downloaden via https://rufus.ie/nl/, waarbij je kiest voor de Portable-variant. Open Rufus en koppel de lege usb-stick aan de computer. In Rufus selecteer je de usb-stick in het menu Device. Klik op Select en wijs het zojuist gedownloade bestand van Tails aan. Klik op Start: de opstartbare usb-stick wordt gemaakt.

Opstarten maar

Open het menu Start en kies Uitschakelen, Opnieuw opstarten. Een opstartmenu van Windows verschijnt: kies Een apparaat gebruiken, Opstartmenu. Zodra de computer opnieuw is gestart, kies je voor de usb-stick als opstartapparaat. Het menu dat je ziet, verschilt per computermerk. Tails start vervolgens automatisch op. Een wizard verschijnt, waarin je snelle instellingen van Tails configureert, zoals taal, toetsenbordinstelling en datumnotatie.

Persistent storage

Na elke Tails-sessie worden alle gegevens verwijderd: een van de aspecten die Tails relatief privacyvriendelijk maken. Uiteraard is dit minder handig voor documenten en bestanden die je gewoon wilt bewaren en telkens wilt gebruiken. In Tails stel je hiervoor Persistent storage in. Dit is een gedeelte op de usb-stick dat wordt gereserveerd voor de opslag van je persoonlijke bestanden. Je kunt Persistent storage direct inschakelen in het opstartmenu van Tails. Zet de schuif op Aan bij Create Persistent Storage. Volg de stappen van de wizard. De eerstvolgende keer dat je Tails opstart, wordt Persistent storage herkend en kun je de ruimte direct ontgrendelen na het opgeven van het wachtwoord. Klik tot slot op Start Tails om het besturingssysteem te laden.

Verkennen

Tails wordt geleverd met allerhande apps die kunnen helpen bij het verhogen van je privacyniveau. Linksboven vind je de opties in de navigatiebalk. Klik op Apps voor een overzicht. Hier vind je bijvoorbeeld diverse verwijzingen naar Tor, maar ook naar e-mailclient Thunderbird en wachtwoordmanager KeePassXC. Neem meteen een kijkje in de map Favorites. Deze bevat een selectie van programma’s die vaak door Tails-gebruikers worden ingezet. Bijvoorbeeld de Tor-browser (waarover je verder meer leest), de Persistent storage en de eerdergenoemde e-mailclient en wachtwoordmanager. Ook vind je hier de bestandenverkenner, waarmee Persistent storage gebruikt wordt (verderop lees je hierover meer).

Tails leunt hevig op het gebruik van het Tor-netwerk voor online activiteiten. Het Tor-netwerk staat bekend om de bescherming van persoonsgegevens, doordat de communicatie op verschillende lagen wordt geanonimiseerd. In Tails verschijnt de wizard Tor Connection zodra je online wilt. Je kunt ervoor kiezen om automatisch met Tor verbinding te maken (kies Connect to Tor automatically). In het notificatiegedeelte van Tails zie je op elk moment of je bent verbonden met Tor. Zie je het pictogram van een ui, dan is de verbinding met Tor actief. Zie je hetzelfde pictogram in combinatie met een kruis, dan is de Tor-verbinding niet actief.

Systeemmenu

Tails is relatief gebruiksvriendelijk en de gebruikersomgeving spreekt na enige tijd voor zich. Rechtsboven in het venster vind je in de navigatiebalk de toegang tot het systeemmenu (herkenbaar aan het netwerk-, volume- en batterijpictogram). Klik erop om via het menu zaken zoals netwerk en andere verbindingen, zoals bluetooth, in te stellen. Via hetzelfde menu kun je de computer uitschakelen of opnieuw opstarten. Wil je andere systeeminstellingen aanpassen? Open het menu Apps (linksboven) en kies System Tools, Settings voor een overzicht van alle instellingen.

Als je Persistent storage hebt geactiveerd, kun je je persoonlijke bestanden veilig opslaan. Kies Apps, Accessories, Files. Open de map Persistent en plaats hier je persoonlijke bestanden.

Qubes OS als alternatief

Heb je de smaak te pakken, dan is ook het besturingssysteem Qubes OS het bekijken waard. Qubes OS is een gratis en opensource besturingssysteem. Het gebruikt van elkaar gescheiden silo’s waarin je verschillende activiteiten kunt verrichten. Je kunt hiermee de computer in verschillende compartimenten onderverdelen (vergelijk het met een fysiek gebouw met verschillende kamers). De ene silo gebruik je bijvoorbeeld voor het browsen op internet (relatief onveilig), terwijl je een andere ruimte gebruikt voor werkzaken (over het algemeen iets veiliger) of voor lokaal werk. Je kunt bovendien wegwerp-silo’s maken, die je na verloop van tijd verwijdert en alleen voor tijdelijke taken gebruikt. Voor het gebruik van Qubes OS is enige ervaring met Linux wel welkom. Ben je een relatief onervaren gebruiker, maar wil je toch met Qubes aan de slag, dan is de uitgebreide documentatie op de website van de makers een prima startpunt.

E-mail

Natuurlijk kun je kiezen voor een gratis e-maildienst, zoals Outlook.com of Gmail, maar ook zo’n account heeft uiteindelijk z’n prijs. Je betaalt immers met (al dan niet geanonimiseerde) data, waardoor de makers dergelijke diensten ‘gratis’ kunnen maken. In plaats hiervan kun je ook kiezen om te betalen voor de e-maildienst. Goed voorbeeld hiervan is Soverin (https://soverin.nl). Deze partij biedt een e-mailbox aan waarbij privacy op één staat. De dienst kent bijvoorbeeld geen advertenties en tracking. Je kunt je bestaande domein koppelen aan de dienst, zodat je zelf de volledige controle houdt. Soverin gebruikt meerdere technieken die je digitale correspondentie veiliger moeten maken, waaronder DMARC, SPF, DANE en DKIM. Bovendien staan de servers in Europa, zodat je te maken hebt met Europese wetgeving. Je betaalt 3,25 euro per maand voor de dienst.

Windows, maar dan anders

Geen zin om een ander besturingssysteem dan Windows te gebruiken? Gelukkig kun je Windows ook een handje op weg helpen en privacyvriendelijker maken. De makers van de website Privacy is sexy hebben een flinke hoeveelheid scripts geschreven waarmee je in één keer privacy-instellingen aanpast. Bezoek de website en klik op een categorie, bijvoorbeeld Privacy Cleanup. Een overzicht van beschikbare optimalisaties binnen die categorie verschijnt. Plaats vinkjes bij de opties die je wilt toepassen.

Herhaal deze stappen voor elke categorie. Zo zijn er categorieën waarmee je Windows verbiedt om gegevens van je te verzamelen (Disable OS Data Collection), waarmee je de gebruikersomgeving meer respect voor je privacy laat geven (UI for privacy) en waarmee je veelgebruikte apps aan banden legt (Configure Programs). Die laatste categorie stelt je in staat om ‘telemetrie’-data – informatie over je gebruik – voor die programma’s te blokkeren.

In één keer afdwingen

In plaats van elke optie individueel te markeren, kun je je het leven eenvoudiger maken door een profiel met vooraf ingestelde opties te kiezen. Linksboven in het venster van de website kies je voor Standard, Strict of All. Weet je nog niet zeker welke mate van privacy je wilt afdwingen, dan plaats je de muis op een van de opties. Een pop-up verschijnt met meer informatie over de aanpassingen die de scripts doorvoeren. Klik op een categorie om te controleren welke opties zijn geactiveerd.

Ben je tevreden? Klik op de knop Download. Die optie is interessant voor gebruikers die weten hoe je met een script omgaat. Houd er rekening mee dat Windows waarschuwingen geeft: het gaat immers om een script dat van alles kan bevatten. In plaats van een script kun je de instellingen ook via een app binnen Windows toepassen. Klik op Download en kies voor Download desktop version om de bijbehorende app te gebruiken.

Privacy in Edge verbeteren

Maak je gebruik van het in Windows ingebouwde Edge? Je kunt de privacy-instellingen van deze browser ook verbeteren. In de adresbalk van Edge typ je edge://settings/privacy en druk je op Enter. Eerst stellen we de tracking-preventie van Edge goed in. Dit mechanisme wordt door website-trackers gebruikt om informatie over de browser te verzamelen. Kies Privacy, zoeken en services. Klik op Traceringspreventie. In Edge kies je tussen drie modi: Basis, Gebalanceerd en Strikt. Wil je voor de meest privacyvriendelijke variant gaan, dan kies je Strikt. Onder elke modus lees je wat de gevolgen zijn.

Open hierna de sectie Privacy. Zet de schuif op Aan bij Niet volgen-verzoeken verzenden. Hiermee geef je bij websites aan dat je tracering niet op prijs stelt. Houd er rekening mee dat die methode niet waterdicht is en er mogelijk alsnog tracering plaatsvindt. Verder willen we niet dat er diagnostische gegevens worden verstuurd. In de sectie Privacy hebben de laatste drie opties hierop betrekking. Lees de beschrijving door en zet de schuif op Uit als je hierop geen prijs stelt.

Browser testen

Ben je benieuwd hoe je browser presteert op het gebied van privacy? Via de test op https://coveryourtracks.eff.org kun je de browser aan een test onderwerpen. Klik op de knop Test your browser. Na afloop lees je in een rapport in hoeverre de gebruikte browser informatie van je prijsgeeft. Zo zie je of er advertentietrackers worden geblokkeerd en of de browser beschermt tegen fingerprinting. Daarbij worden losse kenmerken van de computer verzameld die als geheel een uniek profiel vormen en je daarmee herkenbaar maken (bijvoorbeeld een combinatie van schermresolutie en geïnstalleerde systeemlettertypen). Op de website vind je instructies om de browserprivacy verder te verbeteren.