Bij ID.nl zijn we dol op kwaliteitsproducten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Twee keer per week speuren we binnen een bepaald thema naar zulke deals. Op zoek naar een krachtige computer voor bijvoorbeeld fotobewerking en videomontages? Vandaag hebben we vijf interessante modellen gespot met een goede prijs-kwaliteitverhouding.

Medion Akoya P63022

Deze desktop van Medion biedt prima prestaties tegen een aantrekkelijke prijs. Windows 11 Home en alle apps staan op een rappe ssd van 256 GB. Hierdoor starten het besturingssysteem en geïnstalleerde programma’s vlot op. Daarnaast bevat de aluminium systeemkast ook nog een extra harde schijf van een terabyte. Bewaar hierop je eigen bestanden. Achterop zitten er heel wat aansluitingen, waaronder HDMI, DisplayPort, ethernet en verschillende usb-poorten. Je hebt dus volop gelegenheid om randapparatuur aan te sluiten. Een bekabelde muis is overigens inbegrepen.

Voor het broodnodige rekenwerk staat een Intel Core i5-processor van de twaalfde generatie paraat. Die heeft zes rekenkernen met een klokfrequentie van 2,5 GHz. Tijdens complexe taken halen de cores in turbomodus maximaal een snelheid van 4,4 GHz. Je kunt dus gerust een veeleisende foto- of videobewerker gebruiken. Dankzij 16 GB DDR4-werkgeheugen open je eventueel meerdere apps naast elkaar.

Apple iMac (2021)

Ga met deze fraai vormgegeven Apple iMac meteen aan de slag. Dit is namelijk een desktop en monitor ineen. Een draadloze muis en toetsenbord zijn bovendien bijgesloten. Vanwege een uitzonderlijk hoge resolutie van 4480 × 2520 pixels leent het 24 inch-scherm zich uitstekend voor creatieve apps. Afbeeldingen, films en animaties ogen hierop zeer scherp. In de gebruiksvriendelijke App Store is er dan ook allerlei interessante ontwerpsoftware te vinden.

Al dat grafische geweld vereist natuurlijk een deugdelijk rekenbolwerk. Dat zit onder leiding van Apples eigen M1-chip wel goed. Die heeft acht snelle rekenkernen. In combinatie met 8 GB intern geheugen gebruik je soepel meerdere toepassingen naast elkaar. Voor de huisvesting van macOS en alle apps bevat deze all-in-one-pc een ssd van 256 GB. Sluit via meerdere thunderbolt- en usb-poorten eventueel externe datadragers aan. Naast de hier besproken groene uitvoering is deze iMac ook in andere kleurstellingen te koop, namelijk zilver, roze en blauw.

Lenovo Legion T5 90RC019PMH

Wie de lovende reviews op Kieskeurig.nl leest, weet genoeg. Op deze krachtpatser staat bijna geen maat. De kwalitatieve AMD Ryzen 9 5900X-processor draait zijn hand niet om voor zware softwarepakketten van Adobe, Autodesk en Corel. Twaalf rekenkernen zijn standaard afgeregeld op een kloksnelheid van 3,7 GHz. Blijkt dat tijdens loodzware processen nog steeds onvoldoende, dan schakelen de cores op naar hoogstens 4,8 GHz. Naast een snelle cpu telt deze desktop ook nog eens 32 GB RAM.

Lenovo richt zich met de Legion T5 op fanatieke gamers. Dat is aan de speelse behuizing met RGB-verlichting duidelijk te zien. Met behulp van de hoogstaande Nvidia GeForce RTX 3070 Ti-videokaart kun je games in 4K-kwaliteit spelen. Sluit hiervoor via HDMI of DisplayPort één of meerdere schermen aan. Er zit een ruime ssd van 1 TB in, zodat je flink wat apps, videospellen en eigen data kunt opslaan. Windows 11 Home is voorgeïnstalleerd.

HP Pavilion Desktop TP01-3175nd

Deze computer van HP is één brok kwaliteit. Een recente Intel Core i7-processor vormt aan de hand van twaalf rekenkernen het kloppend hart van deze machine. In turbomodus halen die een maximale kloksnelheid van 4,9 GHz. Je kunt dan ook praktisch alle pc-taken doen. Alleen moderne 3D-games spelen is vanwege het ontbreken van een aparte videokaart niet mogelijk. Je gebruikt dankzij 16 GB werkgeheugen soepel meerdere apps naast elkaar. Gunstig voor multitaskers!

Windows 11 Home start vanaf een 1TB-ssd pijlsnel op. Heb je behoefte aan nóg meer opslagruimte, dan zijn er twee posities vrij voor het plaatsen van interne opslagdragers. Met maar liefst negen usb-poorten kun je diverse randapparaten aansluiten. Ondanks alle mogelijkheden is de behuizing behoorlijk compact. Die meet slechts 15,54 × 30,4 × 33,74 centimeter. Hierdoor is deze computer ook geschikt voor een krappe (thuis)werkplek.

Acer Aspire C24-1700 I5208 NL

Zet deze betaalbare all-in-one-pc op je bureau en ga direct aan de slag! Alle computercomponenten zijn volledig in de monitor geïntegreerd, zodat je ruimte op de werkplek bespaart. Ondanks de compacte constructie is er volop rekenkracht beschikbaar. Met tien rappe rekenkernen van maximaal 4,4 GHz kan de Intel Core i5-processor de meeste pc-taken moeiteloos bolwerken. Verder is er 8 GB RAM beschikbaar. Je kunt het werkgeheugen later optioneel uitbreiden naar 32 GB.

In de monitorbehuizing zit een ssd van 512 GB. Hierop is Windows 11 Home voorgeïnstalleerd. Met behulp van vijf usb-poorten voeg je voor meer opslagruimte eventueel een externe harde schijf of usb-stick toe. Het Full-HD-scherm heeft een prettig formaat van 23,8 inch. Een pluspunt is het aanwezige IPS-paneel, want dat toont heldere kleuren. Wil je meer werkruimte? Sluit dan via de HDMI-uitgang aan de achterzijde een tweede pc-scherm aan.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.