Huawei zet in Nederland steeds minder in op smartphones en meer op andere productcategorieën. Monitors bijvoorbeeld. En dat zijn geen dertien-in-een-dozijn-modellen, zo bewijst de Huawei MateView. Deze monitor valt op met zijn premium ontwerp en de wat vierkante beeldverhouding van 3:2.

De Huawei MateView (28 inch) is een unieke monitor, want we kunnen geen moderne concurrerende monitoren vinden met een 3:2-scherm. Op de voor- en nadelen van deze beeldverhouding komen we straks uitgebreid terug. Laten we beginnen met de buitenkant. De MateView is een strakke verschijning met een luxueus ogend ontwerp dat past bij de hoge adviesprijs van 699 euro. De monitor is te koop in het zilver, heeft een opvallend slank ontwerp en is in hoogte verstelbaar en te kantelen. Een VESA-montagesteun gebruiken kan niet: de achterkant mist de nodige aansluitingen. Je kunt de MateView dus alleen neerzetten en dat is jammer. De hals van de monitor huisvest twee luidsprekers van vijf watt, subtiel weggewerkt in een luidsprekergrill.

Op de hals vind je ook de aan- en uitknop, een 3,5mm-combopoort, een multifunctionele usb-c-poort en twee usb-a-3.0-poorten voor randapparatuur. De usb-c-poort kan tegelijkertijd beeld, data en het aangesloten apparaat opladen met maximaal 65 watt. Als je een geschikte laptop hebt, hoef je hem dus maar met één kabel aan te sluiten op de monitor. Onderaan, op de achterkant van de MateView zijn een HDMI 2.0-poort, een MiniDP-poort en usb-c-poort geplaatst. Die laatste dient enkel om de monitor van stroom te voorzien en gebruikt een forse 135 watt-oplader. De monitor beschikt over ingebouwde microfoons om spraakopdrachten of digitale belletjes af te handelen. Deze microfoons werken prima. Een webcam had de MateView nog completer gemaakt, maar zou ook het ontwerp veranderen. Nu is de MateView met zijn smalle schermranden een lust voor het oog. Ook als hij uitstaat, want het mat afgewerkte scherm spiegelt nauwelijks.

3:2-scherm

Het speerpunt van de MateView is zijn scherm met 3:2-verhouding. Steeds meer laptops gebruiken een 3:2-scherm, maar de MateView is vooralsnog de enige monitor met deze beeldverhouding. Andere schermen hebben veelal een 16:9-verhouding. In de praktijk is de breedte van de MateView gelijk aan een 27inch-scherm en in de hoogte gelijk aan een 32inch-scherm. De MateView gebruikt een 4K-scherm met extra pixels, totaal 3840 x 2560 pixels. Het hogere scherm betekent dat er meer verticale inhoud te zien is, bijvoorbeeld op websites, maar ook in Office- en fotobewerkingsprogramma’s. Meer zien betekent ook minder scrollen. Voor productief gebruik is deze beeldverhouding daarom erg prettig. Voor andere typen gebruik niet. Filmliefhebbers zijn beter af met een ultrawidemonitor met 21:9-verhouding en ook gamers kunnen beter verder kijken, al is de reactietijd van de monitor wel hoger dan die van veel concurrenten. Maar veel games weten zich niet goed raad met de afwijkende beeldverhouding en resolutie. Het scherm zelf oogt door de hoge resolutie erg scherp. De maximale verversingssnelheid valt met 60 Hz wat tegen. Helemaal als je de HDMI 2.0-poort gebruikt, want die ondersteunt de 4K-weergave slechts op 50 Hz. Het scherm kan wel goed gedimd worden én erg fel. Zeker fel genoeg voor het gemiddelde (thuis)kantoor. De kijkhoeken zijn minder goed. De MateView is een monitor waar je het liefst recht voor zit. De kleurweergave is uit de doos minder nauwkeurig dan wenselijk en doet afbreuk aan de hoge prijs. De HDR-modus biedt gelukkig betere kleuren. 

©PXimport

Smart Bar

Wie zich afvraagt waar op de MateView de knoppen voor de bediening geplaatst zijn, kan stoppen met zoeken. Huawei heeft namelijk een aanraakgevoelige balk in de schermrand verwerkt, die werkt met veeg- en tikbewegingen. Deze zogeheten Smart Bar kent een leercurve van vijf minuten en werkt daarna een stuk prettiger dan het indrukken van kleine knopjes. De instellingen van de monitor zijn overigens redelijk beperkt, wat voor sommigen een minpunt is.

Smartphonebeeld projecteren

Tot slot een functie waar Huawei graag over vertelt: de mogelijkheid om het beeld van je smartphone draadloos op de monitor te projecteren. Dit doe je door je toestel op de voet van de MateView te leggen, waarna via wifi en bluetooth het smartphonebeeld in Full-HD-resolutie op de monitor zichtbaar is. Een demonstratie op een Huawei-evenement maakt duidelijk dat dit prima werkt, maar legt vooral het zwaktebod bloot. De functie vereist namelijk een moderne Huawei-smartphone. En vrijwel niemand koopt die, want dergelijke toestellen draaien HarmonyOS in plaats van Android en missen Google-software. Het is jammer dat de veelbelovende functie niet werkt met Android-smartphones en iPhones. Je laptopscherm kun je wel via Wi-Fi Direct op de MateView projecteren. Dat kan handig zijn, maar is vanwege de lage verversingssnelheid van slechts 30 Hz niet echt bruikbaar voor productief gebruik.

Conclusie

Na een paar weken werken met de Huawei MateView, zijn we grotendeels enthousiast over de monitor. Het strakke ontwerp maakt de MateView een mooie verschijning op het bureau, het apparaat heeft veel en nuttige poorten en prima luidsprekers en microfoons. Het scherm met een beeldverhouding van 3:2 is uniek in deze klasse en de extra verticale schermruimte komt met name bij productieve programma’s goed van pas. Het scherm zelf oogt scherp en kan fel, maar biedt uit de doos geen goede kleurweergave. De kijkhoeken vallen ook tegen. Huawei laat een goede indruk achter met zijn vernieuwende Smart Bar-bediening, maar de schermprojectie komt meer over als een marketingactie. Met een adviesprijs van 699 euro is de MateView duur te noemen, al zien we hem nu al in de aanbieding vanaf 549 euro. De monitor is met die prijs een goede keuze voor een specifiek publiek.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.