Huawei zet in Nederland steeds minder in op smartphones en meer op andere productcategorieën. Monitors bijvoorbeeld. En dat zijn geen dertien-in-een-dozijn-modellen, zo bewijst de Huawei MateView. Deze monitor valt op met zijn premium ontwerp en de wat vierkante beeldverhouding van 3:2.

De Huawei MateView (28 inch) is een unieke monitor, want we kunnen geen moderne concurrerende monitoren vinden met een 3:2-scherm. Op de voor- en nadelen van deze beeldverhouding komen we straks uitgebreid terug. Laten we beginnen met de buitenkant. De MateView is een strakke verschijning met een luxueus ogend ontwerp dat past bij de hoge adviesprijs van 699 euro. De monitor is te koop in het zilver, heeft een opvallend slank ontwerp en is in hoogte verstelbaar en te kantelen. Een VESA-montagesteun gebruiken kan niet: de achterkant mist de nodige aansluitingen. Je kunt de MateView dus alleen neerzetten en dat is jammer. De hals van de monitor huisvest twee luidsprekers van vijf watt, subtiel weggewerkt in een luidsprekergrill.

Op de hals vind je ook de aan- en uitknop, een 3,5mm-combopoort, een multifunctionele usb-c-poort en twee usb-a-3.0-poorten voor randapparatuur. De usb-c-poort kan tegelijkertijd beeld, data en het aangesloten apparaat opladen met maximaal 65 watt. Als je een geschikte laptop hebt, hoef je hem dus maar met één kabel aan te sluiten op de monitor. Onderaan, op de achterkant van de MateView zijn een HDMI 2.0-poort, een MiniDP-poort en usb-c-poort geplaatst. Die laatste dient enkel om de monitor van stroom te voorzien en gebruikt een forse 135 watt-oplader. De monitor beschikt over ingebouwde microfoons om spraakopdrachten of digitale belletjes af te handelen. Deze microfoons werken prima. Een webcam had de MateView nog completer gemaakt, maar zou ook het ontwerp veranderen. Nu is de MateView met zijn smalle schermranden een lust voor het oog. Ook als hij uitstaat, want het mat afgewerkte scherm spiegelt nauwelijks.

3:2-scherm

Het speerpunt van de MateView is zijn scherm met 3:2-verhouding. Steeds meer laptops gebruiken een 3:2-scherm, maar de MateView is vooralsnog de enige monitor met deze beeldverhouding. Andere schermen hebben veelal een 16:9-verhouding. In de praktijk is de breedte van de MateView gelijk aan een 27inch-scherm en in de hoogte gelijk aan een 32inch-scherm. De MateView gebruikt een 4K-scherm met extra pixels, totaal 3840 x 2560 pixels. Het hogere scherm betekent dat er meer verticale inhoud te zien is, bijvoorbeeld op websites, maar ook in Office- en fotobewerkingsprogramma’s. Meer zien betekent ook minder scrollen. Voor productief gebruik is deze beeldverhouding daarom erg prettig. Voor andere typen gebruik niet. Filmliefhebbers zijn beter af met een ultrawidemonitor met 21:9-verhouding en ook gamers kunnen beter verder kijken, al is de reactietijd van de monitor wel hoger dan die van veel concurrenten. Maar veel games weten zich niet goed raad met de afwijkende beeldverhouding en resolutie. Het scherm zelf oogt door de hoge resolutie erg scherp. De maximale verversingssnelheid valt met 60 Hz wat tegen. Helemaal als je de HDMI 2.0-poort gebruikt, want die ondersteunt de 4K-weergave slechts op 50 Hz. Het scherm kan wel goed gedimd worden én erg fel. Zeker fel genoeg voor het gemiddelde (thuis)kantoor. De kijkhoeken zijn minder goed. De MateView is een monitor waar je het liefst recht voor zit. De kleurweergave is uit de doos minder nauwkeurig dan wenselijk en doet afbreuk aan de hoge prijs. De HDR-modus biedt gelukkig betere kleuren. 

©PXimport

Smart Bar

Wie zich afvraagt waar op de MateView de knoppen voor de bediening geplaatst zijn, kan stoppen met zoeken. Huawei heeft namelijk een aanraakgevoelige balk in de schermrand verwerkt, die werkt met veeg- en tikbewegingen. Deze zogeheten Smart Bar kent een leercurve van vijf minuten en werkt daarna een stuk prettiger dan het indrukken van kleine knopjes. De instellingen van de monitor zijn overigens redelijk beperkt, wat voor sommigen een minpunt is.

Smartphonebeeld projecteren

Tot slot een functie waar Huawei graag over vertelt: de mogelijkheid om het beeld van je smartphone draadloos op de monitor te projecteren. Dit doe je door je toestel op de voet van de MateView te leggen, waarna via wifi en bluetooth het smartphonebeeld in Full-HD-resolutie op de monitor zichtbaar is. Een demonstratie op een Huawei-evenement maakt duidelijk dat dit prima werkt, maar legt vooral het zwaktebod bloot. De functie vereist namelijk een moderne Huawei-smartphone. En vrijwel niemand koopt die, want dergelijke toestellen draaien HarmonyOS in plaats van Android en missen Google-software. Het is jammer dat de veelbelovende functie niet werkt met Android-smartphones en iPhones. Je laptopscherm kun je wel via Wi-Fi Direct op de MateView projecteren. Dat kan handig zijn, maar is vanwege de lage verversingssnelheid van slechts 30 Hz niet echt bruikbaar voor productief gebruik.

Conclusie

Na een paar weken werken met de Huawei MateView, zijn we grotendeels enthousiast over de monitor. Het strakke ontwerp maakt de MateView een mooie verschijning op het bureau, het apparaat heeft veel en nuttige poorten en prima luidsprekers en microfoons. Het scherm met een beeldverhouding van 3:2 is uniek in deze klasse en de extra verticale schermruimte komt met name bij productieve programma’s goed van pas. Het scherm zelf oogt scherp en kan fel, maar biedt uit de doos geen goede kleurweergave. De kijkhoeken vallen ook tegen. Huawei laat een goede indruk achter met zijn vernieuwende Smart Bar-bediening, maar de schermprojectie komt meer over als een marketingactie. Met een adviesprijs van 699 euro is de MateView duur te noemen, al zien we hem nu al in de aanbieding vanaf 549 euro. De monitor is met die prijs een goede keuze voor een specifiek publiek.

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.