Heb jij in jouw omgeving ook zo’n lolbroek, dan kan het bevredigend zijn hem of haar een koekje van eigen deeg te geven. Wij geven je de middelen om de grappenterrorist de loef af te steken. Met overigens als risico dat je in het slechtste geval zelf de meest gehate persoon van het huishouden wordt.

Een goeie grap mag bij het opzetten niet te veel tijd in beslag nemen en moet zonder schade te veroorzaken makkelijk omkeerbaar zijn. Dat geldt vooral in een thuis- of werkomgeving. Pas deze streken dus toe bij iemand die er de humor van inziet en houd een oogje in het zeil om te vermijden dat het slachtoffer in een poging om de zaak te herstellen schade aanricht aan zijn systeem. De meeste van deze grappen vereisen wel dat je toegang hebt tot iemands computer en dat het potentiële slachtoffer zijn machine eventjes onbeheerd achterlaat.

 Bevries het bureaublad 

Een gouwe ouwe is het bevroren bureaublad. Maak met de toetscombinatie Windows-toets+PrintScreen een schermafdruk van het bureaublad van je slachtoffer. Deze screenshot zal Windows 10 automatisch wegschrijven in de map Schermopnamen, die op zijn beurt in de map Afbeeldingen zit. In Windows Verkenner navigeer je naar deze schermafdruk en klik je er met de rechtermuisknop op om in het snelmenu de opdracht Als bureaublad gebruiken te selecteren. Hierdoor zal de afbeelding van het bureaublad met daarop alle icoontjes als één grote foto op de achtergrond verschijnen. De echte bureaubladpictogrammen verberg je door met de rechtermuisknop ergens op het bureaublad te klikken, waarna je in het menu Beeld, Bureaubladpictogrammen verbergen selecteert. Het slachtoffer zal op zijn vertrouwde pictogrammen blijven klikken, echter zonder dat er iets gebeurt.

©PXimport

Gênante mappen

Een variant op de vorige grap is dat je alle oorspronkelijke snelkoppelingen eerst in een map verbergt. Daarna plaatst je enkele nieuwe lege mappen op het bureaublad en voorzie je die van gênante namen. Pas daarna maak je een schermafbeelding van het bureaublad en je verwijdert daarna de aanstootgevende mappen. Vervolgens stel je deze schermafbeelding in als nieuw bureaublad. Geniet van de paniek bij jouw slachtoffer die deze mappen niet kan verwijderen.

©PXimport

Gekke corrector

In Word 365 wijzig je de AutoCorrectie-opties als volgt… Ga naar Bestand en selecteer onderaan Opties. In het hoofdvak zie je de sectie AutoCorrectie-opties en de knop met dezelfde naam. Hier geef je aan welke tekst Word automatisch zal vervangen. Als je weet dat je huisgenoot (bijvoorbeeld) de term ‘opbrengst’ regelmatig gebruikt, dan kun je deze automatisch laten vervangen door ‘schandalig vette winst’. Pas na verloop van tijd zal het slachtoffer doorhebben dat er iets mis is, maar of hij een oplossing kan bedenken…

Eigenzinnige muis

Ook verwarrend: verwissel de linker- en de rechtermuisknop. Open in het Configuratiescherm de instellingen voor Muis. In het eerste tabblad van de Eigenschappen van Muis zet je een vinkje bij de optie Primaire en secundaire knop omwisselen. Hierdoor kan jouw collega alleen selecteren en slepen met de rechtermuisknop, het contextmenu roept hij dan op met de linkermuisknop. Deze omzetting wordt actief als je op Toepassen klikt. Let op, want om dit venster te sluiten moet je de rechtermuisknop gebruiken. Tja, het went slecht.

©PXimport

Valstrik

Met de juiste code kun je Windows onmiddellijk laten afsluiten. En als je die code verbergt in een onschuldig pictogram, heb je een perfecte valstrik. Klik met de rechtermuisknop op het bureaublad en kies Nieuw, Snelkoppeling. Vervolgens moet je een locatie van het item in een vak opgeven. Daar typ of plak je deze code % windir% \ System32 \ shutdown.exe -s -f -t 00. De dubbele nul geeft aan dat het systeem onmiddellijk zal afsluiten. Klik op de knop Volgende en geef deze snelkoppeling een aanlokkelijke naam bijvoorbeeld: Niet openen. Daarna klik je met de rechtermuisknop op het bestand Niet openen en uit het snelmenu gebruik je de opdracht Eigenschappen en daarin het tabblad Snelkoppeling waar je op de knop Ander pictogram klikt. Selecteer een pictogram dat de aandacht trekt en de val is klaar. Als je de 00 in de code vervangt door bijvoorbeeld 50, dan wacht Windows 50 seconden vooraleer het systeem afsluit.

©PXimport

Fake updates

Als Windows spontaan besluit te gaan updaten, kan dat heel ergerlijk zijn wanneer je net lekker bezig bent. Tik in de browser van jouw slachtoffer www.updatefaker.com en selecteer het besturingssysteem waarvan je het updatescherm in beeld wilt oproepen. De animatie zal een hemeltergend trage updateprocedure tonen. Druk de F11-toets in zodat het scherm volledig wordt gevuld met de animatie die eigenlijk in de browser loopt. Wanneer het slachtoffer wanhopig wordt, kun je hem of haar zogezegd te hulp schieten en de Enter-toets indrukken waardoor het fameuze Blue Screen of Death (BSoD) verschijnt, een desastreuze systeemfout. Als de lol eraf is, druk je gewoon op F11 of op Escape om de browseromgeving terug te zien.

©PXimport

Elke dag fanfare

Met Taakplanner kun je bijzondere grappen maken die zelfs voor een ervaren computergebruiker moeilijk te achterhalen zijn. In dit voorbeeld tonen we hoe je iemands computer instelt om iedere dag om halfvijf een filmpje van een fanfare te tonen. Typ in het zoekvenster van Start het woord ‘Taakplanner’ om de app te openen. Vervolgens gebruik je het menu Actie, Basistaak maken. In de volgende stap geef je die taak een naam bijvoorbeeld ‘Fanfare’. Nadat je op de knop Volgende hebt geklikt vraagt Taakplanner of de taak Dagelijks, Wekelijks, Maandelijks of Eenmalig moet gebeuren. Wij gaan voor Dagelijks. Je moet ook nog het tijdstip van de trigger vastleggen, bijvoorbeeld 16u30. Een stap verder kom je bij de Actie en daar kies je Een programma starten. Via de knop Bladeren selecteert je het exe-bestand dat moet starten. In ons geval navigeren we naar C:\Program Files (x86)\Google\Chrome\Application\chrome.exe om de webbrowser Chrome te starten, en in het vak Parameters toevoegen plakken we het internetadres van het fanfarefilmpje. Klik op Voltooien, sluit de Taakplanner en wacht vol spanning op het einde van de werkdag.

©PXimport

Maffe systeemgeluiden

Windows kent een aantal systeemgeluiden en die kun je naar wens aanpassen. Pluk eerste enkele grappige geluidjes van internet (bijvoorbeeld via www.tiny.cc/soundbib). Download de wav-bestanden die je leuk acht en plaats ze in een map op de pc van jouw slachtoffer. Daarna typ je in het zoekvenster bij Start: Systeemgeluiden wijzigen. In het venster Geluid klik je op de gebeurtenis waarvoor je het geluid graag wil veranderen. Daarna gebruik je de knop Bladeren en selecteer je een wav-bestand dat je daarnet ergens in de map hebt geplaatst. Klik op OK als je klaar bent.

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.