Hisense heeft de 65U8NQ een indrukwekkende upgrade gegeven. Het aantal dimmingzones is met 60 procent toegenomen en de piekhelderheid is volgens de fabrikant verdubbeld. Stevige beloftes die we graag testen. Het toestel is bovendien rijkelijk uitgerust en is daarmee voor veel gebruikers een knappe keuze.

Design

Een subtopper zoals deze Hisense dient ook de nodige uitstraling te hebben, dus een mooi design past bij onze verwachtingen. Op dat vlak scoort de 65U8NQ prima. Het scherm is afgeboord met een dun metalen randje dat alleen onderaan wat breder is om de tv te onderstrepen. Daaronder een fijn luidsprekerrooster; de naar voren gerichte luidsprekers zijn de belofte voor betere audio. De centrale voet is een dunne metalen achthoekige plaat in donkergrijs gesatineerde tint. De voet kan op twee hoogtes worden gemonteerd: laag bij het meubel of hoger als je ruimte voor een soundbar nodig hebt.

Aansluitingen

Hisense heeft geen wijzigingen gemaakt bij de selectie aan aansluitingen. De tv beschikt over twee HDMI 2.0- en twee HDMI 2.1-aansluitingen. Gamers kunnen op de HDMI 2.1-poorten tot 4K120 en zelfs 4K144 aanbieden, al kun je dat laatste uiteraard alleen met een pc. De poorten ondersteunen ALLM, HDMI VRR, AMD FreeSync en NVIDIA G-Sync Compatible. Met een input-lag van 15,6 ms in 4K60 en 6,8 ms in 2K120 is hij zelfs voor veeleisende gamers geschikt.

Een soundbar aansluiten via ARC/eARC kan op een van de HDMI 2.1-poorten. De resterende aansluitingen zijn twee usb-poorten, een minijack-ingang voor composiet video en stereo, een koptelefoonaansluiting, een optisch-digitale audio-uitgang, een ethernet-poort en bluetooth. Wie over een recent wifi-toegangspunt beschikt, kan een snelle draadloze netwerkverbinding realiseren, want de U8NQ biedt wifi 6E (802.11 ax). 

Een usb-poort, de ethernetpoort en de optisch-digitale audio-uitgang wijzen naar achteren en kunnen een strakke wandmontage verhinderen. Voor je live-tv-noden zijn er een enkelvoudige DVB-T/T2/C-tuner, een DVB-S/S2-tuner en een CI+-slot aanwezig. Sluit externe usb-opslag aan als je live-tv wilt pauzeren of opnemen.

©Eric Beeckmans | ID.nl

Mooi contrast, matige kijkhoek

Op papier maakt de U8N een spectaculaire sprong, maar zien we dat ook in de praktijk? Ons testmodel had een goede uniformiteit bij donkere beelden, maar liet bij heldere beelden een klein beetje dirty screen-effect optekenen, en de linkerrand van het beeld oogde iets helderder. Opgelet, dit soort afwijkingen verschillen per toestel.

Het VA-paneel heeft een zeer goed eigen contrast (6.000:1), maar een wat matige kijkhoek. Ga dus niet te ver opzij zitten, want dan verliest het beeld contrast en kleurintensiteit. De achtergrondverlichting is onderverdeeld in 40 x 40 (1.600) zones voor nog beter contrast. Daarmee haalden we in Filmmaker Mode een contrast van ongeveer 18.500:1. Dat is uitstekend, maar net als vorig jaar heeft Hisense de dimming-instelling op de laagste stand gezet. Diepzwart blijft dan eerder donkergrijs, ook in de zwarte balken boven en onder een film, en dat is toch jammer. Gelukkig volstaat het om de dimming-instelling op medium te zetten om dat recht te zetten. De zones reageren erg snel, zodat er geen fouten merkbaar zijn en halo-vorming is er niet tot nauwelijks.

Zo veel licht!

Zoveel zones én minileds, dat doet ook hopen op een hoge piekhelderheid. En inderdaad, in HDR Filmmaker Mode tikt de 65U8NQ een fantastische 2.800 nits aan op het 10%-venster (een nieuw record), bijna het dubbele van zijn voorganger! Op het volledig witte beeld houd je nog steeds 770 nits over. De achtergrondverlichting gebruikt quantum dots om een ruim kleurbereik te creëren; dat komt uit op 98% P3. HDR-beelden zien er dan ook schitterend uit, al laat de Hisense toch wat kleine foutjes zien.

Zo tonemapt hij altijd tot het uiterste maximum van de standaard, ook als dat niet nodig is. Daardoor verlies je een beetje helderheid. Aan de andere kant van het spectrum tilt hij schaduwnuances wat te veel op, en ook heldere middentinten maakt hij iets te helder. Nogmaals, het resultaat blijft knap, maar Hisense laat wat potentieel onbenut. Dat wordt ook duidelijk als je Dolby Vision content bekijkt. Die is werkelijk uitmuntend, en kan dankzij Precision Detail nog extra diepte krijgen. De Filmmaker Modes voor SDR en HDR kunnen ook een iets betere kalibratie gebruiken. In SDR neigt de grijsschaal wat naar rood en dat zet zich door in huidskleuren. In HDR zien we dezelfde afwijking, maar kleiner.

©Hisense

Beeldverwerking

De Hisense 65U8NQ heeft een nieuwe HiView Pro Ai-processor met een paar nieuwe eigenschappen en verbeteringen. Bij de upscaling kun je een superresolutie-feature activeren. Die benadrukt het detail, maar je kunt deze functie het best alleen bij HD- en 4K-content gebruiken. In het geval van SD-content, zoals dvd, riskeer je fouten in beeld mee te accentueren.

Ruisonderdrukking werkt prima op willekeurige ruis, maar Hisense slaagde er niet in om de prestaties te verbeteren voor compressieruis die je ziet als blokvorming in het beeld. Voor kleurstroken die soms zichtbaar zijn in zachte gradiënten is er wel vooruitgang. Die kan de processor goed verbergen, tenzij in de lastigste gevallen. De nieuwe processor heeft ook verbeterde dynamische tonemapping, maar die maakt het beeld te helder, dus laat die functie maar voor wat het is. Over het algemeen blijft de beeldverwerking eerder rond de middenmoot scoren. 

Het paneel levert ook bij snel bewegende beelden goed, scherp detail met alleen een smalle vage rand rond het bewegende voorwerp. Net als vorig jaar kun je de tv in een 240Hz-stand zetten. De hogere verversingssnelheid maakt het beeld iets scherper, maar je verliest wel wat verticaal detail. Of je kunt Clear Motion activeren, een functie die nog meer detail terugbrengt, maar wat wel ten koste gaat van wat helderheid (die het toestel toch in overvloed heeft). De techniek introduceert een 120Hz-flikkering, maar die is voor de meeste mensen onzichtbaar. Voor film kun je beide opties het best uitschakelen, maar voor sport kun je kiezen wat je zelf het prettigst vindt.

Krachtige audio

Die slanke luidsprekerbalk onderaan het scherm is aangevuld met een dubbele woofermodule in de rug en omhoog gerichte luidsprekers bovenaan. De 2.1.2-configuratie is goed voor 60 watt vermogen. Daar haalt de tv heel wat volume uit. De klank is krachtig en wordt ondersteund door een stevige bas.

De tv ondersteunt Dolby Atmos en DTS:X, en onze filmfragmenten lieten een duidelijk surroundeffect horen. Ook het hoogte-effect van die moderne audio-codecs is beperkt hoorbaar. We wilden de tv echt voluit laten gaan, maar toen bleek wel dat er nog wat moet worden gesleuteld aan het resultaat. Vervorming en het vervagen van de bas doen daarbij sterk af aan de klankkwaliteit. Toch een mooi resultaat, zolang je volumeknop niet helemaal opendraait.

VIDAA U7-apps blijven de achilleshiel

Hisense werkt samen met VIDAA U voor het smart-tv-systeem. De interface is gebruiksvriendelijk en werkt vooral erg vlot. Zoals alle concurrenten reserveert VIDAA U de bovenste helft van het scherm voor advertenties, die gelukkig alleen film- en televisiecontent of VIDAA-features toont. Centraal in beeld kun je jouw favoriete apps plaatsen, maar verder krijg je alleen vele rijen aanbevelingen waarover je geen controle hebt. De beschikbaarheid van apps blijft toch een minder punt. Zo ontbreken HBO Max, NPO Start en Pathé Thuis, en voor België is er alleen VTM Go. Overigens is VIDAA U dit jaar nauwelijks veranderd; het 2023-artikel met een volledig overzicht van VIDAA U7 toont je meer details.

Hisense koos voor een nieuwe afstandsbediening met een moderne feature. Een fotovoltaisch paneel aan de voorzijde houdt de ingebouwde oplaadbare batterij vol. Opladen kan als backup-oplossing ook via de USB-C-poort. De afstandsbediening werkt prima, vooral te danken aan de fijne toetsen die een duidelijke aanslag hebben. Omdat ze ook over een numeriek toetsenbord beschikt valt ze wel vrij lang uit. Er zijn zes sneltoetsen, voor YouTube, Netflix, Prime Video, Disney+, Rakuten TV en VIDAA Channels. 

©Eric Beeckmans | ID.nl

Conclusie

Dat miniled-tv’s knappe prestaties kunnen leveren, is ondertussen wel duidelijk. De Hisense 65U8NQ heeft in elk geval het potentieel, maar de fabrikant laat een deel van dat potentieel onbenut. Zo zijn de dimming-prestaties van de 1600 zones goed, maar we zijn ervan overtuigd dat er meer in zit. Twee HDMI-poorten is ook wat beperkt voor wat een subtopmodel moet zijn. En nu steeds meer mensen de kabel doorknippen, mag het app-aanbod niet achterblijven. Dus ja, het kan nog beter, maar toch blijven het knappe prestaties. Met zo veel helderheid, kleur en contrast krijg je in alle kijkomstandigheden erg mooi beeld. Dolby Vision-beeld is een prachtige demonstratie van wat HDR kan zijn. Goede audio, ruime gamefeatures en een vlot werkend smart tv-systeem maken dit een mooie allround-tv. Hij is iets te hoog geprijsd, maar met een mooie korting is hij het zeker waard.

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.