Hisense heeft de 65U8NQ een indrukwekkende upgrade gegeven. Het aantal dimmingzones is met 60 procent toegenomen en de piekhelderheid is volgens de fabrikant verdubbeld. Stevige beloftes die we graag testen. Het toestel is bovendien rijkelijk uitgerust en is daarmee voor veel gebruikers een knappe keuze.

Design

Een subtopper zoals deze Hisense dient ook de nodige uitstraling te hebben, dus een mooi design past bij onze verwachtingen. Op dat vlak scoort de 65U8NQ prima. Het scherm is afgeboord met een dun metalen randje dat alleen onderaan wat breder is om de tv te onderstrepen. Daaronder een fijn luidsprekerrooster; de naar voren gerichte luidsprekers zijn de belofte voor betere audio. De centrale voet is een dunne metalen achthoekige plaat in donkergrijs gesatineerde tint. De voet kan op twee hoogtes worden gemonteerd: laag bij het meubel of hoger als je ruimte voor een soundbar nodig hebt.

Aansluitingen

Hisense heeft geen wijzigingen gemaakt bij de selectie aan aansluitingen. De tv beschikt over twee HDMI 2.0- en twee HDMI 2.1-aansluitingen. Gamers kunnen op de HDMI 2.1-poorten tot 4K120 en zelfs 4K144 aanbieden, al kun je dat laatste uiteraard alleen met een pc. De poorten ondersteunen ALLM, HDMI VRR, AMD FreeSync en NVIDIA G-Sync Compatible. Met een input-lag van 15,6 ms in 4K60 en 6,8 ms in 2K120 is hij zelfs voor veeleisende gamers geschikt.

Een soundbar aansluiten via ARC/eARC kan op een van de HDMI 2.1-poorten. De resterende aansluitingen zijn twee usb-poorten, een minijack-ingang voor composiet video en stereo, een koptelefoonaansluiting, een optisch-digitale audio-uitgang, een ethernet-poort en bluetooth. Wie over een recent wifi-toegangspunt beschikt, kan een snelle draadloze netwerkverbinding realiseren, want de U8NQ biedt wifi 6E (802.11 ax). 

Een usb-poort, de ethernetpoort en de optisch-digitale audio-uitgang wijzen naar achteren en kunnen een strakke wandmontage verhinderen. Voor je live-tv-noden zijn er een enkelvoudige DVB-T/T2/C-tuner, een DVB-S/S2-tuner en een CI+-slot aanwezig. Sluit externe usb-opslag aan als je live-tv wilt pauzeren of opnemen.

©Eric Beeckmans | ID.nl

Mooi contrast, matige kijkhoek

Op papier maakt de U8N een spectaculaire sprong, maar zien we dat ook in de praktijk? Ons testmodel had een goede uniformiteit bij donkere beelden, maar liet bij heldere beelden een klein beetje dirty screen-effect optekenen, en de linkerrand van het beeld oogde iets helderder. Opgelet, dit soort afwijkingen verschillen per toestel.

Het VA-paneel heeft een zeer goed eigen contrast (6.000:1), maar een wat matige kijkhoek. Ga dus niet te ver opzij zitten, want dan verliest het beeld contrast en kleurintensiteit. De achtergrondverlichting is onderverdeeld in 40 x 40 (1.600) zones voor nog beter contrast. Daarmee haalden we in Filmmaker Mode een contrast van ongeveer 18.500:1. Dat is uitstekend, maar net als vorig jaar heeft Hisense de dimming-instelling op de laagste stand gezet. Diepzwart blijft dan eerder donkergrijs, ook in de zwarte balken boven en onder een film, en dat is toch jammer. Gelukkig volstaat het om de dimming-instelling op medium te zetten om dat recht te zetten. De zones reageren erg snel, zodat er geen fouten merkbaar zijn en halo-vorming is er niet tot nauwelijks.

Zo veel licht!

Zoveel zones én minileds, dat doet ook hopen op een hoge piekhelderheid. En inderdaad, in HDR Filmmaker Mode tikt de 65U8NQ een fantastische 2.800 nits aan op het 10%-venster (een nieuw record), bijna het dubbele van zijn voorganger! Op het volledig witte beeld houd je nog steeds 770 nits over. De achtergrondverlichting gebruikt quantum dots om een ruim kleurbereik te creëren; dat komt uit op 98% P3. HDR-beelden zien er dan ook schitterend uit, al laat de Hisense toch wat kleine foutjes zien.

Zo tonemapt hij altijd tot het uiterste maximum van de standaard, ook als dat niet nodig is. Daardoor verlies je een beetje helderheid. Aan de andere kant van het spectrum tilt hij schaduwnuances wat te veel op, en ook heldere middentinten maakt hij iets te helder. Nogmaals, het resultaat blijft knap, maar Hisense laat wat potentieel onbenut. Dat wordt ook duidelijk als je Dolby Vision content bekijkt. Die is werkelijk uitmuntend, en kan dankzij Precision Detail nog extra diepte krijgen. De Filmmaker Modes voor SDR en HDR kunnen ook een iets betere kalibratie gebruiken. In SDR neigt de grijsschaal wat naar rood en dat zet zich door in huidskleuren. In HDR zien we dezelfde afwijking, maar kleiner.

©Hisense

Beeldverwerking

De Hisense 65U8NQ heeft een nieuwe HiView Pro Ai-processor met een paar nieuwe eigenschappen en verbeteringen. Bij de upscaling kun je een superresolutie-feature activeren. Die benadrukt het detail, maar je kunt deze functie het best alleen bij HD- en 4K-content gebruiken. In het geval van SD-content, zoals dvd, riskeer je fouten in beeld mee te accentueren.

Ruisonderdrukking werkt prima op willekeurige ruis, maar Hisense slaagde er niet in om de prestaties te verbeteren voor compressieruis die je ziet als blokvorming in het beeld. Voor kleurstroken die soms zichtbaar zijn in zachte gradiënten is er wel vooruitgang. Die kan de processor goed verbergen, tenzij in de lastigste gevallen. De nieuwe processor heeft ook verbeterde dynamische tonemapping, maar die maakt het beeld te helder, dus laat die functie maar voor wat het is. Over het algemeen blijft de beeldverwerking eerder rond de middenmoot scoren. 

Het paneel levert ook bij snel bewegende beelden goed, scherp detail met alleen een smalle vage rand rond het bewegende voorwerp. Net als vorig jaar kun je de tv in een 240Hz-stand zetten. De hogere verversingssnelheid maakt het beeld iets scherper, maar je verliest wel wat verticaal detail. Of je kunt Clear Motion activeren, een functie die nog meer detail terugbrengt, maar wat wel ten koste gaat van wat helderheid (die het toestel toch in overvloed heeft). De techniek introduceert een 120Hz-flikkering, maar die is voor de meeste mensen onzichtbaar. Voor film kun je beide opties het best uitschakelen, maar voor sport kun je kiezen wat je zelf het prettigst vindt.

Krachtige audio

Die slanke luidsprekerbalk onderaan het scherm is aangevuld met een dubbele woofermodule in de rug en omhoog gerichte luidsprekers bovenaan. De 2.1.2-configuratie is goed voor 60 watt vermogen. Daar haalt de tv heel wat volume uit. De klank is krachtig en wordt ondersteund door een stevige bas.

De tv ondersteunt Dolby Atmos en DTS:X, en onze filmfragmenten lieten een duidelijk surroundeffect horen. Ook het hoogte-effect van die moderne audio-codecs is beperkt hoorbaar. We wilden de tv echt voluit laten gaan, maar toen bleek wel dat er nog wat moet worden gesleuteld aan het resultaat. Vervorming en het vervagen van de bas doen daarbij sterk af aan de klankkwaliteit. Toch een mooi resultaat, zolang je volumeknop niet helemaal opendraait.

VIDAA U7-apps blijven de achilleshiel

Hisense werkt samen met VIDAA U voor het smart-tv-systeem. De interface is gebruiksvriendelijk en werkt vooral erg vlot. Zoals alle concurrenten reserveert VIDAA U de bovenste helft van het scherm voor advertenties, die gelukkig alleen film- en televisiecontent of VIDAA-features toont. Centraal in beeld kun je jouw favoriete apps plaatsen, maar verder krijg je alleen vele rijen aanbevelingen waarover je geen controle hebt. De beschikbaarheid van apps blijft toch een minder punt. Zo ontbreken HBO Max, NPO Start en Pathé Thuis, en voor België is er alleen VTM Go. Overigens is VIDAA U dit jaar nauwelijks veranderd; het 2023-artikel met een volledig overzicht van VIDAA U7 toont je meer details.

Hisense koos voor een nieuwe afstandsbediening met een moderne feature. Een fotovoltaisch paneel aan de voorzijde houdt de ingebouwde oplaadbare batterij vol. Opladen kan als backup-oplossing ook via de USB-C-poort. De afstandsbediening werkt prima, vooral te danken aan de fijne toetsen die een duidelijke aanslag hebben. Omdat ze ook over een numeriek toetsenbord beschikt valt ze wel vrij lang uit. Er zijn zes sneltoetsen, voor YouTube, Netflix, Prime Video, Disney+, Rakuten TV en VIDAA Channels. 

©Eric Beeckmans | ID.nl

Conclusie

Dat miniled-tv’s knappe prestaties kunnen leveren, is ondertussen wel duidelijk. De Hisense 65U8NQ heeft in elk geval het potentieel, maar de fabrikant laat een deel van dat potentieel onbenut. Zo zijn de dimming-prestaties van de 1600 zones goed, maar we zijn ervan overtuigd dat er meer in zit. Twee HDMI-poorten is ook wat beperkt voor wat een subtopmodel moet zijn. En nu steeds meer mensen de kabel doorknippen, mag het app-aanbod niet achterblijven. Dus ja, het kan nog beter, maar toch blijven het knappe prestaties. Met zo veel helderheid, kleur en contrast krijg je in alle kijkomstandigheden erg mooi beeld. Dolby Vision-beeld is een prachtige demonstratie van wat HDR kan zijn. Goede audio, ruime gamefeatures en een vlot werkend smart tv-systeem maken dit een mooie allround-tv. Hij is iets te hoog geprijsd, maar met een mooie korting is hij het zeker waard.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.