Opnieuw brengt Sony een relatief betaalbare koptelefoon uit. Voor de WH-CH720N betaal je namelijk niet de hoofdprijs en voor een mooi bedrag haal je een mooi product in huis.

Als je op zoek bent naar een goede koptelefoon, dan moet je daar meestal meer dan 200 of soms wel 300 euro voor neertellen. Dat is een flinke hap spaargeld, maar dan weet je wel dat een aantal zaken goed geregeld is. Niet alleen zit zo’n koptelefoon vaak lekker comfortabel, ook klinkt het apparaat enorm gedetailleerd en aantrekkelijk. De ruisonderdrukking werkt daarnaast bovengemiddeld goed. Sony is geen vreemde in de markt voor dure over-ear headsets, maar laat met deze goedkopere WH-CH720 zien van alle markten thuis te zijn.

Sony WH-CH720N is lekker licht

Hoewel de Sony WH-CH720N lekker licht is, wat mede komt door de kunststof behuizing en hoofdband, voelt-ie helaas ook een beetje goedkoop aan. Onder meer de uitschuifbare hoofdband draagt daaraan bij. Bovendien zit de koptelefoon ook niet altijd even comfortabel. Het kan gebeuren dat de koptelefoon behoorlijk wat druk uitoefent op de oorbellen die je draagt. De oorcups bieden daarnaast geen fijne vering; in plaats daarvan is er een eenvoudig kantelsysteem dat z’n werk op zich prima doet. Maar in vergelijking met bijvoorbeeld de Soundcore Space A45 is de constructie iets minder flexibel.

Ook lezen: Waar voor je geld: 5 echt goede koptelefoons

Dit kantelsysteem zorgt ervoor dat de koptelefoon minder druk op de zijkanten van je hoofd uitoefent; dat is dan weer een voordeel. Dat gaat gelukkig ook niet ten koste van het vastklampen. Je moet je hoofd behoorlijk fanatiek heen en weer bewegen wil de koptelefoon van z'n plaats komen. De hoofdband trekt daarnaast niet al te veel aan het haar, terwijl de vier knoppen op de cup rechts goed van elkaar te onderscheiden zijn dankzij de plaatsing en een kleine verhoging. Je grijpt niet meteen naar de knop die je zoekt, maar op de tast kom je er al snel uit.

Sony levert de WH-CH720N met een plat zakje, een usb-c-kabel (voor het opladen) en een audiokabel. Het is jammer dat er geen (stevige) case bij zit, maar ook begrijpelijk. Als we wederom naar de Soundcore A45 van Anker kijken, snappen we ook waarom Sony voor een simpel zakje heeft gekozen. Die case is namelijk niet om over naar huis te schrijven en zorgt ervoor dat het product goedkoop overkomt. Het is wel fijn dat we de koptelefoon ook bekabeld kunnen aansluiten. Mocht je problemen ondervinden met bluetooth, dan heb je altijd nog een back-up tot je beschikking.

Zelfde chip als in duurder model

Omdat de Sony WH-CH720N een gloednieuwe koptelefoon is, is het vreemd om te zien dat Sony niet koos voor bluetooth 5.3. In plaats daarvan is 5.2 aanwezig. 5.3 is ten opzichte van 5.2 veiliger en energiezuiniger. Maar goed, gelukkig is er wel multipoint, waardoor je een tweede apparaat kunt aansluiten en snel tussen die twee apparaten kunt wisselen. Daarnaast is het fijn dat dit betaalbare model voorzien is van dezelfde chipset als Sony's WH-1000XM5 en WF-1000XM4, de beste koptelefoon en de beste oordoppen van het Japanse bedrijf.

Dankzij de processor beschikt de WH-CH720N over een bovengemiddeld goede ruisonderdrukking en is deze headset in staat muziek van lagere kwaliteit in een hogere resolutie weer te geven. De ruisonderdrukking is op verschillende niveaus in te stellen en kan zelfs per locatie worden aangepast, maar alleen als de app de locatie herkent. Je zult Sony dus toegang moeten geven tot je locatiegegevens om optimaal gebruik te kunnen maken van deze – overigens prima werkende – functionaliteit. Niet iedereen vindt dat fijn, dus lang leve de handmatige bedieningsopties!

De actieve ruisonderdrukking werkt beter dan koptelefoons van dezelfde prijs. Je kunt hem prima tijdens je werk gebruiken om het getik van toetsenborden weg te filteren. Ook treingeluiden blijven op de achtergrond, zoals het geluid dat de trein zelf maakt. Wanneer iemand direct naast je zit en echt hard praat, dan kan er wel wat geluid doorheen komen. Zet hem vooral aan, want echte nadelen zitten er niet aan. Ook niet op de accuduur; Sony maakt de beloofde accuduur van 35 uur waar, al hangt dat ook af van je volume. Zonder onderdrukking gaat die tot 50 uur mee.

Goede prestaties

Wat ook goed is om te weten: de actieve ruisonderdrukking heeft geen negatieve impact op de geluidskwaliteit. Daar waar de Anker Soundcore A45 een wat drassig geluid kan presenteren, merken we daar bij de Sony WH-CH720N niets van. Deze koptelefoon biedt ruimte voor de lagere en hogere tonen, maar daardoor verdwijnen de tonen in het midden soms wat naar de achtergrond. Maar dat is niet iets dat de equalizer in de app niet zou kunnen oplossen. Naast een aantal standaardopties – die niet altijd even lekker klinken – kun je zelf ook een aantal geluidsprofielen aanmaken.

Opvallend is hoe helder de Sony WH-CH720N klinkt. Hier is geen sprake van een modderige weergave. In de standaardmodus is de bas ook niet overweldigend aanwezig, maar met wat aanpassingen van de equalizer kun je de aanwezigheid eventueel versterken. Twee relatief compacte dynamische drivers van 30 millimeter zijn verantwoordelijk voor de kwaliteit. Qua audio-codecs stelt deze Sony wel wat teleur; hij biedt namelijk alleen ondersteuning voor aac en sbc. Op zich geen verkeerde codecs, maar ldac of aptX ontbreken helaas op dit model.

Desondanks klinkt je muziek lekker warm en compact, zonder beperkend te zijn. Dat heeft dan weer te maken met DSEE, een functionaliteit die we meestal op duurdere koptelefoons en oordoppen van Sony aantreffen. Dankzij de eerdergenoemde chip kan Sony dat dus ook op dit model aanbieden. Wat doet die chipset dan precies? Gecomprimeerde muziek wordt opgeschaald, waardoor nummers veel rijker klinken dan voorheen. Dan heb je misschien ook niet allerlei belangrijke codecs nodig; en uit onze ervaring blijkt het wel snor te zitten met die audiokwaliteit.

Conclusie

Over de Sony WH-CH720N zijn we behoorlijk enthousiast geworden. De audiobeleving is veel beter dan op concurrerende modellen van dezelfde prijs. En mocht de audio je niet helemaal aanstaan, dan kun je dat oplossen met een uitgebreide equalizer. De bas is niet overweldigend, de muziek klinkt over het algemeen warm en compact (maar niet zo breed of veelzijdig als op duurdere modellen) en de actieve ruisonderdrukking is indrukwekkend. De accuduur is respectabel en het opladen gaat (met 3,5 uur) ook behoorlijk snel. Deze aspecten zorgen ervoor dat de koptelefoon zijn prijs waard is.

Er zijn echter wel wat zaken waar je rekening mee moet houden. Het draagcomfort is niet je van het. De oorcups zijn minder flexibel dan bijvoorbeeld die van de Soundcore Space A45 van Anker en daarnaast voelt de kunststof ondanks de stevigheid wat goedkoop aan. Daarnaast is het jammer dat er geen goede opbergcase bij zit en dat je niet blindelings het juiste knopje op de koptelefoon kunt vinden. De gratis app is overigens uitgebreid, maar niet meteen overzichtelijk. Ook daar moet je even doorheen. Maar als het om audiokwaliteit en -opties gaat, dan is dit de koptelefoon die je zoekt voor 150 euro!

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.