JBL durft te innoveren met de Tour Pro 2 bluetooth in ears. Aan de oortjes zelf valt die vernieuwing niet af te zien, en te horen. Maar wel op het oplaaddoosje, dat is uitgerust met een scherm. Wat je ermee kunt en of het de moeite waard is lees je in deze JBL Tour Pro 2 review.

Normaliter is het oplaaddoosje één van de onderwerpen waar je snel klaar mee bent in de review van bluetooth in-ears. Je vertelt wat over de accucapaciteit (hoe vaak kan het doosje de oortjes volledig opladen), de oplaadmogelijkheden van het doosje zoals draadloos of via een usb-c-poort en het formaat en gewicht; is het doosje makkelijk mee te nemen in een tas of broekzak.

Lees ook: de beste bluetooth in-ears getest

Bij de JBL Tour Pro 2 is dat wel even anders. Alle aandacht wordt juist afgeleid naar de opbergcase in plaats van de oortjes zelf. In het doosje zit namelijk een klein touchscreen verwerkt met een doorsnee van 1,45 inch (dat is omgerekend 3,7 centimeter). Dit schermpje kun je gebruiken om je muziek te bedienen en afspeelmodus te selecteren. Denk hierbij aan de ruisonderdrukking of omgevingsgeluidmodus.

Tevens kun je met widgets andere informatiepaneeltjes op het schermpje toveren. De terugvindfunctie van de oortjes of de equalizer. Volume en andere afspeelinstellingen zijn allemaal beschikbaar, evenals meldingen die worden weergegeven op het schermpje en het zetten van een timer. Tevens kun je zelf een achtergrond selecteren, zo heeft die saaie plastic case opeens een persoonlijk tintje.

Zo durft JBL op een creatieve manier te innoveren en ook op de lange termijn zijn er genoeg nieuwe functies te bedenken voor zo’n schermpje. Denk aan weersinformatie, de geschatte afspeelduur of schakelen tussen audiobronnen. Het persoonlijke tintje dat je met de wallpaper meegeeft aan het opbergdoosje is ook een leuke toevoeging. Toch heeft het schermpje een hoog gimmick-gehalte. Het weet zich niet onmisbaar te maken en biedt allemaal functionaliteiten die je smartphone ook biedt. Je kunt net zo goed je smartphone erbij pakken voor dezelfde geluidsbediening en meer.

Het scherm haalt natuurlijk wel zijn energie uit de accu van het doosje. Dat gaat ten koste van de oplaadcapaciteit, hoewel dat in praktijk mee lijkt te vallen. Laden verloopt nog altijd zoals ik gewend ben. Dat is natuurlijk afhankelijk van hoe vaak je het scherm gebruikt. Daarbij moet ik toegeven, door de misbaarheid van het schermpje was dat niet bijzonder regelmatig. In praktijk merkte ik toch dat ik liever mijn telefoon pakte of de tikbediening op de oortjes gebruikte in plaats van het case-schermpje.

Kortom, er valt genoeg te zeggen over de case. En natuurlijk is het vermelden ook waard: de accucapaciteit van de case is 850 mAh (een oortje heeft een eigen accuutje van 70 mAh). Je kunt het oplaaddoosje zowel draadloos als bedraad met usb-c opladen en het formaat van de case blijft klein genoeg om het doosje in een broekzak of handtas weg te steken.

En dan de oortjes

Goed, de meeste aandacht wordt begrijpelijkerwijs getrokken door dat schermpje. Maar die oortjes verdienen eigenlijk alle lof. Het ontwerp, met het steeltje uit het oor, is zeer functioneel door het lage gewicht en de rubber tipjes zorgen ervoor dat je ze op maat afstelt. Hierdoor blijven de oortjes goed zitten, ook tijdens het sporten en heb je geen last wanneer je de JBL Tour Pro 2 lang draagt.

Ook de geluidskwaliteit is prima. Het geluid klinkt krachtig en helder. Vooral de midden- en hoge tonen klinken goed. Het basgeluid is wat aan de doffe kant. Je hebt beschikking over meerde luistermodi. De ruisonderdrukking valt wat tegen, ondanks dat JBL stelt dat deze ‘adaptief’ is en dus aanpast aan de omgeving waar je je in bevindt. De omgevingsgeluidmodus werkt uitstekend om bewust te zijn van bijvoorbeeld verkeer en mensen om je heen. Er is ook een talk through modus. Ondanks dat deze afspeelmodus het volume ook verlaagt, werkt het wel. Ik was in staat om zowel muziek te luisteren als een gesprek te houden.

Over gesprekken gesproken. De microfoons volstaan ook om zelf verstaan te worden bij het (video)bellen. Tenslotte biedt JBL ook ruimtelijk geluid aan, oftewel spatial sound. Hoewel veel audiomerken hierop inzetten zijn in-ears niet het beste product voor een ruimtelijke audio-ervaring. Ik merkte dan ook niet echt een noemenswaardige geluidsbeleving op. Sterker nog, wanneer ik spatial sound uit zet lijkt het geluid wat voller te klinken.

De accuduur van de oortjes is prima. Je kunt meer dan negen uur luisteren zonder afspeelmodus ingeschakeld. Luister je met ruisonderdrukking of omgevingsgeluid aan, dan is de accuduur zo’n drie uur korter.

JBL-app

Hoewel je bij het schermpje terecht kunt voor bediening van de muziek en luisterinstellingen van de oortjes, heeft JBL ook een keurig verzorgde app voor Android en iOS. Hierin kun je net nog even wat meer zaken configureren, zoals de tikbediening, automatisch afspelen, persoonlijke geluidsinstellingen en desgewenst spraakassistentie.

Tenslotte de bluetooth verbinding tussen de headset en de smartphone: die ondersteunt bluetooth 5.3. De ondersteuning van bluetooth codecs valt wat tegen. Alleen AAC wordt ondersteund. Voor Apple-apparaten de best beschikbare codec. Voor Android zijn er betere codecs, zoals aptX of LDAC. Helaas worden deze niet ondersteund.

Conclusie: JBL Tour Pro 2 kopen?

Het oplaaddoosje met het scherm is de meest opvallende eigenschap van de JBL Tour Pro 2. Een leuke innovatie, maar in praktijk niet onmisbaar. Het leidt eigenlijk ook een beetje af van het feit dat de bluetooth in-ears verder prima presteren. Qua geluidskwaliteit en accuduur. Ook de pasvorm en de app vallen positief op.

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.