Wanneer fabrikant Audio-Technica met een nieuw setje oordoppen op de markt komt, dan spitsen we onze oren. Het bedrijf heeft inmiddels meer dan zestig jaar ervaring als het om audio gaat, en met de Audio-Technica ATH-TWX7 laat het zien wat het in huis heeft.

Niet dat dit het allerbeste model is dat Audio-Technica gelanceerd heeft, zo bedoelen we dat niet. Want de Audio-Technica ATH-TWX7 is niet hét premium model dat de concurrentie aangaat met bijvoorbeeld de Sony WF-1000XM5, Bose QuietComfort Ultra EarBuds of Apple AirPods Pro. Als je daarnaar op zoek bent, dan kun je het beste voor de Audio-Technica ATH-TWX9 gaan, die in 2023 op de markt verscheen. Dat setje heeft een adviesverkoopprijs van 319 euro, terwijl de TWX7 honderd euro minder kost. Dat is fijn, maar dat betekent ook dat je ergens op inlevert.

Wanneer je beide sets oordoppen naast elkaar legt, dan zijn er bijzonder weinig verschillen. Maar de verschillen die er zijn, zijn belangrijk. De Audio-Technica ATH-TWX7 dopjes zijn iets lichter, gaan langer mee op een volle acculading en laten zich iets sneller opladen. Dat zijn positieve aanpassingen. Qua audio moeten we het dit keer zonder aptX Adaptive doen, van Qualcomm. Maar in plaats daarvan krijg je de soortgelijke ldac-audiocodec van Sony voorgeschoteld. Tot slot is het zo dat het oplaadhoesje dit keer geen UV-reiniging aanbiedt. Een functie die niet zo heel vaak voorkomt in oplaaddoosjes.

©Wesley Akkerman

Audio-Technica ATH-TWX7 heeft dezelfde drivers

Eén van de belangrijkste onderdelen neemt de Audio-Technica ATH-TWX7 wel over van zijn duurdere familielid. Namelijk de drivers van 5,8 millimeter. Nu zullen de meeste consumenten het verschil tussen ldac en aptX Adaptive niet kunnen horen, helemaal niet wanneer je simpele diensten als Spotify gebruikt. Daarom vinden we het een minder groot probleem dat Audio-Technica voor een andere audiocodec gekozen heeft en zich gefocust heeft op het aanbieden van die drivers. Het is wel zo dat de Qualcomm-codec vaak een stabielere verbinding heeft, evenals een lagere latency.

Over het algemeen zijn we dan ook zeer te spreken over de audiokwaliteit van de Audio-Technica ATH-TWX7. De oortjes leggen wat meer nadruk op de bas, maar dat gaat niet ten koste van de tonen die in het midden of de hoogte zitten. Dat hebben we vooral getest met de standaardinstellingen van de equalizer die je binnen de A-T Connect-app aantreft. Mocht de soundstage toch niet helemaal bevallen (veel genres klinken echter heel fijn), dan kun je die naar hartenlust aanpassen. Je kunt gebruikmaken van verschillende presets, of zelf een vijfpunts-instelling verzorgen.

Lees ook: Beter geluid via je bluetooth-koptelefoon? Dit moet je weten over codecs

©Wesley Akkerman

Niet voor elk genre

Veel tonen klinken warm doch neutraal, terwijl details flink de ruimte krijgen. Dat geldt vooral voor nummers die binnen genres als jazz, pop, (pop)rock, hip-hop en instrumentaal vallen. Ook de digitale muziekgenres klink aangenaam en verwelkomend met dit setje in. Echter, de Audio-Technica ATH-TWX7 leent zich duidelijk niet voor alle soorten muziek, en dat is voor sommige mensen jammer. Vooral de harde en rauwe bands moeten het onderspit delven. Luister je vaak naar metal of wat meer bombastische muziek, dan slaan de oordoppen de ervaring plat en klinkt alles minder energiek.

Wat de Audio-Technica ATH-TWX7 wel ontzettend goed doet, is dat de actieve ruisonderdrukking geen invloed uitoefent op de kwaliteit van de muziek. Je favoriete nummers klinken niet modderig of alsof ze onder water afgespeeld worden. De ruisonderdrukking heeft als positieve invloed dat de muziek wat intiemer klinkt dan wanneer je die functie uitschakelt. De ANC an sich is niet van het hoogste niveau, maar wel beter dan gemiddeld. Gezoem en andere constante geluiden filtert het weg, maar je hoort nog steeds mensen praten.  Het volume iets verhogen kan dat verhelpen.

©Wesley Akkerman

Prima te besturen

Qua design zien we tussen de Audio-Technica ATH-TWX7 en Audio-Technica ATH-TWX9 geen verschillen. De oordoppen hebben een redelijk standaard vorm en zijn voorzien van een kleine stam. Op de oordoppen zelf zitten aanraakgevoelige omgevingen, waarmee je de actieve ruisonderdrukking of de transparantiemodus activeert. Zo kun je snel wisselen wanneer nodig, en kun je jezelf en een ander goed horen praten wanneer iemand een gesprek met je aangaat. Het volume van de stemmen worden goed verhoogd, al klinken ze niet meer echt natuurlijk.

Daarnaast heeft elke oordop nog een knopje op z’n stam zitten. Daarmee kun je het volume verhogen en verlagen, en muziek pauzeren en afspelen. Ook kun je naar een volgend of vorig nummer gaan, door een van de twee knopjes één keer of meerdere keren in te drukken. Binnen de A-T-app is het overigens mogelijk de functie van de knopjes aan te passen en in het geval van de aanraakgevoelige oppervlakten uit te schakelen. Dit is een opvallende hoeveelheid aanpassingsmogelijkheden die we zelden tegenkomen op een set oordoppen (van deze prijs), dus daar zijn we echt heel blij mee.

Helemaal omdat die touchinterfaces vaak niet goed genoeg werken. Bij de Dyson Zone (weliswaar een koptelefoon, maar toch) heeft het echt heel lang geduurd voordat we het tikken onder de knie kregen. Daar zit vaak een specifiek ritme in, dat niet meteen duidelijk is. Daar heeft de Audio-Technica ATH-TWX7 geen last van. Mocht-ie daar wel last van hebben, dan schakel je de touchknoppen gewoon uit en hoef je daar niet over na te denken. Helaas is het zo dat de oordoppen geen draagsensor hebben. Dus als je ze uit doet, pauzeert de muziek niet. Dat gebeurt ook niet wanneer iemand tegen je praat.

©Wesley Akkerman

Tegenvallende accuduur

Het is wel zo dat de oordoppen zichzelf na vijf tot zestig minuten kunnen uitschakelen; dat kun je zelf instellen. Vergeet je dat vaak, dan kun je zo toch wat accuduur besparen. Met 6,5 uur per volle lading gaan de oordoppen niet ontzettend lang mee. Maar omdat dit de duur is met actieve ruisonderdrukking geactiveerd, vinden we dat iets minder erg. Bovendien gaan ze automatisch uit wanneer je ze in het hoesje doet (en ze worden dan natuurlijk meteen opgeladen). Het hoesje laat je de Audio-Technica ATH-TWX7 nog eens twee keer volledig opladen. In totaal is dat dus zo’n twintig uur.

Het oplaaddoosje van de Audio-Technica ATH-TWX7 heeft een usb-c-poort waarmee je alles kunt opladen. Maar als je wilt, kun je dat ook draadloos regelen. Mocht je dus extra energie nodig hebben, dan kun je daar snel voor zorgen. Waar je wel echt even rekening mee moet houden is de ldac-audiocodec. Zodra je die activeert, gaat het energieverbruik omgaan. Denk dan aan ongeveer vier tot vijf uur luisterplezier per oplaadbeurt, oftewel maximaal vijftien uur wanneer je ook het hoesje meetelt. Dat is gezien de prijs van 219 euro vrij kort en matig.

Tot slot willen we nog even benadrukken dat het ontzettend fijn is dat Audio-Technica een grote selectie aan dopjes in de doos stopt. Dit zijn dopjes gemaakt van wat hardere en zachtere kunststof. Aanvankelijk hebben we de standaardopties gebruikt die al op de oordoppen zaten. Maar toen merkten we dat we na twee uur luisteren last kregen van de gehoorgangen. Nadat we overstapten op de zachtere variant (met dezelfde grootte), voelde alles een stuk beter aan. Het is niet vergelijkbaar met de fit van memory foam, maar gelukkig zitten de dopjes strak en comfortabel.

©Wesley Akkerman

Audio-Technica ATH-TWX7 kopen?

Als het gaat om audioprestaties, dan laat Audio-Technica met de Audio-Technica ATH-TWX7 inderdaad zien wat het in huis heeft. Audio klinkt warm, neutraal en ontzettend aangenaam, behalve als je van snoeiharde of bombastische muziek houdt. Dan kan de ervaring nogal plat aanvoelen. De oordoppen zitten comfortabel en strak, laten zich intuïtief en toegankelijk bedienen en de app biedt ontzettend veel en handige functies aan. Het is alleen jammer dat de accuduur zo kort is, dat de ruisonderdrukking niet alles tegenhoudt en dat er geen draagsensoren zijn.

Onderweg telt soms iedere gram, zeker als je veel reist. Voor wie niet houdt van een zware rugtas heeft HP de OmniBook 7 Aero. Deze laptop weegt nog geen kilogram, maar heeft toch een processor met 8 cores in combinatie met 32 GB RAM. Dat klinkt als een uitstekend product voor wie veel onderweg is. Of dat echt zo is? Wij hebben hem getest.

Natuurlijk wist ik dat de HP OmniBook 7 Aero ongeveer een kilogram weegt, maar toch was ik positief verrast toen ik hem uit de doos haalde. De OmniBook 7 Aero is zó licht dat het bijna een stuk speelgoed lijkt. Dat is gelukkig niet het geval, want de behuizing van een aluminium-magnesium-legering zit ondanks het geringe gewicht degelijk in elkaar. Het is daardoor een laptop die je zonder zorgen in je rugtas stopt, waarna je eigenlijk niet meer merkt dat je hem bij je hebt. Mijn eigen laptop is met 1,35 kilogram ook niet bijzonder zwaar, maar toch voel ik een duidelijk verschil als ik de OmniBook 7 Aero meeneem. Fijn als je dagelijks met de trein naar kantoor of studie gaat.

©Jeroen Boer - ID.nl

Waar ik ook blij van word, is dat HP ondanks de compacte behuizing toch in een fijne verzameling aansluitingen heeft voorzien. Natuurlijk wordt de basis tegenwoordig gedekt door usb-c en daarvan krijg je er twee die allebei geschikt zijn voor zowel laden als het aansluiten van een beeldscherm. Thuis of op kantoor kun je hem dus met één kabel aansluiten op je werkplek. Maar omdat je een lichte laptop waarschijnlijk juist onderweg gebruikt, is het fijn dat HP je ook twee normale usb-poorten, een HDMI-aansluiting en een headsetaansluiting geeft. Zo kun je hem ook gewoon gebruiken op plekken waar nog een oudere monitor of beamer staat en heb je ook voor een usb-stickje geen adapter nodig. Het enige dat een klein beetje jammer is, is dat de usb-c-poorten geen usb 4 ondersteunen terwijl de gebruikte processor dat op zich wel kan.

©Jeroen Boer - ID.nl

Lekker tikken

Als je het scherm openklapt, wordt het palmgedeelte in een lichte hoek gezet zodat je fijner kunt tikken. Dat is op de OmniBook sowieso geen straf. Het toetsenbord heeft een prettige aanslag met duidelijke feedback. Prettig, zeker als je net als ik veel met teksten werkt. Het toetsenbord ziet er met zijn grijze toetsen ook overzichtelijk uit en heeft toetsverlichting in twee helderheidsstanden. Een eigenschap die wat mij betreft vooral weer onderweg als je werkt op allerlei ongunstige locaties onmisbaar is. De touchpad met geïntegreerde fysieke knop laat zich eerder omschrijven als oké. Het geheel werkt op zich goed, maar voelt wel minder premium dan het uitstekende toetsenbord.

©Jeroen Boer - ID.nl

Geen last van spiegeling

Het 13,3inch-scherm maakt gebruik van een IPS-paneel en heeft een resolutie van 2560 × 1600 pixels. Hierdoor krijg je goede inkijkhoeken en een scherp beeld. Handig voor onderweg is dat HP het paneel mat heeft afgewerkt, zodat je geen last hebt van storende lichtinval. Ook de helderheid is voor veel omstandigheden hoog genoeg. Verder is het scherm niet heel bijzonder. Zo wordt er slechts een maximale verversingssnelheid van 60 Hz ondersteund, terwijl steeds meer duurdere laptops schermen met een hogere verversingssnelheid hebben. Dat heeft misschien ook iets met de accuduur te maken, iets waarover je verderop meer leest. Boven het scherm vind je een prima webcam die ook geschikt is voor inloggen met gezichtsherkenning via Windows Hello. Prettig is dat de webcam een schuifje heeft om de lens fysiek te bedekken; zo weet je zeker dat je niet bespied wordt.

©Jeroen Boer - ID.nl

Goede prestaties

Op papier stelt de configuratie met een Ryzen AI 7 350, 32 GB RAM en een 1TB-ssd niet teleur. Misschien is 32 GB RAM een beetje overdreven voor een laptop die zich niet laat omschrijven als workstation, maar het is voor een laptop waarvan je het geheugen niet kunt uitbreiden ook weer niet heel gek. Dit is wellicht juist het moment om nog even je slag te slaan voordat laptops met veel geheugen veel duurder worden. De opslag wordt verzorgd door een ssd van 1 TB die gewoon prima presteert. Het is een M.2-ssd die je eventueel kunt vervangen als je opslag tekort komt.

De Ryzen AI 7 350 combineert vier normale met vier energiezuinige cores en heeft een npu die voldoet aan de eisen voor een Copilot+-pc. Je krijgt dus alle extra AI-functies van Windows 11. De prestaties van de chip zijn goed en de laptop scoort een mooie 7527 punten in PCMark 10. Ook de score van 1975 en 12433 punten in CineBench R23 voor respectievelijk single-core- en multi-core-prestaties zijn voor een mobiele processor uitstekend. De prestaties kennen bovendien weinig verval als je de laptop langdurig aan het werk zet. Helaas verandert de koeling dan wel in een soort stofzuiger: de laptop laat goed van zich horen als je hem wat langer aan het werk zet. Bij lichte dingen als browsen of tekstverwerken is de laptop gelukkig wel stil.

©Jeroen Boer - ID.nl

Best wel kleine accu

Wanneer een laptop zo dun en licht mogelijk is, kan het bijna niet anders dan dat er ergens concessies gedaan zijn. Dat is in het geval van deze HP overduidelijk de accu, want een accu met een capaciteit van slechts 43 Wh is tegenwoordig wel heel magertjes. Toch wist de HP me positief te verrassen, want de werktijd bij alledaagse (kantoor)werkzaamheden is met zo'n 12 uur helemaal niet zo verkeerd. Natuurlijk zijn er genoeg laptops met een veel langere accuduur (waaronder de eveneens ook superlichte ASUS ZenBook A14), maar een echte dealbreaker is de werktijd ook weer niet.

©Jeroen Boer - ID.nl

En gamen?

De Ryzen AI 7 350 heeft een geïntegreerde AMD Radeon 860M-gpu en is volgens AMD ook geschikt voor gamen. Je kunt natuurlijk niet verwachten dat een geïntegreerde gpu echt topprestaties biedt. Een score van 2571 punten in 3D mark Time Spy is in ieder geval niet heel indrukwekkend. Ik heb Shadow of the Tomb Raider geïnstalleerd, een spel waarvan ik weet dat het inmiddels goed speelbaar is op een geïntegreerde gpu. Het is een spel van alweer zeven jaar oud, maar grafisch nog altijd mooi. Om op Full HD een beetje soepel te kunnen spelen, moest ik kiezen voor de voorinstelling Lowest waarmee je zo'n 54 fps haalt. Opvallend is dat er met AI-upscaler Intel XeSS niet significant meer frames gehaald worden. Jammer, want op andere laptops heb ik goede ervaringen met zulke AI-upscalers. Het hangt natuurlijk ook een beetje van het spel af en een titel met ondersteuning voor AMD's eigen FSR presteert misschien wel wat beter. De prestaties in Shadow of the Tomb Raider geven wel een goed beeld van de mogelijkheden. Voor soepel gamen zul je wat oudere spellen met lagere kwaliteitsinstellingen of esports-titels moeten spelen. Dit klinkt misschien teleurstellend, maar voor een dunne en lichte ultrabook zijn de prestaties helemaal niet zo verkeerd. 

Conclusie

De HP OmniBook 7 Aero is al met al een heel fijne laptop en dat komt voor een groot deel door het gewicht. Je moet hem dus ook vooral overwegen als je echt een lichte laptop wilt hebben. De laptop weegt nog geen kilo, waardoor je hem altijd makkelijk meeneemt. Ondanks het lage gewicht zijn de prestaties prima en kun je comfortabel werken. Over de stevigheid hoef je je geen zorgen te maken; de aluminium-magnesiumbehuizing is lekker degelijk. Natuurlijk heeft HP wel wat concessies moeten doen om dat lage gewicht te bereiken. Zo is de accucapaciteit niet heel indrukwekkend, al overleef je met 12 uur werktijd op zich wel een werkdag. Voor hetzelfde geld kun je zeker laptops kopen waar je langer op kunt werken, maar die wegen dan ook een stuk meer dan een kilo.

Sony zou overwegen de PlayStation 6 intern uit te stellen en de console pas ergens na 2028 uit te brengen.

Dat meent MST Financial-analist David Gibson via Sandstone Insights Japan. Hoewel de PlayStation 5 al meer dan vijf jaar beschikbaar is - de console kwam eind 2020 uit - is het volgens hem onwaarschijnlijk dat Sony de PlayStation 6 binnenkort uitbrengt.

"Sony verwacht dat de levenscyclus van de PlayStation 5 wordt verlengd, en dat de PlayStation 6-release langer op zich laat wachten dan de meesten voorspellen", zo stelt Gibson. Hij verwacht dat de nieuwe console pas ergens na 2028 uitkomt - op zijn vroegst dus in 2029.

PlayStation 6 is nog niet aangekondigd

Sony zelf heeft nog geen officiële releaseperiode gegeven voor de PlayStation 6. De console is immers nog niet officieel aangekondigd, al is het logisch dat het bedrijf achter de schermen al aan een opvolger van de PlayStation 5 werkt.

Eerder gingen er al wel geruchten over een PS6-release in 2027 of 2028, maar volgens bovengenoemde analyse wordt het dus pas later. Er gaan ook geruchten dat Sony twee apparaten wil uitbrengen: een traditionele console en een hybride versie die ook als handheld gebruikt kan worden - vergelijkbaar met de Nintendo Switch dus.

Reden voor vertraging

Een van de redenen voor een vertraagde komst van PlayStation 6 kunnen de alsmaar stijgende prijzen voor geheugen zijn. Prijzen van RAM (Random Access Memory) stijgen alsmaar doordat er massaal RAM nodig is om het alsmaar populairder wordende AI werkende te houden. RAM is echter nodig in spelcomputers.

De theorie is dat bedrijven nu hun plannen voor nieuwe consoles uitstellen, omdat de prijzen voor RAM zo hoog liggen. Dat zou immers betekenen dat men ook hogere prijzen voor nieuwe consoles moet vragen, en dat zou eventueel een negatief effect op het succes van deze consoles kunnen hebben.

Valkuil van uitstel

Het intern uitstellen van de PlayStation 6 - of andere consoles - kan echter een prijzige aangelegenheid zijn voor bedrijven. Sony heeft vele miljoenen dollars in de ontwikkeling van een nieuwe console gestoken en mogelijk de technologie die in deze console zit gekozen.

Door de PlayStation 6 uit te stellen, veroudert de technologie in de console ook, en komt het bedrijf voor een lastige keuze te staan: gooit Sony de vele miljoenen aan onderzoekskosten weg om nieuwe specificaties samen te stellen, of brengt het bedrijf op een later moment een console met ietwat achterhaalde specificaties uit?