Wanneer fabrikant Audio-Technica met een nieuw setje oordoppen op de markt komt, dan spitsen we onze oren. Het bedrijf heeft inmiddels meer dan zestig jaar ervaring als het om audio gaat, en met de Audio-Technica ATH-TWX7 laat het zien wat het in huis heeft.

Niet dat dit het allerbeste model is dat Audio-Technica gelanceerd heeft, zo bedoelen we dat niet. Want de Audio-Technica ATH-TWX7 is niet hét premium model dat de concurrentie aangaat met bijvoorbeeld de Sony WF-1000XM5, Bose QuietComfort Ultra EarBuds of Apple AirPods Pro. Als je daarnaar op zoek bent, dan kun je het beste voor de Audio-Technica ATH-TWX9 gaan, die in 2023 op de markt verscheen. Dat setje heeft een adviesverkoopprijs van 319 euro, terwijl de TWX7 honderd euro minder kost. Dat is fijn, maar dat betekent ook dat je ergens op inlevert.

Wanneer je beide sets oordoppen naast elkaar legt, dan zijn er bijzonder weinig verschillen. Maar de verschillen die er zijn, zijn belangrijk. De Audio-Technica ATH-TWX7 dopjes zijn iets lichter, gaan langer mee op een volle acculading en laten zich iets sneller opladen. Dat zijn positieve aanpassingen. Qua audio moeten we het dit keer zonder aptX Adaptive doen, van Qualcomm. Maar in plaats daarvan krijg je de soortgelijke ldac-audiocodec van Sony voorgeschoteld. Tot slot is het zo dat het oplaadhoesje dit keer geen UV-reiniging aanbiedt. Een functie die niet zo heel vaak voorkomt in oplaaddoosjes.

©Wesley Akkerman

Audio-Technica ATH-TWX7 heeft dezelfde drivers

Eén van de belangrijkste onderdelen neemt de Audio-Technica ATH-TWX7 wel over van zijn duurdere familielid. Namelijk de drivers van 5,8 millimeter. Nu zullen de meeste consumenten het verschil tussen ldac en aptX Adaptive niet kunnen horen, helemaal niet wanneer je simpele diensten als Spotify gebruikt. Daarom vinden we het een minder groot probleem dat Audio-Technica voor een andere audiocodec gekozen heeft en zich gefocust heeft op het aanbieden van die drivers. Het is wel zo dat de Qualcomm-codec vaak een stabielere verbinding heeft, evenals een lagere latency.

Over het algemeen zijn we dan ook zeer te spreken over de audiokwaliteit van de Audio-Technica ATH-TWX7. De oortjes leggen wat meer nadruk op de bas, maar dat gaat niet ten koste van de tonen die in het midden of de hoogte zitten. Dat hebben we vooral getest met de standaardinstellingen van de equalizer die je binnen de A-T Connect-app aantreft. Mocht de soundstage toch niet helemaal bevallen (veel genres klinken echter heel fijn), dan kun je die naar hartenlust aanpassen. Je kunt gebruikmaken van verschillende presets, of zelf een vijfpunts-instelling verzorgen.

Lees ook: Beter geluid via je bluetooth-koptelefoon? Dit moet je weten over codecs

©Wesley Akkerman

Niet voor elk genre

Veel tonen klinken warm doch neutraal, terwijl details flink de ruimte krijgen. Dat geldt vooral voor nummers die binnen genres als jazz, pop, (pop)rock, hip-hop en instrumentaal vallen. Ook de digitale muziekgenres klink aangenaam en verwelkomend met dit setje in. Echter, de Audio-Technica ATH-TWX7 leent zich duidelijk niet voor alle soorten muziek, en dat is voor sommige mensen jammer. Vooral de harde en rauwe bands moeten het onderspit delven. Luister je vaak naar metal of wat meer bombastische muziek, dan slaan de oordoppen de ervaring plat en klinkt alles minder energiek.

Wat de Audio-Technica ATH-TWX7 wel ontzettend goed doet, is dat de actieve ruisonderdrukking geen invloed uitoefent op de kwaliteit van de muziek. Je favoriete nummers klinken niet modderig of alsof ze onder water afgespeeld worden. De ruisonderdrukking heeft als positieve invloed dat de muziek wat intiemer klinkt dan wanneer je die functie uitschakelt. De ANC an sich is niet van het hoogste niveau, maar wel beter dan gemiddeld. Gezoem en andere constante geluiden filtert het weg, maar je hoort nog steeds mensen praten.  Het volume iets verhogen kan dat verhelpen.

©Wesley Akkerman

Prima te besturen

Qua design zien we tussen de Audio-Technica ATH-TWX7 en Audio-Technica ATH-TWX9 geen verschillen. De oordoppen hebben een redelijk standaard vorm en zijn voorzien van een kleine stam. Op de oordoppen zelf zitten aanraakgevoelige omgevingen, waarmee je de actieve ruisonderdrukking of de transparantiemodus activeert. Zo kun je snel wisselen wanneer nodig, en kun je jezelf en een ander goed horen praten wanneer iemand een gesprek met je aangaat. Het volume van de stemmen worden goed verhoogd, al klinken ze niet meer echt natuurlijk.

Daarnaast heeft elke oordop nog een knopje op z’n stam zitten. Daarmee kun je het volume verhogen en verlagen, en muziek pauzeren en afspelen. Ook kun je naar een volgend of vorig nummer gaan, door een van de twee knopjes één keer of meerdere keren in te drukken. Binnen de A-T-app is het overigens mogelijk de functie van de knopjes aan te passen en in het geval van de aanraakgevoelige oppervlakten uit te schakelen. Dit is een opvallende hoeveelheid aanpassingsmogelijkheden die we zelden tegenkomen op een set oordoppen (van deze prijs), dus daar zijn we echt heel blij mee.

Helemaal omdat die touchinterfaces vaak niet goed genoeg werken. Bij de Dyson Zone (weliswaar een koptelefoon, maar toch) heeft het echt heel lang geduurd voordat we het tikken onder de knie kregen. Daar zit vaak een specifiek ritme in, dat niet meteen duidelijk is. Daar heeft de Audio-Technica ATH-TWX7 geen last van. Mocht-ie daar wel last van hebben, dan schakel je de touchknoppen gewoon uit en hoef je daar niet over na te denken. Helaas is het zo dat de oordoppen geen draagsensor hebben. Dus als je ze uit doet, pauzeert de muziek niet. Dat gebeurt ook niet wanneer iemand tegen je praat.

©Wesley Akkerman

Tegenvallende accuduur

Het is wel zo dat de oordoppen zichzelf na vijf tot zestig minuten kunnen uitschakelen; dat kun je zelf instellen. Vergeet je dat vaak, dan kun je zo toch wat accuduur besparen. Met 6,5 uur per volle lading gaan de oordoppen niet ontzettend lang mee. Maar omdat dit de duur is met actieve ruisonderdrukking geactiveerd, vinden we dat iets minder erg. Bovendien gaan ze automatisch uit wanneer je ze in het hoesje doet (en ze worden dan natuurlijk meteen opgeladen). Het hoesje laat je de Audio-Technica ATH-TWX7 nog eens twee keer volledig opladen. In totaal is dat dus zo’n twintig uur.

Het oplaaddoosje van de Audio-Technica ATH-TWX7 heeft een usb-c-poort waarmee je alles kunt opladen. Maar als je wilt, kun je dat ook draadloos regelen. Mocht je dus extra energie nodig hebben, dan kun je daar snel voor zorgen. Waar je wel echt even rekening mee moet houden is de ldac-audiocodec. Zodra je die activeert, gaat het energieverbruik omgaan. Denk dan aan ongeveer vier tot vijf uur luisterplezier per oplaadbeurt, oftewel maximaal vijftien uur wanneer je ook het hoesje meetelt. Dat is gezien de prijs van 219 euro vrij kort en matig.

Tot slot willen we nog even benadrukken dat het ontzettend fijn is dat Audio-Technica een grote selectie aan dopjes in de doos stopt. Dit zijn dopjes gemaakt van wat hardere en zachtere kunststof. Aanvankelijk hebben we de standaardopties gebruikt die al op de oordoppen zaten. Maar toen merkten we dat we na twee uur luisteren last kregen van de gehoorgangen. Nadat we overstapten op de zachtere variant (met dezelfde grootte), voelde alles een stuk beter aan. Het is niet vergelijkbaar met de fit van memory foam, maar gelukkig zitten de dopjes strak en comfortabel.

©Wesley Akkerman

Audio-Technica ATH-TWX7 kopen?

Als het gaat om audioprestaties, dan laat Audio-Technica met de Audio-Technica ATH-TWX7 inderdaad zien wat het in huis heeft. Audio klinkt warm, neutraal en ontzettend aangenaam, behalve als je van snoeiharde of bombastische muziek houdt. Dan kan de ervaring nogal plat aanvoelen. De oordoppen zitten comfortabel en strak, laten zich intuïtief en toegankelijk bedienen en de app biedt ontzettend veel en handige functies aan. Het is alleen jammer dat de accuduur zo kort is, dat de ruisonderdrukking niet alles tegenhoudt en dat er geen draagsensoren zijn.

Wat maakt een mesh wifi systeem de allerbeste van het jaar? Natuurlijk, je kunt afgaan op specificaties, maar die zeggen niet alles. Je hebt veel meer aan eerlijke reviews. Het TP-Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7-systeem is door consumenten op Kieskeurig.nl verkozen tot Best Reviewed van het Jaar 2025 in de categorie routers. Wat deze router zo bijzonder maakt, lees je in dit artikel.

Partnerbijdrage - in samenwerking met TP-Link

Best Reviewed 2025: de strengste jury van Nederland

Op Kieskeurig.nl delen elke dag duizenden mensen eerlijke ervaringen met producten die ze écht gebruiken. Die collectieve feedback vormt de basis voor de Best Reviewed‑awards: producten die zich het hele jaar lang in de praktijk hebben bewezen en keer op keer hoge tevredenheid laten zien bij echte gebruikers. Het gaat dus niet om mooie beloftes en marketingtaal, maar om wat mensen dagelijks merken in de praktijk: is het apparaat betrouwbaar? Doet het wat het moet doen? Is het makkelijk in gebruik? De strengste jury van Nederland heeft gesproken: in de categorie Routers werd de TP‑Link Deco BE25 Smart Mesh WiFi 7 uitgeroepen tot dé favoriet van 2025.

Wat maakt de TP-Link Deco BE25 zo bijzonder?

Wat dit mesh-systeem technisch zo aantrekkelijk maakt, is de combinatie van moderne wifi-technologie en slimme netwerkfuncties. De TP-Link Deco BE25 ondersteunt Dual-Band WiFi 7 met een gecombineerde snelheid tot 3,6 Gbps, waardoor bandbreedte-intensieve toepassingen zoals 4K-streaming en online gaming soepel verlopen. Elke unit is bovendien voorzien van twee 2,5 Gbps-bekabelde poorten, wat zorgt voor maximale doorvoercapaciteit en flexibele aansluitmogelijkheden voor bijvoorbeeld een NAS, pc of gameconsole.

Een ander sterk punt is de mogelijkheid tot gecombineerde bekabelde en draadloze backhaul: dit zorgt ervoor dat de verbinding tussen de verschillende wifi-punten niet alleen snel, maar ook uiterst stabiel is, met minder latentie. Dankzij Multi-Link Operation (MLO) wordt data via meerdere frequentiebanden en kanalen tegelijk verzonden, wat zowel de betrouwbaarheid als de snelheid van het netwerk ten goede komt.

Daarnaast zorgt AI-gestuurde roaming ervoor dat je apparaten automatisch verbinden met het sterkste wifi-punt, zonder dat je daar iets voor hoeft te doen. Met TP-Link HomeShield beschik je over uitgebreide netwerkbeveiliging, waaronder realtime IoT-beveiliging en ouderlijk toezicht. Tot slot is het systeem universeel compatibel met alle internetproviders, modems én eerdere Deco-modellen, zodat je eenvoudig kunt uitbreiden of upgraden.

Dankzij deze optelsom van slimme functies is de TP-Link Deco BE25 een toekomstbestendige keuze voor iedereen die thuis wil genieten van stabiele, snelle en veilige wifi overal in huis.

©TP-Link

TP-Link Deco BE25: waarom gebruikers zo tevreden zijn

De titel Best Reviewed van het Jaar 2025 is gebaseerd op wat gebruikers in het dagelijks gebruik écht belangrijk vinden: betrouwbaarheid, gebruiksgemak en prestaties. Juist op die vlakken scoort dit mesh-systeem keer op keer hoog.

Dat begint al met het installatieproces. Gebruikers geven aan dat het instellen van de set bijzonder eenvoudig is. "De installatie was erg eenvoudig dankzij de intuïtieve Deco-app, waarbij het systeem binnen een paar minuten operationeel was." Ook de snelheid en prestaties vallen in de smaak. De reacties liegen er niet om: "Ik was gelijk onder de indruk van de snelheid, op sommige plekken in huis haal ik met gemak 400 Mbps." En: "De snelheid is werkelijk top: zelfs in de verste hoeken van het huis blijft de verbinding stabiel en razendsnel."

Dat is mede te danken aan de sterke mesh-dekking en de soepele roaming tussen de units. Een gebruiker vat het krachtig samen: "De mesh WiFi zorgt voor een sterke en stabiele verbinding in het hele huis. Zelfs op zolder blijft de snelheid hoog en zonder haperingen." Anderen merken op dat apparaten automatisch overschakelen naar het dichtstbijzijnde wifi-punt: "Alle apparaten melden zich netjes aan bij het punt dat het dichtste in de buurt is. Telefoons schakelen vloeiend over."

De algehele gebruikservaring wordt bovendien als zeer positief ervaren. Niet alleen vanwege de prestaties, maar ook dankzij de handige app-functies. "Overal in huis een stabiele verbinding. De app biedt handige functies zoals apparaatbeheer en statusweergave," aldus een reviewer. En over de nieuwe WiFi 7-technologie zegt iemand: "Dankzij WiFi 7 profiteer je van extreem hoge doorvoersnelheden en minimale latency, ideaal voor gamen, streamen en zware downloads."

Hoewel er hier en daar kleine opmerkingen zijn - zoals dat de snelheidswinst van WiFi 7 niet altijd zichtbaar is op oudere apparaten - overheerst de positieve toon duidelijk. Wat consumenten vooral waarderen, is hoe de TP-Link Deco BE25 hun wifi-ervaring in huis structureel verbetert: minder uitval, meer snelheid en stabiel internet in elke ruimte. Dat maakt het tot een set waar je echt op kunt bouwen.

©TP-Link

Een eerlijk oordeel

De TP‑Link Deco BE25 combineert technische kracht met eenvoud en gebruiksgemak - precies wat veel consumenten zoeken in hun thuisnetwerk. Door de combinatie van snelle prestaties, brede dekking en een intuïtieve app‑gestuurde installatie verdient dit systeem de titel Best Reviewed van het Jaar 2025. Of je nu een groot huis hebt, meerdere apparaten tegelijk gebruikt of gewoon een stabielere en snellere wifi‑ervaring wilt: de TP-Link Deco BE25 is volgens gebruikers een uitstekende keuze.

Ontdek de TP‑Link Deco BE25 op Kieskeurig.nl

Achtpotige mottenballen, levende huidplooien en gemuteerde pelikanen: in het ‘schattige’ Reanimal kom je het allemaal tegen. Gelukkig sta je er niet alleen voor, want je kunt er voor kiezen om samen met een medespeler via coöp dit levende schilderij in te duiken - al is het resultaat vooral dat je sámen geen snars van het verhaal snapt.

Het Zweedse Tarsier Studios heeft al even geoefend met het concept van Reanimal. De game heeft namelijk een hoop weg van hun vorige games, Little Nightmares 1 en 2: ook hier wandel je door een stel surrealistische, levende horrorschilderijen.

Hoewel het niet letterlijk om een schilderij gaat, kan ik het gevoel niet anders beschrijven. Je beweegt je door een reeks prachtige omgevingen gevuld met bizarre monsters, die vooral de logica volgen van nachtmerries en kinderangsten. Reanimal lijkt in de verte wel een verhaal te willen vertellen, maar Tarsier beseft dondersgoed dat minimalisme het alleen maar griezeliger maakt.

Simpel doch effectief

De mist hangt over het waterlichaam. Er zit een kind in een bootje. Als je aan de knoppen zit te morren, heb je door dat jij het kind bestuurt - tijd om naar dat rode licht in de verte te varen. Als je dichterbij komt, blijkt het een boei te zijn, met daarnaast spartelend in het water een vriendje. Ze klimt bij je in de boot. Als je een tweede controller aansluit of online speelt, is dit je coöp-partner. Zo niet, dan blijft het een computergestuurde vriend die vooral gezelschap biedt.

Terwijl je samen van boei naar boei vaart, doemt er in de verte een rotspartij op. Oh, die ziet er groot uit. Wacht, die is écht groot! Als je eenmaal bij het strand komt, ram je je bootje het zand in. Zo, die ligt lekker stevig.

Als je een dichte deur tegenkomt, snap je als gamer wel wat je missie is: zoek maar naar een sleutel. Vervolgens blijf je zonder echte reden maar een pad volgen, al kom je er gaandeweg achter dat je andere kinderen probeert te redden van monsters.

©THQ Nordiq/Tarsier Studios

Een versleten screenshotknop

Het verhaal staat dus niet echt voorop - en eerlijk gezegd staat diepgaande gameplay óók niet echt voorop. Maar wat maakt deze game dan in godsnaam zo indrukwekkend? Dat komt allemaal neer op fenomenaal ontworpen omgevingen en geniaal ontworpen monsters.

Het helpt daarbij dat Reanimal een ontzettend goed gevoel van schaal weet over te brengen: je voelt je piepklein, en grote dingen in de spelwereld voelen gigantisch. Daar komt ook een sterk staaltje camerawerk bij kijken. Op precies de juiste momenten wordt de camera naar achteren getrokken om te onthullen dat er in de achtergrond al de hele tijd een of ander gemuteerd boerderijdier op je ligt te wachten.

Op de PlayStation 5, waar we de game op hebben gespeeld, ziet Reanimal er prachtig uit. Op een zeldzame lelijke texture na is het spel gevuld met visuele meesterwerkjes. Je kunt op ieder willekeurig moment een screenshot maken, en het bij wijze van spreken inlijsten en ophangen. In vijf uur speeltijd heb ik 108 screenshots gemaakt, mede vanwege de mooie lichtinval.

Previous slideNext slide

Niet meer dan een middag

Daar is dan ook meteen het grootste struikelblok: in vijf uurtjes was ik wel door de game heen, terwijl ik het best rustig aan deed. Het spel gaat voor vier tientjes over de toonbank - toch best een hoge prijs voor zo’n korte game. In coöp doe je er misschien nog iets langer over, maar ik zou er niet op rekenen.

In de omgeving zijn er nog enige collectibles te vinden: posters met concept art en dierenmaskers, waar je je personages mee kan aankleden. Dat is best leuk, want die art is belachelijk mooi en die maskers worden steeds absurder. Gelukkig spat de kwaliteit er wel van af, want iedere omgeving is een kunstwerk op zich.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Lekker rondkijken

Om nog even op die coöp-gameplay terug te komen: we hebben hier niet te maken met een game als Portal 2, waarbij de puzzels zijn gebouwd om als duo op te lossen. Hoewel de functie een van de selling points is, heb je absoluut geen tweede speler nódig.

De coöp-modus is zowel online als lokaal beschikbaar, al is er geen matchmaking. Je moet de lobbycode invoeren van de persoon met wie je wil spelen, dus met een vreemdeling spelen is er niet bij. We hebben de functie daardoor niet uitvoerig kunnen testen, maar het lijkt prima te werken.

Voor de puzzels heb je ook geen twee sets hersenen nodig: het zijn vrij simpele puzzels die er vooral voor zorgen dat je aandacht naar de mooie locaties getrokken wordt. Ingewikkelder hoeft het ook niet te zijn, want als je echt je hersens had moeten gaan kraken, dan had het die melancholische droomsfeer misschien wel kapotgemaakt.

©Tarsier Studios/Tijn Kranen

Hypnotiserend

Tarsier Studios weet precies wat Reanimal moet zijn: hypnotiserend, surrealistisch, schattig en tegelijkertijd doodeng. Het minimalistische verhaal is lastig te volgen, maar de gevoelens raken wél - al is het einde wat abrupt. Het grijpt je niet bij de keel, maar glijdt langzaam om je strot heen en knijpt zonder dat je het doorhebt.

Het voelt als de vreemdste plekken uit Silent Hill, of de Dark Place uit Alan Wake 2, maar het heeft ook weer wat weg van Coraline en Guillermo Del Toro’s Pinocchio. Het deed me misschien nog het meest denken aan deze concept trailer van Silent Hills, een game die helaas nooit het daglicht heeft mogen zien.

Stel je voor dat je door een bioscoop heen loopt, waar een dood (of gehypnotiseerd) publiek zit te kijken naar iets dat je alleen kan vergelijken met de videoband uit The Ring. Als je naar buiten komt, staat er een grote spinachtige man met een ijscowagen op je te wachten om je op te grissen. Als je eenmaal aan hem bent ontsnapt, wordt je geconfronteerd met de volgende griezelige omgeving en een nieuw, prachtig, tragisch en doodeng gemuteerd monster. In Reanimal snap je misschien niet precies wat er gebeurt, maar je gaat het zeker niet vergeten.

Reanimal is vanaf 13 februari verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles, Nintendo Switch 2 en pc. Voor deze review is de game op PlayStation 5 gespeeld.