Als je een HomePod mini reset wil uitvoeren, dan is het goed om te weten hoe je dat op een veilige manier doet. In dit artikel behandelen daarom drie methoden, zodat je dat op een manier kunt doen waarmee je zelf het meest vertrouwd bent.

Een HomePod mini reset uitvoeren doe je om verschillende redenen. Bijvoorbeeld omdat je het apparaat wil verkopen of wanneer je een probleem wil oplossen. Ook doe je dit wanneer je de slimme speaker naar Apple stuurt, ter reparatie of voor onderhoud.

Kortom: drie goede redenen om het apparaat terug te brengen naar de fabrieksinstellingen, zodat je gegevens nooit in verkeerde handen terecht kunnen komen. Resetten kan op drie manieren: dat kun je regelen via het apparaat zelf, maar ook via een iPhone of iPad, of een Mac- of Windows-computer.

HomePod mini reset: via de speaker

Eén van de gemakkelijkste manieren om de HomePod min reset voor elkaar te krijgen, is via het apparaat zelf te werk te gaan. Je hebt dan geen hulp van een smartphone, tablet of computer nodig. Je begint met de stekker uit het stopcontact te halen; je moet ervoor zorgen dat het kleine gevaarte minimaal tien seconden geen stroom krijgt.

Stop nu de stekker weer in het stopcontact en wacht nog eens minimaal tien seconden. Leg nu je vinger bovenop de Apple-speaker en wacht tot het licht bovenop van wit naar rood gaat. Nu geeft stemassistent Siri aan dat de speaker gereset wordt. Zodra je drie piepjes hoorde, kun je je vinger van de bovenkant halen. De speaker doet dan de rest.

HomePod min reset: via een iPhone of iPad  

Hoewel de bovenstaande methode de gemakkelijkste is, zullen veel mensen de HomePod mini reset ongetwijfeld regelen via hun iPhone of iPad. Op één van die apparaten open je eerste de Woning-app en controleer je of je bent ingelogd met het juiste account. Het account binnen de app moet hetzelfde account zijn dat je reeds installeerde op de HomePod mini.

Als je het account wil controleren, tap dan op het huisicoon dat je links bovenin aantreft. Ga vervolgens naar je woning en de instellingen, en ga daarna naar de naam van de eigenaar. Hier check je wel e-mailadres geregistreerd staat. Om de mini te resetten, houd je het icoon van de speaker ingedrukt. Tap nu op de optie om de HomePod mini te verwijderen en bevestig je keuze.

HomePod min reset: via een computer  

Mocht je liever via een pc werken, geen probleem. Want de HomePod mini reset kun je ook gewoon uitvoeren via een Mac- of Windows-computer. Sluit eerst de mini-speaker op de computer aan via een usb-c-kabel. Open vervolgens op macOS de Finder. Ben je een Windows-gebruiker? Open dan het programma iTunes (dat als het goed is op je computer staat).

Hoe je ook werkt, binnen de geopende venster zie je als het goed is een icoon staan van de HomePod mini. Klik daar op en geef vervolgens aan dat je de HomePod wil herstellen. Nu verschijnen er een aantal prompts in beeld, die gelukkig voor zichzelf spreken; volg de stappen gewoon op en voor je het weet heb je de HomePod min reset volledig uitgevoerd via de computer.

Wat als de HomePod mini reset niet werkt?  

We gaan er niet vanuit dat er iets misgaat met de bovenstaande stappen. Maar mocht de HomePod mini reset toch niet goed werken, dan hebben we daar gelukkig nog wat oplossingen voor. Eén van de redenen kan namelijk een verkeerd Apple ID-account zijn. Zorg er altijd voor dat de apparaten en de Apple Woning-app gebruikmaken van hetzelfde account om fouten te voorkomen.

Daarnaast moet je natuurlijk de juiste knoppen lang genoeg ingedrukt houden. Zeker wanneer je een tijdje de bovenkant van de slimme speaker ingedrukt moet houden. Haal je vingers of hand niet te vroeg weg, want dan krijg de HomePod mini het signaal dat de reset toch niet uitgevoerd hoeft te worden. Je moet echt wachten totdat je Siri en de drie piepjes gehoord hebt.

Daarnaast zijn er nog twee veelvoorkomende fouten: het kan zijn dat je de HomePod mini enkel opnieuw opstart als je de stekker er te vlug in doet of niet lang genoeg wacht. Ook moet je ervoor zorgen dat de mini en de iPad, iPhone of computer (waarmee je de reset mogelijk uitvoert) allemaal gekoppeld zijn aan hetzelfde wifi-netwerk. Anders ‘zien’ de apparaten elkaar niet.

Ook voor andere HomePods

Mocht je je afvragen of de bovenstaande stappen ook werken voor de grote versie van de HomePod, dan is het antwoord: ja. In principe wel, al werkt het resetten van het apparaat (zonder tussenkomst van app of programma) net even anders. Daarom voeren veel mensen de reset uit via de Woning-app, omdat dat één van de meest toegankelijke en algemene manieren is.

Heb je nog niet zo'n slimme speaker van Apple in huis? Koop de HomePod mini dan hier bij Bol.com of vergelijk HomePod mini-prijzen via Kieskeurig.nl.

Het Zuid-Koreaanse zou een shooter gebaseerd op Starcraft in ontwikkeling hebben voor IP-eigenaar Blizzard.

Dat claimt The Korean Economic Daily. Een team binnen Nexon dat gespecialiseerd is in shooters zou zich op dit moment volledig richten op de nog onaangekondigde game. De ontwikkeling zou nog niet lang geleden zijn gestart, en dus zou de shooter nog lang op zich laten wachten.

Verdere details zijn er nog niet, behalve dat Choi Jun-ho ook bij het project betrokken zou zijn. Hij maakte eerder de populaire Shinppu-mapmod voor Starcraft.

Starcraft

Er gaan al langer geruchten over een shooter gebaseerd op Starcraft. Vorig jaar meldde Bloomberg-journalist Jason Schreier al in zijn boek 'Play Nice: The Rise, Fall and Future of Blizzard Entertainment' dat Blizzard aan een shooter zou werken. Volgens Schreier is de shooter van Nexon echter niet gerelateerd aan de shooter van Blizzard - het zouden om twee afzonderlijke projecten gaan.

De Starcraft-reeks bestaat uit real-time strategygames. De eerste verscheen in 1998, en een vervolg kwam in 2010 uit. Blizzard heeft al vaker geprobeerd shooters gebaseerd op de Starcraft-franchise te maken, maar die werden vooralsnog altijd geannuleerd.

Mogelijke onthulling op Blizzcon

Voor het eerst in enkele jaren organiseert Blizzard op 12 en 13 december de Amerikaanse beurs Blizzcon, waar alles rondom de uitgever wordt gevierd. Het is mogelijk dat één van de hierboven genoemde shooters daar wordt onthuld.

Je vraagt je bij elke Mario-sportgame toch weer af: bereikt het de highs van die oeroude Game Boy-games van Camelot, zoals Mario Tennis en Mario Golf)? Het antwoord is, wat mij betreft, steevast  ‘nee’. Maar tussen ‘perfect’ en ‘niet perfect’ zit nog altijd een breed spectrum aan kwaliteit. En Fever? Die nestelt zich moeiteloos aan de betere kant van dat spectrum.

De drie toernooien die deze game rijk is, daar ben je een uurtje zoet mee. Waarschijnlijk zonder een set te verliezen. De Adventure Mode? Een paar uurtjes meer dan dat, en hoewel ook die nergens uitdagend wordt vertelt het wel een vermakelijk verhaal over Mario en Luigi die als baby’s hun tennis-skills moeten oppoetsen vanwege… bijzondere redenen.

Er zijn ook drie Challenge Towers met allerlei unieke uitdagingen die eventjes vermaken. In mix-up vinden we tennis, maar dan met regels en omstandigheden die alleen het Mushroom Kingdom kan bieden, en dat was het wel zo’n beetje. Wie Mario Tennis Fever alleen speelt is een weekend zoet en heeft zich prima vermaakt. Maar sportgames zijn er, natuurlijk, om je competitieve aard los te laten op vrienden, familie, kroost of online uitdagers.

Leuk

Daarom wil ik het ook niet al te uitgebreid over die singleplayermodi hebben. Ja, Nintendo heeft z’n best gedaan. Ja, er is weinig aan te merken op de minigames en kleine tussenscènes die de Tennis Academy te bieden heeft en de ontwikkelaars verdienen het dat het hier even aangestipt wordt. Nooit sla je stijl achterover van briljante ideeën of concepten, en er wordt geen druppeltje zweet gemorst van de spanning. Maar ‘leuk’ is eigenlijk een perfect, allesomvattend begrip om deze kant van de game te omschrijven.

De echte graadmeter echter, is de kern van de gameplay. Hoe speelt het? Hoe diep gaat het? Hoeveel personages, gekke rackets en super-power-mega-skillmoves zijn er in dit pakketje gepropt en hoe verhouden die zich tot elkaar? Na mening middag ballen overslaan of in dubbelspel terugslaan met mijn zoontje van 9, zijn we eruit: Mario Tennis Fever heeft ontzettend lekkere gameplay.

Content is king

Content is in de eerste instantie de name of the game. Er zitten bijna veertig personages in de game, meer dan een dozijn verschillende banen en de hoofdattractie is de aanwezigheid van tientallen Fever-rackets, die elk hun eigen unieke skill met zich meebrengen. De bananentros die Donkey Kong een ‘racket’ noemt strooit bananen over de baan, met het vulkaanracket plopt er een (je raadt het nooit) vulkaan op uit de baan en het Thwomb-racket zorgt ervoor dat het iconische stenen blok uit de Mario-serie plots uit de lucht valt – hopelijk op een tegenstander. Een zogeheten Fever-shot is verder ook geen hogere wiskunde. Om de zoveel tijd is je metertje vol en ram je dat ding over de baan heen.

Extra fijn is dat het gros van dit alles vrij te spelen is waar je maar wil. Laat je de singleplayermodi links liggen en speel je gewoon wat potjes tegen elkaar? Geen probleem, om de zoveel potten krijg je een nieuw racket, personage, of kleurtjes voor je favoriete tennissers.  

Plak er een voldoende op

Enfin, tot zover de uitleg en alles wat hier te vinden is. Leuk spelletje, plak er een voldoende op en klaar, toch? Nou nee, want hoewel alles hierboven zijn eigen rol speelt, zijn het de diepere lagen daaronder die Mario Tennis  Fever tot grotere hoogten dan ‘plak er even een voldoende op’ stuwen. Al die personages? Die beschikken over hun eigen stats en eigenaardigheden. Wario laadt z’n powershots razendsnel op, Bowser Jr. legt veel meer precisie in z’n topspincurve dan anderen en Shy Guy slaat zijn topspins zonder gehinderd te worden door zijn positie op de baan.

En die banen? Die hebben elk hun eigen ondergrond, waar ballen anders op stuiteren en doorschieten, terwijl spelers zelf ook sneller of minder snel zijn, gebaseerd op het gras of het hardcourt waar ze op spelen. Die Fever-rackets? Oprecht allemaal een andere smaak. Ook daar merk dat extra stukje diepgang waar een wat luiere Mario-sportgame niet aan zou denken: wanneer je een Fever-shot terugslaat vóórdat op jouw zijde van het net landt, kun je met een stuit op de helft van de tegenstander zomaar eens het bijbehorende effect teruggeven. Prettig vervelend als je denkt die koter een modderplas op zijn helft te bezorgen, om ‘m vervolgens zelf om je oren te krijgen als hij de bal vakkundig over je heen lobt en ‘ie alsnog op jouw achterveld terecht komt. Een (modder)koekje van eigen deeg noemen ze dat geloof ik.

Mario Tennis Fever

Previous slideNext slide

Geen Lego, wel Duplo

Al die extra aandachtspuntjes en omstandigheden zijn ook nog eens gebouwd op een fundering van onkreukbare basisgameplay. Topspins, slices, curveballen, lobs en powershots: alles wat je van een tennisgame mag verwachten zit erin. De grote maar is alleen: het gebeurt allemaal zonder de nuance van een échte topgame. Vergelijk het een beetje met Lego en Duplo. Zelfde principe, zelfde soort blokken, maar iets vets bouwen met Lego hit net even anders dan iets vets bouwen met die grote Duplo-blokken. Zo verhoudt deze game zich ook tot de toppers uit het tennisgenre, zoals Virtua Tennis en Topspin. Is veelgevraagd, ik weet het, maar het is wel het verschil tussen goed of geweldig. En Mario Tennis Fever eindigt in het eerste kamp.

Is mijn zoontje naar school, dan heb ik namelijk geen enkele reden om Mario Tennis Fever verder te spelen. Zoals gezegd is al die singleplayercontent niet meer dan ‘even leuk’. En computergestuurde tegenstanders geven zelfs op het hoogste niveau nooit écht tegengas. Bovendien zijn de personages net te groot voor deze banen om het volgende niveau van verfijning te bereiken. Top, zo’n lob. Maar vanwege de dus relatief kleine banen blijft het geen zekerheidje dat je iemand ermee verschalkt die tegen het net aan staat. Aanzienlijke kans dat ie gewoon op tijd de achterlijn haalt, als ie ook maar een klein beetje inzicht heeft. Het zorgt ervoor dat Mario Tennis Fever een absoluut geslaagde game is, met heerlijke multiplayer. Maar wie de eindeloze diepgang en speeluren van, bijvoorbeeld, een Mario Kart World hier zoekt, staat sneller dan gewenst buitenspel. Oh wacht, verkeerd sport…

Mario Tennis Fever is vanaf 11 februari beschikbaar voor Nintendo Switch 2.