Als je in de markt bent voor een nieuwe koptelefoon, dan zie je misschien door alle technische termen en marketingtaal het bos niet meer. Waar moet je nu écht op letten? ID.nl zet de 5 belangrijkste aandachtspunten voor je op een rij. Zo weet je zeker dat je een koptelefoon koopt waar je nog lang plezier van hebt!

Lees ook: Zo bepaal je de juiste pasvorm voor je koptelefoon

We weten het: een goede koptelefoon kost vaak een paar centen. Over het algemeen geldt: hoe meer je eraan uitgeeft, hoe beter de luisterervaring zal zijn. Maar met onze recensieverzameling op ID.nl hebben we inmiddels laten zien dat koptelefoons niet altijd duur hoeven te zijn om ook als goed bestempeld te worden. In de meeste gevallen voldoen ze dan aan een aantal voorwaarden, en anders aan een van de aspecten die we belangrijk vinden. In dit artikel leggen we uit om welke eigenschappen het gaat en waar jij dus op kunt letten in de koptelefoonzoektocht.

Lange batterijduur

Reis je veel? Heb je veel meetings? Of zit je dagelijks twee uur of meer in het ov? Dan zit je toch een stuk minder ontspannen wanneer de kans bestaatdat de accu elk moment leeg kan zijn. Ruim luistertijd hebben is dus belangrijk. Dertig uur zou ontzettend prettig zijn, want dan weet je gewoon dat je hem misschien maar één keer per week hoeft op te laden (afhankelijk van gebruik, natuurlijk). Sommige betaalbare headsets bieden zelfs vijftig uur of meer; van zulke cijfers worden we blij. Zo heb je altijd genoeg juice voor een complete werkweek of lange vlucht.

©Sony

Multipoint-verbinding

Gebruik je je koptelefoon op meerdere apparaten en switch je vaak tussen je laptop en je smartphone en andersom? Dan is multipoint een feature waar je veel plezier van zult hebben. Hiermee wissel je moeiteloos tussen verschillende devices, zonder daarvoor te hoeven rommelen met verbinding leggen. Dat doe je één keer en op het moment dat je in de buurt bent van het andere apparaat, kun je met een druk op de knop wisselen van bronapparaat.

Actieve ruisonderdrukking en transparante modus

Ook is het handig wanneer een koptelefoon meerdere omgevingsmodi heeft. Daarmee bedoelen we zowel actieve ruisonderdrukking (om de geluiden buiten te houden) en een transparante modus (waarmee de omgevingsgeluiden versterkt worden). Goede koptelefoons bieden via een app meerdere omgevingsmodi aan, waarmee je bijvoorbeeld ook het niveau aan ruisonderdrukking kunt beheren. Met een automatische stand kan de koptelefoon bepalen of er meer of minder onderdrukking nodig is, zodat je je eigen audio altijd goed kunt horen.

Als er meerdere modi beschikbaar zijn, moet je letten op de volgende termen:

Per fabrikant kunnen de termen verschillen of afwijken. En er kunnen zelfs compleet nieuwe termen uit de hoge hoed getoverd worden. Maar dit zijn in ieder geval modi die we vaak tegenkomen, ongeacht het merk.

©Bowers & Wilkins

Draagsensoren

Draagsensoren zijn niet essentieel, maar het is heel prettig wanneer ze wél in je koptelefoon geïntegreerd zijn. Ze zorgen ervoor dat je muziek of podcast automatisch pauzeert wanneer je de koptelefoon afzet. Eenmaal gewend aan deze functionaliteit voel je de afwezigheid ervan al snel als een gemis. Met draagsensoren hoef je niet meer te rommelen met knoppen of je smartphone te pakken om handmatig op pauze te drukken. Dat gebeurt automatisch. Nogmaals: je kunt ook zonder, maar waarom zou je?

Ingebouwde equalizer

Tot slot hechten we veel waarde aan een digitale equalizer. Meestal zit die binnen de app die bij een koptelefoon hoort. Met die equalizer kun je het geluid meer op je eigen gehoor aanpassen. Het zou nóg fijner zijn wanneer koptelefoons meerdere geluidsprofielen of vooraf ingestelde equalizeropties aanbieden. Met die eerste optie kun je vaak audio op maat laten genereren middels een korte test, terwijl je met die tweede optie heel snel kunt wisselen tussen de beste instellingen voor genres, podcasts, films en gaming. Hoe meer opties, hoe beter!

Het Britse bedrijf Nothing heeft het design van de aankomende nieuwe smartphone Phone (4a) onthuld.

Dat deed het bedrijf gisteren via social media. De smartphone komt op 5 maart uit. In de tweet hieronder is het ontwerp alvast te zien, met de typische drukke achterkant die we inmiddels gewend zijn van het bedrijf.

De aankomende Phone (4a) heeft een zogeheten 'Glyph Bar'. Dit is een micro-led-paneel aan de zijkant, die mensen zelf kunnen programmeren om ze in verschillende patronen te laten knipperen. Het gaat om de vierkantjes aan de rechterzijde, naast het camera-eiland. De led-lampjes zijn volgens het bedrijf 40 procent feller dan die op de Phone (3a).

Over de precieze technologie van de Nothing Phone (4a) zijn nog geen aankondigingen gedaan, maar volgens geruchten krijgt de smartphone een Snapdragon 7s Gen 4-chip. Er zal ook een duurdere en snellere Phone (4a) Pro verschijnen, al is daar het uiterlijk nog niet van onthuld.

Officieel wordt de Phone (4a) op 5 maart onthuld.

Je sluit je nieuwe monitor aan, de pc start op, maar de prestaties in zware programma's en games vallen vies tegen. In dit artikel ontdek je waarom de aansluiting op je moederbord de grafische kracht van je computer negeert en hoe je dat direct oplost voor maximale rekenkracht.

Het is een klassieke fout bij het opbouwen van een werkplek: de videokabel in het eerste gat steken dat je tegenkomt aan de achterzijde van je computerkast. Vaak belandt de kabel dan in een van de poorten van het moederbord, terwijl de krachtige videokaart een verdieping lager ongebruikt blijft. Dit misverstand ontstaat omdat beide aansluitingen identiek ogen, maar de interne route die de data aflegt verschilt als dag en nacht. Daarom leggen we je uit hoe je het volledige potentieel van je hardware benut en waarom die extra investering in je grafische kaart anders weggegooid geld is.

De interne omweg via de processor

Als je de HDMI- of DisplayPort-kabel in het moederbord plugt, dwing je de computer om de geïntegreerde grafische chip van de processor te gebruiken (mits die is ingeschakeld via het BIOS). Wij hebben dat uiteraard nog even getest en merkten dat alles inderdaad veel minder soepel aanvoelt zodra de processor deze dubbelrol moet vervullen. In plaats van dat de data direct naar de gespecialiseerde kernen van de videokaart gaat, moet de processor nu zowel de algemene berekeningen als de visuele output verwerken.

Dat veroorzaakt een een hoop warmte in de behuizing en de ventilatoren van de CPU beginnen sneller te loeien om de extra last op te vangen. Het is al met al een onhandige route waarbij de dure videokaart onderin je kast simpelweg geen signaal doorgeeft aan je scherm.

©stas_malyarevsky

Aansluiting heeft wel degelijk een functie

Er zijn echter specifieke scenario's waarin deze aansluiting juist je beste vriend is, bijvoorbeeld tijdens het stellen van een diagnose als er iets opeens niet werkt. Als je pc bijvoorbeeld geen beeld geeft via de videokaart, is inpluggen op het moederbord de enige manier om te controleren of de rest van je systeem nog wel functioneert.

Ook voor een eenvoudige kantoormonitor, die alleen wordt gebruikt voor tekstverwerking en e-mail, volstaat de interne chip van de processor en is een dedicated videokaart niet eens nodig. Deze route bespaart energie en houdt de pc stiller, omdat de zware videokaart (als die er is) in een diepe slaapstand kan blijven. Voor een secundair scherm waarop je alleen statische informatie zoals een chatvenster of Spotify in beeld hebt, kan deze configuratie zelfs een slimme manier zijn om de hoofdvideokaart te ontlasten van onnodige basistaken.

Verlies grafische rekenkracht

Zodra je echter een zware taak start, zoals videobewerking of een moderne game, loopt de pc direct tegen een muur aan. De geïntegreerde graphics hebben namelijk geen eigen snel geheugen en snoepen zodoende rekenkracht van het werkgeheugen van je systeem. Je merkt dat aan haperende beelden, een lage framerate en textures die traag laden.

Zo kan het gebeuren dat een krachtige gaming-pc, die normaal gesproken honderd frames per seconde (100 fps) haalt, via de moederbordaansluiting terugvalt naar een onwerkbare diavoorstelling van minder dan 10 fps. De hardware is aanwezig, maar de snelweg naar het scherm is afgesloten, waardoor je in feite maar een fractie van de capaciteit krijgt waarvoor je hebt betaald.

Zo vind je de juiste poort

Kijk eens goed naar de achterkant van je computerkast om te bepalen of je de volle snelheid benut. De aansluitingen van het moederbord staan altijd verticaal in een blok met andere poorten, zoals usb en ethernet. De aansluitingen van de videokaart zitten een stuk lager en staan horizontaal in een aparte sleuf. Zit je kabel in het bovenste blok, dan werk je op de 'reservemotor'.

Verplaats de kabel naar de horizontale poorten onderaan en je zult direct horen dat de pc anders reageert bij het opstarten. Soms moet je na deze wissel de pc even herstarten, zodat de drivers de nieuwe configuratie herkennen en de resolutie optimaal kunnen instellen voor jouw specifieke beeldscherm.

Klaar voor optimale prestaties?

Het aansluiten van een monitor op het moederbord in plaats van de videokaart zorgt ervoor dat de grafische rekenkracht van de pc onbenut blijft omdat het systeem terugvalt op de beperkte interne chip van de processor. Dat leidt tot een drastische afname in prestaties bij games en zware software, aangezien de gespecialiseerde hardware van de videokaart volledig wordt gepasseerd. Voor een optimale ervaring moet je de monitor altijd in de horizontale poorten van de videokaart prikken. Alleen in noodgevallen of bij eenvoudiger kantoortaken is de moederbordaansluiting een bruikbaar alternatief.