In navolging van eeuwige concurrent Apple verkoopt nu ook Samsung een Ultra-smartwatch. Niet alleen de naam is geleend, ook het ontwerp toont duidelijke overeenkomsten. Opmerkelijk, maar de slimme horloges bijten elkaar niet. Apple's model werkt namelijk alleen met een iPhone en die van Samsung enkel met Android-smartphones. In deze Samsung Galaxy Watch Ultra-review lees je onze bevindingen met de premium smartwatch.

Je kunt de Galaxy Watch Ultra kopen in drie kleuren met uiteenlopende bandjes qua kleur en uitstraling. Het horloge heeft ondersteuning voor zowel bluetooth als 4G. Dankzij die 4G-ondersteuning kun je de smartwatch ook zonder gekoppelde smartphone gebruiken, mits je een e-simkaart met aparte databundel aanschaft voor het horloge.

Groot, degelijk ontwerp

"Hé, heb jij nu ook een Apple Watch Ultra?" is een vraag die we in de afgelopen week meermaals gesteld kregen. Op de uitleg dat dit een Samsung-horloge is, volgde steevast het antwoord dat hij dan wel héél erg lijkt op die van Apple. Dat kunnen we niet ontkennen. Wat niet wegneemt dat de smartwatch goed in elkaar zit. De behuizing is stevig en het meegeleverde bandje draagt erg prettig. Het oledscherm oogt kleurrijk en kan erg helder, wat handig is in de buitenlucht. We moesten wel wennen aan een rond scherm in een vierkante behuizing. Aan de rechterkant zitten drie fysieke knoppen om snelle acties te starten.

©Rens Blom

Houd er rekening mee dat de Galaxy Watch Ultra een grote en zwarte smartwatche is, grofweg vergelijkbaar met Apple's model. Wat betekent dat hij goed tot zijn recht komt om een bredere pols, maar lomp oogt om een smallere pols.

©Rens Blom

Sportiever dan dat jij bent

Van een Ultra-smartwatch mag je heel wat verwachten. Samsung lost die belofte in. De Galaxy Watch Ultra kan tegen extreme temperaturen (-20 tot 55 graden Celsius), is waterdicht tot liefst honderd meter diepte en moet nog steeds werken op een hoogte van 9000 meter boven zeeniveau. De hoogste berg ter wereld tikt 8848 meter aan. Kortom: dit horloge is sportiever dan dat jij bent.

Al onze sportieve activiteiten in Nederland worden in ieder geval netjes en nauwkeurig bijgehouden. Een voorbeeld: bij het meten van onze vaste sportsessie binnen op een circuit komt de Galaxy Watch Ultra bijna op dezelfde statistieken (zoals het aantal verbrande calorieën) uit als de trainingsapparatuur. Die apparatuur is eerder heel nauwkeurig gebleken. De smartwatch noteert overigens een iets kortere trainingstijd, vermoedelijk omdat de trainingsapparatuur rekening houdt met de tijd om tussen de apparaten te wisselen.

©Rens Blom

De enige statistiek die de Galaxy Watch Ultra wel eens mis heeft, is onze slaapduur. Op onderstaande schermafbeelding zie je bijvoorbeeld dat het horloge noteert dat we op een avond om 23:20 in bed zijn gaan liggen en 12 minuten later in slaap gevallen zijn. Maar we zijn om 22:00 in bed gaan liggen, hebben het horloge op dat tijdstip ook in de bedmodus gezet (om het scherm op zwart en notificaties op stil te zetten) en zijn gaan slapen. De smartwatch zit er dus ruim een uur naast. De tijd van opstaan klopt wel.

©Rens Blom

De accu van het horloge gaat bij ons – in de normale modus en met het scherm altijd aan – net geen twee volle dagen mee. Bij zuiniger gebruik, zoals het scherm alleen aan laten springen bij beweging, haal je makkelijk twee dagen, zelfs bijna drie. Een oplaadkabeltje zit in de doos.

©Rens Blom

Uitgebreide app

We gaven het in het begin al aan: de Samsung Galaxy Watch Ultra werkt alleen met een Android-smartphone. Dat kan een toestel van Samsung zijn, maar ook een smartphone van een ander merk (met uitzondering van Apple, dat moge duidelijk zijn). Samsung biedt je dus meer keuze, maar maakt je er wel op attent dat het horloge alleen volledig tot zijn recht komt als het gekoppeld is aan een Samsung-smartphone. Alleen dan kun je bijvoorbeeld de snurkdetectie gebruiken, een functie die wij niet gemist hebben.

De smartphone-apps (twee ja) die bij het horloge horen zijn prettig in gebruik en bieden veel mogelijkheden. Wij zijn er erg tevreden over. Zo zijn we in app één blij met de uitgebreide functies om te sleutelen aan wijzerplaten, om tot die ene wijzerplaat te komen die precies doet wat je wilt.

©Rens Blom

De gezondheidsinformatie die de Galaxy Watch Ultra overdag en eventueel 's nachts verzamelt, zie je ook helder terug in app nummer twee. De apps werken – zo hebben we ervaren – helemaal naar behoren op een niet-Samsung-smartphone.

Op het horloge zelf is Google Wear OS geïnstalleerd, dat toegang geeft tot bekende apps als WhatsApp, Google Maps en Spotify.

Conclusie: Samsung Galaxy Watch Ultra kopen?

Het moge duidelijk zijn dat Samsung zich bij de ontwikkeling van de Galaxy Watch Ultra sterk heeft laten inspireren door de Apple Watch Ultra. Dat levert een smartwatch op die (te) herkenbaar oogt, maar technisch gelukkig erg goed in elkaar zit. Dit horloge meet alles wat je wilt weten, en dan nog haal je er waarschijnlijk lang niet alles uit. Met die Ultra-naam zit het dus wel goed, zeker aangezien de accu een paar dagen meegaat. Onder de streep is de Samsung Galaxy Watch Ultra gelukkig wel een goede – maar dure – keuze als je een Android-smartphone gebruikt en een heel complete smartwatch zoekt.

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.