De Grit X2 Pro is de nieuwe multisport smartwatch van Polar. Het horloge is identiek aan het top-sportmodel de Vantage V3, maar dan in een extra fraaie verpakking en zonder de fouten die wij daarin ontdekten. De premium-prijs die Polar ervoor vraagt is te hoog.

Je hoeft geen topsporter te zijn om een sportwatch te dragen, zoals je ook geen avontuurlijk leven hoeft te leven om het stoere uiterlijk van de Polar Grit X2 Pro-serie te waarderen. In stijlvol donkergrijs of zwart en voorzien van een bezel met gradenboog en stoere torx-schroefjes, is het een sieraad zeker aan de iets forsere mannenpols. Met 48,7mm doorsnee en 13,4 mm hoogte is de behuizing namelijk zeker niet klein. Het gewicht van 79 gram inclusief de siliconen armband maakt het echter prima draagbaar. Speelt geld geen rol, dan is er bovendien ook een titaniumversie die behalve 15 gram lichter ook een werkelijk prachtige extra set leren armbandjes heeft.

Lees ook: Review Polar Vantage v3 - Alleen hardware is niet genoeg

Polar Grit X2 Pro: Specificaties

©Polar

Functionaliteit

De Grit X2 Pro heeft een kompas, een versnellingsmeter en ook een barometer. Voor meer medische input is er een temperatuurmeter die ‘s nachts de variatie in de lichaams- en huidtemperatuur registreert, een SpO2-sensor voor de hoeveelheid zuurstof in het bloed en een optische hartslagmeter waarmee je nu ook een elektrocardiogram (ECG) kunt maken. Het ECG is echter alleen informatief, anders dan bij Garmin en Apple is het ECG van Polar niet medisch gecertificeerd.

©Edmond Varwijk

Na enkele weken de Grit X2 Pro dag en nacht gedragen te hebben, beschikt Polar over voldoende gegevens om ook echt adviezen over de status van de cardiobelasting en de dagelijkste frisheid te geven en bijvoorbeeld slaap- en hersteladviezen te geven. Bij sportieve inspanning analyseert Polar de inspanning en adviseert over de volgende training, de hersteltijd, en berekent hij de VO2-waarde (een indicatie voor de fysieke gesteldheid). Ook waarschuwt het apparaat wanneer je te veel traint en het aan te bevelen is wat rust te nemen of andere trainingsvormen in te lassen. Behalve op de smartwatch zijn al deze gegevens en analyses vooral goed te bekijken in de Polar Flow-app en op de Flow-website.

©Edmond Varwijk

Offline kaarten en navigatie

Kaarten en navigatie zijn belangrijke functies van een sporthorloge, en dat geldt zeker voor een avonturen-smartwatch als deze Grit X2 Pro. Standaard zijn kaarten van Noord-Amerika en West-Europa aanwezig, en extra gedetailleerde kaarten kunnen worden ingeladen. Helaas laat het 32GB RAM-geheugen zich niet ook bijvoorbeeld met (offline) muziek of podcasts vullen, want met alleen kaarten krijg je het geheugen eigenlijk niet vol.

De navigatiefunctie is vooral geschikt om de eigen route terug te vinden (dit onderdeel ontbrak ineens in de Vantage V3, maar is nu weer terug) of door een GPX-bestand te laden en de route te volgen. Polar heeft zelf geen routefunctionaliteit, maar werkt met Komoot en Strava (routes en segmenten). Dat werkt goed, maar een betaald abonnement bij deze services is wel nodig om ze echt te kunnen gebruiken. Gebruik van Komoot heeft als voordeel dat de Grit X2 Pro bij het naderen van een kruising een signaal geeft; bij routes van Strava of een geïmporteerde GPX-route is deze functionaliteit er niet.

©Edmond Varwijk

©Edmond Varwijk

De hardware

De Grit X2 Pro beschikt over een prachtig amoled-scherm met mooie kleuren. Dat laat zich vlot bedienen via vijf fysieke knoppen of het aanraakscherm en elke combinatie daarvan. Anders dan de Vantage V3 is de Grit X2 Pro tot 100 meter waterdicht én beschikt hij over nog krasvaster saffierglas.

Het verschil had nog groter kunnen zijn, want in onze review van die Vantage V3 waren wij erg negatief over de vele bugs in zowel de firmware van die smartwatch als in de bijbehorende app. Met de nieuwste 2.0.19 firmware zijn die problemen er voor de Grit X2 Pro en inmiddels ook voor de Vantage V3 niet meer. Verder zijn er echter geen verschillen, niet in de hardware en ook niet in de functionaliteit van de Grit X2 Pro ten opzichte van de toch wel heel veel goedkopere Vantage V3.

Afhankelijk van het model van de Grit X2 Pro waarmee je de Vantage V3 vergelijkt, is deze laatste maar liefst 150 of zelfs 270 euro goedkoper. En dat is serieus geld.

©Polar

De software

Nu de belangrijkste softwareproblemen zijn opgelost, is het tijd dat Polar weer eens nieuwe functionaliteit gaat toevoegen. Want in vergelijking tot de concurrentie blijft het merk wel achter. Dat geldt voor meer geavanceerde sport- en gezondheidsfuncties, maar ook de smartwatchfunctionaliteit. Je kunt binnenkomende berichten lezen, muziek besturen en bijvoorbeeld het weerbericht bekijken, maar offline muziek beluisteren, gesprekken aannemen en een betaalfunctie ontbreken. 

Ook de al vaker hier uitgesproken noodzaak het uiterlijk van de firmware eens te vernieuwen is nog altijd niet gehonoreerd. De manier waarop menu’s en belangrijke onderdelen van de firmware zich nu presenteren, is zeker niet van het premium-niveau waarop Polar deze Grit X2 Pro aanprijst en doet ook geen recht aan de resolutie en kleuren van het prachtige amoled-scherm.

Conclusie

De Grit X2 Pro is een prachtige sportieve smartwatch waarvan het uiterlijk alleen door de Titan-versie nog wordt overtroffen. Je moet echter wel erg graag een stoere Polar om de pols willen, want de prijs die Polar voor deze modellen vraagt is te hoog in vergelijking met de concurrentie. Wil je wel een Polar, maar niet de hoofdprijs betalen? De Vantage V3 beschikt over nagenoeg dezelfde hardware en functionaliteit voor heel veel minder geld.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.