Polar noemt de Ignite 3 een fitness- en wellnesshorloge. Het lijkt vooral geïnspireerd door de Garmin Venu 2-serie, de ook al minder harde serie gps-smartwatches van dat merk. Betekent dit dat de tijd van bikkelhard sporten en zweten ook bij Polar voorbij is en je met de Ignite 3 vooral een heel smaakvolle activiteiten-tracker aan de pols hebt? En is het voor de echte sporter dan nog wel een goede keuze?

Dat Polar met de Ignite innoveert begint al bij de kleuren. Waar zwart en metaalkleuren al jaren het aanbod dicteren is de Ignite 3 in meerdere kleuren beschikbaar en elk met bijpassend gekleurd bandje. Behalve “night black”, gewoon zwart dus, zijn er een zandkleurige behuizing met een grijze band, een paarse behuizing met paarse band en een koperkleurige behuizing met zwarte band.

Voor elk wat wils dus en zeker aantrekkelijk voor wie wel een sportieve smartwatch ambieert maar geen enorm masculien apparaat aan de pols wil hebben. En masculien is de Polar Ignite 3 zeker niet, het is een van de dunste smartwatches ooit! De kunststof behuizing met een subtiel gevormde metalen rand is slechts 9,5 mm dik en weeg ook nog eens slechts 35 gram. Een ongekende prestatie al komt die wel met een nadeel zoals we later zullen zien. Maar het design van de Ignite 3 is erg geslaagd.

Lees ook: Helpt een smartwatch je gezonder te leven?

AMOLED

De Polar Ignite 3 beschikt over een mooi 416 x 416 pixels scherp AMOLED-scherm. Om de batterij te besparen schakelt het kort na elke aanraking of moment dat het horloge opmerkt dat er gekeken wordt, terug in een standaard stand waarop alleen heel licht de klok en de wijzers te zien zijn. Geen always-on dus maar prima voor het dagelijks gebruik.

Polar weet hiermee een accuduur te bereiken van 100 uur bij normaal gebruik en 30 uur training. Officieel is na vijf dagen de Ignite 3 helemaal leeg en moet opgeladen worden, verstandiger is dit al een dag eerder te doen. Opvallend detail, de oplaadkabel van de Ignite 3 heeft weer een andere connector en ook weer anders dus dan van de recent geteste Polar-modellen zoals de Pacer Pro en Vantage V2. De nieuwe connector is kleiner en trefzekerder dan die van de genoemde modellen, maar dat kon ook al snel. Deze hele industrie zit op draadloos opladen te wachten, wie durft?!

Interface loopt achter

Helaas zet  de frisse opmaak van de buitenkant zich niet binnen de Ignite door. Hier biedt de Ignite 3 dezelfde interface als op alle andere Polar-smartwatches en die interface begint steeds meer te knellen. Het is niet strak, het is vaak niet mooi en het is soms ook ronduit onduidelijk. En dat is extra lastig omdat de Ignite maar één fysieke knop heeft en de bediening dus vooral via het aanraakscherm gebeurt. En swipen is veel meer dan bediening via knoppen afhankelijk van een goede en duidelijke interface. Bij knoppen weet je als gebruiker na enige tijd de voor jou belangrijkste combinaties ongezien uit te voeren en heb je bovendien de haptische feedback als bevestiging. Bij bediening via aanraken ontbreekt iedere merkbare feedback van het apparaat waardoor dit minder efficiënt en ook minder trefzeker is. In de testperiode mist we hierdoor de registratie van twee trainingen. Wel alles geveegd en gedrukt op het scherm, maar niet goed opgepakt door de Ignite 3.

Waar dat aan ligt blijft gissen. Hoewel Polar aangeeft een snellere processor te gebruiken in de Ignite, heel snappy reageert het apparaat niet altijd. Ook wat deze prestaties betreft kan de Polar software dus wel een makeover gebruiken.

Sport en wellness

 De Ignite 3 biedt zoals elk horloge van dit merk een veelheid aan opties voor sport-, wellness- en ook activiteittracking. Dat gaat van het aantal trappen en stappen per dag, via registratie van de slaap gedurende de nacht, ademhalingsoefeningen, naar specifieke registraties van route, snelheid en hartslag bij sportieve prestaties.

Het aantal ondersteunde sporten is groot en omvat zowel binnen- als buitensport maar multisporten ontbreken. Polar biedt een aantal aanvullende analyses zoals van nachtelijk herstel, trainings- en voedingsadviezen en de mogelijkheid voor specifieke doelen zoals een halve of hele marathon te trainen. Een stap vooruit is de introductie van Voice Guidance. Deze biedt gesproken Nederlandstalige feedback tijdens het sporten en soms ook bij de bediening van het horloge. Denk hierbij aan het starten en stoppen van een training, maar ook de afstand, een gemiddelde snelheid of het binnen of buiten een hartslagzone trainen. Hiervoor is het wel nodig dat de Ignite een verbinding met een smartphone heeft. De Ignite heeft immers zelf geen luidspreker en evenmin is het mogelijk een headset direct op de smartwatch aan te sluiten.

Matige GPS, geen navigatie

Er is echter ook een flinke tegenvaller bij de Ignite 3 en dat is nota bene de GPS. Hoewel Polar een nieuwe chip gebruikt die naast GPS ook Glonas, Galileo en andere positiesystemen ondersteunt, is deze onvoldoende nauwkeurig. Bij registratie door meerdere GPS-apparaten tegelijk is er altijd verschil tussen de apparaten maar de afwijking die de Ignite 3 soms laat zien is te groot en te vaak. Hopelijk is het een softwareprobleem dat zich laat oplossen maar het kan ook de prijs zijn die op dit moment nog betaald moet worden om tot een zo dun en lichtgewicht smartwatch te komen. Hoewel het geen relatie zal hebben met de matige GPS, ook kaarten en navigatie ontbreken op de Ignite 3. Via FitSpark biedt Polar dagelijks kant-en-klare trainingsadviezen afgestemd op de conditie, eerdere trainingen en het herstel tijdens de nacht.

Polar Flow blijft een van de beste

De synchronisatie van geplande en voltooide trainingen evenals spontane fietstochtjes of wandelingen, gebeurt via Polar Flow. Dit is de combinatie van een website en apps voor iOS en Android zoals eigenlijk alle merken sporthorloges die inmiddels wel biedt. Door regelmatig het gps-sporthorloge met de smartphone te verbinden blijven alle gegeven gesynchroniseerd en kun je bijvoorbeeld een training plannen. Flow is en blijft een prima onderdeel van het aanbod van Polar dat de koper van een van haar sporthorloges bovendien onbeperkt gratis kan gebruiken.

Conclusie: Polar Ignite 3 kopen?

Met de Ignite 3 levert Polar niet zijn beste gps-smartwatch zover af maar wel een opvallende. Het ontwerp, het ongekend lage gewicht en het mooie AMOLED-scherm zullen zeker kopers aanspreken en overtuigen. Zolang zij voldoende hebben aan een gps-sporthorloge dat vooral leuke statistiekjes en inzichten oplevert zoals het aantal stappen dat je zet per dag en het aantal calorieën dat je verbruikt, zal ook niemand teleurgesteld zijn.

Voor echte duursporters of iedereen die zich echte sportieve doelstellingen heeft gesteld, is de Ignite 3 niet de goede keuze. Voor hen is een horloge met vijf knoppen voor de bediening, net even snellere software en vooral een nauwkeurigere GPS te belangrijk. Met Polar Flow en nieuwe functies zoals SleepWise blijft Polar innoveren en biedt het samen met de apps en websites een zeer goede aanvulling op de functionaliteit van de Ignite 3.

Je zit op de bank en streamt probleemloos een 4K-video op je telefoon, maar zodra je je laptop openklapt om een webpagina te laden, lijkt het alsof de verbinding vastloopt. Ligt het aan de router of aan je computer? In dit artikel leggen we uit waarom wifi-snelheden zo sterk kunnen verschillen per apparaat en wat je eraan kunt doen.

Je betaalt voor een snelle internetverbinding, dus is de verwachting dat elk apparaat in huis die snelheid ook daadwerkelijk haalt. Toch voelt het surfen op je computer soms stroperig aan, terwijl je smartphone ernaast nergens last van heeft. Vaak wordt er direct naar de internetprovider gewezen, maar het probleem zit meestal in de apparatuur zelf. Het verschil in hardware, leeftijd en software tussen mobiele apparaten en computers is namelijk groter dan je denkt. Na het lezen van dit stuk weet je precies waar die vertraging vandaan komt.

Generatiekloof: waarom je laptop vaak achterloopt

Het snelheidsverschil tussen je telefoon en je computer komt vaak neer op een simpele generatiekloof. We vervangen onze telefoons gemiddeld elke twee tot drie jaar, waardoor ze vaak uitgerust zijn met de nieuwste wifi-chips (zoals wifi 6 of 6E). Een laptop gaat vaak veel langer mee, soms wel vijf tot zeven jaar. Hierdoor probeert een verouderde netwerkkaart in je laptop te communiceren met een moderne router, wat resulteert in een lagere maximumsnelheid.

Daarnaast speelt de manier waarop data wordt verwerkt een grote rol. Een telefoon is geoptimaliseerd voor directe consumptie: apps op de achtergrond worden gepauzeerd om de app die je nú gebruikt voorrang te geven. Een computer werkt anders. Terwijl jij probeert te surfen, kan Windows of macOS op de achtergrond bezig zijn met zware updates, het synchroniseren van clouddiensten of het maken van back-ups. Je laptop snoept dus al bandbreedte weg zonder dat jij het doorhebt, waardoor er voor je browser minder overblijft.

Wanneer je laptop de strijd wél wint

De laptop wint het van de telefoon wanneer de omstandigheden optimaal zijn voor stabiliteit in plaats van pure mobiliteit. Als je beschikt over een moderne laptop met een recente netwerkkaart en je bevindt je in dezelfde ruimte als de router, kan de laptop vaak stabieler grote bestanden binnenhalen.

Dat geldt vooral als je laptop verbonden is met de 5GHz-frequentieband. Deze frequentie is veel sneller dan de oude 2.4GHz-band, maar heeft een korter bereik. Als je dicht bij het toegangspunt zit, profiteert je laptop van zijn krachtigere processor om complexe webpagina's sneller op te bouwen dan een telefoon dat kan, mits de verbinding zelf niet de bottleneck is.

Waarom je telefoon soepeler aanvoelt

Het verschil wordt pijnlijk duidelijk zodra je verder van de wifi-bron af gaat zitten, bijvoorbeeld op zolder of in de tuin. Smartphones zijn vaak agressiever geprogrammeerd om het sterkste signaal te pakken of snel tussen frequenties te schakelen. Veel laptops blijven daarentegen te lang plakken op een zwak 5GHz-signaal of vallen onnodig terug op de trage en vaak overvolle 2.4GHz-band (het zogeheten 'sticky client'-probleem).

Daarnaast hebben smartphones een trucje dat laptops helaas moeten missen: wifi-assist (of een vergelijkbare term). Als de wifi even hapert, gebruikt de telefoon ongemerkt een beetje 4G- of 5G-data om de stroom stabiel te houden. Je laptop heeft die optie meestal niet en laat direct een laadicoontje zien. Hierdoor voelt de telefoon sneller aan, terwijl hij eigenlijk een beetje vals speelt door mobiele data bij te schakelen.

Harde grenzen: wanneer traagheid onvermijdelijk is

Er zijn situaties waarin je laptop de strijd sowieso verliest, ongeacht hoe dicht je bij de router zit. Dit zijn de harde grenzen:

Zo check je of jouw hardware het probleem is

Om te bepalen of je laptop de boosdoener is, moet je eerst kijken naar de verbinding. Klik op het wifi-icoon op je laptop en controleer of je verbonden bent met een 5GHz-netwerk (vaak te zien bij Eigenschappen of netwerkinformatie). Is dat niet het geval en sta je wel dicht bij de router? Dan is je netwerkkaart waarschijnlijk verouderd of staan de instellingen niet goed.

Kijk ook eens kritisch naar je gebruik. Heb je toevallig nog applicaties openstaan zoals Steam, OneDrive of Dropbox? Deze programma's kunnen de verbinding volledig dichttrekken. Op een telefoon gebeurt dit zelden automatisch op de achtergrond. Als je laptop ouder is dan vijf jaar, kan een simpele upgrade met een moderne wifi-usb-dongle het probleem vaak al verhelpen, zonder dat je een hele nieuwe computer hoeft aan te schaffen.

Kortom: leeftijd en software maken het verschil

Dat je telefoon sneller is op wifi dan je laptop, komt meestal doordat telefoons nieuwere netwerkchips hebben en slimmer omgaan met datastromen. Laptops hebben vaak last van zware achtergrondprocessen of blijven hangen op een tragere frequentieband. Daarnaast schakelen telefoons bij zwak wifi soms ongemerkt over op 4G/5G, wat de ervaring vloeiender maakt. Controleer of je laptop op de 5GHz-band zit en sluit zware achtergrondprogramma's af om snelheid te winnen.

Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen komt op 16 april uit voor Nintendo Switch.

Dat heeft Nintendo vanmiddag aangekondigd in een speciale Direct-uitzending die om de game draait. Ondanks dat de game voor de eerste Switch verschijnt, zal hij via backwards compatibility ook speelbaar zijn op Nintendo Switch 2.

In de Tomodachi Life-games van Nintendo kunnen spelers zelf Mii-personages creëren en bijvoorbeeld baseren op het uiterlijk van henzelf, vrienden en familie of beroemdheden. Deze Mii's leiden vervolgens hun eigen leven op een eiland, wat allerlei gekke en hilarische situaties oplevert. Spelers kunnen zelf ook invloed uitoefenen op deze verschillende situaties.

Over Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen

In de Direct-uitzending werd meer informatie gegeven over het aankomende Tomodachi Life: Waar Dromen Uitkomen. Zo is duidelijk dat spelers hun Mii-personages unieke persoonlijkheden, gewoontes en woningen kunnen geven. Spelers kunnen tijdens de game zien waar de personages aan denken, en ze helpen bij problemen. De tijd in de game verstrijkt daarbij net zo snel als in de echte wereld, wat het de moeite waard maakt om het spel op verschillende momenten op te starten.

Het is daarbij mogelijk om de verschillende Mii-personages kennis met elkaar te laten maken, om te zien wat er vervolgens gebeurd. Personages kunnen bijvoorbeeld praten over hun favoriete eten en filmgenres. Het is daarnaast mogelijk om acht Mii-personages bij elkaar in een huis te laten wonen, wat weer unieke reacties van de personages veroorzaakt.

Op het eiland waar de game zich afspeelt kunnen spelers de personages winkels te laten bezoeken. Bijvoorbeeld een supermarkt waar allerlei etenswaren worden verkocht, of de mogelijkheid om kleding en kostuums te kopen. In een speciale marktkraam worden redelijk geprijsde artikelen meerdere malen per dag ververst.

Ook is er een ontwerpatelier, waar spelers verschillende voorwerpen kunnen maken, waaronder kledingstukken, versiering voor huizen en zelfs huisdieren. Het eiland kan sowieso naar eigen smaak worden ingedeeld, met bankjes, bomen, planten en meer.