Toen Apple de iPhone X uitbracht, ging dat gepaard met een grootse stap voorwaarts. De verwachtingen voor de tiende Apple Watch lagen daarom hoog, vooral toen er geruchten opdoken over een compleet nieuw ontwerp. De werkelijkheid blijkt uiteindelijk minder revolutionair: dit is hetzelfde horloge dat we al jaren kennen, maar dan groter, dunner en met vooral één belangrijke nieuwe functie.

De Apple Watch is qua design misschien wel Apples meest eenduidige apparaat ooit. Al sinds de eerste editie in 2014 heeft het horloge hetzelfde ontwerp, met zijn gebolde zijkanten en zwarte, vierkante oled-scherm in het midden. Ja, de smartwatch heeft met de jaren kleinere randen en een groter display gekregen, maar jaar op jaar waren het kleine aanpassingen op basis van het jaar ervoor.

Bij de presentatie van de Series 10 sprak Apple over een 'compleet nieuw design', maar eigenlijk herhaalt het bedrijf hier zijn strategie van de afgelopen tien jaar. Het enige echt grote verschil zit eigenlijk in de omvang. Het scherm is qua grootte nu vergelijkbaar met de Apple Watch Ultra, waardoor je meer informatie kunt aflezen. Bij dagelijks gebruik merkten we daar alleen wat van in de Workout-app, die tijdens het sporten één regel aan extra informatie laat zien.

Daarnaast kun je ook het ingebouwde toetsenbord beter bedienen op het schermpje, hoewel je daar beperkt bent tot de Engelse taaloptie. Apple gebruikt een vorm van AI om te voorspellen wat je schrijft en om foutieve inputs te voorkomen, iets dat in het Nederlands nog niet werkt.

©Bastiaan Vroegop

Dunner, maar toch lomp

Het horloge is ook dunner. Ergens is dat logisch: techbedrijven zoals Apple proberen continu hun gadgets dunner en compacter te maken. Maar in combinatie met het nu grotere display voelt het ook wat vreemd. Een dun horloge voelt logisch in een minimalistisch ontwerp, maar deze Watch is naast dun op een andere manier weer veel groter geworden. Onder de streep voelt het horloge ondanks zijn beperkte dikte hierdoor wat lomp aan.

Het ingebouwde scherm gebruikt een nieuw type oled-scherm dat beter vanuit zijwaartse hoeken afgelezen kan worden - iets dat bij dagelijks gebruik werkelijk een meerwaarde heeft. Het is makkelijker om vanuit je ooghoek een binnenkomend berichtje te lezen, zonder dat je daar het horloge helemaal jouw kant op moet draaien. Ook is de tijd vanuit meer hoeken beter leesbaar, iets dat toch wel essentieel voelt op een horloge.

De smartwatch heeft nieuwe wijzerplaten om gebruik te maken van het grotere scherm, waarbij cijfers en foto's zo breed mogelijk worden afgebeeld om nadruk te leggen op de dunnere schermranden. De nieuwe wijzerplaat Reflecties beweegt zijn achtergrond mee met de bewegingen van je pols, waardoor het lijkt alsof je naar een glinsterend analoog horloge kijkt. Erg trippy.

©Bastiaan Vroegop

Slaapapneu

En dan is er de belangrijkste nieuwe gezondheidsfunctie: de herkenning van slaapapneu. Sensoren in de Apple Watch Series 10 kunnen via een algoritme detecteren of je tijdens je nachtrust symptomen van slaapapneu hebt en wellicht even met de huisarts moet afspreken. Tijdens de presentatie benadrukte Apple het belang hiervan: het gros van de getroffenen zou namelijk helemaal niet weten van hun apneu-problemen, omdat het tijdens het slapen gebeurt. Door een horloge te dragen zou je weleens kunnen ontdekken of jij één van deze onwetende getroffenen bent.

Of dat goed werkt is lastig testen zonder zelf toevallig slaapapneu te hebben, wat niet het geval was. Wel kunnen we benadrukken dat de snellere oplaadtijd het makkelijker maakt om het horloge 's nachts te dragen. Apple belooft tachtig procent lading na een kwartier op de oplader, wat ook ruwweg aansluit op onze ervaringen. We lieten het horloge tijdens het douchen en aankleden opladen, waarna er weer voor zo'n 24 uur aan accutijd in zat. Door even snel op te laden red je het dus al snel tot de volgende dag.

©Bastiaan Vroegop

Keuzestress

Daar komt bij dat de Series 10 de line-up ietwat vertroebelt. Vroeger was de keuze snel gemaakt: je haalde een Apple Watch SE als je een budgetmodel zocht en een Series als je een middenmoter wilde, of je investeerde in een Ultra bij gebruik van extreme sporten. Daarbij was de SE de kleinste en de Ultra het grootste model.

Het scherm van de Series 10 is echter pakweg net zo groot als bij de Ultra 2. Daarnaast kun je het nieuwe horloge ook kopen met een titanium-behuizing, waarbij de prijs omhoogschiet van 449 naar 799 euro – slechts honderd euro goedkoper dan de Ultra 2. Ga je dan voor het wat lompere Ultra-ontwerp met een langere accuduur en extra actieknop, of toch voor de dunnere Series 10? de keuze is lastiger dan voorheen.

©Bastiaan Vroegop

Conclusie

De Series 10 is een wat timide update voor de Apple Watch geworden. Het horloge is iets groter en dunner, maar in grote lijnen ruwweg hetzelfde als zijn voorgangers. De detectie van slaapapneu is veelbelovend, maar het is tegelijkertijd een erg specifieke functie waar je niet direct een horloge voor zult kopen. Wij zouden de Series 10 alleen halen als je echt toe bent aan een nieuwe smartwatch en binnen het ecosysteem van Apple wilt blijven.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.