Wist je dat er op een pop negen keer meer bacteriën zitten dan op de etensbak van je hond of kat? Dat een speelgoedautootje twee keer zoveel bacteriën met zich meedraagt als een badkamerkraan? En dat er op één blokkenset net zoveel viezigheid zit als op dertien tandenborstels bij elkaar? Kinderspeelgoed regelmatig schoonmaken is dus geen overbodige zaak. In dit artikel lees je hoe je dat het beste kunt doen.

Lees ook: Veilig speelgoed voor jouw baby, peuter of kleuter: hier moet je op letten!

Het zijn overigens niet alleen bacteriën die zich thuisvoelen op het speelgoed van je kinderen. Ook bepaalde virussen, zoals het griepvirus, kunnen makkelijk urenlang overleven. Er bestaat dus een kans dat kinderen hier ziek van worden. Dat geldt vooral voor kleine kinderen. Niet alleen stoppen zij vaak speelgoed in hun mond, ook sabbelen ze graag op hun duim of vingers. Handjes die misschien net daarvoor vies speelgoed hebben vastgehouden …

12x speelgoed, 12x schoon!

Hieronder vind je een lijst van speelgoed dat je in bijna elk huis met kinderen wel vindt. Bij elk item staat specifieke uitleg over het schoonmaken ervan. 

1. Knuffels schoonmaken

Knuffels kunnen meestal in de wasmachine, maar kijk altijd eerst op het etiket voor specifieke wasinstructies. Gebruik een fijnwasprogramma en koud water om de kleuren te behouden. Doe knuffels niet in de droger, maar laat ze drogen aan de lucht, bij voorkeur in de zon om eventuele bacteriën te doden. Voor knuffels die niet in de wasmachine mogen, gebruik je een vochtige doek en een beetje zachte zeep. Veeg voorzichtig over het oppervlak en laat de knuffel aan de lucht drogen.

Hoe vaak moet je een knuffel schoonmaken? Regelmatig, bijvoorbeeld eens per maand. Vaker als het kind ziek is of als de knuffel erg vuil is.

💡 Extra tip: maak een foto van het wasetiket. Vooral bij een favoriete knuffel die overal mee naartoe wordt gesleept kan het gebeuren dat het etiket na verloop van tijd niet meer goed leesbaar is. 

©suthisak - stock.adobe.com

2. Lego schoonmaken

Je kunt Legosteentjes schoonmaken door ze in een waszak of kussensloop te doen en ze op een fijnwasprogramma in de wasmachine te wassen. Zorg dat de waszak of het kussensloop goed dicht zit – gebruik bijvoorbeeld een kussensloop met een rits. Voeg een beetje mild wasmiddel toe. Zorg ervoor dat je de Lego goed laat drogen voordat je kind er weer mee gaat spelen, om schimmelvorming te voorkomen.

Hoe vaak moet je Lego schoonmaken?Maandelijks, maar vaker als de blokjes vies zijn of als je kinderen er vaak op kauwen.

3. Houten speelgoed schoonmaken

Houten speelgoed maak je bij voorkeur schoon met de hand. Gebruik een doek en een mild reinigingsmiddel. Dompel het niet onder in water: daarvan kan het hout uitzetten en vervormen. Veeg het speelgoed af en laat het volledig drogen.

Hoe vaak moet je houten speelgoed schoonmaken? Eens per maand is ruim voldoende, tenzij het erg vuil is of er voedselresten op zitten of dat er op gekwijld is (denk bijvoorbeeld aan een bijtring)

4. Plastic speelgoed schoonmaken

Plastic speelgoed kun je wassen met warm water en een milde zeep. Gebruik een zachte borstel om alle hoekjes en gaatjes te bereiken. Spoel de speeltjes goed af om zeepresten te verwijderen en laat ze volledig drogen.

Hoe vaak moet je plastic speelgoed schoonmaken? Wekelijks, maar dagelijks als het speelgoed wordt gedeeld met andere kinderen of als een kind dat het speelgoed gebruikt ziek is.

©AllenChen

5. Puzzels schoonmaken

Puzzelstukjes kunnen je afvegen met een vochtige doek met een beetje mild reinigingsmiddel. Zorg ervoor dat alle puzzelstukjes volledig droog zijn voordat je ze weer opbergt, om kromtrekken te voorkomen.

Hoe vaak moet je puzzels schoonmaken?Alleen als ze vies zijn. 

6. Boekjes schoonmaken

Boeken maak je schoon door ze voorzichtig af te vegen met een droge doek. Vlekken? Probeer dan een gum of een beetje witte azijn. Zorg ervoor dat de pagina's volledig droog zijn voordat je het boek sluit.

Hoe vaak moet je boekjes schoonmaken? Alleen als ze vies zijn.  

7. Badspeelgoed schoonmaken

Badspeelgoed kan je reinigen door het te laten weken in een oplossing van azijn en water (één deel azijn op één deel water). Dit helpt om schimmel en meeldauw te verwijderen. Spoel ze daarna goed af en laat ze drogen.

Hoe vaak moet je badspeelgoed schoonmaken? Dit moet na elk gebruik worden schoongemaakt en gedroogd om schimmel en meeldauw te voorkomen.

💡 Meeldauw is een soort schimmel die zich vaak ontwikkelt op vochtige, warme plaatsen waar er weinig licht is. Het kan verschillende kleuren hebben, variërend van wit tot grijs, bruin of zwart, en het heeft meestal een poederachtige of harige textuur. Badspeelgoed is er in het bijzonder gevoelig voor, juist omdat het vaak niet volledig droogt. Meeldauw kan vieze luchtjes en gezondheidsproblemen veroorzaken, zoals allergische reacties of ademhalingsproblemen.

©Martin Gallagher | martin - stock.adobe.com

💡 P.S. Ninja-eendje, piraten-eendje, confetti-eendje.... je kunt het zo gek niet bedenken of er is wel een badeendje van!

8. Poppen schoonmaken

Poppen kun je schoonmaken door ze af te vegen met een doekje dat is bevochtigd met een mild reinigingsmiddel. Voor hardnekkige vlekken maak je een pasta van zuiveringszout en water. Breng het aan op de vlek, laat het even intrekken en veeg het vervolgens af.

Hoe vaak moet je poppen schoonmaken? Maandelijks, of vaker als ze vies zijn. 

9. Elektronisch speelgoed schoonmaken

Elektronisch speelgoed moet voorzichtig worden schoongemaakt met een droge doek. Vermijd het gebruik van water of reinigingsmiddelen die het speelgoed kunnen beschadigen. Voor hardnekkig vuil, gebruik een wattenstaafje gedoopt in een beetje alcohol. Pas wel op dat je geen alcohol morst op de elektronische componenten: dat is geen goede combi!

Hoe vaak moet je elektronisch speelgoed schoonmaken? Maandelijks. Belangrijk is vooral dat je het stofvrij houdt. 

10. Speelgoedauto’s schoonmaken

Speelgoedauto's kun je schoonmaken met een tandenborstel en een mild reinigingsmiddel. Zorg ervoor dat je alle kleine onderdelen en wielen bereikt. Spoel ze af en laat ze volledig drogen.

Hoe vaak moet je speelgoedauto’s schoonmaken? Maandelijks, of vaker als ze vies zijn. 

©metelevan - stock.adobe.com

11. Bordspellen schoonmaken

Bordspellen kun je schoonmaken door de stukken af te vegen met een lichtvochtige doek en een mild reinigingsmiddel. Voor het bord gebruik je een droge doek. Zorg ervoor dat alle onderdelen volledig droog zijn voordat je ze weer opbergt.

Hoe vaak moet je bordspellen schoonmaken? Na elk gebruik, vooral als je kindje heeft zitten eten of drinken terwijl het spel op tafel lag.

12. Tekenspullen schoonmaken

Tekenspullen zoals kleurpotloden, markers en verfsets, kun je schoonmaken door ze af te vegen met een doek die is bevochtigd met een mild reinigingsmiddel. Laat ze volledig drogen voordat je ze weer opbergt.

Hoe vaak moet je tekenspullen schoonmaken? Na elk gebruik, vooral als ze vies zijn.

🧹 P.S. Ook altijd doen: de plek waar je kindje speelt, goed schoonmaken!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.