Denk je ook wel eens dat zo een grote tv een uitstekend canvas zou zijn om kunst op te bewonderen? Dat idee had Samsung enkele jaren terug ook, en zo werd The Frame geboren. Deze nieuwste versie pakt bovendien uit met een mat scherm, vrij uniek voor tv’s, maar een geweldige keuze in dit geval.

Kunstkaders hang je aan de muur, dus het hoeft niet te verrassen dat Samsung The Frame specifiek voor wandmontage ontworpen heeft. Niet alleen zit er een slanke muurbeugel in de doos, het toestel zelf is maar 25 mm dik. Zodra je de tv ophangt lijkt hij inderdaad erg op een modern kunstkader. 

Dat kan je nog extra in de verf zetten door te kiezen voor een andere afwerking. Samsung biedt optionele kaders aan in andere kleuren, maar ook met een licht afgeschuinde rand. Zo geef je de tv een passende look voor jouw woonkamer, of mocht je dat wensen zelfs een die mooi bij een bepaald kunstwerk past. De kaders klikken eenvoudig magnetisch vast, dus wisselen is absoluut geen karwei. In de doos vind je ook twee eenvoudige voeten, dus je kan The Frame op een tv-meubel zetten al mis je dan toch een deel van het concept.  

Quasi onzichtbaar aangesloten

Samsung heeft ook al enkele jaren een exclusieve oplossing om alle gedoe met kabels aan je tv te vereenvoudigen: de One Connect Box. En vermits het doel van The Frame is om zo naadloos mogelijk in je interieur te passen kreeg hij ook een One Connect box. Er loopt dus maar een zilverkleurige kabel naar het toestel, die zorgt voor zowel data als stroom. Aan het andere eind van de vijf meter lange kabel vind je de One Connect box waar alle aansluitingen op staan. 

Het is wel niet de nieuwe slanke versie zoals op de QN95B. Stop hem in de kast, samen met je bronapparaten en klaar. Er staan vier HDMI-aansluitingen op, waarvan een met ARC/eARC en een HDMI 2.1-aansluiting met 40Gbps bandbreedte. Die kan dus dienen voor een recente spelconsole of pc en ondersteunt 4K120, ALLM en VRR (HDMI VRR en AMD Freesync). 

De input-lag is verrassend laag: 12,7 ms voor 4K60 en 7,1 ms voor 2K120. Een potje gamen op The Frame: perfect mogelijk. Je vindt ook twee usb-aansluitingen en een optisch digitale audio-uitgang. Er is ethernet, wifi en bluetooth.

©PXimport

Hoe ruim is die kunstcollectie?

The Frame beschikt over een uitgebreide versie van de Ambient Mode die je ook op andere Samsung toestellen vindt. Je kan dus allerlei beelden op het scherm zetten wanneer je geen tv kijkt, zodat de tv de kamer dan toch wat siert. 

De helderheid en kleurtemperatuur kan je manueel aanpassen, maar The Frame beschikt over een ingebouwde lichtsensor en bewegingssensor zodat hij wat slimmer omgaat met energie. Zo merkt de bewegingssensor dat er niemand in de kamer is en schakelt hij na een in te stellen tijd het scherm uit. De lichtsensor past niet enkel de helderheid aan op basis van omgevingslicht, hij merkt ook wanneer het licht volledig uitgaat, en schakelt dan het scherm uit.

Maar de echte meerwaarde van The Frame zit hem in twee specifieke eigenschappen: een mat scherm, en een uitgebreide kunstcollectie. Dat mat scherm is een primeur voor het 2022-model. Ja, een mat scherm is lichtjes nadelig voor het contrast, maar het weegt niet op tegen het effect dat het scherm er veel meer uit ziet als een echt canvas of papier. 

Lastige spiegeleffecten van wat invallend licht, zo typisch op de glossy schermen van andere tv’s, zul je op The Frame nooit zien. Het accentueert met andere woorden heel sterk de kunst-look van The Frame.

©PXimport

De uitgebreide kunstcollectie is de echte blikvanger van The Frame, al moet je er wel een abonnement voor nemen (4,99 euro per maand of 49,90 euro per jaar). Je haalt er meer dan 1.600 kunstwerken mee in huis uit echte top musea en collecties, zoals het Van Gogh museum, het Louvre, het Koninklijke Musea voor Schone Kunsten van België, het Prado, Magnum Photos, National Geographic, Yellow Korner en Saatchi Art. 

De werken zijn onderverdeeld in veel verschillende categorieën, zoals onderwerp, kunstvorm, kleur, artiest. Je kan bladeren door het aanbod van een museum, of kijken naar wat populair of nieuw is. Je gekozen werk kan je nog voorzien van een matte, een effen kader waardoor het geheel echt op een kunstwerk lijkt.

De Tizen Smart Hub

Naast die specifieke kunstfunctie kreeg The Frame net zoals de andere 2022-modellen van Samsung de nieuwe Tizen Smart Hub interface die heel het scherm vult. Aan functionaliteit is er dus zeker geen gebrek, denk maar aan Airplay2, Google Cast (voor Netflix en YouTube), Multiview, en natuurlijk een enorm uitgebreid aanbod apps. De witte afstandsbediening is voorzien van een fotovoltaïsch paneel op de achterzijde en een oplaadbare batterij. Voor een snelle boost van de batterijlading is er een usb-c-aansluiting. De remote is eenvoudig maar erg functioneel.

Onze belangrijkste klacht is dat de nieuwe Smart Hub interface een stap achteruit is voor het gebruiksgemak. Hij reageert soms wat sloom, er wordt nogal wat ruimte verspild en de organisatie maakt dat je soms erg veel kliks nodig hebt om ergens te geraken.

©PXimport

Mooie quantum dot-kleuren

Het toestel kan bogen op de goede prestaties van de Quantum Processor 4K. Die zorgt voor mooi upscaling en goede ruisonderdrukking die het enkel moeilijk heeft om kleurstroken in zachte gradiënten weg te werken. De bewegingsscherpte is iets minder goed dan het 120 Hz-paneel doet vermoeden, snel bewegende voorwerpen hebben een duidelijke wazige rand.

The Frame is geen thuisbioscoop tv, maar moet uiteraard wel in staat zijn om kleurrijke kunstwerken weer te geven. En niet te vergeten, je wil er natuurlijk ook tv op kijken. Zijn prestaties plaatsen hem eerder in de middenklasse. 

Het toestel heeft een VA-paneel met edge-led zonder local dimming. Daar haalt hij een meer dan behoorlijk contrast van 4.200:1 mee. Ons testmodel had geen perfecte uniformiteit, in een donker testbeeld was er lichte clouding zichtbaar en op het heldere testbeeld zagen we dat de rand rondom een vage blauwe tint had. Beide problemen waren niet zichtbaar in gewoon beeldmateriaal. 

©PXimport

De achtergrondverlichting maakt gebruik van quantum dots en levert een kleurbereik van 87% P3. The Frame haalt een piekhelderheid van 540 nits, zowel op het 10% venster als op het volledig wit scherm. In SDR, toch het belangrijkst voor de kunstweergave, is de Filmmaker mode uitstekend gekalibreerd. In HDR laat hij een beetje punten liggen. 

Net zoals alle Samsung tv’s ondersteunt The Frame HLG, HDR10 en HDR10+ maar geen Dolby Vision. Gezien de populariteit van Dolby Vision is dat jammer, want gezien de helderheid en kleurbereik zou hij daar veel voordeel uit halen. De tonemapping houdt rekening met de HDR10-metadata, maar clipt een klein beetje witnuances weg en maakt de kleurweergave iets te zwak. Ook zwartdetail is een moeilijke opdracht, daar mis je vaak de fijnste nuances.

Prima audioresultaten

Ondanks zijn slanke profiel beschikt The Frame over een 40 Watt audioconfiguratie met Dolby Atmos ondersteuning. The Frame kan het geluid ook aanpassen op basis van je kamerakoestiek. Zo haalt hij heel degelijke resultaten. De klank was aangenaam, met voldoende volume en de luidsprekers gaan niet snel in vervorming. Er is zelfs een hoorbaar surround-effect voor je films. We missen enkel een wat vollere baslijn, maar dat mag je eigenlijk niet verwachten van een dit toestel.

Conclusie

Samsung is er in geslaagd om een mooie lifestyle tv te maken met een unieke featureset. Het matte scherm wordt niet geplaagd door reflecties, en samen met de goede beeldkwaliteit brengt dat de enorme kunstcollectie prachtig in beeld. De meegeleverde wandbeugel en personaliseerbare kaders zetten dat alleen nog meer in verf. 

The Frame levert ook veel tv of streaming kijkplezier en biedt alles wat nodig is voor een avondje gaming, al zouden we het toestel niet aanraden voor hardcore filmfans, die willen vermoedelijk betere contrastprestaties. Voor dat unieke aanbod vraagt Samsung een vrij stevige prijs, een goede kortingsactie afwachten lijkt ons het best.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.