De juiste behuizing kiezen valt niet mee. In de praktijk blijkt dat simpelweg afgaan op de foto’s van de fabrikant vrij riskant is en daarom helpen we je graag op weg. Wij haalden van zeven fabrikanten hun spannendste atx-model van 80 tot 100 euro in huis en voelden die goed aan de tand.

Stel je zelf een pc samen, dan moet je de onderdelen inbouwen in een behuizing. Een geschikte behuizing uitkiezen is grotendeels een kwestie van smaak. Omdat de markt voor behuizingen zeer volwassen is zien we tegenwoordig (absolute onderkant van de markt daargelaten) nagenoeg geen dramatisch slechte behuizingen meer, waardoor je je veelal prima door emotie kan laten leiden. Hoewel wij hier wel op zoek zijn naar de objectief beste behuizingen, willen we vast meegeven dat geen van de zeven door ons uitgezochte modellen een onvoldoende verdienen. De juiste keuze vereist dus het afzetten van de plus- en minpunten tegen jouw unieke situatie.

Desondanks lopen de producten sterk uiteen, zowel kwalitatief als op het gebied van eigenschappen, en kunnen we door een uitgebreide hands-on ervaring met behuizingen objectief onderscheid maken tussen redelijke, goede en uitstekende producten.

Testverantwoording

We benaderen behuizingen met een praktische blik: zijn de materialen goed, is het inbouwen een soepele ervaring of juist lastig, zitten er stoffilters op, is de standaardkoeling afdoende, en worden mechanische schijven gedempt of laten ze de hele kast resoneren. Een soepele inbouwervaring waarderen we voor zowel nieuwkomers als ervaren computerbouwers, waarbij we extra punten geven voor behuizingen die je helpen ook de afwerking van de interne bekabeling netjes te krijgen. We beoordelen zowel de standaard aanwezige koeling als de potentiele koeling voor gebruikers van high-endsystemen.

Goedkoop = duurkoop?

Cooler Master MasterCase MC500

Denk je aan een pc-behuizing, dan denk je al snel aan Cooler Master. Twee jaar geleden kwam de Taiwanese kastengigant met het MasterCase-concept, allerlei verschillende varianten op basis van één chassis. Iedere variant kun je daarnaaast uitbreiden met extra’s als een andere afwerking van de voor- of bovenkant, extra ruimte voor harde schijven, of verschillende led-elementen.

De MC500 is weliswaar slechts het 84 euro kostende basismodel, maar met twee grote ventilatoren, een solide glazen zijpaneel en volop ruimte mis je weinig. Wil je nog een dvd-station gebruiken? Dan is dit is de enige behuizing in deze vergelijking die daar ruimte voor biedt. Het meest overtuigende aspect is echter de kwaliteit; wat chassis betreft is dit de meest degelijke behuizing in de vergelijking. Niet gek, gezien het feit dat dit chassis ook aan de basis staat van meer dan 200 euro kostende MasterCases.

Inhoudelijk valt er heel weinig te klagen, het is een uitstekende basis waarmee je alle kanten op kan. De MC500 is wel ruimschoots de grootste in de test, fijn voor uitgebreide systemen, maar eigenlijk onnodig groot voor de meeste gangbare systemen. Ook zie je dat hij ontworpen is om verder aangekleed te worden, bijvoorbeeld met de (optionele) extra kap bovenop. De basisuitstraling is hierdoor wat Spartaans. Spreekt het grotere formaat je echter aan en is het grote gewicht geen probleem, dan mag je deze bovenaan je lijstje zetten.

©PXimport

Cooler Master MasterCase MC500

Prijs
€ 84,-
Websitewww.coolermaster.com9Score90

Corsair Spec Omega

Met de Spec Omega gaat Corsair in tegen de nieuwe standaard in deze prijsklasse waarin alles strakker en onopvallender moet. Met agressieve lijnen, een opvallende voet, led-balk in de voorzijde en verlichte ventilator is de Spec Omega echt een verschijning. De behuizing is bovendien in meerdere kleurstellingen te krijgen.

Dit soort futuristische ontwerpen is echter alleen met kunststoffen te realiseren, waardoor de subjectieve bouwkwaliteit lager ligt dan bij de kasten die meer metaal gebruiken, bijvoorbeeld de Cooler Master, Phanteks, NZXT en Fractal. Het gebruikte kunststof is echter van prima kwaliteit en veel beter dan bijvoorbeeld de Thermaltake View 28. Ook intern is de Spec Omega stevig, maar mist hij wel de wat luxere afwerking van de concurrenten en dat zie je bij een afgebouwd systeem. De twee ventilatoren geven voldoende koeling, maar extreem veel ademruimte heeft de kast niet. Zwaarder dan een systeem met mid-range videokaart zouden we niet overwegen zonder extra ventilatie.

Het is duidelijk dat je je in de eerste plaats aangetrokken dient te voelen tot dit opzichtige design. De Spec Omega is zeker geen slechte kast, maar het is wel de duurste in de vergelijking. En als we voorbij dat unieke ontwerp kijken dan zien we niets wat deze kast beter doet dan de concurrenten. Liefhebbers van een wat meer ingetogen uitstraling zouden we aanraden de Corsair Carbide 275R te bekijken. Helaas kwam die te laat voor deze test, maar voor twee tientjes minder zien we daar een chique alternatief met luxere interne afwerking.

©PXimport

Corsair Spec Omega

Prijs
€ 99,-
Websitewww.corsair.com7Score70

NZXT S340 Elite

De NZXT S340 Elite is inmiddels anderhalf jaar op de markt, wat het één van de oudere modellen in de vergelijking maakt. De S340 Elite heeft als weinig andere de ontwikkelingen in de markt voor behuizingen weten te beïnvloeden. De S340 Elite bracht glas onder het 100 euro prijspunt en dankzij handige interne trucjes kun je heel eenvoudig en snel een strak afgewerkt systeem bouwen.

Nog altijd is het een kwalitatief solide, eenvoudig te bouwen computerbehuizing met een redelijke standaardkoeling en een bescheiden geluidsproductie. Dankzij het slimme design kun je met de NZXT nog steeds eenvoudig een net ogend systeem neerzetten. Voor vr-liefhebbers zijn de aanwezige hdmi-aansluiting en de magnetische puck om je vr-headset (of hoofdtelefoon) aan te hangen handige extraatjes.

Met voldoende koeling, een mooie balans tussen afmetingen en interne ruimte voor praktische systemen, en een stalen afwerking van de voorzijde blijft de NZXT S340 Elite een solide keuze. En ook deze kast is in meerdere kleurstellingen te koop.

NZXT S340 Elite

Prijs
€ 89,-
Websitewww.nzxt.com9Score90

Gehard glas

Phanteks P400S Tempered Glass

De Phanteks P400S is een iets jongere behuizing die vergelijkbaar is met de NZXT S340 Elite. Ook hier treffen we een behuizing aan die een mooie balans biedt tussen voldoende interne ruimte voor praktische systemen en een buitenkant die niet onnodig groot is. Net als elke andere Phanteks-kast geven we complimenten voor het netjes afgewerkte interieur waarmee het bouwen van een strak ogende computer eenvoudig is. Voor 89 euro gaat Phanteks vervolgens nog verder. Er zit een fan-controller op de behuizing, waarmee je de snelheden van de ventilatoren eenvoudig kunt aanpassen en een rgb-led-controller waarmee je led-strips (één is meegeleverd) naar wens kunt laten kleuren. De kast is in meerdere kleurstellingen verkrijgbaar. Dit zijn natuurlijk sterke extra’s.

Met een voorzijde van metaal en metalen kappen die je kunt gebruiken om de bovenzijde strak af te werken of te laten ventileren zit Phanteks met deze kast heel dicht tegen het label ‘perfecte case’. Helaas laat Phanteks enkele steekjes vallen, bijvoorbeeld in de wat slordige afwerking van enkele randjes. De Phanteks P400S blijft als geheel echter een uitstekende koop - als het ontwerp je aanspreekt. Voor een relatieve nieuwkomer op de markt is dat een heel behoorlijk resultaat.

©PXimport

Phanteks P400S Tempered Glass

Prijs
€ 89,-
Websitewww.phanteks.com9Score90

Sharkoon TG5 RGB

Sharkoon doet ook al enige jaren mee met behuizingen, veelal in het budgetsegment. Met de TG5 RGB zetten ze hoger in en dat doen ze vooral met veel extra’s, bijvoorbeeld door vier rgb-ventilatoren te bieden in plaats van de reguliere twee stuks. Veel moderne moederborden hebben een rgb-aansluiting en deze Sharkoon kan die gebruiken om de verlichting van de vier fans en de extra aanwezige led-strip te synchroniseren met het binnenwerk van je computer. Het effect daarvan is indrukwekkend. De verlichting kan ook worden aangepast met de kleine controller.

Hoewel het chassis net niet op hetzelfde niveau is als sommige andere is het meer dan ruim voldoende, en ook de afwerking en inbouwopties zijn keurig te noemen. De ventilatoren zijn niet de meest luxe of stilste modellen, maar vier echt luxe rgb-ventilatoren kosten meer dan deze complete behuizing. De Sharkoon TG5 RGB is weliswaar niet de beste case ooit, maar als je veel rgb wilt voor een scherpe prijs is dit wel een heel sterke deal.

©PXimport

Sharkoon TG5 RGB

Prijs
€ 85,-
Websitewww.sharkoon.com8Score80

Thermaltake View 28

Thermaltake staat bekend om echt opvallende behuizingen en de View 28 is geen uitzondering. Direct valt op dat dit model tegen de tradities in gaat, met onder andere een gebogen venster dat zowel de zijkant als de bovenkant van je behuizing doorzichtig maakt. Niet alleen geeft dit meer inzicht in het binnenwerk van je computer, maar de open bovenkant zorgt er ook voor dat je onderdelen heel eenvoudig in de View 28 kunt inbouwen.

Helaas zien we ook wel een paar stevige minpunten die ons enthousiasme flink temperen. Een gebogen glazen paneel is voorbehouden aan high-end behuizingen en dus treffen we hier een kwalitatief mindere acrylversie aan. De binnenkant is ook wat meer Spartaans dan de hoogst scorende modellen in deze test. Maar uiteindelijk is het echter vooral de voorzijde die de score echt drukt. Hoogglans pianozwart kunststof is een magneet voor stof en vette vingers en het krast bij het minste geringste.

Hoewel de drie Riing rgb-fans, een fan- en led-controller en een opvallende rgb-feature op de voorzijde mooi zijn, vinden we de View 28 kwalitatief toch de minst overtuigende in de vergelijking. We weten dat smaken verschillen, maar wanneer een kortere testperiode al voldoende is voor zeer sterke twijfels over hoe de behuizing er over een half jaar uit zal zien, is meer dan een vijfje wat ons betreft niet haalbaar.

©PXimport

Thermaltake View 28

Prijs
€ 89,-
Websitewww.thermaltake.com5Score50

Fractal Design Meshify C

De Meshify C van het Zweedse Fractal weet onze blik goed te vangen met zijn unieke doch ingetogen ontwerp, nette metalen poten en vooral bescheiden en chique voorkomen. Dit ondanks dat het met enige marge de compactste behuizing in deze vergelijking is. De Meshify C biedt desondanks nagenoeg alle inbouwmogelijkheden - ook voor zware systemen - die de concurrenten bieden en de resulterende ruimtebesparing op of onder je bureau vinden we een grote plus. Enkel voor complexere waterkoeling wordt het wat krap.

Hoewel het chassis van Cooler Master een zwaardere kwaliteit heeft, en de Phanteks extra’s als fan- en led-controllers biedt is het de uitstekende balans van zaken die de Meshify C ons doet overtuigen. Exterieur en interieur is van degelijke kwaliteit, inbouwen en afwerken is kinderlijk eenvoudig, de twee ventilatoren voldoen, en extra koelopties voor de zwaarste systemen zijn aanwezig.

Wel vinden we het jammer dat de kabels van de behuizing aan het voorpaneel vast zitten. Hierdoor is schoonmaken van de voorzijde die op termijn altijd stof zal vangen onnodig lastiger. Ook had een fan-controller voor dit bedrag niet misstaan. Toch is de Meshify C een schoolvoorbeeld van wat een gebalanceerde, bescheiden afgemeten en degelijke kast van 80 tot 100 euro dient te zijn. Hierbij is de keuze tussen varianten met gesloten zijkant, donker of juist licht glas, of zelfs een witte variant de kers op de taart.

©PXimport

Fractal Design Meshify C

Prijs
€ 89,-
Websitewww.fractal-design.com9Score90

Conclusie

Het bepalen van de beste behuizing is nagenoeg onmogelijk. De Thermaltake View 28 stelt kwalitatief teleur en opvallende features zijn niet voldoende om dat te compenseren. De Corsair Spec Omega is kwalitatief prima, maar het is ook de duurste in de test zonder dat we daar echt iets bijzonders voor krijgen afgezien van een opvallend design. De Sharkoon TG5 RGB is niet de meest luxe behuizing, maar wel degelijk genoeg en de aanwezigheid van vier rgb-fans en een led-strip maakt het de beste koop voor liefhebbers van veel rgb-verlichting.

Wil je graag een strakke voorzijde dan kom je uit bij de NZXT S340 Elite en Phanteks P400S. Beide kasten zijn voornamelijk van staal en erg degelijk. Ze zijn allebei verkrijgbaar in verschillende kleuren. NZXT zet in op de vr-gebruiker en Phanteks gaat juist voor handige extra’s als fan- en led-controllers, al kunnen we de kleine schoonheidsfoutjes van de laatste hier niet onbenoemd laten.

De Fractal Design Meshify C zal de logische keuze zijn voor de grootste groep gebruikers. Deze case combineert een goede kwaliteit aan de buitenkant, een degelijk interieur en goed inbouwgemak, en heeft de kleinste afmetingen terwijl je er feitelijk toch elk soort computer in kunt bouwen. Enkele kleuropties maken het aantrekkelijke plaatje compleet.

Kwalitatief is de Cooler Master MC500 de beste in de test. Als grootste in de vergelijking is de case ook de beste keuze voor complexere systemen. De keerzijde is dat hij voor de meeste gangbare systemen weer net een maatje te groot is.

Tussen de objectief sterkere modellen is eigenlijk geen duidelijke winnaar aan te wijzen, je zult echt moeten afwegen welke van de plus- en minpunten voor jou belangrijk zijn. En natuurlijk welke kast je het mooist vindt!

©PXimport

Energieopslag stond lang gelijk aan een technische puzzel van losse kastjes en kabels. De Hoymiles HiOne rekent daar definitief mee af. Dit systeem integreert krachtige prestaties in één strakke, modulaire zuil die gezien mag worden. Ben jij klaar voor de volgende stap in energieonafhankelijkheid? Wij doken in de specificaties van deze stille krachtpatser.

Partnerbijdrage - in samenwerking met Hoymiles

Geen kabelbrij, maar strak design

Wie zijn garage of technische ruimte netjes wil houden, zit niet te wachten op een wirwar van kastjes en leidingen. De HiOne lost dit op met een slim modulair ontwerp. De installateur stapelt de batterij- en omvormermodules simpelweg op elkaar.

Het unieke hieraan is dat alle verbindingen intern lopen. Aan de buitenkant zie je dus geen kabels, wat zorgt voor een rustig en 'afgewerkt' beeld. De behuizing voelt niet aan als goedkoop plastic, maar als een solide apparaat dat tegen een stootje kan. Dankzij de IP66-certificering (water- en stofdicht) is het systeem zelfs robuust genoeg om buiten onder een overkapping geplaatst te worden, mocht je binnen ruimte willen besparen.

Klaar voor de moderne grootverbruiker

Dit systeem is specifiek ontworpen om de energiehonger van het moderne, duurzame gezin te stillen. Heb je een warmtepomp, een elektrische auto of een druk huishouden? Dan is de HiOne in zijn element.

De huidige line-up van de HiOne is geoptimaliseerd voor woningen met een 3-fase aansluiting (ondersteuning tot 33,3 A per fase), maar ook 1-fase varianten staan op de planning. Dit maakt het systeem enorm veelzijdig. Waar lichtere systemen vaak moeite hebben om meerdere zware apparaten tegelijk van stroom te voorzien, levert de HiOne onverstoorbaar door. De echte meerwaarde zit in de onafhankelijkheid. Dankzij de 'whole-home backup'-functie kan het systeem bij stroomuitval het hele huis draaiende houden. Dus niet alleen de wifi en de koelkast, maar ook het koken en verwarmen gaan gewoon door.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Het brein: AI en dynamische tarieven

Een batterij is tegenwoordig meer dan een opslagvat; het is een slimme handelscomputer. De HiOne wordt aangestuurd door de S-Miles Cloud, een platform dat verder kijkt dan alleen 'vol' of 'leeg'. Met de ingebouwde 'Time-of-Use' modus kan het systeem slim inspelen op energietarieven.

Heb je een dynamisch energiecontract? Dan kan de software automatisch laden als de stroom goedkoop (of zelfs gratis) is en terugleveren of ontladen als de prijzen pieken. Zo verdien je de investering niet alleen terug door eigen gebruik, maar ook door slim te handelen op de energiemarkt. Bovendien leert het systeem jouw verbruikspatronen kennen, zodat er altijd voldoende buffer is voor jouw specifieke situatie.

Geen DIY, maar professionele zekerheid

Het is belangrijk om te benadrukken dat de HiOne geen doe-het-zelfproject is, zoals een eenvoudige balkon-set. Dit is hoogwaardige infrastructuur die naadloos geïntegreerd wordt in je meterkast en woning. Je koopt dit systeem dan ook via een gecertificeerde installateur.

Voor de consument is dat een groot voordeel: je hoeft je niet druk te maken over de techniek. De vakman zorgt dat de zuil op de juiste plek komt te staan, regelt de koppeling met je zonnepanelen en zorgt dat alles veilig draait. Jij bedient het systeem vervolgens simpelweg via de app.

Om deze krachtpatser veilig te houden, is een 5-laags veiligheidssysteem ingebouwd. Dit varieert van speciale drukkleppen en aerogel-isolatie tussen de cellen tot een actieve brandonderdrukkingsmodule die in noodsituaties binnen enkele seconden reageert. Daarnaast wordt de temperatuur op negen punten per cel continu gemonitord.

©Hoymiles / Jeroen Keep

Toekomstmuziek: je auto als batterij

Misschien wel het meest interessante aspect voor EV-rijders is de voorbereiding op V2X (Vehicle-to-Everything). Hoymiles heeft aangekondigd dat er een specifieke V2X-module aankomt voor de HiOne. Hiermee wordt het in de toekomst mogelijk om de enorme accu van je elektrische auto te koppelen aan je thuisbatterij. Je auto fungeert dan als een soort super-accu voor je huis, terwijl de HiOne de regie voert. Daarmee is dit systeem niet alleen een oplossing voor nu, maar ook een voorbereiding op de volgende stap in de energietransitie.

Conclusie

De Hoymiles HiOne is een premium keuze voor huiseigenaren die verder kijken. Het systeem combineert een strak design met de brute kracht die nodig is voor een huis vol warmtepompen en EV's. Door te kiezen voor een professioneel geïnstalleerd systeem met 5-voudige beveiliging en slimme AI-software, haal je niet alleen een batterij in huis, maar een complete energiemanager die klaar is voor de toekomst.

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.