Het slimme deurslot wint snel aan populariteit in Nederland. Met zo’n slot maak je het binnenkomen voor jezelf en voor geselecteerde mensen in je omgeving toegankelijker. Welke functies bieden zulke sloten, hoe goed werken ze en zijn ze wel veilig? We nemen de proef op de som en testen vier deursloten met prijzen variërend van 169 tot 349 euro.

Een slim deurslot is in de meeste gevallen een toevoeging aan het slot dat reeds aanwezig is in de voor- of achterdeur. Je vervangt de bestaande cilinder niet, maar klikt het systeem als het ware vast aan het huidige slot. Het enige wat het dan in feite doet, is de sleutel (die je al hebt) voor je omdraaien op het gewenste moment; bijvoorbeeld wanneer je aan komt lopen met twee volle boodschappentassen of omdat je vanaf de bank het commando geeft de deur te ontgrendelen. 

Maar er bestaan ook systemen waarbij je de cilinder vervangt en je dus ook een andere sleutel krijgt. Naast fysieke sleutels ondersteunen dergelijke apparaten vaak ook digitale sleutels, waarmee je mensen (eenmalig of voor een (on)bepaalde periode) toegang kunt verlenen tot jouw huis. Denk aan de schoonmaker of de buur die de plantjes water geeft wanneer je op vakantie bent. 

Hoe we testen 

Voor dit artikel hebben we vier slimme sloten getest, allemaal op de eigen voordeur. Door de producten thuis en niet op een speciaal daarvoor ingerichte locatie te testen, krijgen we een veel beter beeld van de voor- en nadelen van slimme sloten.

Als gebruiker van een slim slot moet je rekening houden met de afstand tot een wifi-punt, hoe snel een slot reageert op jouw locatie middels geo-fencing en hoe gemakkelijk andere mensen met een digitale sleutel binnen kunnen komen. 

Daarnaast speelt de installatie in de beoordeling een rol. Hoewel je dit proces slechts één keer doorloopt, kunnen we nu alvast verklappen dat het installeren niet altijd zo gemakkelijk gaat als je zou willen. 

Tot slot kijken we naar de (soms exclusieve) functies van de sloten, hoe toegankelijk de gratis apps zijn en in hoeverre je ze kunt opnemen in je smarthome. We laten eventuele, optionele accessoires (zoals keypads en accupacks) achterwege, en kijken dus naar het basisproduct dat je in huis haalt: het zelfstandige, slimme slot. 

Technische aandachtspunten 

Wanneer je in de markt bent voor een slim deurslot, dien je met een aantal zaken rekening te houden. Kijk voorafgaand sowieso eens op de website van zo’n slotenfabrikant. Hier kun je meestal een voorlopig installatieproces doorlopen en zien hoe een en ander in z’n werk gaat. 

Je moet rekening houden met de klink (en of er buiten een handvat zit), naar welke kant die opengaat en hoeveel ruimte er tussen het slot en het schot zit. Daarna kun je je verdiepen in zaken als accuduur, het gebruik van de app, de (mogelijk exclusieve) opties en of jouw favoriete smarthomeplatform wel ondersteund wordt. 

Natuurlijk beschikken slimme sloten allemaal over dezelfde basale functies. Je kunt met een druk op een knop binnen de app de deur openen (via bluetooth, wanneer je voor de deur staat), je kunt digitale sleutels aanmaken (voor vrienden of familie) en je kunt van binnen een knop omdraaien om het slot handmatig te bedienen. Ook zijn er standaard zaken als geo-fencing aanwezig: het slot bepaalt dan aan de hand van je locatie of de deur open moet. Automatische vergrendeling (het apparaat doet na verloop van tijd automatisch de deur op slot) is ook een basisfunctie. 

©Michael Ferlin-Fiedler

Veiligheid 

Slimme sloten hebben veel voordelen. Je komt gemakkelijker je huis in, de deur kan automatisch op slot … Maar hoe veilig is zo’n systeem aan je voordeur? Hoe zit het bijvoorbeeld met hackers? 

Nou, een slim slot blijft een slot en kan dus altijd geforceerd worden. Fysiek kun je een slot doorboren, maar digitaal wordt het extreem lastig. Slimme sloten maken namelijk allemaal gebruik van dezelfde online beveiliging als banksystemen. Middels deze encryptie opent het slot alleen de deur op het moment dat het beveiligde, niet-onderschepte signaal herkend wordt. Jouw smartphone, met de app van de fabrikant, heeft de digitale sleutel tot het systeem (en hetzelfde geldt voor alle smartphones van de mensen waar je digitale sleutels aan uitgedeeld hebt). 

Natuurlijk kunnen onverlaten altijd een poging wagen om in te breken op dat signaal, maar ze kunnen ook gewoon een raampje intikken om binnen te komen. En als je je deur onverhoopt een keertje open laat staan, dan werkt geen enkel slot. Digitale sleutels uitdelen is veiliger dan een sleutel onder de mat leggen, want dan weet je zeker wie er op welk moment binnenkomt. De app kan namelijk een overzicht geven van wie de deur van het slot haalde. 

Best getest: Tedee 

Wanneer je het over een slim slot hebt, dan komt de naam Tedee waarschijnlijk niet meteen naar boven. Tedee is namelijk nog niet zo heel lang op de markt. Wel heeft deze fabrikant meteen een van de beste slimme sloten uitgebracht. 

Met dit slimme slot aan de binnenkant van je deur is het altijd mogelijk de deur van buitenaf open te maken, mits je de juiste cilinder hebt (anders dien je er eentje te bestellen). Is de accu leeg? Dan heb je altijd een back-up om binnen te komen: je eigen sleutel. De batterij raakt niet snel leeg; de accu gaat namelijk een dik jaar mee. Via geo-fencing gaat de deur automatisch open wanneer je nadert, maar dit kan soms een paar seconden te lang duren. Verder vonden we het fijn dat dit slot zo compact is en dankzij een elegant en herkenbaar design vertrouwen uitstraalt. 

Het opladen is handig aangepakt. Omdat het usb-kopje magnetisch is, en er dus af kan, draai je hem nooit stuk tijdens het opladen; het kopje laat los zodra het slot draait. Tot slot is er (met een extra accessoire) ondersteuning voor Google Assistent, HomeKit, Fibaro, Homey en meer. De installatieprocedure had iets duidelijker gekund en ook is het jammer dat je nergens ziet of de deur nog open staat. 

Website: tedee.com

Yale Linus 

De installatie van de Yale Linus neemt weinig tijd in beslag. Je laat namelijk de sleutel van het slot aan de binnenkant van de deur zitten en klikt het slimme slot daar als het ware aan vast. Vervolgens kan het motortje aan de sleutel draaien wanneer het daarvoor de opdracht krijgt. Houd er wel rekening mee dat als de cilinder in de deur geen paniekfunctie heeft (sleutel is aan beide kanten tegelijkertijd te gebruiken), je de deur niet meer van buitenaf met de sleutel kunt openen. 

De Linus is best groot en grof en werkt op vier AA-batterijen. Wanneer ze bijna leeg zijn, krijg je daarvan een notificatie. Geo-fencing werkt snel; soms zo snel dat de deur al open vliegt voordat je er helemaal voor staat. 

Binnen de app kun je met een feature genaamd DoorSense, altijd zien of de deur open of dicht is. Wanneer de deur niet (goed) dicht zit, dan kan de Linus een signaal afgeven om dat alsnog te doen. De app is overzichtelijk en verder is er support (met een extra accessoire) voor Google Assistent, Amazon Alexa en Siri. 

Een groot nadeel is dat het slot een beetje los aan de deur hangt, wat geen veilig gevoel geeft; maar dat verschilt wellicht per deur. 

Redactietip: Nuki Smart Lock 3.0 

De Nuki Smart Lock 3.0 is met z’n 149 euro zeer prettig geprijsd. Net als de andere sloten in deze test is het slot, zonder een accessoire, alleen via bluetooth te bedienen (de Pro-variant van dit slot heeft wifi ingebouwd). Installeren gaat zeer eenvoudig: binnen een paar minuten hangt het slot aan de deur en kun je beginnen met kalibreren en instellen. De sleutel moet altijd in het slot zitten, aangezien de Smart Lock 3.0 voor jou aan de sleutel draait. Ook hier moet je dus even uitzoeken of jouw cilinder een paniekfunctie heeft. 

De app kent enkele handige functies. Zo kun je gebruikmaken van geo-fencing en dus het slot automatisch laten werken. De resultaten zijn wisselend: soms sta je nog even voor een dichte deur voordat het slot (via gps) registreert dat je ervoor staat. Verder kun je instellen dat de overzichtelijke app je een notificatie stuurt wanneer je dicht bij huis bent. Dan bepaal je zelf of het slot opengaat. 

Tot slot is het goed om te zien dat Nuki (via een extra accessoire) IFTTT, Google Home en HomeKit ondersteunt, en dat je via een omweg ook support voor SmartThings, Home Assistant en meer hebt. 

Loqed Touch Smart Lock 

Loqed is het duurste en meest ingrijpende slot van deze test. Dat komt doordat je het gehele deurbeslag dient te vervangen, inclusief het cilinder. Voor 349 euro haal je dus een flink bouwpakket in huis. Dat hoeft geen nadeel te zijn, maar de installatie is zeker niet zo simpel als bij Yale of Nuki. 

Wat krijg je daar dan voor terug? Aan de buitenkant van je deur zit voortaan een touchpad (waar het slot zou zitten). Wanneer je voor de deur staat (het systeem ziet dat via geo-fencing) en je tapt daarop, gaat de deur open. Omdat je je aanwezigheid moet bevestigen, gaat de deur niet vanzelf open wanneer je toevallig lang genoeg in de buurt bent. Verder kunnen mensen niet zomaar op dat touchpad tappen om binnen te komen (tenzij je dat wilt). 

Het slot vereist acht AA-batterijen die zes tot twaalf maanden meegaan. Mochten ze onverhoopt leeg zijn, dan kun je het slot alsnog van buitenaf bedienen middels een 9volt-accu. Mocht je telefoon leeg zijn, dan kun je een code gebruiken om binnen te komen. De app is uitgebreid en er is ondersteuning voor veel smarthome-platformen via de meegeleverde wifi-bridge. 

Conclusie 

Een slim slot is pas écht slim wanneer je het ook via wifi kunt bedienen. Alleen Loqed levert standaard een wifi-bridge mee (vandaar ook de iets hogere prijs). Voor de andere sloten geldt dat je de bridge, die vaak een prijs heeft van rond de 100 euro, los moet aanschaffen. Alleen dan krijg je toegang tot openen op afstand en de vele opties die je via de smarthome-platformen ontgrendelt. 

Wil je een echt slim slot en heb je daar een flink bedrag voor over, dan kun je voor de Loqed van Nederlandse bodem gaan. De fabrikant heeft aan heel veel dingen gedacht en biedt meer dan genoeg back-upopties wanneer de accu van het slot of je telefoon leeg is. Toch is de Tedee onze persoonlijke favoriet vanwege zijn beperkte omvang, gebruikersgemak, relatief simpele installatie en usb-oplossing. 

De sloten van Nuki en Yale schitteren in eenvoud. Niet dat ze weinig functies bieden, integendeel, maar vooral dankzij de eenvoudige installatie. Mag zo’n slim slot voor jou niet al te veel kosten, dan kun je prima uit de voeten met een van deze twee modellen. En voor alle sloten geldt: als je wat extra geld besteedt aan verschillende accessoires, dan verhoog je het gemak en maak je het systeem alleen maar slimmer. 

 🔒Breng je slimme woning naar een hoger niveau met een beveiligingssysteem!

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.