Laat het maar aan Nest over om van een saai huishoudproduct iets te maken dat je graag wil hebben. Nadat het bedrijf al een mooie thermostaat maakte, heeft het met de nieuwe Protect ook de rookmelder tot een echt hebbeding gemaakt.

De Protect is niet nieuw. Het was samen met de Nest-thermostaat één van de twee producten waarmee Nest in 2013 bekend werd. Inmiddels heeft het bedrijf ook nog een eigen IP-camera (de Nest Cam) gemaakt, en is het samenwerkingen aangegaan met andere camera-fabrikanten als Dropcam.

Nest lijkt zich daarmee het mantra aan te meten dat je beter één ding goed kunt doen dan veel dingen minder goed.
 

Upgrade

De eerste generatie Protects werkte prima, maar 'prima' kan altijd beter. De tweede generatie is dan ook een heel eind wat je mag verwachten van een upgrade. Het design is iets mooier, want hoewel de vierkante rookmelder nog steeds ronde hoeken heeft, zijn de randen nu iets ronder gemaakt zodat de Protect een minder blokkerige uitstraling heeft.
 

De Protect valt op, maar dat is niet erg voor iets prominents als een rookmelder

Het apparaat is vrij flink en valt op, maar dat is niet erg. Een rookmelder is belangrijk in ieder huis, en kan dan maar beter mooi zijn. Van de andere kant: Voor de prijs van € 109,- verwachtten we dat ook wel een beetje.

Opvallend is ook dat er een micro-usb-ingang op de achterkant van de Protect zit. Daarmee is het voor ontwikkelaars mogelijk om in het besturingssysteem van de rookmelder te duiken. Dat klinkt wat overdreven, maar het geeft goed aan wat de Nest is: Een echt domotica-product, dat het moet hebben van andere apps en gekoppelde IoT-producten.

©PXimport

Het uiterlijk

Bovenop (of eigenlijk onderop, want je hangt een rookmelder ondersteboven...) zit een grote ronde knop. Die knop gebruik je in eerste instantie om het apparaat in te stellen, en later ook om testen uit te voeren en om een brandmelding weg te 'klikken'.

Belangrijker is de gekleurde ring die om de ronde knop heen hangt. Die heeft een aantal kleuren: Blauw (bij het instellen), groen (controle), rood (bij brand) en geel (bij koolmonoxide).

Daarnaast is er een witte ring, die gebruikt wordt bij een functie genaamd 'pathlight'. Daarmee krijg je verlichting als je in het donker onder de rookmelder doorloopt. Die functie blijkt in de praktijk erg handig, zeker wanneer je 's nachts over een donkere gang loopt en je een automatisch nachtlampje wil hebben.
 

De werking

Bij brand klinkt geen hysterisch gejengel, maar een aangename vrouwenstem

We hebben het in de review gek genoeg nog niet eens gehad over of het apparaat wel werkt. Gelukkig leverde Nest ons een busje met kunstmatige rook mee (we wisten ook niet dat het bestond), waarmee we een paar brandveilige tests konden uitvoeren.

Als de Protect rook of koolmonoxide ontdekt, gaat er niet direct een hysterisch alarm af. In de eerste plaats klinkt een aangename, vriendelijke vrouwenstem. Daar is bewust voor gekozen, niet alleen omdat dat minder opgefokt is dan het gejengel van een rookmelder, maar ook omdat kleine kinderen eerder wakker worden van zo'n vrouwenstem dan van hard gepiep.

Bovendien vertelt de vrouwenstem je wáár de brand zich bevindt. Als je meerdere rookmelders aan elkaar hebt gekoppeld, hoor je op zolder de tekst "Pas op! Er is brand in de woonkamer." Dat maakt het zoeken naar de oorzaak van de brand een stuk simpeler.

Handig is dat de rookmelders in dat geval allebei op internet zijn aangesloten, maar ook zonder wifi-verbinding nog met elkaar kunnen communiceren via een eigen draadloos netwerk.

In tegenstelling tot de eerste Nest Protect kun je de tweede generatie niet uitschakelen met handgebaren - een fout in de software die ervoor zorgde dat de eerste rookmelder regelmatig uit het niets af ging. In plaats daarvan kun je op de grote knop drukken, of in de app klikken op een knop. Dat laatste is overigens niet mogelijk als er écht veel rook is, maar op dat moment gaat je brand ook wel verder dan een aangebrande tosti en kun je best een extra alarm gebruiken.
 

De installatie

Het instellen van de Protect is net zo eenvoudig als bij andere Nest-producten. In de app doorloop je een simpel stappenplan, waarbij je een QR-code scant en het apparaat koppelt aan je Nest-account. Als je een andere Nest-rookmelder hebt, kun je de apparaten aan elkaar koppelen (en dat is wel aan te raden), maar daarvoor moet je ook de oude rookmelder van het plafond halen om ook die QR-code te scannen. Geen onoverkomelijk probleem, maar we vragen ons af of dat niet wat makkelijker had gekunnen...

Het ophangen van het apparaat is ook redelijk eenvoudig. Je maakt een plastic ring vast met 4 schroeven en klikt de Protect daar in. We hebben zelf de versie met batterijen getest (6 x Lithium Ultimate AA), maar je kunt voor dezelfde prijs ook een bedrade Nest kopen.
 

De app

De bijbehorende app is handig en intuïtief

De Protect koppel je aan de speciale Nest-app, waar ook de andere Nest-producten als de thermostaat in worden bediend. De app geeft je een pushmelding als er rook, brand of koolmonoxide wordt gedetecteerd, en je kunt er onder andere de geschiedenis van je rookmelder in bekijken. Dat is niet heel spannend; in de praktijk vindt er iedere dag een check plaats of de batterijen het nog doen en of de rookmelder nog werkt. Die gegevens zie je in de app terug.

Daarnaast kun je zien wanneer de 'pathlight' is aangeweest. Daarmee heb je een geschiedenis van voornamelijk de momenten waarop je 's nachts uit bed bent geweest om naar het toilet te gaan, dus kun je je afvragen wat daar het nut van is.
 

©PXimport

©PXimport

De app is prettig vormgegeven en makkelijk te gebruiken. Je moet wel verplicht een (gratis) Nest-account hebben om van de producten gebruik te kunnen maken.
 

Works With Nest

Nest heeft goed begrepen dat alleen een rookmelder niet heel spannend is, maar dat het zelf geen complete slimme huiskamer kan bouwen. Het bedrijf (inmiddels in handen van Google Alphabet) heeft daarom een speciaal programma geopend genaamd 'Works With Nest', een open API waarmee andere fabrikanten hun IoT-producten kunnen laten samenwerken met de rookmelder.
 

De Protect is makkelijk aan te sluiten op slimme lampen of andere domotica

Een voorbeeld daarvan zijn de slimme Hue-lampen van Philips, die vanuit de app makkelijk aan elkaar te koppelen zijn. Dat betekent dat je je lampen rood kunt laten flikkeren wanneer er brand is, of dat je de lampen kunt uitschakelen wanneer de rookmelder merkt dat je niet in huis bent (via de bewegingssensor). Ook kun je de rookmelders aansluiten op sloten en boilers.

Bovendien is het mogelijk om de rookmelder te gebruiken in combinatie met IFTTT, zodat je ook allerlei leuke trucjes kunt uitvoeren met apps. Zo kun je automatisch een tweet plaatsen als er brand is, of (handiger) je buren een sms sturen.
 

Conclusie

De Nest Protect 2 kost € 109,-, wat een stevig bedrag is voor alleen een rookmelder. Zeker als je meerdere rookmelders in je huis wil hangen wordt de Protect een duur grapje. Je krijgt daarvoor echter wel een rookmelder waar je alle mogelijke functies uit kunt halen die je in een slimme rookmelder kunt vinden, en het apparaat misstaat bovendien helemaal niet aan je plafond.

Als je al een Nest Protect hebt hangen, is de tweede generatie geen upgrade waard. Maar als je een goede rookmelder zoekt en je hebt het geld, dan is de Protect de beste die je kunt kopen.

Ook geïnteresseerd in professionele beveiliging?

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.