Van plan om tegen lage kosten jouw woning te beveiligen? TP-Link ontwikkelt met zijn Tapo-serie betaalbare bewakingscamera’s. Een goed voorbeeld hiervan is de breed verkrijgbare Tapo C225. Dit pan- en tilt-model kan op afstand draaien en kantelen. Leg op die manier alle gebeurtenissen binnen een grote kamer op de gevoelige plaat.

Pan- en tilt-camera’s hebben een motortje, waardoor de cameralens op jouw verzoek verticaal of horizontaal beweegt. Het voordeel daarvan is dat je alle hoeken van een kamer kunt filmen. Zie bijvoorbeeld op afstand waar een (klein)kind of huisdier uithangt. Je smartphone fungeert hierbij als afstandsbediening. Tik in een app op de pijltjes om de camera te draaien of te kantelen. TP-Link claimt dat de Tapo C225 zelfs op eigen houtje bewegende objecten kan volgen. We nemen de proef op de som.

©Maikel Dijkhuizen | ID.nl

Inhoud productdoos

Deze bewakingscamera kost bij nagenoeg alle winkels tussen de zestig en tachtig euro. Veel producten in deze prijsklasse hebben een kwetsbare behuizing, maar dat geldt gelukkig niet voor dit exemplaar. De constructie van stevig kunststof is namelijk dik in orde en kent geen zwakke plekken. Houd er wel rekening mee dat je deze videowaakhond alleen binnenshuis kunt gebruiken. De behuizing is helaas niet weerbestendig.

Naast de camera bevat de productdoos een beknopte handleiding, montageplaat, boorvel en schroevenset. Uiteraard is er ook een voedingsadapter inbegrepen. Fijn is de kabellengte van drie meter. Dat geeft je bij de montage enige vrijheid.

©Maikel Dijkhuizen | ID.nl

Snelle montage en configuratie

Het ophangen van deze camera is een eenvoudige klus. Maak met behulp van het boorvel twee gaten in de wand en schroef daarna de montageplaat vast. Met een korte draaibeweging bevestig je vervolgens de beveiligingscamera op de montageplaat. Als alternatief kun je de Tapo C225 ook gewoon neerzetten, bijvoorbeeld op een plank, kast of tafel.

Voor de configuratie verwijst de handleiding naar de TP-Link Tapo-app (Android/iOS). Je creëert eerst een account, waarbij je optioneel tweestapsverificatie inschakelt. Wel zo veilig! Wijs in het productoverzicht het juiste model aan. Je volgt nu de resterende instructies om de bewakingscamera aan je account en het draadloze thuisnetwerk te koppelen. Selecteer hierbij onder meer de netwerknaam en typ het wifi-wachtwoord. Tot slot geef je het apparaat een duidelijk herkenbare naam. De configuratie verloopt snel en zonder problemen. Bedenk wel dat je dit apparaat niet op een 5GHz-netwerk kunt aanmelden, want er is alleen ondersteuning voor de 2,4GHz-frequentieband.

Kleurrijke liveweergave

Met een behoorlijke resolutie van 2560 × 1440 pixels zijn de bewakingsbeelden scherp. Je kunt de resolutie eventueel verlagen naar 720p, bijvoorbeeld wanneer je bandbreedte of schijfruimte wilt besparen. De voorbeeldweergave in de app toont overdags meestal heldere kleuren. Staat de camera op een plek met veel omgevingslicht, dan ogen de kleuren een beetje flets. Dat is met name bij zonnige dagen het geval.

’s Avonds switcht de camera automatisch naar de nachtmodus. Hiervoor bevat de behuizing infraroodleds. Dat resulteert in duidelijke beelden met een redelijk bereik. Wil je tijdelijk stoppen met filmen? De behuizing heeft aan de voorzijde een speciale privacyknop. Als je daarop drukt, dekt de Tapo C225 de cameralens af en stopt de videoweergave direct. Overigens kun je de privacymodus ook vanuit de app activeren.

Lees ook: Beveiligingscamera kopen: Zo vind je de security-cam die bij je past

Uitgebreide (slimme) functies in app

De Tapo C225 is weliswaar een budgetcamera, maar toch heeft dit apparaat veel nuttige functies. Draaien en kantelen gaat met behulp van de pijltjestoetsen soepel. Je hoort bovendien nauwelijks geluid. Dat is bij veel andere goedkope pan en tilt-camera’s wel anders. Leuk is dat je door middel van draaien een panoramabeeld kunt vastleggen. Je hebt hierbij keuze tussen 180, 270 en 360 graden. Het resultaat is erg fraai.

De Tapo C225 ondersteunt tweewegaudio. Aan de hand van een speaker en microfoon kun je op afstand een gesprek voeren. Houd hiervoor het pictogram met de microfoon ingedrukt en praat in je smartphone. Ouders en huisdierbezitters geven op die manier eenvoudig aanwijzingen. De geïntegreerde speaker laat jouw stem luid en duidelijk horen. Je kunt ook een alarm activeren, maar dat is niet zo luid. Toch is het geluid wel hard genoeg om insluipers mogelijk af te schrikken.

Na bewegingsdetectie ontvang je een pushbericht op je smartphone. Je past hiervan eenvoudig de gevoeligheid aan. Nuttig is dat deze slimme camera verschillende objecten van elkaar kan onderscheiden, zoals personen, huisdieren en voertuigen. Dat werkt in de praktijk erg goed. Zodra er bijvoorbeeld een hond voorbijloopt, verschijnt de melding ‘Huisdier gedetecteerd’ op het smartphonescherm. Je opent desgewenst meteen de bijbehorende video.

Daarnaast ontvang je optioneel notificaties bij een huilende baby, blaffende hond en miauwende kat. De app waarschuwt je zelfs bij brekend glas of camerasabotage. Je kunt in de instellingen aangeven van welke zaken je meldingen wilt ontvangen. Handig is ook de mogelijkheid om bewegende objecten te volgen. Je legt op die manier namelijk álle relevante gebeurtenissen in een ruimte vast. Dat werkt zelfs wanneer een persoon op hoge snelheid voorbij de camera rent. De app koppelt eventueel labels aan bewegende personen en huisdieren.

Meerdere opslagmogelijkheden

Een groot voordeel is dat je uit verschillende opslagmethoden kunt kiezen. De meest laagdrempelige optie is door een eigen microSD-kaart van maximaal 512 GB in de behuizing te prikken. Hierbij overschrijft de camera automatisch de oudste beelden. Wie een NAS heeft, kan als alternatief opnames op dit netwerkapparaat opslaan. Dat is interessant voor het geval je continu wilt opnemen, want een NAS heeft in de regel veel opslagcapaciteit. Ten slotte biedt TP-Link ook een mogelijkheid om de beelden op een online server op te slaan. Dat vereist logischerwijs wel een betaald cloudabonnement. Je hebt hierbij keuze tussen zeven en dertig dagen cloudopslag. Bij gebruik van één camera kost dat respectievelijk 29,99 en 36,99 euro per jaar.

©Maikel Dijkhuizen | ID.nl

Conclusie: TP-Link Tapo C225 kopen?

De TP-Link Tapo C225 is een absolute aanrader. Je haalt hiermee tegen een bescheiden bedrag een uitstekende bewakingscamera in huis. De functies zijn talrijk. Pan en tilt, automatisch volgen, tweewegaudio, slimme detectieopties, vrije opslagkeuze; deze videowaakhond heeft het allemaal. Originele extra’s zijn bovendien de privacyknop en het maken van een panorama-afbeelding. De paar minpunten die er zijn, zijn klein en wegen niet op tegen de pluspunten en de zeer betaalbare prijs. Dit product is zijn geld dubbel en dwars waard!

Lees ook: Slimme beveiligingscamera's voor in huis

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.