De Trek FX+2 is een e-bike vermomd als gewone stadsfiets. Het sportieve karakter van het merk Trek is echter gewoon aanwezig. Hoe de elektrische fiets in praktijk bevalt, lees je in deze review.

In samenwerking met Trek.

Als onderdeel van de Kieskeurig.nl E-bike Duurtest is deze Trek FX+2 uitgebreid getest door drie verschillende testrijders, die de fiets allemaal een paar weken in gebruik hebben gehad. Wil je meer weten over de testprocedure en hoe de testers met de e-bikes zijn gematcht? Of wil je weten welke elektrische fietsen uiteindelijk met een predicaat uit de procedure zijn gekomen? Klik dan op onderstaande knop.

Een sportieve stadsfiets, zo zou je de Trek FX+2 op het eerste gezicht omschrijven. Dat het om een e-bike gaat, daar heb je toch echt een tweede blik voor nodig – en dat is een groot voordeel van deze knap afgewerkte fiets. Niet alleen het frame met de licht-gekromde stang (een zogenaamd Stagger-model) en de bijna onzichtbare lasnaden, ook de kabels zijn netjes afgewerkt en lopen zo vanaf het stuur het frame in. Er is zelfs geen display aanwezig dat verraadt dat het om een elektrische fiets gaat.

De motor is relatief klein en zit verscholen in het achterwiel. Op die manier is er plaats gemaakt voor een gewone kettingkast en trapas; een plek waar bij veel andere e-bikes juist een middenmotor verscholen zit. Door dit ontwerp heeft Trek de fiets erg licht weten te houden. Testrijdster Theske Slijkerman vertelt:

Waar verstop je de accu?

De accu is goed verstopt in het frame. De stang van het frame is dun genoeg om door te gaan voor een gewone stang, maar toch heeft Trek hier een accu in weten te verstoppen. Al ging dat helaas niet zonder compromissen...

Allereerst is de accu niet uit het frame los te halen. Dat is een belangrijk punt om rekening mee te houden, want een versleten accu vervangen doe je niet zomaar. Ook kun je de accu dus niet even meenemen om binnen op te laden. Als je de fiets binnen kunt zetten, hoeft dat geen probleem te zijn. Maar als je de fiets voor de deur moet zetten of onderweg oplaadt wel.

Bovendien is de accucapaciteit opvallend laag: 250 Wh. Hoewel het lichte gewicht en de zuinige achterwielmotor dat nog enigszins compenseren, is het bereik niet indrukwekkend. Zo moest Monique Kooij-Questroo na het ophalen van haar fiets in Haarlem noodgedwongen een tussenstop maken tijdens haar tocht van ongeveer 60 kilometer naar Den Haag om de lege accu weer op te laden.

Het maakt de Trek FX+2 een echte stadsfiets voor korte afstanden, maar minder geschikt voor lange toerritten.

Achterwielmotor

De Hyena-achterwielmotor heeft een vermogen van 40 Nm en past helemaal bij de vermomde identiteit van de Trek FX+2. Chris van Mil merkt op: “Je hoort de motor nauwelijks. De e-bike trekt snel op en fietst heel natuurlijk.” Ook de andere twee testers zijn positief over de stille kracht die de motor biedt, alleen merkt Theske hierbij wel op dat de fiets, in vergelijking met andere e-bikes, minder snel optrekt bij een stoplicht. Mogelijk omdat de motor wat minder power heeft dan de meeste middenmotoren van andere fietsen uit de E-Bike Duurtest 2023. Desondanks geeft ze aan dat de minder krachtige motor door het lichte gewicht van de fiets geen probleem vormt.

Sportieve Trek(jes)

Trek is een merk dat altijd een sportieve uitstraling aan de (elektrische) fietsen meegeeft. Dat is bijvoorbeeld te zien aan de ketting met achterderailleur (Shimano Altus M2000), die negen versnellingen biedt (Shimano Altus M2010). Het schakelen met de pookjes op het stuur is voor sommige testers even wennen, maar bevalt verder prima.

Ook de zithouding van de e-bike is sportief, waarbij je licht voorovergebogen op het stuur leunt. De wat sportievere zithouding vinden niet alle testers fijn: tijdens langere ritten hadden zowel Theske Slijkerman als Monique Kooij-Questroo pijntjes en ongemak. Dat vering ontbreekt, is daar mede de oorzaak van, want op zowel de voorvork als in de zadelpen ontbreekt deze.

In tegenstelling tot een echte sportfiets is Trek de FX+2 overigens wel voorzien van spatborden, bagagedrager met snelbinders, (fraai weggewerkte) verlichting, slot, fietsbel en brede banden voor meer grip.

Conclusie: Trek FX+2 kopen?

Dat de Trek FX+2 op een gewone fiets lijkt, is een enorm pluspunt. Het ontwerp is tot in de puntjes afgewerkt en verfijnd. Ook heeft de e-bike een sportief karakter, dankzij eigenschappen als de licht voorovergebogen zithouding, derailleurschakelsysteem en gewicht. De motor zit in het achterwiel verwerkt en laat zich haast niet horen.

Het ontwerp heeft wel een paar compromissen. Vering wordt gemist en de sportieve zithouding kan niet iedereen bekoren. Toch is de accu het grootste zorgenpunt. Deze is niet los te koppelen en heeft een lage capaciteit, waardoor het bereik behoorlijk ondergemiddeld is. Kom je onderweg met een lege accu te zitten, dan valt er gelukkig nog prima zonder ondersteuning mee te fietsen.

Pluspunten

• Licht gewicht

• Geruisloze, natuurlijk aanvoelende motor

• Mooie afwerking zonder zichtbare kabels

Minpunten

• Zithouding voor sommigen minder comfortabel

• Geen vering

• Kleine, niet verwijderbare accu

De smartphones van Poco zijn over het algemeen goed geprijsd als je kijkt naar wat je ervoor terugkrijgt. De nieuwe Poco F8 Ultra heeft een prijskaartje van minimaal 800 euro. Gaat die regel ook hier op?

Want wat voor smartphone kun je precies aanbieden als je er net wat meer geld tegenaan gooit? Dat idee heeft een unieke telefoon opgeleverd, voorzien van een denimlook én een extra subwoofer achterop. Gewaagde keuzes, maar in een wereld waarin smartphones steeds meer naar elkaar toe groeien, en in hun identiteitscrisis meer en meer op iPhones gaan lijken, geen verkeerde ontwikkeling. Alleen daarom al zijn we enthousiast over de Poco F8 Ultra (Blue Denim-uitvoering).

Het helpt dan ook zeer dan de subwoofer daar niet alleen voor de show zit. Dit compacte speakertje geeft geluiden en audio meer dan genoeg ruimte om beter tot hun recht te komen vergeleken met reguliere smartphonespeakers. Weg is dat blikkige geluid, dat nu ruimte maakt voor warmere tonen en een bredere soundstage. Klinkt de muziek perfect? Dat kun je niet verwachten, maar we zijn desondanks onder de indruk van de Bose-luidspreker.

©Wesley Akkerman

Uniek en tof

De Poco F8 Ultra ligt prettig in de hand en voelt solide aan dankzij het aluminium frame. Met 220 gram is hij ook niet overdreven zwaar. Het fauxdenim op de achterkant draagt daarbij merkbaar bij aan de grip, waardoor hij niet snel uit je handen glipt. Juist door dat eigenzinnige uiterlijk is dit zo'n smartphone die je liever zonder hoesje gebruikt, ook al loop je daarmee iets meer risico op valschade.

Het grote amoled-paneel van 6,9 inch stelt evenmin teleur. Met zijn hoge resolutie (1.200 bij 2.608 pixels) en verversingssnelheid (120 Hertz) kom je niets tekort en oogt alles scherp en vlot. Het contrast is breed en zwartwaarden zijn diep, maar de kleuren kunnen soms net even wat flets ogen. Dat valt alleen op in directe vergelijkingen met andere smartphones; de kans is heel klein dat dit je hier iets van merkt in het dagelijkse gebruik of als je een minder geoefend oog hebt.

©Wesley Akkerman

©Wesley Akkerman

Wat je mag verwachten

Ook al draait de Poco F8 Ultra niet op de krachtigste processor die Qualcomm te bieden heeft, in de praktijk merk je daar weinig van. De Snapdragon 8 Elite Gen 5 voelt vlot aan bij multitasking en kan games zonder moeite aan, al moet je er wel rekening mee houden dat de Gen 5 warm (niet heet, gelukkig) kan worden wanneer je high-end spellen speelt. Niets om je zorgen over te maken, je zult hier namelijk je vingers niet aan branden.

Ook de accu stelt niet teleur. Met een capaciteit van 6.500 mAh haal je in veel gevallen probleemloos twee dagen, al hangt dat vanzelfsprekend af van hoe intensief je de smartphone gebruikt. Speel je veel games, dan loopt hij sneller leeg, maar opladen gaat razendsnel. Met een geschikte 100w-lader, die je zelf moet aanschaffen, zit de accu binnen ongeveer veertig minuten weer helemaal vol.

Camera en software

Toch is niet alles goud wat er blinkt. Onder de juiste lichtomstandigheden maakt de Poco F8 Ultra kleurrijke en gedetailleerde beelden. Zoomen is geen probleem en ook de selfiecam lijkt goed om te gaan met verschillende huidtypen. De groothoeklens presteert echter minder goed: kleuren komen minder goed uit de verf en details vallen weg. De avondmodus stelt teleur, met een overdaad aan exposure, gebrekkige kleurenaccuraatheid en trage vastlegging.

Aangezien Poco een dochteronderneming is van Xiaomi, draait het toestel op HyperOS 3.0. De Poco staat daardoor vol met overbodige en dubbele apps, waaronder die van Xiaomi, waarvan je het gros kunt verwijderen. Ook kom je her en der wat reclame tegen. Verder is het besturingssysteem vlot en overzichtelijk, twee eigenschappen die we extreem belangrijk vinden. Je krijgt tot slot 'maar' vier Android-upgrades, evenals zes jaar aan beveiligingsupdates.

Poco F8 Ultra kopen?

Ondanks de kanttekeningen die we plaatsen bij de software- en camera-ervaringen, zijn er eigenlijk weinig redenen om niet voor de Poco F8 Ultra te kiezen. Hij oogt uniek, vindt in de subwoofer een handige toevoeging en voelt stevig aan. De door ons geteste Denim Blue-uitvoering heeft bovendien een faux denimlaagje op de achterkant voor extra grip (wat deze uitvoering wel een paar gram zwaarder maakt dan de Poco F8 Ultra Black). De prijs is misschien gevoelsmatig nog wat hoog, zeker voor dit merk. Maar zakt de prijs richting de 600 euro, dan krijg je een toptoestel dat zijn prijs meer dan waarmaakt en waar je langdurig plezier van hebt.

52137934

Spatial audio, oftewel ruimtelijke audio, belooft een luisterervaring waarbij het geluid niet alleen van links en rechts komt, maar je volledig omringt. Hoewel de marketingkreten je geregeld om de oren vliegen, is de techniek niet in elke situatie even zinvol. In dit artikel ontdek je wanneer ruimtelijke audio je ervaring verrijkt en wanneer je prima zonder kunt.

Vergeet het statische geluid van je oude vertrouwde stereo-set. Met spatial audio krijgt geluid eindelijk de diepte die het verdient. Dankzij slimme algoritmes die de akoestiek van de echte wereld nabootsen, ontsnapt de audio aan je koptelefoon of soundbar. Geluid beweegt vrij door de kamer, waardoor een helikopter in een film ook echt boven je hoofd lijkt te cirkelen. Het is de overstap van een platte foto naar een hologram, maar dan voor je oren.

Bioscoopervaring thuis

De meest logische toepassing voor spatial audio is zonder twijfel de moderne filmervaring. Wanneer je een blockbuster kijkt die is gemixt in formaten zoals Dolby Atmos, komt de techniek pas echt tot leven. Een helikopter die overvliegt of regen die op een dak klatert, krijgt een verticale dimensie die voorheen onmogelijk was met een standaard hoofdtelefoon of een simpele soundbar.

Voor filmliefhebbers die niet de ruimte hebben voor een volledige surround-installatie met fysieke speakers in het plafond, biedt spatial audio een overtuigend en compact alternatief dat de zogenaamde immersie aanzienlijk vergroot.

©ER | ID.nl

Muziek met een extraatje

Voor muziek is het nut van ruimtelijke audio iets genuanceerder en sterk afhankelijk van de productie. Bij klassieke concerten of live-opnames kan de techniek je het gevoel geven dat je midden in de concertzaal zit, waarbij de akoestiek van de ruimte tastbaar wordt. Ook bij moderne popmuziek die specifiek voor dit formaat is geproduceerd, kunnen artiesten creatiever omgaan met de plaatsing van instrumenten of subtiele geluidseffecten.

Toch blijft voor de purist die zweert bij een eerlijke, ongefilterde weergave van een studio-album de traditionele stereomix vaak de voorkeur genieten, omdat spatial audio de oorspronkelijke balans soms onnatuurlijk kan veranderen.

Gaming en de functionele voorsprong

In de wereld van gaming verschuift de waarde van spatial audio van puur esthetisch naar functioneel. Vooral in competitieve shooters is het horen van de exacte positie van een tegenstander een serieus dingetje. Door gebruik te maken van ruimtelijke audio kun je voetstappen boven, onder of achter je nauwkeurig lokaliseren. Dat geeft niet alleen een intensere spelervaring waarbij je volledig wordt opgeslokt door de spelwereld, maar biedt ook een tactisch voordeel dat met standaard audio simpelweg niet te evenaren is. Hierdoor is de techniek voor fanatieke gamers bijna onmisbaar geworden.

Wanneer kun je het beter uitschakelen?

Ondanks de indrukwekkende demonstraties is spatial audio niet altijd de beste keuze. Voor dagelijks gebruik, zoals het luisteren naar podcasts of het kijken van het journaal, voegt de extra ruimtelijkheid weinig toe en kan het de verstaanbaarheid van stemmen zelfs negatief beïnvloeden. Ook bij oudere opnames die door softwarematige kunstgrepen naar ruimtelijk geluid worden omgezet, ontstaat er vaak een hol en onnatuurlijk resultaat. In dergelijke gevallen is een zuivere stereoweergave nog altijd de meest betrouwbare weg naar een prettige luisterervaring.