De Trek FX+2 is een e-bike vermomd als gewone stadsfiets. Het sportieve karakter van het merk Trek is echter gewoon aanwezig. Hoe de elektrische fiets in praktijk bevalt, lees je in deze review.

In samenwerking met Trek.

Als onderdeel van de Kieskeurig.nl E-bike Duurtest is deze Trek FX+2 uitgebreid getest door drie verschillende testrijders, die de fiets allemaal een paar weken in gebruik hebben gehad. Wil je meer weten over de testprocedure en hoe de testers met de e-bikes zijn gematcht? Of wil je weten welke elektrische fietsen uiteindelijk met een predicaat uit de procedure zijn gekomen? Klik dan op onderstaande knop.

Een sportieve stadsfiets, zo zou je de Trek FX+2 op het eerste gezicht omschrijven. Dat het om een e-bike gaat, daar heb je toch echt een tweede blik voor nodig – en dat is een groot voordeel van deze knap afgewerkte fiets. Niet alleen het frame met de licht-gekromde stang (een zogenaamd Stagger-model) en de bijna onzichtbare lasnaden, ook de kabels zijn netjes afgewerkt en lopen zo vanaf het stuur het frame in. Er is zelfs geen display aanwezig dat verraadt dat het om een elektrische fiets gaat.

De motor is relatief klein en zit verscholen in het achterwiel. Op die manier is er plaats gemaakt voor een gewone kettingkast en trapas; een plek waar bij veel andere e-bikes juist een middenmotor verscholen zit. Door dit ontwerp heeft Trek de fiets erg licht weten te houden. Testrijdster Theske Slijkerman vertelt:

Waar verstop je de accu?

De accu is goed verstopt in het frame. De stang van het frame is dun genoeg om door te gaan voor een gewone stang, maar toch heeft Trek hier een accu in weten te verstoppen. Al ging dat helaas niet zonder compromissen...

Allereerst is de accu niet uit het frame los te halen. Dat is een belangrijk punt om rekening mee te houden, want een versleten accu vervangen doe je niet zomaar. Ook kun je de accu dus niet even meenemen om binnen op te laden. Als je de fiets binnen kunt zetten, hoeft dat geen probleem te zijn. Maar als je de fiets voor de deur moet zetten of onderweg oplaadt wel.

Bovendien is de accucapaciteit opvallend laag: 250 Wh. Hoewel het lichte gewicht en de zuinige achterwielmotor dat nog enigszins compenseren, is het bereik niet indrukwekkend. Zo moest Monique Kooij-Questroo na het ophalen van haar fiets in Haarlem noodgedwongen een tussenstop maken tijdens haar tocht van ongeveer 60 kilometer naar Den Haag om de lege accu weer op te laden.

Het maakt de Trek FX+2 een echte stadsfiets voor korte afstanden, maar minder geschikt voor lange toerritten.

Achterwielmotor

De Hyena-achterwielmotor heeft een vermogen van 40 Nm en past helemaal bij de vermomde identiteit van de Trek FX+2. Chris van Mil merkt op: “Je hoort de motor nauwelijks. De e-bike trekt snel op en fietst heel natuurlijk.” Ook de andere twee testers zijn positief over de stille kracht die de motor biedt, alleen merkt Theske hierbij wel op dat de fiets, in vergelijking met andere e-bikes, minder snel optrekt bij een stoplicht. Mogelijk omdat de motor wat minder power heeft dan de meeste middenmotoren van andere fietsen uit de E-Bike Duurtest 2023. Desondanks geeft ze aan dat de minder krachtige motor door het lichte gewicht van de fiets geen probleem vormt.

Sportieve Trek(jes)

Trek is een merk dat altijd een sportieve uitstraling aan de (elektrische) fietsen meegeeft. Dat is bijvoorbeeld te zien aan de ketting met achterderailleur (Shimano Altus M2000), die negen versnellingen biedt (Shimano Altus M2010). Het schakelen met de pookjes op het stuur is voor sommige testers even wennen, maar bevalt verder prima.

Ook de zithouding van de e-bike is sportief, waarbij je licht voorovergebogen op het stuur leunt. De wat sportievere zithouding vinden niet alle testers fijn: tijdens langere ritten hadden zowel Theske Slijkerman als Monique Kooij-Questroo pijntjes en ongemak. Dat vering ontbreekt, is daar mede de oorzaak van, want op zowel de voorvork als in de zadelpen ontbreekt deze.

In tegenstelling tot een echte sportfiets is Trek de FX+2 overigens wel voorzien van spatborden, bagagedrager met snelbinders, (fraai weggewerkte) verlichting, slot, fietsbel en brede banden voor meer grip.

Conclusie: Trek FX+2 kopen?

Dat de Trek FX+2 op een gewone fiets lijkt, is een enorm pluspunt. Het ontwerp is tot in de puntjes afgewerkt en verfijnd. Ook heeft de e-bike een sportief karakter, dankzij eigenschappen als de licht voorovergebogen zithouding, derailleurschakelsysteem en gewicht. De motor zit in het achterwiel verwerkt en laat zich haast niet horen.

Het ontwerp heeft wel een paar compromissen. Vering wordt gemist en de sportieve zithouding kan niet iedereen bekoren. Toch is de accu het grootste zorgenpunt. Deze is niet los te koppelen en heeft een lage capaciteit, waardoor het bereik behoorlijk ondergemiddeld is. Kom je onderweg met een lege accu te zitten, dan valt er gelukkig nog prima zonder ondersteuning mee te fietsen.

Pluspunten

• Licht gewicht

• Geruisloze, natuurlijk aanvoelende motor

• Mooie afwerking zonder zichtbare kabels

Minpunten

• Zithouding voor sommigen minder comfortabel

• Geen vering

• Kleine, niet verwijderbare accu

Je laptopaccu lijkt altijd leeg te zijn op het moment dat er nergens een stopcontact te bekennen is. Met de juiste software-instellingen pers je echter makkelijk een uur extra uit je apparaat, zonder dat je daarvoor technisch onderlegd hoeft te zijn. Wij leggen uit aan welke knoppen je precies moet draaien voor maximaal resultaat.

Er is weinig irritanter dan een laptop die in de spaarstand schiet of uitvalt terwijl je in de trein net de laatste hand legt aan een belangrijk document. Veel gebruikers denken bij een snel leeglopende batterij direct dat de hardware versleten is en kijken alweer naar een nieuwe laptop. Vaak is de accu zelf echter nog prima in orde, maar gaat het besturingssysteem slordig om met de beschikbare energie. Fabrieksinstellingen zijn namelijk vaak gericht op maximale prestaties en helderheid, niet op uithoudingsvermogen. In dit artikel leer je hoe je de regie terugpakt en de energievreters in toom houdt, zodat je met een gerust hart de dag doorkomt.

Waar die energie eigenlijk naartoe lekt

Om te begrijpen hoe je accucapaciteit bespaart, moet je eerst weten waar de energie aan opgaat. De twee grootste verbruikers in een laptop zijn vrijwel altijd het beeldscherm en de processor. Het scherm vreet stroom om pixels te verlichten; hoe feller het scherm, hoe sneller de teller tikt. Daarnaast speelt de verversingssnelheid een rol. Veel moderne schermen verversen het beeld 120 keer per seconde (120 Hz). Dat kijkt heel rustig, maar kost aanzienlijk meer rekenkracht dan de standaard 60 Hz.

Onder de motorkap is de processor continu bezig met het verwerken van taken. Een veelvoorkomende misvatting is dat je handmatig alle programma's moet afsluiten om stroom te besparen. Dat is maar ten dele waar, want moderne systemen zijn heel goed in het bevriezen van apps die je niet gebruikt. Wat wél energie kost, zijn achtergrondprocessen die actief blijven synchroniseren, zoals cloudopslagdiensten of mailprogramma's die elke minuut checken op nieuwe berichten. Ook randapparatuur die stroom trekt via de usb-poort, zelfs als je deze niet actief gebruikt, snoept procenten van je lading af.

Besparen tijdens eenvoudige taken

De energiebesparende modus is je beste vriend wanneer je taken uitvoert die weinig rekenkracht vereisen. Denk hierbij aan tekstverwerken, e-mailen, webbrowsen of het invullen van spreadsheets. In deze scenario's heb je de volledige kracht van je processor en videokaart simpelweg niet nodig. Door in Windows of macOS te kiezen voor de energiebesparende modus, klokt de processor zichzelf terug. Hij werkt dan letterlijk iets langzamer, maar voor administratieve taken merk je daar in de praktijk niets van. De letters verschijnen nog steeds direct op je scherm zodra je ze typt.

Daarnaast is dit het moment om eens kritisch naar je schermhelderheid te kijken. Binnenshuis is een helderheid van 50 tot 60 procent vaak meer dan voldoende om comfortabel te kunnen werken. Werk je vooral 's avonds? Dan kan het zelfs nog lager. Ook het uitschakelen van toetsenbordverlichting levert in deze context pure winst op. Het zijn kleine percentages per uur, maar op een hele werkdag maakt dit het verschil tussen wel of niet de oplader moeten pakken.

©PXimport

Prestaties boven accuduur

Er zijn momenten waarop je de batterijbesparingsinstellingen beter uit kunt laten, of zelfs agressief moet vermijden. Zodra je aan de slag gaat met zware grafische taken, zoals videobewerking, 3D-rendering of serieuze gaming, werkt een besparingsmodus averechts. De software knijpt de toevoer van stroom naar de componenten af, wat resulteert in een haperend beeld, trage exporttijden en een frustrerende gebruikservaring.

In deze gevallen heeft de hardware ademruimte nodig om te kunnen presteren. Als je probeert te gamen op een besparingsstand, zal het systeem de prestaties van de grafische chip zo ver terugschroeven dat het spel onspeelbaar wordt. Bovendien duurt het renderen van een video in spaarstand veel langer, waardoor het scherm en de schijf langer actief moeten blijven, wat onderaan de streep soms zelfs méér energie kost dan een korte piekbelasting op vol vermogen. Hier geldt: efficiëntie door snelheid is soms zuiniger dan traagheid.

Situaties waarin instellingen het niet meer redden

Hoewel je met software veel kunt optimaliseren, zijn er harde grenzen waarbij geen enkele instelling je meer gaat redden. Je moet realistisch zijn over de fysieke staat van je apparaat.

Ten eerste is er de chemische degradatie. Als de maximale capaciteit van je accu (ook wel battery health geheten) onder de 70 procent is gezakt, kun je instellen wat je wilt, maar de rek is er fysiek uit. De batterijcellen kunnen de lading simpelweg niet meer vasthouden. Ten tweede is oververhitting een doodsteek voor je accuduur. Als de ventilatoren van je laptop continu staan te loeien omdat de koelkanalen vol stof zitten, kost dat enorm veel energie. Warmte is in feite verspilde energie. Tot slot helpt software niet als je zware externe apparaten zonder eigen voeding aansluit. Een externe harde schijf die zijn stroom via de laptop krijgt, trekt de accu leeg alsof het een rietje in een pakje sap is, ongeacht je schermhelderheid.

Creëer je eigen energieprofiel

Om echt grip te krijgen op je verbruik, moet je de instellingen afstemmen op jouw specifieke gedrag. Begin met de slaapstand-instellingen. Veel mensen laten hun laptop openstaan als ze even koffie gaan halen, waarbij het scherm zomaar tien minuten op volle sterkte blijft branden. Stel in dat het scherm al na twee of drie minuten inactiviteit uitgaat. Dat is de makkelijkste winst die je kunt boeken.

Kijk ook naar je randapparatuur. Gebruik je een externe monitor? Zorg dan dat je laptop zo is ingesteld dat het interne scherm volledig uitschakelt, en niet 'zwart maar aan' blijft staan. Gebruik je veel bluetooth-apparaten? Schakel bluetooth uit als je ze niet gebruikt; het constant scannen naar verbindingen kost stroom. Voor gebruikers met een oledscherm is er nog een extra truc: gebruik een donkere modus. Bij oledschermen verbruiken zwarte pixels namelijk helemaal geen energie, in tegenstelling tot traditionele lcd-schermen waar de achtergrondverlichting altijd aan staat.

Balans tussen snelheid en stopcontact

Het verlengen van je accuduur is uiteindelijk een balansspel tussen comfort en noodzaak. De grootste winst behaal je door de schermhelderheid te temperen en de slaapstand agressiever in te stellen, zodat je geen energie verspilt in de pauzes. Wees niet bang om de energiebesparingsmodus standaard aan te zetten voor alledaags werk; de moderne processors zijn krachtig genoeg om dat zonder haperingen op te vangen. Pas als je merkt dat je laptop traag reageert bij zwaardere taken, is het tijd om de teugels weer iets te laten vieren. Zo bepaal jij hoelang de werkdag duurt, en niet je batterij.

Een medley gebaseerd op soundtracks uit Super Mario-games van het Jazzorkest 8-Bit Big Band heeft afgelopen zondagnacht een Grammy gewonnen.

De medley ‘Super Mario Praise Break’ won een Grammy Award voor beste arrangement (instrumentaal of a capella). In de medley zijn nummers als Gusty Garden Galaxy uit Super Mario Galaxy en Bomb-Omb Battlefield uit Super Mario 64 te horen.

De 9-Bit Big Band is afkomstig uit New York en heeft al eens eerder een Grammy gewonnen voor gamemuziek. In 2022 won het orkest een Grammy voor het nummer Meta’s Knight’s Revenge uit de SNES-game Kirby Superstar.

De Grammy Awards

De Grammy Awards worden al sinds 1959 georganiseerd en worden gezien als een van de belangrijkste prijzen voor muziek ter wereld. Ze worden vaak vergeleken met de Oscars, die worden uitgereikt aan films. Dit jaar won Bad Bunny de prijs van album van het jaar, en ging Billie Eilish er vandoor met een Grammy voor nummer van het jaar. Overigens won Austin Wintory een Grammy in de categorie beste gamesoundtrack voor de soundtrack van Sword of the Sea.

De Super Mario-reeks van Nintendo valt op diverse spelcomputers van het bedrijf te spelen, waaronder de Nintendo Switch 2 en Nintendo Switch. Onder de meest recente grote hoofddelen vallen Super Mario Wonder en Super Mario Odyssey.