Als je thuis zakelijk laadt met de elektrische auto, wil je de gemaakte kosten uiteraard kunnen verrekenen met je werkgever. Dat is helaas niet altijd mogelijk en kan soms knap ingewikkeld zijn. In dit artikel leggen we uit wanneer je de thuislaadkosten zakelijk kunt verrekenen, en hoe je dit het makkelijkst kunt doen.

In samenwerking met Greenchoice.

Handmatig verrekenen met een auto van de zaak

Als je een (lease)auto op naam van de zaak gebruikt, kun je de kosten van het zakelijk laden verrekenen met je werkgever. Als je een eigen elektrische auto kan dat ook, maar werkt dat anders (waarover verderop in dit artikel meer). In het eerste geval is het mogelijk om de exacte laadkosten onbelast vergoed te krijgen (mits jouw werkgever daar akkoord mee is).

Er zijn meerdere manieren waarop je dat kunt doen. Je zou ervoor kunnen kiezen om dat verrekenen achteraf plaats te laten vinden. Als je een eenvoudige thuislader (dus zonder aanvullende slimme functies) hebt, kun je het stroomverbruik meten door een MID-gekeurde kilowattuurmeter in de meterkast te monteren. Zo’n meter meet alleen de groep die je laadpaal van elektriciteit voorziet.

Het stroomverbruik in kWh moet je dan nog vermenigvuldigen met je kWh-tarief. Houd er wel rekening mee dat als je ook een privéauto gebruikt – of je zakelijke auto voor privézaken – dat je per laadsessie moet bijhouden of het stroomverbruik zakelijk of privé is. Vervolgens kun je periodiek (zoals één keer per maand) een specificatie opstellen en overhandigen aan je werkgever met het verbruik in kWh, het tarief en de totale kosten.

Met een slimme lader gaat dat overigens wat eenvoudiger, omdat deze al een geïntegreerde MID-meter heeft. Bovendien kan deze verbinding maken met het internet en zodoende in een app of webportaal het stroomverbruik weergeven, waarbij de kilowatturen meteen al zijn vermenigvuldigd met het kWh-tarief. Je kunt zo altijd een helder overzicht van de thuislaadkosten inzien. Ook hier geldt wel dat als je de lader zowel persoonlijk als zakelijk gebruikt, je de laadsessies goed moet bijhouden.

©Andrey Popov

Automatisch verrekenen met een auto van de zaak

De kosten handmatig declareren vergt best wat boekhoudwerk (zowel voor jezelf als voor je werkgever) en is bovendien behoorlijk foutgevoelig. Daarnaast zul je de kosten eerst zelf moeten voorschieten. Makkelijker zou het zijn als de zakelijk geladen kosten al automatisch bij het laden verrekend zouden worden. Er zijn gelukkig energieleveranciers die daarvoor een abonnement aanbieden, zoals Greenchoice. Deze energieleverancier kan jouw slimme laadpunt met zijn backoffice verbinden en jou vervolgens instellen als eigenaar.

Je bepaalt dan zelf hoeveel een kilowattuur aan jouw laadpaal kost. Voor dit tarief moet je dus even kijken hoeveel een kWh laden (gemiddeld) kost bij jouw huis. Let op: als je een hoger tarief verrekent dan je werkelijk betaalt, kan dat worden gezien als loon en moet je er dus belasting over betalen. Als je je laadtarief hebt ingesteld, kun je de laadpas van je werkgever gebruiken om te laden op je laadpunt en ontvang je maandelijks geheel automatisch de opbrengsten per kWh van je lader.

Wel moet je werkgever natuurlijk bereid zijn om hiervoor te betalen en moet je thuislader hier ondersteuning voor bieden. Bij dat laatste kan Greenchoice overigens ook soelaas bieden, want dat bedrijf kan naast (volledig groene!) energie en het zakelijke laadabonnement ook laadpalen leveren en zelf installeren. Hiervoor kun je via deze link contact opnemen met de fabrikant, die je dan met persoonlijk advies verder helpt.

Laadkosten verrekenen met een privéauto

Als je een eigen elektrische auto hebt en deze ook zakelijk gebruikt, worden de kosten van het zakelijk laden helaas niet een-op-een vergoed. Je hebt dan enkel recht op een onbelaste vergoeding van maximaal 0,21 euro per kilometer. Dus niet alleen moet je zelf betalen voor het thuisladen, maar ook voor de kosten van het laden bij het kantoor van je werkgever. Je kunt natuurlijk wel afspreken dat je werknemer alle kosten alsnog vergoed, maar dan wordt dat belastingtechnisch gezien als loon en moet je werkgever daar loonheffingen over inhouden.

Zakelijk geladen kWh’s bijhouden als eigen baas?

Als je je eigen werkgever bent en zakelijk rijdt met je eigen auto, is het belastingtechnisch handig om een zakelijke laadpas te gebruiken – niet alleen voor het laden bij openbare laadpalen, maar ook voor je eigen laadpaal. Greenchoice biedt bijvoorbeeld zo’n laadpas aan. In een online overzicht kun je zo precies zien hoeveel je elke maand op naam van je bedrijf laadt. Als je de auto ook privé gebruikt, kun je tevens een tweede laadpas aanschaffen om zo de zakelijke laadsessies makkelijk te kunnen onderscheiden van de laadsessies voor privégebruik. Voor het gebruik van de zakelijke laadpas hoef je overigens verder geen klant bij Greenchoice te worden en zit je ook niet vast aan een abonnement.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.