ID.nl logo
Review Nio EL6 - Misschien wel de fijnste in zijn klasse!
Mobiliteit

Review Nio EL6 - Misschien wel de fijnste in zijn klasse!

Als je geïnteresseerd bent in een elektrische SUV die luxe en innovatie combineert, is Nio een merk om in de gaten te houden. Met modellen zoals de Nio EL6, die uitblinken in afwerking en technologie, biedt Nio een verfrissend alternatief in de EV-wereld. Benieuwd hoe Nio de strijd aangaat met de gevestigde merken? Lees verder en ontdek wat deze nieuwe speler in de EV-markt jou te bieden heeft.

Watch on YouTube

Wie in de markt is voor een hoogwaardig afgewerkte SUV, kan kiezen uit een breed scala aan merken en modellen. Met name de traditionele fabrikanten zijn hier goed vertegenwoordigd. Zelfs als een volledig elektrische aandrijflijn een vereiste is, valt er nog genoeg te kiezen.

Toch is er één merk dat met behulp van een paar stevige bokshandschoenen de strijd aangaat met de welbekende gevestigde orde: Nio. Een kakelvers automerk uit het land dat momenteel excelleert als leverancier van concurrerende en gunstig geprijsde elektrische auto’s. China inderdaad.

Nio startte zijn carrière eind vorig jaar met de ET7, een luxe sedan waarmee je kunt ‘batterij-swappen’. Inmiddels zijn de Nio-hubs gevuld met maar liefst vijf modellen. De benjamin? Dat is de Nio EL6, en InstaAutoVlog voelde ‘m onlangs stevig aan de tand.

©ERICVANVUUREN.NL

Batterij-swappen

Om dan maar meteen met die bokshandschoenen te beginnen: Nio doet het net even anders. Om te beginnen ontwikkelt en bouwt het merk alléén volledig elektrische auto’s. Auto’s die net als andere EV’s kunnen worden opgeladen, maar ook kunnen worden voorzien van een andere accu.

Dit zogenaamde swappen kan in Nio’s eigen Swapstations en maakt het in potentie mogelijk dat elke Nio in 5 of soms zelfs 3 minuten weer is voorzien van een volledig opgeladen accupakket. Dat is dus bijna net zo snel als traditioneel benzine of diesel tanken. Daarnaast positioneert het merk zich in het hogere segment met premium aanvoelende producten die qua afwerking en technologie niet onderdoen voor de zogenaamde gevestigde orde. 

Zelf ook uitgebreid een elektrische auto testen?

Doe mee met de grote EV-duurtest en meld je aan!

Nio EL6-concurrenten

Na de ET7, EL7, ET5 en recent nog de ET5 Touring is het dan nu de beurt aan de EL6 om met al deze eigenschappen het onderscheid te maken. De EL6 is dan ook een auto die we mogen zien als de SUV-versie van de ET5, die weer een stuk compacter is dan de EL7.

Die EL7 concurreert bijvoorbeeld met auto’s als de Mercedes EQE SUV en de Audi Q8 eTron, terwijl de Nio EL6 meer in het vaarwater zit van de Audi Q4 eTron, de BMW iX1 en wellicht zelfs een Mercedes EQA. Toch zit er een addertje onder het gras, want met zijn lengte van 4,85 meter, een breedte van 1,99 meter en een hoogte van 1,70 meter opereert de EL6 eigenlijk een segment hoger. Denk daarbij aan de BMW iX3, de Lexus RZ450e of misschien zelfs – daar is-ie weer – de Mercedes EQE SUV. 

©ERICVANVUUREN.NL

Méér auto voor je geld

Maar wie een Q4 eTron, iX1 of EQA aan de hand van opties richting het standaard uitrustingsniveau van een EL6 brengt, zal ongenadig schrikken van het forse prijskaartje. Voor hetzelfde bedrag krijg je bij Nio een stuk meer auto. Een SUV die standaard is uitgerust met hoogwaardige LED Matrix-koplampen, softclose-portieren en luxe zaken als een glazen panoramadak en privacy glass.

De EL6 is bovendien gezegend met een chic en subtiel lijnenspel. Zo oogt hij elegant, beschikt-ie over fraaie proporties en met name de goed gevulde wielkasten met standaard 20-inch lichtmetalen wielen zorgen voor een mooie balans. Een maatje meer is ook mogelijk.

Absolute weelde

Neem je plaats in het interieur, dan word je overladen door absolute weelde. En dat is een ander stokpaardje van het merk, want in tegenstelling tot andere automerken is Nio erin geslaagd om in korte tijd een eigen identiteit neer te zetten. Van de gebruikte materialen tot aan het dual-layer design van het dashboard, alles is met de grootste aandacht voor detail ontworpen, vervaardigd en in elkaar gezet.

We zien daarnaast de toepassing van duurzame materialen zoals rotan, plantaardig leder en fraaie stiksels die alles bijeenhouden. De aangename sfeer, die mede het gevolg is van de Warm Gravel-kleurstelling, is bijna huiskamerachtig, zij het met een flinke shot high-tech. Zo is ook deze Nio-telg standaard uitgerust met een Smart Cockpit in de vorm van een 10,2-inch oleddisplay recht voor je neus en een 12,3 inch groot en verticaal in het midden geplaatst amoledscherm, dat dient als multimedia- en navigatiesysteem. Over the air-updates verlopen via een 4G-verbinding, evenals die voor de techniek van de auto. O, en er is standaard een 4K-dashcam. En dan hebben we nog een heleboel niet genoemd. 

©ERICVANVUUREN.NL

Riante vijfzitter

Het zitcomfort? Fantastisch. De EL6 beschikt over forse en goedgevormde zetels die standaard op vier zitplaatsen zijn verwarmd en optioneel zijn uit te rusten met stoelventilatie en zelfs een massagefunctie. Mede dankzij een uitstekend elektrisch verstelbare stuurkolom zit je daarnaast als een vorst en bovendien een stuk minder 'op de bok' dan in bijvoorbeeld de ET5. Een groot verschil.

Ook de tweede zitrij is niet vergeten. Sterker nog, dat is misschien wel een van zijn sterkste punten. De goed gevormde achterbank zit erg comfortabel en zaken als een vlakke vloer, veel ruimte voor de bovenste én onderste ledematen en comfort als een eigen klimaatregeling maken het daar zeer aangenaam. 

©ERICVANVUUREN.NL

Elektrisch trekpaard

Als we een blik in de uitstekend afgewerkte kofferruimte werpen, zien we een standaard volume van 580 liter en een extra ruimte onder de vloer voor het opbergen van de laadkabel. Klappen we alles neer, dan ontstaat er een nagenoeg vlakke vloer en maximaal 1430 liter inhoud. Dankzij de mogelijkheid van een elektrisch uit- en wegklapbare trekhaak (standaard) mag de EL6 bovendien 1200 kg trekken. Niet bijster veel in vergelijking met bijvoorbeeld een Tesla Model Y (1600 kg), maar wel een stuk meer dan de 750 kg van een BMW iX3. 

©ERICVANVUUREN.NL

Dorstige EV

Elke EL6 wordt vooralsnog geleverd met één aandrijflijn bestaande uit twee elektromotoren. Een 204 pk sterke motor op de vooras en een 286 pk sterk exemplaar achter. En ja, ook dit 'instappertje' beschikt over 490 pk en een koppel van 700 Nm. Voldoende om de 0-100-sprint in 4,5 seconden af te ronden en een begrensde topsnelheid van 200 km/u.

In combinatie met het standaard accupakket van 75 kWh kun je hier volgens de WLTP-testmethode maximaal 406 km van genieten, of 529 km als je opteert voor een 100kWh-accu. Een naar aanleiding van de testperiode haast onmogelijk te realiseren afstand trouwens, want de EL6 ontpopte zich als een van de dorstigste EV’s ooit getest met een gemiddeld energieverbruik van 24kWh/100km. In combinatie met het 75kWh-accupakket betekende dat een range van maximaal 300 km... 

Routeplanning

Niet swappen maar laden? Standaard kan dat met een 3-fase-boordlader (11 kW) of met maximaal 140 kW aan een snellader. Dat geldt voor de 75kWh-accu, want opvallend genoeg kan de 100kWh-batterij worden bijgeladen met een maximale pieksnelheid van 125 kW. Niettemin moet een mooie laadcurve zorgen voor een 10-80%-vulling in 40 minuten.

Goed om te weten is bovendien dat de slimme software en de krachtige computer van de auto in staat zijn tot het uitstippelen van een route via snellaadstations en zelfs kan berekenen wat het resterende percentage is bij aankomst. Hoelang je dan dient te laden? Ook dat vertelt de auto je.

©ERICVANVUUREN.NL

Eerste Nio met adaptieve dempers

Hoe de EL6 rijdt? Zoals je mag verwachten van een SUV in deze klasse: comfortabel, verfijnd, maar toch ook voldoende scherp als je daarom vraagt. Sterker nog, de EL6 rijdt een stuk beter dan de EL7, en eigenlijk ook de ET5. Oké, het is een auto met een hoger zwaartepunt, maar mede vanwege de toepassing van standaard adaptieve dempers rondom is-ie overall gezien net even iets verfijnder.

Deze dempers zorgen er aan de ene kant voor dat de EL6 rustig blijft bij het nemen van een drempel en dat de koets onder alle omstandigheden wordt gebalanceerd. Korte oneffenheden kunnen mede vanwege de 20-inch lichtmetalen wielen (de kleinste mogelijk) soms wat rommelig doorkomen, al blijft het binnen de perken.

Adrenalineshot voor de dempers

Sterker nog, de Nio-engineers hebben op dit vlak een knap stukje afstelling laten zien. Met name in de Comfort-modus is de EL6 voorbeeldig uitgebalanceerd en comfortabel, maar na het selecteren van de Sport- of Sport+-modus krijgen de dempers een adrenalineshot. De EL6 zet zich dan echt schrap. Oké, het wordt geen volbloed sportauto, maar alles wordt wel net een tandje scherper. Ook de besturing, al blijft de overbrengingsverhouding hetzelfde, want die wordt iets minder bekrachtigd waardoor je net iets meer tegendruk krijgt. Voor genoeg feedback ben je echter aan het verkeerde adres, want het is vooral een erg prettige reisgenoot.

©ERICVANVUUREN.NL

Supercomputer met Lidar

Wat moet worden verbeterd? De rechtuitstabiliteit, want na het passeren van de 100 km/u, zeker in de Comfort-modus, is de koets net even iets te los. De EL6 is dan gevoelig voor factoren als zijwind of spoorvorming, en geeft dan niet al te veel vertrouwen. Ook in de standaardmodus is dit nog niet je van het en het selecteren van de Sport-modus kan dan een oplossing zijn.

Of de veiligheids- en assistentiesystemen dan soelaas kunnen bieden? Ja, absoluut, want de recente update van de firmware van de auto heeft er echt voor gezorgd dat de kracht van Nio’s technologie tot zijn recht komt. Tal van sensoren, camera’s, maar voornamelijk de Lidar óp het dak zorgen ervoor dat de auto zich keurig op jouw rijstrook centreert. Ook is-ie in staat om semi-autonoom in te halen.

Onderscheidend zijn de momenten dat er verkeer voor de auto langs rijdt. Dan merk je echt de rekenkracht van de supercomputer op. De EL6 schiet dan niet in de stress, maar anticipeert haast ‘natuurlijk’. En o ja, hebben we al verteld dat ook deze technologie standaard is?

Een lege huls?

Wat dat allemaal mag kosten? Een vrij vriendelijke 55.900 euro. Nog steeds een behoorlijke som natuurlijk, maar gezien de standaarduitrusting en het vermogen van de auto eigenlijk een koopje. Zij het met één forse maar: dit betreft dan een auto zonder accu. Wil je een 75kWh-batterij? Dan ben je meteen 67.900 euro kwijt. En de 100kWh-versie? 76.900 euro!

Een hele smak geld, maar nog steeds concurrerend. Let wel, een gelijkwaardig aangeklede Audi Q4 eTron of een BMW iX1 kent ook een dergelijk prijskaartje. Nio heeft echter nog een troef in handen, want als je de accu koopt ben je niet in staat om gebruik te maken van de Swapstations. Je bent dan immers eigenaar van de batterij. Je zou ‘m dan ook kunnen leasen. Voor 169 euro krijg je een 75kWh accu en voor 289 euro de dikke batterij.

Aantrekkelijk, maar onthoud wel dat je dan in principe eigenaar bent van een lege huls. Zij het een fijne die zelfs jaren na aankoop nog kan worden geüpdatet met de laatste batterijtechnologie van dat moment.

Ontdek jouw perfecte elektrische auto

Vergelijk en vind de beste deals op Kieskeurig.nl

Vraag een offerte aan voor laadpalen:

▼ Volgende artikel
Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis
© Squanch Games
Huis

Review: High On Life 2 schiet humoristisch scherp, maar technisch mis

High On Life bewees anno 2022 dat een humoristisch schietspel vandaag de dag bestaansrecht heeft. Genoeg bestaansrecht voor een volwaardig vervolg zelfs. High On Life 2 neemt een nog groter nakkie van hetzelfde spul. Verwacht een groter avontuur, meer bizarre vuurgevechten en een lachkick of twee, maar ook regelmatig een inkakker op het technische front.

We nemen het je niet kwalijk als je High On Life 2 niet aan hebt zien komen. Wij ook niet. Het eerste High On Life was succesvol genoeg, maar had ook prima op zichzelf kunnen blijven staan als one off. Des te meer nadat Justin Roiland, de oprichter van Squanch Games en prominent stemacteur in alle daar ontwikkelde games, in 2023 zijn banden met de studio verbrak. Dit kwam nadat Adult Swim - de studio achter Rick and Morty - de banden met hem verbrak wegens aanklachten van huiselijk geweld tegenover Roiland, ondanks dat de zaak werd geseponeerd wegens gebrek aan bewijs.

©Squanch Games

Dat voelt ergens nogal dubbel. Squanch’ eerste titel ‘post-Roiland’ is een vervolg op een game waar zijn stem en stijl onherroepelijk aan zijn verbonden. Het maakt de juiste toon vinden er vast niet makkelijker op. Desalniettemin: ditmaal dus geen Roiland, maar wel een tweede High On Life. Hetzelfde middel, nu op nieuw recept – al merk je dat lang niet altijd.

Doe maar een grammetje van het gebruikelijke

High On Life 2 is een vervolg in de puurste zin van het woord. De game blikt summier terug op het origineel en stort de speler linea recta in eenzelfde soort avontuur. Weer wil een kwaadaardige partij de mensheid tot drugs maken. Aan jouw stilzwijgende mensprotagonist om daar weer een stokje voor te steken. Gewapend met een boel bekende en nieuwe Gatliens – een ras bestaande uit pratende wapens met uiteenlopende persoonlijkheden – trekken we erop uit om ruimtegespuis aan gort te knallen.

Watch on YouTube

Het enige verschil is de kwaadaardige partij in kwestie. Dat blijkt ditmaal geen moordlustig ruimtekartel, maar een groot farmaceutisch bedrijf. Met propaganda en politieke inmenging pogen zij de mensheid te reduceren tot vee, zodat mensen ‘legaal’ tot drugs verpulverd mogen worden. Sommige plotpunten verwijzen vrij letterlijk naar de wandaden van politici en Big Pharma in real life, maar High On Life 2 duikt nooit te diep in de thematiek. Onderaan de streep is het verhaal wederom een excuus om veel grapjes en meta-referenties te maken.

Genoeg te lachen

Laten we wel wezen: je speelt High On Life 2 voornamelijk voor die grapjes. Het eerste deel voelde als een soort interactieve spin-off van Rick and Morty – niet zo gek ook met bedenker Roiland achter het stuur – en deel twee houdt dat gevoel stevig vast. Aan de lopende band stort de game je in rare ruimtescenario’s, met úren aan absurd en grofgebekt stemmenwerk. Het klinkt allemaal ontzettend Justin Roiland-esk, ondanks de afwezigheid van die geestesvader. Roilands stem hoor je nergens meer terug, maar zijn vaste motieven, meta-humor en stamelende toon worden naadloos doorgezet.

©Squanch Games

De rode draad van High On Life 2 houdt je snel 10 à 12 uur bezig. In die tijdsspan vindt de game genoeg momenten om een paar lachjes te winnen. De ene keer doet het dat met geïmproviseerde meta-referenties, de andere keer met onverwachte spelmechanieken, zoals een quiz over belastingontduiking of een verborgen DOS-spel in het hoofdmenu van je ruimtepak. Als je goed gaat op absurdistische cartoonseries, dan ga je ook gewoon weer lekker op High On Life 2.

Sneller, groter, Higher On Life

Maar goed, High On Life 2 moest als vervolgdeel toch minstens de grotere en diversere High On Life worden – en zo geschiedde. Gaandeweg introduceert High On Life 2 niet alleen meer wapens dan voorheen, maar ook een skateboard en een drietal hubwerelden om al skateboardend uit te pluizen. Radical. Jammer genoeg pakt niet elk addendum op de gevestigde formule even sterk uit.

©Squanch Games

De bijna volautomatische skateboardbesturing brengt de vele schietpartijen wat speelse dynamiek, een beetje vergelijkbaar met Sunset Overdrive. Door voortdurend te blijven skaten, veel te grinden en acrobatisch heen en weer te grijphaak-slingeren, ontwijk je veel schoten en zoef je snel van slachtoffer naar slachtoffer. Het voelt uiteindelijk aardig fluïde.

Over het schietwerk gesproken: dat kan er allemaal mee door. High On Life 2 is nog altijd geen kunstige dans à la Doom, maar met het skateboard krijgt de gunplay ironisch genoegtoch iets meer eigen gezicht. De snelle wendbaarheid combineert goed met uitbundige wapens en de mild chaotische shootouts. Bovendien legt het skateboard een bouwsteen voor snelle verplaatsing en platformuitdagingen, die weer vaker van pas komen in de drie grotere hubwerelden.

©Squanch Games

Laten het nou net die hubs zijn die minder overtuigen. Hier vinden we winkels, verzamelobjecten en optionele zijmissies, met daarover een dun gespreid laagje van platformpuzzeltjes en wat komische interacties. Conceptueel leuk bedacht, maar in de praktijk schiet de invulling van de werelden tekort. De overwegend lege hubs komen wat zielloos over en verkenning wordt maar zelden beloond met een leuke zijmissie of memorabele collectible. Zie het als een soort microdosering van een beter doordachte open spelwereld.

Een bad trip, technisch gezien

Squanch Games heeft duidelijk grotere ambities, maar de uitwerking laat vaak te wensen over. Dat wordt echter pas pijnlijk als we het over de techniek achter High On Life 2 hebben. Die vliegt, denkelijk te wijten aan de grotere schaal, met regelmaat vol op zijn bek. Zelden speelde ik een singleplayershooter die zo instabiel was. Op de consoles schijnt dat nog alleszins mee te vallen, maar de pc-versie van High On Life 2 is een zooitje.

©Squanch Games

De instabiliteit is lastig te isoleren. Het zit in alles. Van ontbrekende geluidseffecten en  afgekapte stemopnames tot door de grond clippen en harde crashes. In mijn 25 uur speeltijd is de game zeker tien keer abrupt uitgevallen. De ene keer in een doodnormaal menu, de andere keer tijdens een baasgevecht. Daarbovenop komen nog een handvol soft locks – momenten waarin een missie of specifieke opdracht door een fout plots niet meer te voltooien is.

Wanneer High On Life 2 draaiende blijft, draait de game verre van optimaal. Zelfs met een flinke laag DLSS-upscaling heeft het spel moeite om een stabiele 60 frames per seconde aan te leveren in 1440p, nota bene op een nog relatief beefy RTX 3090 en Ryzen 9 5950X. Toch verandert de gemiddelde schietarena of wat snel skateboardwerk uiteindelijk in een barrage van microstottering. Onder andere Steam en Reddit staan momenteel bol van de klaagzang over de slordige technische staat van de game. Geheel terecht.

©Squanch Games

Stel deze trip nog even uit

De technische mankement voelen extra wrang wanneer je inziet dat High On Life 2 ook niet bepaald een prachtgame is. De kleurrijke, lompe stijl heeft zijn eigen plakkerige charme, maar grafisch gezien is het geen hoogstandje. In de achterhaalde lichteffecten en vaak maar half ingeladen texturen zie je een B-titel van de vorige consolegeneratie terug. Dat past ergens prima bij de banale insteek van het spel, maar laat het dan op zijn minst redelijk draaien. Daarin schiet High On Life 2 gruwelijk tekort, in ieder geval rond de releaseperiode.

Met name door de technische staat is het lastig om High On Life 2 aan te raden. Al ben je nog zo’n liefhebber van het origineel of grove scifihumor in het algemeen; lachen wordt moeilijk als de game elk moment de geest kan geven. Sowieso doet iedereen er daarom goed aan om deze trip uit te stellen, in ieder geval totdat Squanch Games de broodnodige patches uitrolt. De grappen werken immers het beste als ze niet halverwege een zin wegvallen.

High On LIfe 2 is nu verkrijgbaar voor PlayStation 5, Xbox Series-consoles en pc. Op 20 april aanstaande komt de game ook uit op Nintendo Switch 2. Voor deze review is de game op een gedegen pc gespeeld.

Oké
Conclusie

Kijken we even om de technische kreukels heen – ervan uitgaande dat deze spoedig gladgestreken worden – dan is High On Life 2 op zijn minst een waardig vervolgdeel. Squanch Games nam her en der te veel hooi op de vork, maar ergens in die hooi zit ‘gewoon weer’ een dikke tien uur aan geinig ruimteavontuur verscholen. De grotere schaal wasn’t it, Chief, maar tijdens de rit landen er voldoende grapjes om de misplaatste ambities voor lief te nemen.

Plus- en minpunten
  • Vaak genoeg voldoende grappig
  • Skateboard versoepelt de formule
  • Meer variatie in wapens en content
  • Veelal overtuigend stemmenwerk
  • Grotere hubwerelden voelen zielloos
  • Technisch ontzettend slordig (zeker op pc)
  • Grafisch geen hoogstandje
▼ Volgende artikel
Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld
Huis

Destiny 2-update Shadow and Order met een kwartaal uitgesteld

Shadow and Order, de langverwachte nieuwe update voor Destiny 2, is enkele weken voor release met een ruime drie maanden uitgesteld.

Shadow and Order stond eigenlijk gepland voor een release op 3 maart, maar zal nu pas op 9 juni uitkomen. Een grote verrassing voor fans van de game is dat niet, want ondanks dat de releasedatum naderde bleef het stil rondom het spel. Daarbij brengt Bungie, de ontwikkelaar van Destiny 2, op 5 maart ook al de nieuwe multiplayershooter Marathon uit.

Bungie heeft inmiddels dus bevestigd dat Shadow and Order op 9 juni zal verschijnen. "De update wordt aangepast en uitgebreid om forse quality-of-life-verbeteringen door te voeren en zal ook een nieuwe naam krijgen."

View post on X

Veel meer details werden niet gegeven, maar Bungie laat weten dat er dichterbij de releasedatum meer informatie bekend wordt gemaakt. Eerder werd al gemeld dat de dlc nieuwe 'Weapon Tier Upgrading' zal bevatten, alsmede Pantheon 2.0. Zover bekend wordt dit alles via een gratis update geleverd.

De uitbreiding maakt onderdeel uit van een vorig jaar begonnen, meerjarige verhaal-arc genaamd The Fate Saga. Bungie meldde daarbij dat Destiny 2 elk jaar twee betaalde verhalende updates en twee gratis updates krijgt. Shadow and Order - of hoe de update straks ook gaat heten - zal dus gratis zijn.

Destiny 2 kampt al geruime tijd met dalende spelersaantallen en veel klachten van fans. De hierboven genoemde nieuwe jaarlijkse structuur van de game was een poging van Bungie om fans weer tevreden te stellen, maar vooralsnog lijkt dat niet echt te lukken - en dit uitstel zal ook niet helpen.

Bungie komt binnenkort met Marathon

Zoals gezegd staat er binnenkort wel een nieuwe game van Bungie op stapel, namelijk Marathon. Dat is een player-versus-player extraction-shooter met een sciencefictionthema. In de game besturen spelers een soort futuristische huurmoordenaars die ook wel Runners worden genoemd. Spelers verkennen een verloren kolonie op de planeet Tau Ceti IV en vechten het tijdens het verzamelen van loot tegen elkaar uit. Er kan in teamsverband of alleen gespeeld worden.

De game komt op 5 maart naar PlayStation 5, Xbox Series X en S en Steam. De standaard editie gaat 39,99 euro kosten. Mensen die de game aanschaffen, krijgen het gehele jaar door nieuwe content voorgeschoteld, inclusief nieuwe maps en evenementen. Vanaf 26 februari tot en met 2 maart wordt er daarnaast een open bèta voor de game gehouden. Deze 'server slam' is bedoeld om de servers te testen voordat het spel uitkomt.