ID.nl logo
Review Nio EL6 - Misschien wel de fijnste in zijn klasse!
Mobiliteit

Review Nio EL6 - Misschien wel de fijnste in zijn klasse!

Als je geïnteresseerd bent in een elektrische SUV die luxe en innovatie combineert, is Nio een merk om in de gaten te houden. Met modellen zoals de Nio EL6, die uitblinken in afwerking en technologie, biedt Nio een verfrissend alternatief in de EV-wereld. Benieuwd hoe Nio de strijd aangaat met de gevestigde merken? Lees verder en ontdek wat deze nieuwe speler in de EV-markt jou te bieden heeft.

Watch on YouTube

Wie in de markt is voor een hoogwaardig afgewerkte SUV, kan kiezen uit een breed scala aan merken en modellen. Met name de traditionele fabrikanten zijn hier goed vertegenwoordigd. Zelfs als een volledig elektrische aandrijflijn een vereiste is, valt er nog genoeg te kiezen.

Toch is er één merk dat met behulp van een paar stevige bokshandschoenen de strijd aangaat met de welbekende gevestigde orde: Nio. Een kakelvers automerk uit het land dat momenteel excelleert als leverancier van concurrerende en gunstig geprijsde elektrische auto’s. China inderdaad.

Nio startte zijn carrière eind vorig jaar met de ET7, een luxe sedan waarmee je kunt ‘batterij-swappen’. Inmiddels zijn de Nio-hubs gevuld met maar liefst vijf modellen. De benjamin? Dat is de Nio EL6, en InstaAutoVlog voelde ‘m onlangs stevig aan de tand.

©ERICVANVUUREN.NL

Batterij-swappen

Om dan maar meteen met die bokshandschoenen te beginnen: Nio doet het net even anders. Om te beginnen ontwikkelt en bouwt het merk alléén volledig elektrische auto’s. Auto’s die net als andere EV’s kunnen worden opgeladen, maar ook kunnen worden voorzien van een andere accu.

Dit zogenaamde swappen kan in Nio’s eigen Swapstations en maakt het in potentie mogelijk dat elke Nio in 5 of soms zelfs 3 minuten weer is voorzien van een volledig opgeladen accupakket. Dat is dus bijna net zo snel als traditioneel benzine of diesel tanken. Daarnaast positioneert het merk zich in het hogere segment met premium aanvoelende producten die qua afwerking en technologie niet onderdoen voor de zogenaamde gevestigde orde. 

Zelf ook uitgebreid een elektrische auto testen?

Doe mee met de grote EV-duurtest en meld je aan!

Nio EL6-concurrenten

Na de ET7, EL7, ET5 en recent nog de ET5 Touring is het dan nu de beurt aan de EL6 om met al deze eigenschappen het onderscheid te maken. De EL6 is dan ook een auto die we mogen zien als de SUV-versie van de ET5, die weer een stuk compacter is dan de EL7.

Die EL7 concurreert bijvoorbeeld met auto’s als de Mercedes EQE SUV en de Audi Q8 eTron, terwijl de Nio EL6 meer in het vaarwater zit van de Audi Q4 eTron, de BMW iX1 en wellicht zelfs een Mercedes EQA. Toch zit er een addertje onder het gras, want met zijn lengte van 4,85 meter, een breedte van 1,99 meter en een hoogte van 1,70 meter opereert de EL6 eigenlijk een segment hoger. Denk daarbij aan de BMW iX3, de Lexus RZ450e of misschien zelfs – daar is-ie weer – de Mercedes EQE SUV. 

©ERICVANVUUREN.NL

Méér auto voor je geld

Maar wie een Q4 eTron, iX1 of EQA aan de hand van opties richting het standaard uitrustingsniveau van een EL6 brengt, zal ongenadig schrikken van het forse prijskaartje. Voor hetzelfde bedrag krijg je bij Nio een stuk meer auto. Een SUV die standaard is uitgerust met hoogwaardige LED Matrix-koplampen, softclose-portieren en luxe zaken als een glazen panoramadak en privacy glass.

De EL6 is bovendien gezegend met een chic en subtiel lijnenspel. Zo oogt hij elegant, beschikt-ie over fraaie proporties en met name de goed gevulde wielkasten met standaard 20-inch lichtmetalen wielen zorgen voor een mooie balans. Een maatje meer is ook mogelijk.

Absolute weelde

Neem je plaats in het interieur, dan word je overladen door absolute weelde. En dat is een ander stokpaardje van het merk, want in tegenstelling tot andere automerken is Nio erin geslaagd om in korte tijd een eigen identiteit neer te zetten. Van de gebruikte materialen tot aan het dual-layer design van het dashboard, alles is met de grootste aandacht voor detail ontworpen, vervaardigd en in elkaar gezet.

We zien daarnaast de toepassing van duurzame materialen zoals rotan, plantaardig leder en fraaie stiksels die alles bijeenhouden. De aangename sfeer, die mede het gevolg is van de Warm Gravel-kleurstelling, is bijna huiskamerachtig, zij het met een flinke shot high-tech. Zo is ook deze Nio-telg standaard uitgerust met een Smart Cockpit in de vorm van een 10,2-inch oleddisplay recht voor je neus en een 12,3 inch groot en verticaal in het midden geplaatst amoledscherm, dat dient als multimedia- en navigatiesysteem. Over the air-updates verlopen via een 4G-verbinding, evenals die voor de techniek van de auto. O, en er is standaard een 4K-dashcam. En dan hebben we nog een heleboel niet genoemd. 

©ERICVANVUUREN.NL

Riante vijfzitter

Het zitcomfort? Fantastisch. De EL6 beschikt over forse en goedgevormde zetels die standaard op vier zitplaatsen zijn verwarmd en optioneel zijn uit te rusten met stoelventilatie en zelfs een massagefunctie. Mede dankzij een uitstekend elektrisch verstelbare stuurkolom zit je daarnaast als een vorst en bovendien een stuk minder 'op de bok' dan in bijvoorbeeld de ET5. Een groot verschil.

Ook de tweede zitrij is niet vergeten. Sterker nog, dat is misschien wel een van zijn sterkste punten. De goed gevormde achterbank zit erg comfortabel en zaken als een vlakke vloer, veel ruimte voor de bovenste én onderste ledematen en comfort als een eigen klimaatregeling maken het daar zeer aangenaam. 

©ERICVANVUUREN.NL

Elektrisch trekpaard

Als we een blik in de uitstekend afgewerkte kofferruimte werpen, zien we een standaard volume van 580 liter en een extra ruimte onder de vloer voor het opbergen van de laadkabel. Klappen we alles neer, dan ontstaat er een nagenoeg vlakke vloer en maximaal 1430 liter inhoud. Dankzij de mogelijkheid van een elektrisch uit- en wegklapbare trekhaak (standaard) mag de EL6 bovendien 1200 kg trekken. Niet bijster veel in vergelijking met bijvoorbeeld een Tesla Model Y (1600 kg), maar wel een stuk meer dan de 750 kg van een BMW iX3. 

©ERICVANVUUREN.NL

Dorstige EV

Elke EL6 wordt vooralsnog geleverd met één aandrijflijn bestaande uit twee elektromotoren. Een 204 pk sterke motor op de vooras en een 286 pk sterk exemplaar achter. En ja, ook dit 'instappertje' beschikt over 490 pk en een koppel van 700 Nm. Voldoende om de 0-100-sprint in 4,5 seconden af te ronden en een begrensde topsnelheid van 200 km/u.

In combinatie met het standaard accupakket van 75 kWh kun je hier volgens de WLTP-testmethode maximaal 406 km van genieten, of 529 km als je opteert voor een 100kWh-accu. Een naar aanleiding van de testperiode haast onmogelijk te realiseren afstand trouwens, want de EL6 ontpopte zich als een van de dorstigste EV’s ooit getest met een gemiddeld energieverbruik van 24kWh/100km. In combinatie met het 75kWh-accupakket betekende dat een range van maximaal 300 km... 

Routeplanning

Niet swappen maar laden? Standaard kan dat met een 3-fase-boordlader (11 kW) of met maximaal 140 kW aan een snellader. Dat geldt voor de 75kWh-accu, want opvallend genoeg kan de 100kWh-batterij worden bijgeladen met een maximale pieksnelheid van 125 kW. Niettemin moet een mooie laadcurve zorgen voor een 10-80%-vulling in 40 minuten.

Goed om te weten is bovendien dat de slimme software en de krachtige computer van de auto in staat zijn tot het uitstippelen van een route via snellaadstations en zelfs kan berekenen wat het resterende percentage is bij aankomst. Hoelang je dan dient te laden? Ook dat vertelt de auto je.

©ERICVANVUUREN.NL

Eerste Nio met adaptieve dempers

Hoe de EL6 rijdt? Zoals je mag verwachten van een SUV in deze klasse: comfortabel, verfijnd, maar toch ook voldoende scherp als je daarom vraagt. Sterker nog, de EL6 rijdt een stuk beter dan de EL7, en eigenlijk ook de ET5. Oké, het is een auto met een hoger zwaartepunt, maar mede vanwege de toepassing van standaard adaptieve dempers rondom is-ie overall gezien net even iets verfijnder.

Deze dempers zorgen er aan de ene kant voor dat de EL6 rustig blijft bij het nemen van een drempel en dat de koets onder alle omstandigheden wordt gebalanceerd. Korte oneffenheden kunnen mede vanwege de 20-inch lichtmetalen wielen (de kleinste mogelijk) soms wat rommelig doorkomen, al blijft het binnen de perken.

Adrenalineshot voor de dempers

Sterker nog, de Nio-engineers hebben op dit vlak een knap stukje afstelling laten zien. Met name in de Comfort-modus is de EL6 voorbeeldig uitgebalanceerd en comfortabel, maar na het selecteren van de Sport- of Sport+-modus krijgen de dempers een adrenalineshot. De EL6 zet zich dan echt schrap. Oké, het wordt geen volbloed sportauto, maar alles wordt wel net een tandje scherper. Ook de besturing, al blijft de overbrengingsverhouding hetzelfde, want die wordt iets minder bekrachtigd waardoor je net iets meer tegendruk krijgt. Voor genoeg feedback ben je echter aan het verkeerde adres, want het is vooral een erg prettige reisgenoot.

©ERICVANVUUREN.NL

Supercomputer met Lidar

Wat moet worden verbeterd? De rechtuitstabiliteit, want na het passeren van de 100 km/u, zeker in de Comfort-modus, is de koets net even iets te los. De EL6 is dan gevoelig voor factoren als zijwind of spoorvorming, en geeft dan niet al te veel vertrouwen. Ook in de standaardmodus is dit nog niet je van het en het selecteren van de Sport-modus kan dan een oplossing zijn.

Of de veiligheids- en assistentiesystemen dan soelaas kunnen bieden? Ja, absoluut, want de recente update van de firmware van de auto heeft er echt voor gezorgd dat de kracht van Nio’s technologie tot zijn recht komt. Tal van sensoren, camera’s, maar voornamelijk de Lidar óp het dak zorgen ervoor dat de auto zich keurig op jouw rijstrook centreert. Ook is-ie in staat om semi-autonoom in te halen.

Onderscheidend zijn de momenten dat er verkeer voor de auto langs rijdt. Dan merk je echt de rekenkracht van de supercomputer op. De EL6 schiet dan niet in de stress, maar anticipeert haast ‘natuurlijk’. En o ja, hebben we al verteld dat ook deze technologie standaard is?

Een lege huls?

Wat dat allemaal mag kosten? Een vrij vriendelijke 55.900 euro. Nog steeds een behoorlijke som natuurlijk, maar gezien de standaarduitrusting en het vermogen van de auto eigenlijk een koopje. Zij het met één forse maar: dit betreft dan een auto zonder accu. Wil je een 75kWh-batterij? Dan ben je meteen 67.900 euro kwijt. En de 100kWh-versie? 76.900 euro!

Een hele smak geld, maar nog steeds concurrerend. Let wel, een gelijkwaardig aangeklede Audi Q4 eTron of een BMW iX1 kent ook een dergelijk prijskaartje. Nio heeft echter nog een troef in handen, want als je de accu koopt ben je niet in staat om gebruik te maken van de Swapstations. Je bent dan immers eigenaar van de batterij. Je zou ‘m dan ook kunnen leasen. Voor 169 euro krijg je een 75kWh accu en voor 289 euro de dikke batterij.

Aantrekkelijk, maar onthoud wel dat je dan in principe eigenaar bent van een lege huls. Zij het een fijne die zelfs jaren na aankoop nog kan worden geüpdatet met de laatste batterijtechnologie van dat moment.

Ontdek jouw perfecte elektrische auto

Vergelijk en vind de beste deals op Kieskeurig.nl

Vraag een offerte aan voor laadpalen:

▼ Volgende artikel
Column: Overwatch 2 heeft juist nu een PvE-modus nodig
© Blizzard
Huis

Column: Overwatch 2 heeft juist nu een PvE-modus nodig

Liveservicegames en hero shooters waren in 2016 niet per se nieuw. Destiny ging al twee jaar hard, en hoewel nieuwkomer Overwatch erg goed ontvangen werd, trokken sommigen al snel vergelijkingen met Valve’s inmiddels oude Team Fortress 2. Toch wist de hero shooter van Blizzard een Game of the Year Award voor de neus van onder andere Uncharted 4: A Thief’s End weg te grissen. Het was een glorieus begin van een moeizaam traject.

In de afgelopen tien jaar onderging Overwatch grote veranderingen. Na een groot succes met ruim 50 miljoen totale spelers in de eerste drie jaar kondigde Blizzard in 2019 aan dat er een vervolg zou komen, dat ‘naast het originele Overwatch’ moest bestaan en uitgebreid werd met Player-versus-Environment-content. De 6-tegen-6 Player-versus-Player-gameplay waar Overwatch om bekendstaat, zou blijven bestaan en voorzien worden van dezelfde content in de twee games. Ook zou Overwatch 2 een exclusieve PvE-modus met een verhaallijn en skill-trees krijgen, waarmee ieder personage op zowel grote als subtiele wijze aangepast kon worden.

©Blizzard

Nee, toch niet

Wie Overwatch 2 sinds de early access-verschijning eind 2022 heeft gespeeld, weet dat daar maar bar weinig van is waargemaakt. Overwatch en Overwatch 2 werden ten eerste geen aparte titels: laatstgenoemde heeft de plaats van het origineel simpelweg ingenomen. Die verhaalmodus? Voor 15 euro kreeg je met de 1.0-release van Overwatch 2 in augustus 2023 toegang tot drie missies. Die verkochten niet goed genoeg voor Blizzard – volgens bronnen Bloomberg - waarmee de mogelijkheid van meer PvE-content direct werd begraven.

Het was toen zelfs al bekend dat de PvE-modus grotendeels geschrapt was, gezien de modus volgens regisseur Aaron Keller ‘de focus tijdens het ontwikkelproces van de game belemmerde’. Dat is geen vreemde redenering, maar PvE was wel juist datgene dat Overwatch 2… nou ja, Overwatch 2 maakte. Uiteindelijk was de lancering van de ‘nieuwe’ game vooral een grote update, met drie nieuwe personages, wat extra arena’s en een nieuwe 5v5-opzet in plaats van 6v6. Er stond nu slechts een ‘2’ achter.

©Blizzard

Een alternatieve toekomst

Recent werd aangekondigd dat Overwatch 2 het cijfer van de naam afknipt met het twintigste seizoen en dus weer gewoon Overwatch heet – we zijn dus weer terug bij af. Ik stapte zelf destijds op de Overwatch-trein door juist de belofte van PvE in het vervolg, en heb uiteindelijk pakweg 300 uren tussen beide games verdeeld. Hoewel ik naarmate de tijd vorderde wat uren in de competitieve modus stak, maakte het spelen met vrienden de ervaring écht vermakelijk.

Gezellig kletsen, schreeuwen tegen willekeurige teamgenoten en de mix van tactiek en variatie die de vele personages in Overwatch bieden: dat staat mij bij. Een PvE-modus waarin juist dat samenspel en de speelwijze van de verschillende heroes aan te passen zijn naar jouw speelstijl was een soort heilige graal, die uiteindelijk dus nooit verscheen. Dat is eeuwig zonde. De competitieve e-sportscene van Overwatch is al sinds het begin een belangrijk aspect van de game, dus ergens is het begrijpelijk dat het team dit niet uit het oog wilde verliezen.

©Blizzard

Maar juist in de laatste jaren zien we een interessante verschuiving naar PvE, of in ieder geval multiplayer-ervaringen die niet geheel om competitie draaien. Denk aan Helldivers 2 van een paar jaar terug, waarin vrienden en willekeurige spelers het opnemen tegen legioenen aan vijanden – en zelfs wereldwijd samen naar een doel werken. Of de explosie aan zogenaamde ‘friendslop’ games als Peak en Lethal Company, die geheel draaien om het samen uitvoeren van taken als een berg beklimmen of het verzamelen van schroot. Een game als Arc Raiders bevat daarbij ook PvP-elementen, maar staat ook bij omdat meerdere spelers samen kunnen komen om een gigantische robot te verslaan. Video’s waarbij spelers plots oude vrienden tegenkomen in de game tonen aan waarom PvE momenteel zó ontzettend leuk kan zijn.

De realiteit

Het is achteraf makkelijk te zeggen, maar de originele visie voor Overwatch 2 had best een prominente rol in het huidige gamelandschap kunnen bekleden. Met de aankondiging werden uitgebreide skilltrees getoond voor de verschillende personages waar Overwatch om bekendstaat.

©Blizzard

Een van Mei’s speciale vaardigheden is bijvoorbeeld het veranderen in een ijspegel, om zo health terug te verdienen en een paar seconden onverwoestbaar te zijn. Met een van de skills die getoond werd veranderde deze ijspegel in een ijsbal, waarmee ze op spectaculaire wijze door groepen vijanden kan kegelen. De PvE-modus had de potentie om een soort zandbak voor dergelijke ideeën en ingrijpende veranderingen voor het klassieke Overwatch te worden. Een speelsere mix van skills en samenwerking om juist die avonturen uit bijvoorbeeld een Helldivers 2 te nabootsen. De tactische teamgameplay had dan ook niet hoeven verdwijnen, het zou juist vet geweest zijn om met vrienden verschillende skills af te stemmen en los te laten op de robots van Null Sector.

Dat is nog zoiets: de lore en verhaallijn van Overwatch zijn ontzettend interessant, en had meer in de schijnwerpers kunnen staan met de PvE-insteek. Nog voordat ik de games überhaupt had aangeraakt, verslond ik de prachtig geanimeerde filmpjes van Blizzard en verhalen die ze voor de personages uitbrachten.

Watch on YouTube

Wat ik dan ook zie van de nieuwe update wringt met mijn gevoel. Ja, het lijkt erop dat Blizzard een inhaalslag maakt en sneller met nieuwe personages komt om de game fris te houden. Het wekt de indruk dat we weer terug zijn bij het ‘oude’ Overwatch, en dat de ontwikkelaar nog altijd een sterke hero shooter wil behouden nu concurrenten als Marvel Rivals het speelveld hebben betreden. Toch kan ik het niet laten om te fantaseren over hoe Overwatch meer had kunnen zijn dan een hero shooter.

De realiteit is dat het Overwatch-team geen goede balans wist te vinden tussen het bijhouden van de PvP- en competitieve scene van Overwatch en de ontwikkeling van de PvE. Zonde, want zeker in het huidige multiplayerklimaat, waar mensen steeds meer achterover lijken te hangen om met elkaar te spelen in plaats van tegen elkaar, had het originele Overwatch 2 perfect gepast.

▼ Volgende artikel
We geven Mario Tennis Fever weg voor de Switch 2
Huis

We geven Mario Tennis Fever weg voor de Switch 2

Samen met onze vrienden van bol geven we wekelijks een nieuwe game weg, en deze week is dat natuurlijk Mario Tennis Fever.

Fever verscheen namelijk deze week voor de Nintendo Switch 2 en is volgens onze Simon een uitstekende Mario-sportgame. Met z'n Fever Rackets - die speciale slagen vol onvoorspelbare effecten mogelijk maken - goede basisgameplay en flink wat content weet Fever boven de afgelopen delen uit te stijgen:

Mario Tennis Fever barst van de content. De vele personages, banen en rackets geven unieke, diepere lagen aan de gameplay en multiplayerpotjes gaan met grote glimlach en een berg vertier gespeeld worden. Jammer voor de wat volwassenere spelers dat die volgende laag diepgang nét niet geraakt wordt. Daarvoor is het singleplayeraanbod niet genoeg, de tegenstanders niet uitdagend genoeg en ontbreekt er hier en daar net wat finesse. Maar ga zo door, Nintendo. Mario Tennis Fever zit namelijk wél in de richting van die tijdloze Camelot-klassiekers waar we zo naar hunkeren.

Winnen

Wat moet je doen om te winnen? Ga naar de website van bol, vind de productcode in de url (bestaande uit zestien cijfers) en vul die hieronder in het invulformulier in! Vergeet ook niet je naam en emailadres in te vullen, dan sturen we je zo snel mogelijk een code om de game fysiek op bol.com te bestellen!

Werkt het formulier niet? Klik dan hier.

Watch on YouTube