De kans is groot dat je over een Windows-pc beschikt en dat je tevens een Android-smartphone in je bezit hebt. Twee totaal verschillende apparaten, maar dat betekent niet dat er geen gegevensuitwisseling mogelijk is. Integendeel: er zijn enkele ingebouwde functies en heel wat (gratis) tools waarmee je beide apparaten dichter bij elkaar brengt. In dit artikel stellen we je een aantal handige oplossingen voor.

Tip 01: Snelle overdracht

We beginnen met een eenvoudig scenario: je hebt een bestand op je pc staan en dat wil je overhevelen naar je smartphone. Dat kan met de gratis dienst Send Anywhere. Ga op je pc met een browser naar https://send-anywhere.com, of installeer de desktop-applicatie of de Outlook-add-in. Druk op de plus bij Send en dubbelklik op het gewenste bestand. Vervolgens druk je op de Send-knop. Er verschijnt een zescijferige code evenals een qr-code. Op je smartphone moet je eerst de gratis app van Send Anywhere uit de Googel Play Store installeren. Open deze app en tik op Receive. Vul de code in of tik op het pictogram met de qr-code. In dit laatste geval richt je de camera op de qr-code van je pc-scherm en even later is het bestand overgezet. Overigens kan dit ook in omgekeerde richting, in dat geval tik je op de Send-knop in de mobiele app.

©PXimport

Tip 02: Data delen (cloud)

Send Anywhere is natuurlijk niet zo handig wanneer je zeer regelmatig data nodig hebt van je pc. Dan is de app FolderSync een betere oplossing, zeker als je met een of meer clouddiensten werkt. Na de installatie op je smartphone en het toekennen van de nodige machtigingen, tik je op het menu (het pictogram met de drie streepjes) en open je Accounts. Druk op het plusknopje en kies een van de circa 27 ondersteunde opslagdiensten, zoals Dropbox, Google Drive of OneDrive. Verzin een naam, tik op Account verifiëren en selecteer het bijbehorende account. Bevestig met Toestaan en met Opslaan. Tik opnieuw op het menu en kies Mappenparen.

Via het plusknopje voeg je een mappenpaar toe: vul een naam in, kies de zojuist gecreëerde accountnaam en geef aan welke externe en interne map je kiest. De eerste is een (al dan niet lege) map in je cloudopslagdienst, de tweede is een map op je smartphone. Het synchronisatietype stel je bijvoorbeeld in op Tweewegs-synchronisatie. Desgewenst kun je hier via de ingebouwde taakplanner nog een automatische synchronisatie inplannen. Bevestig met Opslaan. Met de Sync-knop start je de synchronisatie meteen (via wifi).

Nu hoef je op je pc nog maar de synchronisatiemap van de cloudopslagdienst te installeren (voor zover je dat al niet had gedaan) en af te stemmen op de map die je in FolderSync had voorzien. Op dezelfde manier kun je nu nog accounts van andere cloudopslagdiensten toevoegen.

©PXimport

Tip 03: Data delen (wifi)

Gebruik je liever geen clouddienst als tussenstation, dan is een bestandsmanager aangewezen die gedeelde mappen van je Windows-pc via het draadloze netwerk kan benaderen. Er zijn diverse apps beschikbaar in de Play Store, maar hiervan zitten er veel vol advertenties, terwijl ze te weinig functionaliteit bieden, onoverzichtelijk zijn of een aanslag plegen op je privacy. ES File Explorer Manager PRO kost weliswaar 3,19 euro, maar is wel een prima deal. Er is een gratis variant, maar ook die gaat gebukt onder bloatware en advertenties.

Start de app op, tik op het menu (het icoontje met de drie streepjes) en kies Netwerk / LAN. Probeer eerst de Scan-knop uit: de kans is groot dat die meteen je netwerkapparaten en dus ook je pc met gedeelde mappen ontdekt. Lukt het op deze manier niet, druk dan op het plusknopje in het lan-overzicht en voer zelf de nodige gegevens van de computer (die hier als server fungeert) in: ip-adres of hostnaam en wellicht ook inloggegevens.

Je hoeft nu maar door de gedeelde mappen te navigeren om bij de gewenste bestanden te komen. Zelf bestanden toevoegen kan uiteraard ook.

Tip 04: Bediening op afstand

Je kunt natuurlijk nog een stap verder gaan en op je smartphone de bediening van je pc overnemen. Daar bestaan diverse tools en apps voor, waaronder PC Remote, Teamviewer, VNC Viewer en Splashtop Personal.

Wij bekijken hier Chrome Remote Desktop. Dat vergt een eenmalige voorbereiding. Start je Chrome-browser op je pc en surf naar https://remotedesktop.google.com/access. Klik in het vak bij Externe toegang instellen onderaan op het blauwe knopje met een pijltje naar beneden. Je wordt nu naar de pagina met de extensie Chrome Remote Desktop verwezen. Klik hier op Toev. aan Chrome / Extensie toevoegen / Accepterenen installeren. Bevestig met Ja (2x) zodat de app wordt geïnstalleerd. Vul een geschikte naam voor je computer in en druk op Volgende. Geef een pincode op van minstens zes cijfers en bevestig met Starten en Ja. Op de webpagina verschijnt de mededeling dat je pc online is.

Over naar je smartphone, waar je Chrome Remote Desktop vanuit de Play Store installeert. Start de app op, tik op de naam van je pc en vul de pincode in. Bevestig met Verbinding maken. Op je pc verschijnt de melding dat je bureaublad momenteel wordt gedeeld; voorwaarde is natuurlijk wel dat de pc is ingeschakeld en dat je met je Google-account bent aangemeld. Met de knop Delen stoppen verbreek je de verbinding. Op de webpagina kun je via Bekijken/bewerken een overzicht van gekoppelde clients opvragen en een koppeling via het prullenbak-icoon ook weer verwijderen.

©PXimport

Tip 05: Foto’s en berichten

We gaan de andere kant op: sinds Windows 10 versie 1809 is het mogelijk via de app Jouw telefoon foto’s en sms-berichten van je telefoon ook op je pc te bekijken en ook sms-berichten via je computer te versturen. Druk op de Windows-toets, tik Jouw telefoon in en start deze app op (staat de app nog niet op je computer, installeer hem dan vanuit de Microsoft Store). Klik op Aan de slag, meld je aan met je Microsoft-account en selecteer Telefoon koppelen, waarna je jouw mobiele nummer invult.

Tik op je smartphone op de link in het bericht dat je ontvangt en installeer de begeleidende app. Start de app, meld je hier eveneens aan met je Microsoft-account, sta enkele machtigingen toe en klik op Gereed en even later op Toestaan. Als het goed is, verschijnen de recentste foto’s van je smartphone nu ook in de pc-app. Eventueel klik je hier op het menu en zet je alle schuifknoppen bij Foto’s en Berichten op Aan. In de rubriek Berichten (preview) verschijnen je sms-berichten en kun je via Nieuw bericht ook zelf sms’jes versturen. Deze app zou compatibel moeten zijn met smartphones waarop Android 7 of hoger is geïnstalleerd.

©PXimport

Tip 06: Mobiel beheer

Ben je op zoek naar een heuse beheertool voor je mobiele apparaat, dan schiet de Windows-app Jouw telefoon vooralsnog flink tekort. Een gratis tool als Syncios Manager is veel krachtiger. Je kiest het best voor Customize Install om bepaalde installatie-opties helemaal naar wens in te stellen.

Je moet eerst de usb-foutopsporingsmodus op je smartphone activeren. Ga naar het instellingenscherm, kies Systeem / Over de telefoon en tik zeven keer op Build-nummer. Dit zorgt ervoor dat je bij Systeem nu ook de optie Ontwikkelaarsopties ziet staan. Open deze rubriek en activeer USB-foutopsporing. Vervolgens verbind je de smartphone via een usb-kabel met je pc. Syncios detecteert je apparaat automatisch en activeert ook de Syncios-service op je Android-toestel.

De werking en mogelijkheden spreken nu grotendeels voor zich. Je krijgt een overzicht van de apps, contacten, sms’jes, media en foto’s en via de Back-up-knop kun je die naar je pc back-uppen en zo nodig ook weer terugzetten met Herstel. Nieuwe items toevoegen of items verwijderen kan ook.

Onder de knop Toolkit schuilen trouwens nog diverse handige hulpprogramma’s, zoals een beltoonmaker, een conversietool voor audio en video enzovoort (let wel op: sommige tools werken alleen in de premiumversie van Syncios; kosten: 26 euro).

©PXimport

Tip 07: AirDroid

We gaan nog een stapje verder: met het gratis AirDroid is het mogelijk een notificatie op je pc te krijgen zodra er een bericht (bijvoorbeeld e-mail, sms, of WhatsApp) op je Android-toestel binnenkomt. Installeer AirDroid op je Windows-pc, creëer een account en meld je aan. Installeer vervolgens de mobiele AirDroid-app op je smartphone en sta de gevraagde machtigingen toe. Dat zijn er behoorlijk wat, maar het is dan ook de bedoeling dat je via AirDroid bediening op afstand mogelijk maakt.

In de Windows-app kun je nu diverse rubrieken openen, zoals File Transfer, Files, Notification, SMS, Call History, Contacts en AirMirror. De kans is reëel dat je voor sommige van deze rubrieken nog extra machtigingen moet toekennen: dat wordt dan in het applicatievenster zelf toegelicht.

Heel interessant is AirMirror. Met deze technologie kun je de camera en het virtuele toetsenbord van je Android-toestel vanaf je pc overnemen, schermopnames maken en zelfs live het schermbeeld van je Android-toestel op je pc dupliceren. Door Non-Root Authority te activeren hoeft je apparaat hiervoor niet eens ‘geroot’ te zijn. Wel moet je je apparaat tijdelijk met de usb-kabel verbinden en USB-foutopsporing activeren (zie ook tip 6).

©PXimport

Spiegelbeeld

©PXimport

Tip 08: Emulatie

De ultieme stap om Android en Windows dichter bij elkaar te brengen, is een emulatie van het besturingssysteem. Anders gezegd, je draait Android gewoon binnen Windows. We gebruiken daarvoor de gratis en gebruiksvriendelijke tool BlueStacks, waarvoor je zelfs geen (afzonderlijke) virtualisatiesoftware nodig hebt. De installatie heb je in een oogwenk voor elkaar.

De eerste start van BlueStacks kan wel enkele minuten duren. Vervolgens stel je de gewenste taal en het land in en druk je op de knop Aan de slag. Meld je aan met je Google-account; wellicht wil je hiervoor een apart account maken. Even later kun je al van start. Apps installeren doe je gewoon vanuit de Google Play Store-app of je klikt op het knopje met de drie puntjes linksboven het Home-screen en kies je Install Apk (als je over zo’n installatiebestand op je pc beschikt). Veel plezier met … Windroid? Andows?

©PXimport

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.