Als je aan een zip-bestand denkt, dan denk je wellicht meteen aan Windows. Maar wist je dat je die gecomprimeerde bestanden ook op Android kunt gebruiken, uitpakken én aanmaken? In dit artikel leggen we uit hoe je dat doet en wat je daarvoor nodig hebt.

Lees ook: Android-smartphone zonder Google-account gebruiken: kan dat wel?

Niet elke smartphone of tablet met Android beschikt over een riante hoeveelheid opslagruimte. Om toch meer uit die beschikbare ruimte te halen, kun je een aantal dingen doen. Je kunt om de zoveel tijd bestanden verwijderen of gebruikmaken van de cloud. Maar je kunt bestanden ook inpakken, of comprimeren. Daar heb je wel een juiste app voor nodig. De bestanden of mappen verpak je dan in een zogenaamd zip-bestand. Apps die dit kunnen zijn WinZip, RAR en ZArchiver.

Met een zip-bestand kun je een afbeeldingen, map of document zonder kwaliteitsverlies verkleinen. Binnen een enkel zip-bestand kun je meerdere bestanden opslaan, en zodoende ruimte besparen. Handig voor wanneer je dus te weinig ruimte hebt of als je iets wilt mailen. Voordat je bestanden kunt zippen, moet je ervoor zorgen dat al die digitale gegevens lokaal zijn opgeslagen. De apps die we hier bespreken werken niet wanneer je bestanden in de cloud probeert te comprimeren.

Zip-bestand maken met Winzip

Een van de meest bekende tools is WinZip. Dit programma is tevens beschikbaar op Windows, waardoor je er wellicht al bekend mee bent. Nadat je de app uit Google Play gedownload hebt, open je hem en kun je meteen beginnen met comprimeren. Vergeet niet eerst toestemming te geven tot de lokale bestanden, want anders kan de app zijn werk niet doen. Je kunt de app drie dagen gratis uitproberen, maar daarna moet je een abonnement afnemen bij de aanbieder.

Tik nu op de tekst Internal storage en zoek de map of bestanden op die je wilt samenvoegen. Als je meteen een map wilt comprimeren, dan tik je rechts op de drie puntjes naast de naam. Tik dan op Zip to here om op dezelfde locatie een samengevoegde map aan te maken. Met de optie Zip to… kun je zelf bepalen waar je hem opslaat. Selecteer de optie die je wilt en tik op OK om je keuze te bevestigen. Aangezien je zelf de locatie hebt aangewezen waar de map moest worden opgeslagen, kun je hem daarna direct opzoeken.

RAR gebruiken op Android

Een andere optie op Android is de app RAR. Je kunt de app gratis uit Google Play downloaden en gratis blijven gebruiken. Je hebt de optie de makers te ondersteunen met een bedrag van 1,19 euro per jaar, maar dat is niet verplicht. Nadat je de app de juiste toestemming hebt gegeven, kun je mappen gaan inpakken. Een verschil met WinZip is dat RAR de ingepakte bestanden meteen voor je kan verwijderen. Zo sla je dus met één handeling twee vliegen in één klap.

Na het openen van de app krijg je direct toegang tot alle mappen die je hebt. Zoek nu de map op die je wilt comprimeren en zet rechts een vinkje in het vierkantje. Bovenin tik je op het plusteken, waarna je de nieuwe map een naam geeft. Je kunt kiezen uit drie bestandsformaten, namelijk .rar, .zip en .rar (4x). Ook kun je eventueel een wachtwoord instellen om de bestanden te beschermen. Zodra je op OK drukt, slaat RAR de ingepakte map op, op dezelfde locatie als waar de map oorspronkelijk stond.

Bestanden comprimeren met ZArchiver

Tot slot kijken we naar ZArchiver. ZArchiver lijkt op WinZip, aangezien je met beide apps zowel losse bestanden als volledige mappen kunt verkleinen. Zodra je de app gedownload en opgestart hebt, dien je de juiste toestemming te verlenen. De app is volledig gratis te gebruiken. Net als bij RAR kun je we wel voor kiezen de ontwikkelaar te steunen door geld te doneren.

Qua interface lijkt ZArchiver ook een beetje op WinZip, maar de app werkt net even anders. Als je een volledige map wilt comprimeren, dan houd je die even ingedrukt. Vervolgens verschijnt er een menu in beeld waar je opties ziet staan voor het inpakken. Selecteer in dit geval de .zip-optie (er is ook .7z beschikbaar, wat weer met andere programma’s werkt) en wacht tot het proces voltooid is. Het gecomprimeerde bestand tref je vervolgens aan op dezelfde locatie als de oorspronkelijke map.

Wanneer je je dekbed gewassen hebt, wil je dat het natuurlijk weer lekker dik en luchtig aanvoelt. Maar wanneer je hem gewoon in de droger gooit, kan de vulling gaan klonteren, zodat er dunne stukken en dikke stukken ontstaan. Dat slaapt niet echt lekker. Om dat te voorkomen, gooien veel mensen er een paar tennisballen bij. Helpt dat echt?

Wat tennisballen in de droger doen

Tijdens het drogen raken de tennisballen telkens het dekbed. Dat helpt vooral bij dons en veren. Als die nat zijn, blijven ze aan elkaar plakken en zakt de vulling in. Door de constante beweging vallen die samengepakte delen weer uiteen, waardoor de vulling zich opnieuw verspreidt. Zo kan de warme lucht overal beter bij en droogt het dekbed gelijkmatiger. De droogtijd wordt er niet korter van, maar het dekbed komt wel duidelijk voller uit de droger.

Hoeveel tennisballen zijn genoeg?

Met één tennisbal in de wasdroger merk je vaak weinig, zeker bij een groot dekbed. Die verdwijnt al snel in de stof en heeft dan weinig effect. Met twee tot vier ballen werkt het beter, omdat ze het dekbed op meerdere plekken tegelijk in beweging houden. Zolang de ballen vrij kunnen bewegen en niet vast blijven zitten in de vulling, doen ze hun werk.

Kun je elke tennisbal gebruiken bij het drogen van een dekbed in de droger?

iet elke tennisbal is even geschikt. Vooral nieuwe of felgekleurde ballen kunnen bij hogere temperaturen kleur afgeven en kleine pluisjes verliezen van de vilten buitenlaag. Dat komt niet vaak voor, maar het risico is wel aanwezig. Gebruik je oudere tennisballen, dan is de kans hierop kleiner. Wil je dat verder beperken, dan kun je de ballen in een oude witte sok stoppen en die dichtknopen. Het effect blijft grotendeels hetzelfde, al is het iets minder uitgesproken dan met losse ballen.

Geef het dekbed genoeg ruimte in de droger

Tennisballen helpen alleen als het dekbed voldoende ruimte heeft om te bewegen. Is de trommel te vol, dan draait alles als één geheel rond en gebeurt er weinig. Wil je grote tweepersoonsdekbedden drogen, dan heb je een droger met een ruime trommel nodig. Heb je die niet zelf? Kijk dan of er een wasserette bij je in de buurt is. Meer ruimte zorgt voor meer beweging en daarmee voor een beter eindresultaat.

Niet elk dekbed kan in de droger

Tennisballen hebben vooral effect bij dons- en verendekbedden. Bij synthetische vulling is dat verschil kleiner en kan de constante beweging van de ballen de vulling na verloop van tijd zelfs vervormen. Wol, zijde en andere natuurlijke materialen mogen meestal helemaal niet in de droger. Check daarom altijd eerst het waslabel voordat je het dekbed in de trommel legt.

Even tussendoor opschudden helpt

Haal het dekbed halverwege het programma even uit de droger en schud het los, alsof je het bed opmaakt. Leg het daarna omgedraaid terug in de trommel. Zo verdeelt de vulling zich opnieuw en kan het dekbed gelijkmatiger drogen.

Wat kun je van het eindresultaat verwachten?

Tennis- of drogerballen zijn vooral een hulpmiddel, geen vervanging voor de juiste drooginstellingen. Droog het dekbed niet te vaak of te heet: kies een lage of middelhoge temperatuur en selecteer een speciaal dons- of beddengoedprogramma als dat op je droger zit. Zorg ook voor voldoende ruimte in de trommel. Als je dan ook nog eens ballen laat meedraaien, heb je er alles aan gedaan om te zorgen dat je dekbed weer lekker vol uit de droger komt!

Waarom start een computer met een SSD binnen enkele seconden op, terwijl een oude harde schijf blijft ratelen? Het vervangen van een HDD door een SSD is de beste upgrade voor een trage laptop of pc. We leggen in dit artikel uit waar die enorme snelheidswinst vandaan komt en wat het fundamentele verschil is tussen deze twee opslagtechnieken.

Iedereen die zijn computer of laptop een tweede leven wil geven, krijgt vaak hetzelfde advies: vervang de oude harde schijf door een SSD. De snelheidswinst is direct merkbaar bij het opstarten en het openen van programma's. Maar waar komt dat enorme verschil in prestaties vandaan? Het antwoord ligt in de fundamentele technologie die schuilgaat onder de behuizing van deze opslagmedia.

De vertraging van mechanische onderdelen

Om te begrijpen waarom een Solid State Drive (SSD) zo snel is, moeten we eerst kijken naar de beperkingen van de traditionele harde schijf (HDD). Een HDD werkt met magnetische roterende platen. Dat kun je vergelijken met een geavanceerde platenspeler. Wanneer je een bestand opent, moet een fysieke lees- en schrijfkop zich naar de juiste plek op de draaiende schijf verplaatsen om de data op te halen. Dat fysieke proces kost tijd, wat we latentie noemen. Hoe meer de data op de schijf verspreid staat, hoe vaker de kop heen en weer moet bewegen en wachten tot de juiste sector onder de naald doordraait. Dit mechanische aspect is de grootste vertragende factor in traditionele opslag.

©Claudio Divizia

Flashgeheugen en directe gegevensoverdracht

Een SSD rekent definitief af met deze wachttijden omdat er geen bewegende onderdelen in de behuizing zitten. De naam 'Solid State' verwijst hier ook naar; het is een vast medium zonder rammelende componenten. In plaats van magnetische platen gebruikt een SSD zogenoemd NAND-flashgeheugen. Dat is vergelijkbaar met de technologie in een usb-stick, maar dan veel sneller en betrouwbaarder. Omdat de data op microchips wordt opgeslagen, is de toegang tot bestanden volledig elektronisch. Er hoeft geen schijf op toeren te komen en er hoeft geen arm te bewegen. De controller van de SSD stuurt simpelweg een elektrisch signaal naar het juiste adres op de chip en de data is direct beschikbaar.

Toegangstijd en willekeurige leesacties

Hoewel de maximale doorvoersnelheid van grote bestanden bij een SSD indrukwekkend is, zit de echte winst voor de consument in de toegangstijd. Een besturingssysteem zoals Windows of macOS is constant bezig met het lezen en schrijven van duizenden kleine systeembestandjes. Een harde schijf heeft daar enorm veel moeite mee, omdat de leeskop als een bezetene heen en weer moet schieten. Een SSD kan deze willekeurige lees- en schrijfopdrachten (random read/write) nagenoeg gelijktijdig verwerken met een verwaarloosbare vertraging. Dat is de reden waarom een pc met een SSD binnen enkele seconden opstart, terwijl een computer met een HDD daar soms minuten over doet.

©KanyaphatStudio

Van SATA naar NVMe-snelheden

Tot slot speelt de aansluiting een rol in de snelheidsontwikkeling. De eerste generaties SSD's gebruikten nog de SATA-aansluiting, die oorspronkelijk was ontworpen voor harde schijven. Hoewel dat al een flinke verbetering was, liepen snelle SSD's tegen de grens van deze aansluiting aan. Moderne computers maken daarom gebruik van het NVMe-protocol via een M.2-aansluiting. Deze technologie communiceert rechtstreeks via de snelle PCIe-banen van het moederbord, waardoor de vertragende tussenstappen van de oude SATA-standaard worden overgeslagen. Hierdoor zijn snelheden mogelijk die vele malen hoger liggen dan bij de traditionele harde schijf.