Als je aan een zip-bestand denkt, dan denk je wellicht meteen aan Windows. Maar wist je dat je die gecomprimeerde bestanden ook op Android kunt gebruiken, uitpakken én aanmaken? In dit artikel leggen we uit hoe je dat doet en wat je daarvoor nodig hebt.

Lees ook: Android-smartphone zonder Google-account gebruiken: kan dat wel?

Niet elke smartphone of tablet met Android beschikt over een riante hoeveelheid opslagruimte. Om toch meer uit die beschikbare ruimte te halen, kun je een aantal dingen doen. Je kunt om de zoveel tijd bestanden verwijderen of gebruikmaken van de cloud. Maar je kunt bestanden ook inpakken, of comprimeren. Daar heb je wel een juiste app voor nodig. De bestanden of mappen verpak je dan in een zogenaamd zip-bestand. Apps die dit kunnen zijn WinZip, RAR en ZArchiver.

Met een zip-bestand kun je een afbeeldingen, map of document zonder kwaliteitsverlies verkleinen. Binnen een enkel zip-bestand kun je meerdere bestanden opslaan, en zodoende ruimte besparen. Handig voor wanneer je dus te weinig ruimte hebt of als je iets wilt mailen. Voordat je bestanden kunt zippen, moet je ervoor zorgen dat al die digitale gegevens lokaal zijn opgeslagen. De apps die we hier bespreken werken niet wanneer je bestanden in de cloud probeert te comprimeren.

Zip-bestand maken met Winzip

Een van de meest bekende tools is WinZip. Dit programma is tevens beschikbaar op Windows, waardoor je er wellicht al bekend mee bent. Nadat je de app uit Google Play gedownload hebt, open je hem en kun je meteen beginnen met comprimeren. Vergeet niet eerst toestemming te geven tot de lokale bestanden, want anders kan de app zijn werk niet doen. Je kunt de app drie dagen gratis uitproberen, maar daarna moet je een abonnement afnemen bij de aanbieder.

Tik nu op de tekst Internal storage en zoek de map of bestanden op die je wilt samenvoegen. Als je meteen een map wilt comprimeren, dan tik je rechts op de drie puntjes naast de naam. Tik dan op Zip to here om op dezelfde locatie een samengevoegde map aan te maken. Met de optie Zip to… kun je zelf bepalen waar je hem opslaat. Selecteer de optie die je wilt en tik op OK om je keuze te bevestigen. Aangezien je zelf de locatie hebt aangewezen waar de map moest worden opgeslagen, kun je hem daarna direct opzoeken.

RAR gebruiken op Android

Een andere optie op Android is de app RAR. Je kunt de app gratis uit Google Play downloaden en gratis blijven gebruiken. Je hebt de optie de makers te ondersteunen met een bedrag van 1,19 euro per jaar, maar dat is niet verplicht. Nadat je de app de juiste toestemming hebt gegeven, kun je mappen gaan inpakken. Een verschil met WinZip is dat RAR de ingepakte bestanden meteen voor je kan verwijderen. Zo sla je dus met één handeling twee vliegen in één klap.

Na het openen van de app krijg je direct toegang tot alle mappen die je hebt. Zoek nu de map op die je wilt comprimeren en zet rechts een vinkje in het vierkantje. Bovenin tik je op het plusteken, waarna je de nieuwe map een naam geeft. Je kunt kiezen uit drie bestandsformaten, namelijk .rar, .zip en .rar (4x). Ook kun je eventueel een wachtwoord instellen om de bestanden te beschermen. Zodra je op OK drukt, slaat RAR de ingepakte map op, op dezelfde locatie als waar de map oorspronkelijk stond.

Bestanden comprimeren met ZArchiver

Tot slot kijken we naar ZArchiver. ZArchiver lijkt op WinZip, aangezien je met beide apps zowel losse bestanden als volledige mappen kunt verkleinen. Zodra je de app gedownload en opgestart hebt, dien je de juiste toestemming te verlenen. De app is volledig gratis te gebruiken. Net als bij RAR kun je we wel voor kiezen de ontwikkelaar te steunen door geld te doneren.

Qua interface lijkt ZArchiver ook een beetje op WinZip, maar de app werkt net even anders. Als je een volledige map wilt comprimeren, dan houd je die even ingedrukt. Vervolgens verschijnt er een menu in beeld waar je opties ziet staan voor het inpakken. Selecteer in dit geval de .zip-optie (er is ook .7z beschikbaar, wat weer met andere programma’s werkt) en wacht tot het proces voltooid is. Het gecomprimeerde bestand tref je vervolgens aan op dezelfde locatie als de oorspronkelijke map.

Meta zou in de loop van dit jaar gezichtsherkenningstechnologie aan diens slimme brillen willen toevoegen.

Dat claimt The New York Times van bronnen te hebben vernomen. De gezichtsherkenningstechnologie zou ergens later dit jaar naar de slimme Ray-Ban- en Oakley-brillen van het bedrijf komen.

Volgens The New York Times zouden de brillen met de technologie gezichten in de omgeving kunnen identificeren via de ingebouwde camera. Daar zouden de brillen profielen van socialmediaplatforms van Meta, zoals Facebook en Instagram, voor gebruiken. Vervolgens zouden dragers van de bril informatie over de persoon in kwestie krijgen.

Logischerwijs zorgt het gerucht voor wat ophef rondom privacy. Meta zou dan ook nog overwegen dat het alleen mogelijk wordt om de technologie in te zetten bij mensen waar de drager een connectie mee heeft op social media. Maar het is nog niet uitgesloten dat Meta er voor kiest dat met de bril ook vreemden herkend kunnen worden via openbare profielen.

Het lijkt waarschijnlijk dat de functie er komt; The New York Times citeert een interne memo van Meta waarin te lezen valt dat het een goed moment is om de functie te lanceren gezien de huidige politieke onrust. Dit omdat veel organisaties die bezwaar zouden maken tegen dergelijke technologie, het te druk zouden hebben met andere problemen. Meta zelf heeft het gerucht aan The New York Times bevestigd noch ontkend.

Je merkt het aan laptops, smartphones en gameconsoles: de prijzen lopen dit jaar op. Inflatie speelt mee, maar dat is niet de voornaamste reden. Waar chipmakers, vooral de geheugenfabrikanten, tot voor kort vooral produceerden voor de traditionele (consumenten)markt, gaat er nu steeds meer capaciteit naar grote AI-datacenters. Daardoor worden geheugen en opslag schaarser. En als iets schaarser wordt, stijgt de prijs. Hoe dat zit en wat dat voor jou betekent, lees je hier.

AI als Rupsje Nooitgenoeg

Zie de geheugenchipindustrie als een bakkerij met een beperkt aantal ovens. Jarenlang werd de capaciteit van die ovens gebruikt voor standaardbrood: regulier DRAM-geheugen (Dynamic random access memory)en NAND-opslag (flashgeheugen) voor consumententech. Nu vragen AI-servers om een nieuw soort brood: high bandwidth memory (HBM). HBM is speciaal geheugen dat direct naast de rekenchip zit, zodat data veel sneller heen en weer kan. En de vraag is groot: marktanalisten verwachten dat datacenters in 2026 een heel groot deel van de geproduceerde geheugenchips gaan opslokken, met schattingen die richting 70 procent gaan Het gevolg is simpel: als meer ovens worden gereserveerd voor dat 'speciale brood', kan er minder standaardbrood gebakken worden. En dat betekent dus dat gewoon geheugen fors duurder aan het worden is.

©Bron prijsdata: Tweakers

RAM-tekort is niet de enige oorzaak

Dat de prijzen van geheugen en opslag in korte tijd zo gestegen zijn, ga je dus voelen: want dit zijn basis-onderdelen in bijna elke laptop of smartphone. Daar komt nog bij dat ook cpu's tijdelijk lastiger te leveren (en in sommige gevallen duurder) waren. Ook van andere onderdelen (denk: printplaten, batterijen en stroomregelchips) is de prijs omhoog aan het gaan. Daarnaast maken nieuwe standaarden zoals Wifi 7 en USB 4 sommige onderdelen bovendien complexer en daarmee duurder.

Geheugenchip en geheugen, wat is het verschil?

Een geheugenchip is het fysieke onderdeel dat uit de fabriek komt: zo'n klein rechthoekig blokje dat je op een printplaat ziet zitten. Je kunt het zien als bakstenen en een muur. De geheugenchips zijn de bakstenen. Een RAM-module is de muur, opgebouwd uit meerdere bakstenen op één printplaat. Een typische module bevat meerdere chips die samen die 8, 16 of 32 GB vormen. En precies daarom werkt een tekort aan chips zo snel door. Als er minder chips beschikbaar zijn, kun je minder RAM-modules maken, minder ssd's vullen en minder chips plaatsen in laptops, telefoons en tablets.

©Batorskaya Larisa

Laptops, smartphones en consoles: daarom worden ze duurder

De onderstaande tabel laat zien globaal zien welk deel van het budget naar de verschillende onderdelen gaat. Daarbij moet wel aangetekend dat het om een schatting van percentages gaat; harde cijfers hierover zijn moeilijk te vinden.  Hierdoor zie je beter waar de pijn van de huidige geheugen- en chiptekorten het hardst wordt gevoeld.

Kijk je puur naar deze tabel, dan zou je verwachten dat vooral gameconsoles heel sterk in prijs gaan stijgen. Maar volgens kenners van de markt zouden consolebouwers hun best doen om in ieder geval voorlopig de prijs gelijk te houden – juist omdat de Switch 2 net uit is en de Xbox Series en PS5 al meerdere prijsverhogingen hebben gehad. De klap daar zal eerder opgevangen worden door alles eromheen: denk aan accessoires en abonnementen zoals PlayStation Plus.

Bij laptopfabrikanten en smartphonemakers ligt dat anders. Die hebben geen andere producten in het ümfeld die ingezet kunnen worden om de kosten van het belangrijkste product niet al te veel te hoeven verhogen. De stijgende kosten van geheugen, opslag en processor zullen daar dus wel impact gaan hebben, zo is de verwachting.

Hogere prijzen of minder waar voor je geld

Die impact heeft grofweg twee smaken. Enerzijds zal vooral premium tech duurder worden, maar krijg je daar wel meer voor terug; anderzijds zullen bij mid-range tech de prijzen waarschijnlijk minder hard stijgen, maar krijg je daar tegelijkertijd minder waar voor je geld. Krimpflatie.

Premiumtech: duurder, maar meer mogelijkheden

Hier spelen twee dingen: niet alleen zijn chips minder goed leverbaar, er wordt tegelijkertijd hard gewerkt aan nieuwe productietechnieken (zoals de 2-nanometer chiptechnologie van marktleider TSMC). De productie van zo'n nieuwe chip is een ingewikkeld en duur proces. Dat drijft de prijs op.

Wel is het zo dat je als consument profiteert van de mogelijkheden van de nieuwste generatie chips. Die kunnen langer hoge prestaties volhouden en toch koeler blijven, simpelweg omdat de chip efficiënter met energie omgaat. Dat merk je echt in de praktijk. Dus ja, je betaalt meer, maar je krijgt er ook meer voor terug.

©StocksJust4You - stock.adobe.com

Mid-range: niet duurder, wel mindere specs

Bij de middenklasse proberen merken de prijs aantrekkelijk te houden. Als onderdelen duurder worden, moeten ze ergens compenseren. Je krijgt dan voor ongeveer dezelfde adviesprijs als het model van vorig jaar een smartwatch of telefoon met minder opslag, minder RAM of trager werkgeheugen dan de generatie van vorig jaar. Of het model wordt uitgekleed: extra's (bijvoorbeeld een snellere opslagvariant, betere camera, luxere afwerking) verdwijnen.

En de budgetmodellen?

Hele goedkope modellen hebben het extra lastig. Daar zit weinig marge op, dus een stijging van onderdelenprijzen hakt er direct in. Het principe is hetzelfde als bij mid-range, maar het pakt hier vaker scherper uit: er is minder ruimte om kosten op te vangen, dus je merkt het sneller in RAM, opslag of snelheid. Daarnaast kunnen fabrikanten in het laagste segment ook kiezen om instapmodellen te schrappen, of om 'nieuwe' modellen uit te brengen die intern weinig veranderen. Dat betekent vaak ook: minder keuze voor jou.

Conclusie

Tech is in 2026 duurder geworden omdat de chipindustrie zich steeds meer richt op AI-datacenters. Daardoor verschuift productiecapaciteit naar specialistisch geheugen, en stijgen de prijzen van standaardgeheugen en opslag.

Het advies voor jou is vooral praktisch: als je nu al weet dat je extra RAM, een grotere ssd of een nieuwe smartphone, laptop of gameconsole nodig hebt, wacht dan niet te lang. De signalen uit de markt wijzen erop dat prijzen en beschikbaarheid voorlopig onder druk blijven staan. Dat maakt vergelijken weer belangrijker dan de afgelopen jaren. Kijk niet alleen naar de prijs, maar kijk extra goed naar de specificaties. En kijk daarbij vooral naar RAM en opslag: daar zie je de effecten van wat er nu speelt het snelst terug.