De MacBook is duur, niet al te krachtig en heeft slechts één poort, maar de kritiek die het apparaat krijgt is onverdiend. Je moet hem voorlopig nog niet afschrijven...

Wat was er eerst, de iPad of de MacBook? De MacBook, toch? Misschien niet. Deze nieuwe MacBook is wat je krijgt wanneer je de iPad met een MacBook Air kruist. In veel opzichten zou het oude iBook-merk, dat in 2006 werd stopgezet toen Apple op Intel-processors overstapte, een betere naam voor de nieuwe MacBook geweest zijn. Ik wed dat er iemand bij Apple niet blij met zichzelf is omdat hij de iBookstore die naam gegeven heeft. Lees ook: 12-inch MacBook hands-on review - Geweldig toetsenbord en trackpad.

Space grey

De iBook zou de perfecte naam zijn, omdat dat is wat het is. Apple zal niet dichter in de buurt komen bij een convergentie van de iPad en een laptop zonder een toaster te bouwen die tevens een koelkast is, waarvan CEO Tim Cook gezegd heeft dat het bedrijf dit nooit zal doen. Maar voor de consumenten is de connectie met de populaire iOS-apparaten duidelijk - je hoeft alleen maar naar de kleuren te kijken.

Zoals we verwacht hadden (we hebben de geruchten een tijdlang gevolgd) is de MacBook verkrijgbaar in drie verschillende kleuren: zilver, space grey en goud, net als de iPhone en iPad. Dit is een reeks van Macs voor zowel liefhebbers van de iPad en iPhone als voor mensen die van een prachtig ontwerp houden.

©PXimport

De MacBook is er in drie kleuren: zilver, space grey en goud.

Eén poort

Natuurlijk is niet iedereen te spreken over de nieuwe MacBooks, net als met alle nieuwe Apple-producten. De meest genoemde klacht is het feit dat de MacBook slechts één poort heeft. Weet je wat ook slechts één poort heeft? De iPad (en de iPhone). Niet dat iedereen tevreden is met de enkele poort op de iPad - door de jaren heen heeft men Apple meermaals opgeroepen om naast de Lightning-poort een usb-poort aan het apparaat toe te voegen. Maar doet dat er echt toe? Voor de meeste mensen is een extra poort overkill, wat zou je nog op de iPad willen aansluiten dat je niet via de Lightning-poort kunt inpluggen? In het geval van de MacBook weegt het argument dat deze Mac meer poorten nodig heeft wat zwaarder.

Hoe ga je het in hemelsnaam opladen terwijl je een back-up naar een externe harde schijf aan het maken bent! Apple moet gestoord zijn! Misschien niet. Ten eerste: hoeveel mensen gebruiken hun iPad terwijl deze aan het opladen is? We gaan ervan uit dat mensen hun MacBook zullen willen gebruiken terwijl deze aan het opladen is omdat we dat tegenwoordig doen, maar is dat echt een realistisch scenario voor de toekomst? Ik maak me hier misschien niet populair mee, maar ik vind dat mensen hun laptops minder moeten opladen. Ik had ooit een oude MacBook op mijn bureau op kantoor staan die altijd ingeplugd was, wat vaak het geval is als je een laptop als desktopmachine gebruikt, en weet je wat, de batterij begaf het. De Mac wilde alleen maar werken als hij was ingeplugd. Mensen moeten daarmee ophouden, en als je slechts één poort ter beschikking hebt die gebruikt wordt om zowel op te laden als randapparatuur in te pluggen, word je door Apple gedwongen om die manier van werken aan te leren.

Wat het probleem 'hoe kan ik naar mijn externe harde schijf back-uppen' betreft: wordt het niet tijd dat je begint te back-uppen naar een opslagapparaat dat via een netwerk verbonden is? Het back-uppen van je Mac is echt doodeenvoudig, ook als hij niet ingeplugd is.

Dvd-drive

Deze paniek rondom poorten doet me denken aan het moment waarop de MacBook Air gelanceerd werd en iedereen gechoqueerd was omdat Apple de ethernetpoort had laten vallen, en - de horror - de dvd-drive verwijderd had. Hoe zouden we ooit uitkomen zonder een optische drive voor muziek, films en het installeren van software? Daar maakte iedereen zich zorgen over in 2008, toen Apple de MacBook Air introduceerde. Als je zeven jaar later nog steeds heimwee hebt naar de cd/dvd-drive, moet je je maar eens bij de rest van de mensen in de 21ste eeuw aansluiten.

©PXimport

Eén poort. Genoeg, te weinig of ergens ertussenin?

En als je echt meer poorten nodig hebt, zullen er genoeg USB-C-adapters verkrijgbaar zijn waarmee je het aantal poorten kunt uitbreiden. Dus mensen moeten ophouden met panikeren.

Processor

Maar het gebrek aan poorten is slechts één van de vele kritieken op de nieuwe MacBook. Er zijn ook klachten dat hij niet krachtig genoeg is. De nieuwe MacBook heeft een 1.1GHz of 1.3GHz Intel Core M-processor, vergeleken met de 1.6GHz i5-processor in de nieuwe MacBook Air lijkt dat inderdaad wat matig. Maar dat hoeft niet te betekenen dat de nieuwe MacBook traag is; het is gebleken dat andere laptops met dezelfde processor verrassend snel waren. Tests van AnandTech duiden erop dat de Lenovo Yoga 2 Pro, die van dezelfde chip gebruik maakt, iets sneller is dan de MacBook Air uit 2014. Dus we hebben het over een computer die net zo snel is als de MacBook Air van vorig jaar. Dat is voor de meeste gebruikers echt snel genoeg.

Die processor heeft bovendien een aantal bonusfuncties. Intel heeft de processor vervaardigd door middel van het zogenaamde 14 nanometer-proces, wat betekent dat laptops dunner, lichter, en energiezuiniger kunnen zijn. En omdat ze zo energiezuinig zijn hebben ze geen ventilator nodig om ze te koelen.

Dus dankzij deze processor kan de MacBook superdun zijn. Dit is de dunste MacBook ooit - nog dunner dan de MacBook Air. Het apparaat is ook heel licht, iets minder dan 1 kilo. Dit is niet zo licht als de iPad Air, die 437 gram weegt, maar het is niet slecht als je bedenkt dat de iPad Air ongeveer hetzelfde zou wegen als de MacBook als je er een extern toetsenbord aan toe zou voegen.

©PXimport

De MacBook is zo licht als een veertje, lichter zelfs dan de MacBook Air.

Ontwerp

Het is moeilijk om een fout in het ontwerp te ontdekken, het is echt prachtig, maar dat weerhoudt een aantal mensen er niet van om te klagen dat niemand bij zijn volle verstand €1.449 neertelt voor een Mac die minder krachtig en duurder is dan de MacBook Air. Zelfs het instapmodel 13-inch MacBook Pro is even duur, en die is veel krachtiger. Waar het om gaat is dat niet iedereen rekenkracht nodig heeft. Als je alleen maar e-mail schrijft en op het web surft, is een MacBook Pro overkill. Je zou inderdaad geld kunnen besparen en een MacBook Air kunnen kopen (€999), maar waarom zou je jezelf niet verwennen met de nieuwste, aantrekkelijkste Apple-hardware? Dat is wat sommige mensen zullen doen.

De rest van de mensen kan verwachten dat de prijs van de MacBook de komende generaties zal zakken, net als met de MacBook Air. Toen de Air voor het eerst gelanceerd werd in 2008 kostte hij €1.649, en natuurlijk vond iedereen dat destijds te duur. Maar slechts een aantal jaar later werd de MacBook Air Apple's populairste Mac, en dit is waarschijnlijk de reden dat het marktaandeel van Apple blijft groeien terwijl de rest van de pc-industrie terugvalt. Je kunt van de MacBook iets vergelijkbaars verwachten, maar deze keer zal Apple alles wat het bedrijf geleerd heeft van de iPad en iPhone toepassen op de MacBook om ervoor te zorgen dat het relevant kan blijven in een tijdperk waarin het grootste deel van onze interactie met technologie plaatsvindt via onze iPhone in plaats van een computer - afgezien van het feit dat de iPhone, iPad, Mac, en zelfs de Apple Watch natuurlijk computers zijn.

Thuis koffie van restaurantkwaliteit? De Philips Café Aromis 8000-serie belooft het. In deze review lees je of deze volautomaat de hype waarmaakt. Van perfect melkschuim tot minimaal onderhoud: ontdek waarom dit apparaat je lokale barista overbodig maakt, zelfs met gewone supermarktbonen!

Je kent het vast: je zit in je favoriete koffietentje, neemt een eerste slok van de cappuccino die je hebt besteld en valt even stil. De temperatuur, het mondgevoel, die volle smaak… alles lijkt te kloppen. En dan denk je aan de koffie thuis. Die is prima, of in elk geval best oké. Maar daar blijft het dan ook bij.

Dat dacht ik tenminste. Tot ik de Philips Café Aromis 8000-serie op mijn aanrecht installeerde en mijn keuken stante pede in een soort hippe koffiebar veranderde. De installatie van deze fraaie machine behelst niet meer dan een stekker in het stopcontact, water in het reservoir en een dosis verse koffiebonen bovenin. That’s it. Daarna kan het feest beginnen.

Hoewel de term 'restaurantkwaliteit' vaak niet meer dan een loze marketingkreet is, maakt dit apparaat dat woord opeens bizar concreet. Dat zit 'm in heel basale dingen: de koffie is direct op de juiste temperatuur (niet dat lauwe net-niet) en de smaak is vol en romig, zonder die nare bittere nasmaak. Dit apparaat lijkt bovendien precies te snappen wat jij wil; zonder dat je zelf als een bezetene aan de knoppen hoeft te draaien, staat er binnen de kortste keren een meer dan fatsoenlijke kop koffie voor je neus. Wat een topding!

©Philips

Duurdoenerij niet nodig

Erg prettig is het feit dat de machine enorm vergevingsgezind is. Hippe koffiesnobs vertellen je doorgaans dat je zonder exclusieve bonen van 30 euro per kilo nergens bent. Onzin, blijkt nu. Zelfs met een zak supermarktbonen en een pak volle melk (lang houdbaar werkt het best!) tovert dit ding een resultaat tevoorschijn waar je u tegen zegt. Hij weet echt het maximale uit elke boon te persen. Luxe zonder dat je boodschappenlijstje ingewikkeld of overdreven duur wordt, ik hou ervan.

En dan de melk. Vaak is dat thuis niet meer dan een zielig laagje luchtbelletjes dat na tien seconden als sneeuw voor de zon verdwijnt. Hier niet. Dit schuim is stevig, rijk en blijft dapper overeind staan. M'n ochtendcappuccino heb ik dan ook spontaan heilig verklaard, maar de echte verrassing is wat mij betreft de optie 'Melange'. Die is gloeiend heet, heeft de ideale verhouding tussen melk en koffie (puristen verklaren me voor gek) en maakt me elke keer weer instant gelukkig. Ik was aanvankelijk wat sceptisch over dit soort voorgeprogrammeerde recepten, maar deze verhouding is zo perfect afgestemd dat het elke keer weer aanvoelt als een echte traktatie.

©Philips

'Wat willen jullie drinken?'

Bezoek over de vloer? Kom maar door met de bestellingen! Vroeger hoopte ik stiekem op de keuze voor zwart (want: geen gedoe met melk), nu draai ik mijn hand niet meer om voor een latte of espresso macchiato. Sterker nog, ik nodig mensen nu vol enthousiasme uit om een kopje koffie te komen doen, en de reacties zijn elke keer unaniem: "Wauw, lekkere koffie!" 

Het mooie is dat je specifieke voorkeuren van je bezoek niet elke keer opnieuw hoeft in te voeren. Dankzij de gebruikersprofielen heeft iedereen in huis zijn eigen 'knop'. De een wil de latte met extra melk, de ander wil 'm juist sterker: dat kun je allemaal opslaan. En de machine verrast ook in de breedte. Waar ik zelf inmiddels min of meer verslaafd ben aan de Red Eye (een pittige boost voor de korte nachten), scoor ik bij mijn dochter punten met de 'Babychino'-functie: alleen warm melkschuim. Lekker voor het slapen gaan. 

Voor de liefhebbers zitten er trouwens nog allerlei cold brew-opties in het assortiment. Niet helemaal mijn ding – koffie kan me niet heet genoeg – maar fijn dat het kan als de smaak (of het bezoek) daarom vraagt.

©Eelko Rol

Geen schoonmaak-nachtmerries

Dan het onderhoud. We kennen de horrorverhalen van schimmelende slangetjes in volautomaten en hopeloos verkalkte zetgroepen. De Café Aromis 8000 is wat dat betreft een verademing. Water bijvullen, bakje met koffiepucks legen en (belangrijk!) de melkhouder gewoon even omspoelen onder de kraan (schijnt zelfs in de vaatwasser te kunnen). Geen ingewikkeld gedoe; de machine spoelt zichzelf krachtig door bij het opstarten en afsluiten. Het ding staat er, hij werkt en zeurt verder niet om aandacht. Had ik al gezegd dat dit een topding is?

O, en er is een app. Is die noodzakelijk? Neuh. Is het lekker? Ja! Via de app kun je de machine alvast aan het werk zetten terwijl je zelf nog even je mail checkt in bed. Je weet: technologie is op zijn best als het je luiheid faciliteert, en dat heeft Philips hier goed begrepen.

©Philips

Conclusie? Dit is meer dan een keukenapparaat; het is een stukje levensgeluk. Je hoeft niet meer te kiezen tussen gemak (dag Senseo!) en smaak. De Philips Café Aromis 8000 bewijst dat je dat perfecte koffiemomentje gewoon thuis kunt creëren. Zonder barista-cursus, zonder gedoe, maar mét die gelukzalige stilte na de eerste slok.

Enige minpuntje is wellicht de prijs, want die is met 999 euro best fors. Maar reken maar uit: een cappuccino kost tegenwoordig al snel 4 euro, dus met 250 gloeiend hete geluksmomentjes thuis heb je deze machine er al uit. Dat moet je jezelf gewoon gunnen.

Marc-Alexis Côté, die voorheen de Assassin's Creed-gamefranchise bij Ubisoft overzag, heeft dat bedrijf nu aangeklaagd.

Afgelopen oktober werd aangekondigd dat Côté vertrokken was bij het bedrijf. Dat gebeurde rond dezelfde tijd als dat Ubisoft de Assassin's Creed-franchise onderbracht onder Vantage Studios, een nieuwe dochteronderneming die het samen met Tencent heeft opgericht. Côté heeft decennialang aan de Assassin's Creed-franchise gewerkt en stond de laatste jaren aan het hoofd van de populaire spellenreeks.

Côté zou toen Assassin's Creed naar Vantage Studios ging een aanbod van Ubisoft hebben gekregen om een andere leidende positie binnen het bedrijf aan te nemen. Côté liet kort daarna publiekelijk weten dat deze positie niet vergelijkbaar was met zijn eerdere werk.

De aanklacht

Nu klaagt Côté Ubisoft dus aan, zo meldt CBC Radio Canada. Volgens hem zou hij de rol van 'Head of Production' aangeboden hebben gekregen binnen Ubisoft nadat Assassin's Creed binnen Vantage Studios werd ondergebracht, gevolgd door een mogelijke positie als 'Creative House'.

Volgens Côté zou hij daardoor leiderschap krijgen over "tweederangs" Ubisoft-franchises. Aangezien hij daarvoor de Assassin's Creed-franchise overzag, voelde dit voor hem als een wezenlijke stap terug.

Côté nam naar eigen zeggen twee weken vrij om over deze situatie te reflecteren. Aan het einde van die periode zou Ubisoft hebben geëist dat hij een besluit moest maken en besloot Côté dat dit een onacceptabele situatie was, en een "ontslag in vermomming". Hij eiste dan ook ontslagvergoeding, waarna hij te horen kreeg dat hij niet meer op werk hoefde te komen en Ubisoft aankondigde dat hij was vertrokken.

Volgens Côté heeft Ubisoft geclaimd dat hij vrijwillig is vertrokken, zodat men geen ontslagvergoeding hoefde te betalen. Côté eist nu twee jaar aan loon als ontslagvergoeding en 75.000 dollar aan schadevergoeding vanwege machtsmisbruik en schade aan zijn reputatie. In totaal komt dat neer op meer dan 1,3 miljoen dollar. Ook wil hij dat het concurrentiebeding komt te vervallen.

Vantage Studios en Assassin's Creed

Ubisoft richtte vorig jaar samen met het Chinese Tencent de dochteronderneming Vantage Studios op. Daar zijn de drie belangrijkste Ubisoft-franchise in ondergebracht, namelijk Assassin's Creed, Far Cry en Rainbow Six. Ook de ontwikkelteams die aan deze reeksen werken maken nu onderdeel uit van Vantage Studios.

De Assassin's Creed-franchise is al jarenlang een van de belangrijkste gamereeksen van de Franse uitgever Ubisoft. In de spellen gebruiken spelers parkour, stealth en gevechten om diverse exotische locaties uit de geschiedenis te verkennen. Het meest recente deel is het vorig jaar uitgekomen Assassin's Creed Shadows.