De MacBook is duur, niet al te krachtig en heeft slechts één poort, maar de kritiek die het apparaat krijgt is onverdiend. Je moet hem voorlopig nog niet afschrijven...

Wat was er eerst, de iPad of de MacBook? De MacBook, toch? Misschien niet. Deze nieuwe MacBook is wat je krijgt wanneer je de iPad met een MacBook Air kruist. In veel opzichten zou het oude iBook-merk, dat in 2006 werd stopgezet toen Apple op Intel-processors overstapte, een betere naam voor de nieuwe MacBook geweest zijn. Ik wed dat er iemand bij Apple niet blij met zichzelf is omdat hij de iBookstore die naam gegeven heeft. Lees ook: 12-inch MacBook hands-on review - Geweldig toetsenbord en trackpad.

Space grey

De iBook zou de perfecte naam zijn, omdat dat is wat het is. Apple zal niet dichter in de buurt komen bij een convergentie van de iPad en een laptop zonder een toaster te bouwen die tevens een koelkast is, waarvan CEO Tim Cook gezegd heeft dat het bedrijf dit nooit zal doen. Maar voor de consumenten is de connectie met de populaire iOS-apparaten duidelijk - je hoeft alleen maar naar de kleuren te kijken.

Zoals we verwacht hadden (we hebben de geruchten een tijdlang gevolgd) is de MacBook verkrijgbaar in drie verschillende kleuren: zilver, space grey en goud, net als de iPhone en iPad. Dit is een reeks van Macs voor zowel liefhebbers van de iPad en iPhone als voor mensen die van een prachtig ontwerp houden.

©PXimport

De MacBook is er in drie kleuren: zilver, space grey en goud.

Eén poort

Natuurlijk is niet iedereen te spreken over de nieuwe MacBooks, net als met alle nieuwe Apple-producten. De meest genoemde klacht is het feit dat de MacBook slechts één poort heeft. Weet je wat ook slechts één poort heeft? De iPad (en de iPhone). Niet dat iedereen tevreden is met de enkele poort op de iPad - door de jaren heen heeft men Apple meermaals opgeroepen om naast de Lightning-poort een usb-poort aan het apparaat toe te voegen. Maar doet dat er echt toe? Voor de meeste mensen is een extra poort overkill, wat zou je nog op de iPad willen aansluiten dat je niet via de Lightning-poort kunt inpluggen? In het geval van de MacBook weegt het argument dat deze Mac meer poorten nodig heeft wat zwaarder.

Hoe ga je het in hemelsnaam opladen terwijl je een back-up naar een externe harde schijf aan het maken bent! Apple moet gestoord zijn! Misschien niet. Ten eerste: hoeveel mensen gebruiken hun iPad terwijl deze aan het opladen is? We gaan ervan uit dat mensen hun MacBook zullen willen gebruiken terwijl deze aan het opladen is omdat we dat tegenwoordig doen, maar is dat echt een realistisch scenario voor de toekomst? Ik maak me hier misschien niet populair mee, maar ik vind dat mensen hun laptops minder moeten opladen. Ik had ooit een oude MacBook op mijn bureau op kantoor staan die altijd ingeplugd was, wat vaak het geval is als je een laptop als desktopmachine gebruikt, en weet je wat, de batterij begaf het. De Mac wilde alleen maar werken als hij was ingeplugd. Mensen moeten daarmee ophouden, en als je slechts één poort ter beschikking hebt die gebruikt wordt om zowel op te laden als randapparatuur in te pluggen, word je door Apple gedwongen om die manier van werken aan te leren.

Wat het probleem 'hoe kan ik naar mijn externe harde schijf back-uppen' betreft: wordt het niet tijd dat je begint te back-uppen naar een opslagapparaat dat via een netwerk verbonden is? Het back-uppen van je Mac is echt doodeenvoudig, ook als hij niet ingeplugd is.

Dvd-drive

Deze paniek rondom poorten doet me denken aan het moment waarop de MacBook Air gelanceerd werd en iedereen gechoqueerd was omdat Apple de ethernetpoort had laten vallen, en - de horror - de dvd-drive verwijderd had. Hoe zouden we ooit uitkomen zonder een optische drive voor muziek, films en het installeren van software? Daar maakte iedereen zich zorgen over in 2008, toen Apple de MacBook Air introduceerde. Als je zeven jaar later nog steeds heimwee hebt naar de cd/dvd-drive, moet je je maar eens bij de rest van de mensen in de 21ste eeuw aansluiten.

©PXimport

Eén poort. Genoeg, te weinig of ergens ertussenin?

En als je echt meer poorten nodig hebt, zullen er genoeg USB-C-adapters verkrijgbaar zijn waarmee je het aantal poorten kunt uitbreiden. Dus mensen moeten ophouden met panikeren.

Processor

Maar het gebrek aan poorten is slechts één van de vele kritieken op de nieuwe MacBook. Er zijn ook klachten dat hij niet krachtig genoeg is. De nieuwe MacBook heeft een 1.1GHz of 1.3GHz Intel Core M-processor, vergeleken met de 1.6GHz i5-processor in de nieuwe MacBook Air lijkt dat inderdaad wat matig. Maar dat hoeft niet te betekenen dat de nieuwe MacBook traag is; het is gebleken dat andere laptops met dezelfde processor verrassend snel waren. Tests van AnandTech duiden erop dat de Lenovo Yoga 2 Pro, die van dezelfde chip gebruik maakt, iets sneller is dan de MacBook Air uit 2014. Dus we hebben het over een computer die net zo snel is als de MacBook Air van vorig jaar. Dat is voor de meeste gebruikers echt snel genoeg.

Die processor heeft bovendien een aantal bonusfuncties. Intel heeft de processor vervaardigd door middel van het zogenaamde 14 nanometer-proces, wat betekent dat laptops dunner, lichter, en energiezuiniger kunnen zijn. En omdat ze zo energiezuinig zijn hebben ze geen ventilator nodig om ze te koelen.

Dus dankzij deze processor kan de MacBook superdun zijn. Dit is de dunste MacBook ooit - nog dunner dan de MacBook Air. Het apparaat is ook heel licht, iets minder dan 1 kilo. Dit is niet zo licht als de iPad Air, die 437 gram weegt, maar het is niet slecht als je bedenkt dat de iPad Air ongeveer hetzelfde zou wegen als de MacBook als je er een extern toetsenbord aan toe zou voegen.

©PXimport

De MacBook is zo licht als een veertje, lichter zelfs dan de MacBook Air.

Ontwerp

Het is moeilijk om een fout in het ontwerp te ontdekken, het is echt prachtig, maar dat weerhoudt een aantal mensen er niet van om te klagen dat niemand bij zijn volle verstand €1.449 neertelt voor een Mac die minder krachtig en duurder is dan de MacBook Air. Zelfs het instapmodel 13-inch MacBook Pro is even duur, en die is veel krachtiger. Waar het om gaat is dat niet iedereen rekenkracht nodig heeft. Als je alleen maar e-mail schrijft en op het web surft, is een MacBook Pro overkill. Je zou inderdaad geld kunnen besparen en een MacBook Air kunnen kopen (€999), maar waarom zou je jezelf niet verwennen met de nieuwste, aantrekkelijkste Apple-hardware? Dat is wat sommige mensen zullen doen.

De rest van de mensen kan verwachten dat de prijs van de MacBook de komende generaties zal zakken, net als met de MacBook Air. Toen de Air voor het eerst gelanceerd werd in 2008 kostte hij €1.649, en natuurlijk vond iedereen dat destijds te duur. Maar slechts een aantal jaar later werd de MacBook Air Apple's populairste Mac, en dit is waarschijnlijk de reden dat het marktaandeel van Apple blijft groeien terwijl de rest van de pc-industrie terugvalt. Je kunt van de MacBook iets vergelijkbaars verwachten, maar deze keer zal Apple alles wat het bedrijf geleerd heeft van de iPad en iPhone toepassen op de MacBook om ervoor te zorgen dat het relevant kan blijven in een tijdperk waarin het grootste deel van onze interactie met technologie plaatsvindt via onze iPhone in plaats van een computer - afgezien van het feit dat de iPhone, iPad, Mac, en zelfs de Apple Watch natuurlijk computers zijn.

The Duskbloods, de nieuwe game van Elden Ring- en Dark Souls-ontwikkelaar FromSoftware, zal echt alleen op Nintendo Switch 2 uitkomen.

Dat heeft de ontwikkelaar benadrukt bij het bekendmaken van zijn kwartaalcijfers (via VGC). Daarbij werd ook nog eens benadrukt dat The Duskbloods nog altijd gepland staat om ergens dit jaar uit te komen, net zoals de Switch 2-versie van Elden Ring.

Over de exclusieve Switch 2-release van The Duskbloods: "Het wordt verkocht via een samenwerking met Nintendo, met verkoopverantwoordelijkheden verdeeld per regio. De game komt alleen voor Nintendo Switch 2 beschikbaar." Daarmee is dus duidelijk gemaakt dat Nintendo een nauwe samenwerking met FromSoftware is aangegaan voor de game en dat het spel niet zomaar op andere platforms uit zal komen.

Over The Duskbloods

The Duskbloods werd begin vorig jaar aangekondigd in een speciale Nintendo Direct waarin de eerste Switch 2-games werden getoond, maar sindsdien zijn er geen nieuwe beelden van het spel uitgebracht. Zoals gezegd is de game ontwikkeld door FromSoftware, het Japanse bedrijf dat naam voor zichzelf heeft gemaakt met enorm uitdagende spellen, waaronder de Dark Souls-serie en Bloodborne. Met de openwereldgame Elden Ring scoorde de ontwikkelaar enkele jaren geleden nog een megahit.

The Duskbloods wordt een PvPvE-game, waarbij spelers het dus tegen elkaar en tegen computergestuurde vijanden opnemen. Maximaal acht spelers doen aan potjes mee. Na het kiezen van een personage in een hub-gebied wordt men naar een gebied getransporteerd waar er met andere spelers en vijanden gevochten wordt, al kan men soms ook samenwerken om vijanden te verslaan.

Spelers besturen een 'Bloodsworn', wezens die dankzij een speciaal bloed dat in hun lichaam zit meer krachten tot hun beschikking hebben dan reguliere mensen. Ondertussen is het einde van de mensheid nabij, en bestaat de wereld uit verschillende tijdperken, wat voor een mengelmoes van stijlen zorgt.

Resolutie is marketing, refreshrate is beleving. Waar 4K zorgt voor een mooi plaatje, zorgt een hoge verversing (Hz) ervoor dat je daadwerkelijk wint. Hieronder lees je waarom snelheid in feite de échte koning is in gaming.

Veel gamers staren zich blind op 4K-resolutie. Ze kopen een duur scherm, zetten de settings op Ultra en vragen zich vervolgens af waarom hun spel stroperig aanvoelt. De misvatting is dat 'mooier' gelijkstaat aan 'beter'. In werkelijkheid is de vloeibaarheid van het beeld – de refreshrate, oftewel verversingssnelheid – veel bepalender voor hoe direct en responsief een game aanvoelt. Aan het eind van dit artikel weet je precies of jij moet kiezen voor pixels of snelheid.

Hoe je ogen bedrogen worden door Hertz

Stel je voor dat je snel met je muis over je bureaublad beweegt. Op een standaard 60Hz-scherm zie je de cursor in schokjes over het beeld springen; je hersenen vullen de gaten in. Op een 144Hz- of 240Hz-gaming-monitor verdwijnen die gaten.

Het technische verschil zit hem in de verversingssnelheid: het aantal keren per seconde dat het beeld wordt vernieuwd. Bij 60 Hz krijg je elke 16,6 milliseconden een nieuw beeld. Bij 144 Hz is dat elke 6,9 milliseconden. Dat klinkt als een klein verschil, maar je voelt het direct. Het gestotter dat je onbewust gewend bent verdwijnt. Bewegingen voelen boterzacht aan, alsof de cursor (of je crosshair) aan je hand vastgeplakt zit in plaats van er achteraan zwemt. Dit effect wordt motion clarity genoemd: objecten blijven scherp, zelfs als ze snel door het beeld bewegen.

©Framestock

De winst in shooters en snelle actie

Wanneer werkt dit in je voordeel? Vooral in competitieve shooters zoals Call of Duty, Counter-Strike of Valorant. In dit soort games telt elke milliseconde. Een hogere refreshrate vermindert de input lag, oftewel de tijd tussen jouw klik en de actie op het scherm.

Stel, je draait je personage snel om. Bij een lage refreshrate wordt de vijand een fractie later getoond en zie je veel bewegingsonscherpte (motion blur). Met een hoge refreshrate zie je de vijand eerder en scherper, waardoor je sneller kunt reageren. Je hebt letterlijk actuelere informatie dan je tegenstander. Om dat te bereiken heb je wel een krachtige videokaart nodig die genoeg beelden per seconde (FPS) kan genereren om je snelle scherm bij te houden.

Wanneer resolutie het toch wint van snelheid

Is snelheid altijd heilig? Nee. Als je vooral tragere, meer verhalende games speelt (zoals Cyberpunk 2077 in de 'sightseeing' modus), Microsoft Flight Simulator of grafische RPG's, dan voegt 240 Hz weinig toe. In deze titels kijk je vaak naar stilstaande of langzaam bewegende omgevingen.

In dat geval wil je juist de texturen van de bomen, de reflecties in het water en de details in gezichten zien. Een 4K-monitor op 60 of 120 Hz is dan een logischer keuze dan een onscherp 1080p-scherm op 360 Hz. De visuele pracht weegt hier zwaarder dan de milliseconden reactietijd. Ook voor console-gamers die op de bank zitten, is een goede televisie met 4K en HDR vaak indrukwekkender dan puur de hoogste framerates.

Situaties waarin een hoge refreshrate zinloos is

Er zijn momenten dat investeren in een snel scherm weggegooid geld is. Dat gebeurt bijvoorbeeld als je hardware de snelheid niet kan leveren; als je videokaart maar 50 frames per seconde kan leveren, heeft een 144Hz-scherm geen nut omdat het scherm wacht op de computer. Daarnaast beperken oude kabels je bandbreedte, waardoor je monitor soms terugvalt naar 60 Hz zonder dat je het doorhebt. Ook op oudere consoles zoals de Nintendo Switch of de standaard PS4 heb je niets aan snelle schermen, omdat deze hardware fysiek gelimiteerd is op 60 Hz of lager.

Bepaal wat jouw setup aankan

Kijk dus kritisch naar je huidige situatie voordat je naar de winkel rent. Heb je een high-end pc die makkelijk 120+ FPS haalt in jouw favoriete games? Dan is een upgrade naar een 144- of 165Hz-monitor de grootste sprong in spelplezier die je kunt maken. Speel je op een PlayStation 5 of Xbox Series X? Zoek dan specifiek naar een scherm met HDMI 2.1-ondersteuning om 120 Hz op 4K mogelijk te maken. Zit je ver van je scherm af en speel je relaxed? Investeer dan liever in resolutie en kleurdiepte.

©Proxima Studio

Kortom: snelheid is de sleutel tot succes!

Verversingssnelheid is belangrijker dan resolutie voor iedereen die actie- of competitieve games speelt. Het zorgt voor een vloeiender beeld, minder input lag en betere motion clarity, wat je direct een voordeel geeft in het spel. Resolutie is vooral luxe voor het oog, maar refreshrate is pure prestatie voor de speler.