Reclametracking, apps die je locatie mogen opvragen, privacy van je browser en WhatsApp: je telefoon geeft nogal wat informatie over je prijs. We maken hier een eind aan en zetten onze telefoon en tablet op slot. Wil je ook je smartphone beveiligen zodat alleen jij toegang hebt, lees dan verder.

Locatiegegevens delen

Voor een navigatie-app is het te begrijpen: het recht van de app om je actuele locatie op te vragen. Hetzelfde geldt voor een app als ‘Zoek Mijn’, waarmee je je telefoon of tablet kunt vinden in geval van verlies. Voor veel andere apps is het prijsgeven van je locatie allerminst vanzelfsprekend. Leg dit dus aan banden.

In iOS kies je in het instellingenvenster voor Privacy, Locatievoorzieningen. Je vindt nu een lijst met alle apps. Tik op een app en geef in de sectie Sta toegang tot locatie toe aan of de app je huidige locatie mag opvragen. Via de tweede optie – Exacte locatie – kun je zelf een nog nauwkeuriger locatie doorgeven aan de app. Heeft de app geen goede reden om je locatie op te vragen, dan kies je voor Nooit.

In Android kies je in het instellingenvenster voor Locatie. Tik op Locatietoestemmingen. Een overzicht van alle apps verschijnt. Tik op een app en bepaal of deze toegang tot de locatie krijgt.

Gebruik je een Android-telefoon en wil je in één keer regelen dat er geen gevoelige zaken – bijvoorbeeld je locatie – worden prijsgegeven? Open het menu Snelle instellingen (door je vinger vanaf de bovenrand van het scherm naar beneden te slepen) en deactiveer de optie Locatie.

Er zijn nog andere opties waarmee je privacygevoelige functies snel kunt uitschakelen. Zoek bijvoorbeeld naar de knoppen Toegang tot camera of Toegang tot microfoon. Zie je de knoppen niet? Voeg ze toe via het instellingenmenu.

Browsermachtigingen beperken

Tijd om de browsers onder handen te nemen. Maak je gebruik van Safari op iOS? Dan tik je in het instellingenvenster op Safari. Blader naar de sectie Privacy en beveiliging. Wil je niet dat er reclametrackers worden gebruikt om je internetactiviteit in de gaten te houden, dan zet je de schuif op Aan bij Voorkom tracking. Wil je bovendien dat het ip-adres van de iPhone (of iPad) niet wordt getoond, dan tik je op Verberg IP-adres en kies je voor Voorkom trackers.

Om je gegevens zoveel mogelijk af te schermen voor reclame, activeer je ook de optie Bescherm privacy in reclame. Hierna blader je naar beneden. In de sectie Instellingen voor websites bepaal je bij de onderdelen Camera, Microfoon en Locatie of websites toegang tot deze bronnen mogen hebben. Zo kun je kiezen voor Weiger, maar ook aangeven dat het per website moet worden gevraagd (Vraag).

Ook als je gebruikmaakt van Edge (op iOS of Android) kun je de privacy op je telefoon of tablet beter laten respecteren. In Edge open je het onderdeel Instellingen (via de knop rechtsboven) en kies je Privacy en beveiliging. Wil je niet dat trackers worden gebruikt door websites en advertenties, dan activeer je de optie Traceringspreventie. Ook kun je het gebruik van cookies verbieden: kies voor Alle cookies blokkeren (of Alleen cookies van derden blokkeren) bij de sectie Cookies.

Bij Privacy vinden we bovendien de optie om pop-ups en advertenties uit te schakelen. Kies hiervoor de optie Pop-ups blokkeren en de optie Advertenties blokkeren. Tot slot is er de optie Microsoft Defender SmartScreen. Wanneer die optie is ingeschakeld, helpt deze slimme techniek je te beschermen tegen malafide websites en verdachte downloads, door deze in de praktijk te blokkeren.

Info op vergrendelscherm

Het vergrendelscherm van de telefoon kan aardig wat gegevens prijsgeven. Bijvoorbeeld meldingen van apps, maar ook de daadwerkelijke inhoud. Heb je dat liever niet, dan kun je de inhoud goed op slot zetten.

In iOS heb je verregaande invloed op de meldingen. In het instellingenvenster kies je voor Berichtgeving. Wil je niet dat er een voorproefje van een melding wordt getoond? Kies Voorvertoning en tik op Nooit. Je kunt ook voor de gulden middenweg kiezen en kiezen voor Indien ontgrendeld. Voordat je het venster sluit, keer je terug naar Berichtgeving en bekijk je de sectie Meldingsstijl. Hier vind je een overzicht van alle apps. Via deze lijst kun je op appniveau bepalen welke apps een melding mogen tonen.

Tik op een app, bijvoorbeeld Berichten. De bovenste optie – Sta meldingen toe – bepaalt of er door de app een melding mag worden getoond. Via Lever altijd onmiddellijk af geef je aan of een bericht altijd moet worden getoond (zelfs als de telefoon of tablet in een modus ‘Niet storen’ is geschakeld).

De sectie Weergave op toegangsscherm is belangrijk. Hier bepaal je of het vergrendelscherm meldingen mag prijsgeven. Kies voor Toon voorvertoning en tik op Nooit als je dit niet op prijs stelt. Ook hier is er een middenweg via de optie Indien ontgrendeld.

Tot slot kun je in de sectie Meldingen bepalen dat de berichten nooit worden getoond op je vergrendelscherm (verwijder het vinkje bij Toegangsscherm), maar bijvoorbeeld wel tijdens het gebruik van de telefoon (plaats een vinkje bij Berichtencentrum en Stroken).

Gebruik je Android, kies dan in het instellingenvenster voor Apps en meldingen. Tik op Meldingen. Via de optie Meldingen op het vergrendelscherm kun je in één keer alles afschermen. Tik erop en kies Geen meldingen weergeven. Wil je voor sommige apps een uitzondering maken, dan kun je de vergrendeling ook op appniveau bepalen. Ga terug naar Apps en meldingen en kies Alle apps weergeven. Tik op een app, bijvoorbeeld Berichten. Tik op Meldingen en zet de schuif op Aan of Uit bij Alle meldingen.

Smartphone vergrendelen

Er bestaan verschillende manieren om je telefoon of tablet te ontgrendelen, zoals via vingerafdruk- of gezichtsherkenning. De vertrouwde pincode maakt het risico dat het apparaat zonder je toestemming wordt ontgrendeld een stuk kleiner. Zo spelen in de Verenigde Staten verschillende rechtszaken waarin door sommige rechters werd bepaald dat een vingerafdruk wel mag worden gebruikt voor toegang tot een apparaat, maar een pincode niet. De wetgeving in Europa is hierover ook nog niet duidelijk.

Om je ontgrendelmethode aan te passen (bijvoorbeeld op basis van alleen een pincode), kies je in iOS voor het instellingenvenster en tik je op Face ID en toegangscode. Kies in dit venster de gewenste aanmeldmethode, bijvoorbeeld Toegangscode. In Android kies je in het instellingenvenster voor Beveiliging en vergrendelscherm. In de sectie Apparaatbeveiliging kies je de gewenste aanmeldmethode, bijvoorbeeld Pincode.

Sommige telefoons bieden in de sectie Geavanceerd (toegankelijk via het tandwiel) de aanvullende optie Lockdown-optie weergeven. Hierbij kun je het toestel in geval van nood via een aan-uitknop op het vergrendelscherm snel afschermen. Er worden dan bijvoorbeeld geen meldingen meer getoond en de optie om te ontgrendelen via je vingerafdruk wordt uitgeschakeld. Het toestel kan dan alleen nog maar via een pincode worden ontgrendeld.

Persoonlijke kluis

Als je gebruikmaakt van OneDrive (voor iOS of Android), kun je een extra afscherming toevoegen voor gevoelige documenten: de Persoonlijke kluis. Dit is een extra beveiligd gedeelte binnen de online opslag. Je kunt hiervan slim gebruikmaken, bijvoorbeeld voor het opslaan van identiteitsbewijzen en verzekeringspapieren.

De Persoonlijke kluis gebruikt tweefactorauthenticatie om je toegang tot de gegevens te geven. Tevens wordt de map – zodra je deze hebt geopend – automatisch vergrendeld nadat je deze drie minuten niet hebt gebruikt. Ook kun je de bestanden in de map van de Persoonlijke kluis nooit delen.

In de mobiele app open je de map Persoonlijke kluis. Volg de stappen van de wizard om de map te activeren. Je kunt de automatische afgrendeling van de map iets later laten plaatsvinden, als je de drie minuten te kort vindt. Tik op de gebruikersnaam en kies Instellingen, Persoonlijke kluis. Geef de gewenste tijdsduur op bij Automatische vergrendeling.

Ben je geen OneDrive-gebruiker? Het kan zijn dat jouw smartphone van zichzelf al een soortgelijke functie aan boord heeft. Zo is het op Samsung-telefoons een optie om bestanden te bewaren in een Veilige Map, die te vergrendelen is met bijv. je vingerafdruk.

Berichten onder handen

De ingebouwde app Berichten van iOS heeft een aantal interessante opties in huis waarmee je je gegevens verder afschermt. Je opent ze via het instellingenvenster. Kies Berichten. Wil je niet dat je naam en foto worden getoond, dan kies je voor Uit bij Deel naam en foto. Bovendien kun je afschermen dat foto’s en ander materiaal dat tijdens een conversatie in Berichten met je wordt gedeeld, ook toegankelijk is voor andere apps.

Tik op Gedeeld met jou. De optie Automatisch delen bepaalt of het gedeelde materiaal ook voor andere apps toegankelijk is. Vind je het niet erg dat specifieke apps wél toegang hebben tot het materiaal, dan selecteer je deze in de sectie Apps.

Privacyrapport

Relatief nieuw in iOS is de functie Rapport over privacy van apps. Je vindt de functie als je versie 15 of hoger van iOS gebruikt. Dit rapport geeft je inzicht in het gedrag van de apps. Bijvoorbeeld hoe vaak er toegang tot bepaalde rechten wordt gevraagd, zoals het opvragen van je huidige locatie of het activeren van de microfoon. Ook de netwerkactiviteiten worden zoveel mogelijk vastgelegd, zodat je een beeld krijgt van de privacygevoelige activiteiten van je apparaat.

In het instellingenvenster kies je Privacy. Tik op Rapport over privacy van apps. Je vindt de optie onder in beeld. Tik op Schakel privacyrapport in. De gegevens worden niet direct getoond. In de loop van de tijd komt er steeds meer gebruiksinformatie beschikbaar. Wil je de rapportage na verloop van tijd weer uitschakelen, dan tik je op Schakel rapport over privacy van apps uit.

Klembord

Wist je dat je telefoon of tablet een klembord heeft, vergelijkbaar met Windows of macOS? Op het klembord worden tijdelijke gegevens opgeslagen, bijvoorbeeld als je een afbeelding of tekst kopieert. Het klembord kan door andere apps worden ingelezen en hiervan word je niet standaard op de hoogte gesteld.

Afhankelijk van de gebruikte Android-versie, kun je instellen dat je voortaan een melding krijgt wanneer het klembord wordt bekeken. In het instellingenvenster kies je voor Privacy. Activeer de optie Toon toegang tot klembord (indien die optie aanwezig is).

Overal tweefactor

Alleen een wachtwoord om toegang tot je diensten te beveiligen, is echt niet meer voldoende. Tweefactorauthenticatie blijkt in de praktijk wél zeer effectief om gegevens af te schermen. Hierbij gebruik je nog een ander middel – bijvoorbeeld een authenticatie-app of code in een sms-bericht – om je aan te melden. Tenslotte kijken we hier nog even naar.

Zorg dat je Apple ID (in geval van iOS) gebruikmaakt van tweefactorauthenticatie. In het instellingenvenster tik je bovenin op je gebruikersnaam. Kies Wachtwoord en beveiliging. Schakel de optie Twee-factor-authenticatie in. Volg de stappen van de wizard. Zo geef je hier onder meer aan welk telefoonnummer je wilt gebruiken om verificatiecodes te ontvangen.

Maak je gebruik van Android, dan kun je tweefactorauthenticatie ook inschakelen voor je Google Account. Je stelt dit onder meer in via de Google-app. Tik op de gebruikersfoto rechtsboven en kies Je Google-account beheren en tik op Aan de slag. Open de tab Beveiliging en blader naar Inloggen bij Google. Activeer de optie bij Verificatie in 2 stappen. Volg de stappen van de wizard om de extra beveiligingslaag te activeren.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.