Reclametracking, apps die je locatie mogen opvragen, privacy van je browser en WhatsApp: je telefoon geeft nogal wat informatie over je prijs. We maken hier een eind aan en zetten onze telefoon en tablet op slot. Wil je ook je smartphone beveiligen zodat alleen jij toegang hebt, lees dan verder.

Locatiegegevens delen

Voor een navigatie-app is het te begrijpen: het recht van de app om je actuele locatie op te vragen. Hetzelfde geldt voor een app als ‘Zoek Mijn’, waarmee je je telefoon of tablet kunt vinden in geval van verlies. Voor veel andere apps is het prijsgeven van je locatie allerminst vanzelfsprekend. Leg dit dus aan banden.

In iOS kies je in het instellingenvenster voor Privacy, Locatievoorzieningen. Je vindt nu een lijst met alle apps. Tik op een app en geef in de sectie Sta toegang tot locatie toe aan of de app je huidige locatie mag opvragen. Via de tweede optie – Exacte locatie – kun je zelf een nog nauwkeuriger locatie doorgeven aan de app. Heeft de app geen goede reden om je locatie op te vragen, dan kies je voor Nooit.

In Android kies je in het instellingenvenster voor Locatie. Tik op Locatietoestemmingen. Een overzicht van alle apps verschijnt. Tik op een app en bepaal of deze toegang tot de locatie krijgt.

Gebruik je een Android-telefoon en wil je in één keer regelen dat er geen gevoelige zaken – bijvoorbeeld je locatie – worden prijsgegeven? Open het menu Snelle instellingen (door je vinger vanaf de bovenrand van het scherm naar beneden te slepen) en deactiveer de optie Locatie.

Er zijn nog andere opties waarmee je privacygevoelige functies snel kunt uitschakelen. Zoek bijvoorbeeld naar de knoppen Toegang tot camera of Toegang tot microfoon. Zie je de knoppen niet? Voeg ze toe via het instellingenmenu.

Browsermachtigingen beperken

Tijd om de browsers onder handen te nemen. Maak je gebruik van Safari op iOS? Dan tik je in het instellingenvenster op Safari. Blader naar de sectie Privacy en beveiliging. Wil je niet dat er reclametrackers worden gebruikt om je internetactiviteit in de gaten te houden, dan zet je de schuif op Aan bij Voorkom tracking. Wil je bovendien dat het ip-adres van de iPhone (of iPad) niet wordt getoond, dan tik je op Verberg IP-adres en kies je voor Voorkom trackers.

Om je gegevens zoveel mogelijk af te schermen voor reclame, activeer je ook de optie Bescherm privacy in reclame. Hierna blader je naar beneden. In de sectie Instellingen voor websites bepaal je bij de onderdelen Camera, Microfoon en Locatie of websites toegang tot deze bronnen mogen hebben. Zo kun je kiezen voor Weiger, maar ook aangeven dat het per website moet worden gevraagd (Vraag).

Ook als je gebruikmaakt van Edge (op iOS of Android) kun je de privacy op je telefoon of tablet beter laten respecteren. In Edge open je het onderdeel Instellingen (via de knop rechtsboven) en kies je Privacy en beveiliging. Wil je niet dat trackers worden gebruikt door websites en advertenties, dan activeer je de optie Traceringspreventie. Ook kun je het gebruik van cookies verbieden: kies voor Alle cookies blokkeren (of Alleen cookies van derden blokkeren) bij de sectie Cookies.

Bij Privacy vinden we bovendien de optie om pop-ups en advertenties uit te schakelen. Kies hiervoor de optie Pop-ups blokkeren en de optie Advertenties blokkeren. Tot slot is er de optie Microsoft Defender SmartScreen. Wanneer die optie is ingeschakeld, helpt deze slimme techniek je te beschermen tegen malafide websites en verdachte downloads, door deze in de praktijk te blokkeren.

Info op vergrendelscherm

Het vergrendelscherm van de telefoon kan aardig wat gegevens prijsgeven. Bijvoorbeeld meldingen van apps, maar ook de daadwerkelijke inhoud. Heb je dat liever niet, dan kun je de inhoud goed op slot zetten.

In iOS heb je verregaande invloed op de meldingen. In het instellingenvenster kies je voor Berichtgeving. Wil je niet dat er een voorproefje van een melding wordt getoond? Kies Voorvertoning en tik op Nooit. Je kunt ook voor de gulden middenweg kiezen en kiezen voor Indien ontgrendeld. Voordat je het venster sluit, keer je terug naar Berichtgeving en bekijk je de sectie Meldingsstijl. Hier vind je een overzicht van alle apps. Via deze lijst kun je op appniveau bepalen welke apps een melding mogen tonen.

Tik op een app, bijvoorbeeld Berichten. De bovenste optie – Sta meldingen toe – bepaalt of er door de app een melding mag worden getoond. Via Lever altijd onmiddellijk af geef je aan of een bericht altijd moet worden getoond (zelfs als de telefoon of tablet in een modus ‘Niet storen’ is geschakeld).

De sectie Weergave op toegangsscherm is belangrijk. Hier bepaal je of het vergrendelscherm meldingen mag prijsgeven. Kies voor Toon voorvertoning en tik op Nooit als je dit niet op prijs stelt. Ook hier is er een middenweg via de optie Indien ontgrendeld.

Tot slot kun je in de sectie Meldingen bepalen dat de berichten nooit worden getoond op je vergrendelscherm (verwijder het vinkje bij Toegangsscherm), maar bijvoorbeeld wel tijdens het gebruik van de telefoon (plaats een vinkje bij Berichtencentrum en Stroken).

Gebruik je Android, kies dan in het instellingenvenster voor Apps en meldingen. Tik op Meldingen. Via de optie Meldingen op het vergrendelscherm kun je in één keer alles afschermen. Tik erop en kies Geen meldingen weergeven. Wil je voor sommige apps een uitzondering maken, dan kun je de vergrendeling ook op appniveau bepalen. Ga terug naar Apps en meldingen en kies Alle apps weergeven. Tik op een app, bijvoorbeeld Berichten. Tik op Meldingen en zet de schuif op Aan of Uit bij Alle meldingen.

Smartphone vergrendelen

Er bestaan verschillende manieren om je telefoon of tablet te ontgrendelen, zoals via vingerafdruk- of gezichtsherkenning. De vertrouwde pincode maakt het risico dat het apparaat zonder je toestemming wordt ontgrendeld een stuk kleiner. Zo spelen in de Verenigde Staten verschillende rechtszaken waarin door sommige rechters werd bepaald dat een vingerafdruk wel mag worden gebruikt voor toegang tot een apparaat, maar een pincode niet. De wetgeving in Europa is hierover ook nog niet duidelijk.

Om je ontgrendelmethode aan te passen (bijvoorbeeld op basis van alleen een pincode), kies je in iOS voor het instellingenvenster en tik je op Face ID en toegangscode. Kies in dit venster de gewenste aanmeldmethode, bijvoorbeeld Toegangscode. In Android kies je in het instellingenvenster voor Beveiliging en vergrendelscherm. In de sectie Apparaatbeveiliging kies je de gewenste aanmeldmethode, bijvoorbeeld Pincode.

Sommige telefoons bieden in de sectie Geavanceerd (toegankelijk via het tandwiel) de aanvullende optie Lockdown-optie weergeven. Hierbij kun je het toestel in geval van nood via een aan-uitknop op het vergrendelscherm snel afschermen. Er worden dan bijvoorbeeld geen meldingen meer getoond en de optie om te ontgrendelen via je vingerafdruk wordt uitgeschakeld. Het toestel kan dan alleen nog maar via een pincode worden ontgrendeld.

Persoonlijke kluis

Als je gebruikmaakt van OneDrive (voor iOS of Android), kun je een extra afscherming toevoegen voor gevoelige documenten: de Persoonlijke kluis. Dit is een extra beveiligd gedeelte binnen de online opslag. Je kunt hiervan slim gebruikmaken, bijvoorbeeld voor het opslaan van identiteitsbewijzen en verzekeringspapieren.

De Persoonlijke kluis gebruikt tweefactorauthenticatie om je toegang tot de gegevens te geven. Tevens wordt de map – zodra je deze hebt geopend – automatisch vergrendeld nadat je deze drie minuten niet hebt gebruikt. Ook kun je de bestanden in de map van de Persoonlijke kluis nooit delen.

In de mobiele app open je de map Persoonlijke kluis. Volg de stappen van de wizard om de map te activeren. Je kunt de automatische afgrendeling van de map iets later laten plaatsvinden, als je de drie minuten te kort vindt. Tik op de gebruikersnaam en kies Instellingen, Persoonlijke kluis. Geef de gewenste tijdsduur op bij Automatische vergrendeling.

Ben je geen OneDrive-gebruiker? Het kan zijn dat jouw smartphone van zichzelf al een soortgelijke functie aan boord heeft. Zo is het op Samsung-telefoons een optie om bestanden te bewaren in een Veilige Map, die te vergrendelen is met bijv. je vingerafdruk.

Berichten onder handen

De ingebouwde app Berichten van iOS heeft een aantal interessante opties in huis waarmee je je gegevens verder afschermt. Je opent ze via het instellingenvenster. Kies Berichten. Wil je niet dat je naam en foto worden getoond, dan kies je voor Uit bij Deel naam en foto. Bovendien kun je afschermen dat foto’s en ander materiaal dat tijdens een conversatie in Berichten met je wordt gedeeld, ook toegankelijk is voor andere apps.

Tik op Gedeeld met jou. De optie Automatisch delen bepaalt of het gedeelde materiaal ook voor andere apps toegankelijk is. Vind je het niet erg dat specifieke apps wél toegang hebben tot het materiaal, dan selecteer je deze in de sectie Apps.

Privacyrapport

Relatief nieuw in iOS is de functie Rapport over privacy van apps. Je vindt de functie als je versie 15 of hoger van iOS gebruikt. Dit rapport geeft je inzicht in het gedrag van de apps. Bijvoorbeeld hoe vaak er toegang tot bepaalde rechten wordt gevraagd, zoals het opvragen van je huidige locatie of het activeren van de microfoon. Ook de netwerkactiviteiten worden zoveel mogelijk vastgelegd, zodat je een beeld krijgt van de privacygevoelige activiteiten van je apparaat.

In het instellingenvenster kies je Privacy. Tik op Rapport over privacy van apps. Je vindt de optie onder in beeld. Tik op Schakel privacyrapport in. De gegevens worden niet direct getoond. In de loop van de tijd komt er steeds meer gebruiksinformatie beschikbaar. Wil je de rapportage na verloop van tijd weer uitschakelen, dan tik je op Schakel rapport over privacy van apps uit.

Klembord

Wist je dat je telefoon of tablet een klembord heeft, vergelijkbaar met Windows of macOS? Op het klembord worden tijdelijke gegevens opgeslagen, bijvoorbeeld als je een afbeelding of tekst kopieert. Het klembord kan door andere apps worden ingelezen en hiervan word je niet standaard op de hoogte gesteld.

Afhankelijk van de gebruikte Android-versie, kun je instellen dat je voortaan een melding krijgt wanneer het klembord wordt bekeken. In het instellingenvenster kies je voor Privacy. Activeer de optie Toon toegang tot klembord (indien die optie aanwezig is).

Overal tweefactor

Alleen een wachtwoord om toegang tot je diensten te beveiligen, is echt niet meer voldoende. Tweefactorauthenticatie blijkt in de praktijk wél zeer effectief om gegevens af te schermen. Hierbij gebruik je nog een ander middel – bijvoorbeeld een authenticatie-app of code in een sms-bericht – om je aan te melden. Tenslotte kijken we hier nog even naar.

Zorg dat je Apple ID (in geval van iOS) gebruikmaakt van tweefactorauthenticatie. In het instellingenvenster tik je bovenin op je gebruikersnaam. Kies Wachtwoord en beveiliging. Schakel de optie Twee-factor-authenticatie in. Volg de stappen van de wizard. Zo geef je hier onder meer aan welk telefoonnummer je wilt gebruiken om verificatiecodes te ontvangen.

Maak je gebruik van Android, dan kun je tweefactorauthenticatie ook inschakelen voor je Google Account. Je stelt dit onder meer in via de Google-app. Tik op de gebruikersfoto rechtsboven en kies Je Google-account beheren en tik op Aan de slag. Open de tab Beveiliging en blader naar Inloggen bij Google. Activeer de optie bij Verificatie in 2 stappen. Volg de stappen van de wizard om de extra beveiligingslaag te activeren.

Je bent onderweg en ziet dat je telefoon nog maar vijf procent batterij heeft. Op dat moment is een powerbank precies wat je nodig hebt. Alleen: welke? De juiste keuze begint met twee vragen: hoeveel energie heb je onderweg nodig en hoe snel moet die energie eruit kunnen?

Capaciteit: mAh is handig, maar reken in Wh

In de specificaties van powerbanks zie je bijna altijd een getal in milliampère-uur (mAh). Maar daarbij moet je je wel realiseren dat dat niet het hele verhaal is. Fabrikanten geven die mAh vaak op bij de interne batterijspanning van de cellen in de powerbank (meestal rond 3,6 tot 3,7 volt). Jouw telefoon laadt meestal via 5 volt, en bij snelladen soms op 9 of 12 volt. Die omzetting kost energie.

Zie de powerbank als een watertank met een kraan die je moet omzetten naar een andere maat aansluiting. Dat omzetten levert altijd wat verlies op. Daarom haal je in de praktijk niet 10.000 mAh uit 10.000 mAh. Reken grofweg met een bruikbare opbrengst die vaak ergens rond de 60 tot 80 procent ligt, afhankelijk van de kwaliteit van de elektronica en hoe je laadt. Met 10.000 mAh kun je een gemiddelde smartphone daarom meestal geen twee keer volledig vullen, maar eerder ongeveer anderhalf keer. Heb je een telefoon met een kleinere accu, dan kom je dichter bij de opgegeven twee keer; met een grotere accu haal je dat juist minder snel.

Wil je wat preciezer rekenen, kijk dan naar wattuur (Wh). Dat is de eenheid die echt iets zegt over hoeveel energie erin zit. Een eenvoudige omrekening helpt: Wh = (mAh × volt) / 1000. Staat er op de powerbank bijvoorbeeld 10.000 mAh bij 3,7 V, dan is dat ongeveer 37 Wh aan energie in de cellen, voordat je het omzetverlies meeneemt.

Hoeveel capaciteit heb je echt nodig?

Als je vooral een extra lading voor je telefoon zoekt op een lange dag, dan zit je met 10.000 mAh in de praktijk vaak goed. Is 'bijna vol' al al genoeg, dan kan 5.000 mAh ook, maar reken er dan niet op dat je elke moderne smartphone die helemaal leeg is weer volledig volgeladen krijgt. Ga je een weekend weg of laad je meerdere apparaten op, dan is 20.000 mAh een logische stap. Je hebt dan meer oplaadcapaciteit, maar houd er wel rekening mee dat dat ook betekent dat de powerbank groter en zwaarder is.

Voor tablets geldt hetzelfde principe, alleen is de interne accu meestal groter dan die van een telefoon. Daardoor lijkt een powerbank die voor je telefoon prima is, bij een tablet ineens snel leeg. Dat is niet vreemd: je giet simpelweg meer water in een grotere emmer. Voor laptops ligt het net even anders: daar draait het niet alleen om capaciteit, maar vooral om het vermogen (wattage). Daar komen we zo op terug.

🔋Tot zover ging het over de hoeveelheid energie (mAh/Wh). De volgende stap is de afgifte: met welk vermogen (watt) kan de powerbank die energie aan je telefoon, tablet of laptop leveren? 

Snelheid: wattage maakt het verschil

Capaciteit zegt iets over hoe vaak je kunt laden. Snelheid gaat over wattage: hoeveel vermogen de powerbank kan leveren. Dat vermogen is vooral relevant als je snel wilt bijladen, of als je een tablet of laptop wilt opladen. USB-c is daarbij de norm geworden, en USB Power Delivery (PD) is de techniek waarmee lader en toestel afspraken maken over spanning en stroom. Je powerbank en je telefoon of laptop stemmen dat onderling af, zodat laden snel kan zonder dat het onveilig wordt. Daarvoor moeten de poort en je kabel het wel ondersteunen. Let daarom ook op de aansluitingen: usb-c heb je nodig voor snelladen met Power Delivery, terwijl usb-a vooral handig is als je oudere kabels of accessoires gebruikt.

©vadish - stock.adobe.com

Eén powerbank voor telefoon én laptop: waar je op let

Een laptop opladen vraagt meer dan een telefoon. Bij een telefoon kom je vaak weg met 10 tot 20 watt. Een laptop heeft meestal 45 watt of meer nodig, en veel modellen werken prettiger met 65 watt of hoger, zeker als je tijdens het laden ook blijft werken. De beste snelcheck is simpel: kijk naar het wattage van je eigen laptoplader. Dat is je richtgetal. Zit je daar ver onder, dan kan het laden extreem traag worden, of je laptop accepteert de lader helemaal niet.

Ook de juiste kabel is belangrijk. Voor hogere vermogens is niet elke usb-C-kabel geschikt. Tot ongeveer 60 watt (meestal 20 V bij 3 A) gaat het vaak goed met een kabel die expliciet 3 A ondersteunt. Ga je boven de 60 watt, dan heb je doorgaans een usb-c-kabel nodig die 5 A aankan. Zulke kabels hebben meestal een kleine chip in de stekker, een zogeheten e-marker. Die chip vertelt aan de powerbank en je laptop dat de kabel veilig meer stroom kan verwerken. Zie het als een identiteitsbewijs: zonder e-marker schakelt het systeem vaak terug naar een lagere stand, zodat het laden langzamer gaat en de kabel niet te warm wordt. Kijk in de specificaties of op de kabel zelf of er 3 A (tot circa 60 W) of 5 A (voor hogere vermogens) staat; dat is de snelste check. 

Formaat en gewicht: energie weegt nu eenmaal wat

Meer capaciteit betekent meestal meer cellen, en dus meer gewicht. Een powerbank van 20.000 mAh zit vaak ergens in de buurt van 350 tot 500 gram. Dat voelt in een jaszak al snel log. In een rugtas valt het mee. Stel jezelf dus de vraag: wil je elke dag een kleine powerbank mee voor noodgevallen, of is dat voor jou niet genoeg en ga je dus voor een grotere powerbank? 

Veiligheid: kies niet alleen op prijs

Bij draagbare accu's wil je geen twijfel over veiligheid. Een powerbank hoort bescherming te hebben tegen oververhitting, overladen en kortsluiting, maar bij heel goedkope modellen is dat niet altijd goed geregeld. De kans dat het misgaat is klein, alleen zijn de gevolgen groot als het wél gebeurt. Kies daarom liever een merk dat laat zien hoe het met veiligheid omgaat en dat testnormen en keurmerken gewoon vermeldt. Je hoeft die standaarden niet uit je hoofd te leren, maar het helpt als een merk concreet zegt welke testen en keurmerken het gebruikt. 

Zo kies je de juiste powerbank

 De juiste powerbank kies je door stap voor stap te bepalen wat je nodig hebt: eerst de hoeveelheid energie (liefst in Wh, met mAh als praktische indicatie), daarna de laadsnelheid (wattage en PD), en pas daarna pas de vorm en het gewicht. Voor dagelijks gebruik zit je vaak goed met een compacte powerbank rond 10.000 mAh met usb-c en Power Delivery. Wil je meer capaciteit zodat je meerdere keren kunt opladen (of ook je tablet opladen), dan is 20.000 mAh logischer. Houd er dan wel rekening mee dat de powerbank zwaarder wordt. Wil je ook een laptop kunnen laden, kijk dan naar het wattage van je laptoplader en kies een powerbank die dat vermogen via usb-c PD kan leveren, inclusief een kabel die geschikt is voor dat hogere vermogen.

Uitgever Square Enix heeft de game Life is Strange: Reunion aangekondigd, een nieuw deel in de Life is Strange-franchise.

Begin deze maand gingen er al geruchten over het spel, omdat de naam al gemeld werd op de website van PEGI, de Europese organisatie die leeftijdskeuringen geeft aan spellen. Inmiddels is de game dus officieel aangekondigd en valt hieronder de eerste trailer te zien.

De allereerste Life is Strange-game draaide om hoofdpersonage Max Caulfield en haar vriendschap met Chloe Price. Vervolgen Life is Strange 2 en Life is Strange: True Colors draaiden echter om andere personages. In het in 2024 uitgekomen Life is Strange: Double Exposure keerde Max al terug, en in het aanstaande Reunion zijn beide dames weer te zien.

Terug naar Caledon University

Sterker nog: Life is Strange Reunion moet de saga rondom Max en Chloe in zijn geheel afronden. Het is dus waarschijnlijk dat dit de laatste game wordt waarin beide vriendinnen te zien zijn. Spelers doen wederom Caledon University aan, waar Max als een fotografiedocente werkt. Wanneer ze na een weekendje weg terugkeert, staat de school echter in brand, wat desastreuse gevolgen heeft voor het gebouw en de studenten.

Max kan zelf echter ternauwernood ontsnappen dankzij een speciale kracht waardoor ze de tijd kan terugspoelen - een kracht die terugkeert uit het oorspronkelijke spel. Max heeft vervolgens drie dagen de tijd om uit te zoeken hoe de brand ontstond en het tegen te houden. Tegelijkertijd arriveert ook Chloe op Caledon, die geplaagd wordt door de nachtmerries van een verleden die ze nooit heeft meegemaakt.

Spelers besturen in deze verhalende adventuregame afwisselend Max en Chloe, waarbij men gebruik kan maken van de terugspoelkrachten van Max en Chloe's praatgrage mond om meer info te achterhalen.

Vanaf 26 maart beschikbaar

Life is Strange: Reunion verschijnt op 26 maart voor PlayStation 5, Xbox Series X en S en pc. De standaard versie gaat 49,99 euro kosten, maar er komen ook een Deluxe Edition (59,99 euro), Twin Pack met Life is Strange: Double Exposure (69,99 euro) en Collector's Edition (prijs in euro's nog niet bekend, 99,99 dollar) beschikbaar.