De Samsung Galaxy A72 is op het oog nauwelijks te onderscheiden van de luxe Samsung Galaxy S21-smartphones. Qua prijs ben je echter een stuk voordeliger uit. Waarom de Samsung Galaxy A72 een goede smartphone is lees je in deze review.

Sinds het wegvallen van Huawei van de smartphonemarkt is de concurrentie hevig om het marktaandeel het Chinese merk te kapen. Huawei was immers nummer drie en hijgde Samsung en Apple in de nek qua verkoopcijfers in Nederland. Veel Chinese smartphonefabrikanten als Motorola, Xiaomi, OnePlus, TCL, Realme en vele andere proberen Huawei’s marktaandeel te kapen met moeilijk van elkaar te onderscheiden smartphones met een updatebeleid tot de spreekwoordelijke voordeur. Zonder echt groot succes. Het zijn vooral Apple en Samsung die hun marktaandeel vergroten, wellicht door gewoon degelijke, toekomstbestendigere smartphones aan te bieden in verschillende prijsklasses. Deze Samsung Galaxy A72 kan aan dat rijtje worden toegevoegd.

Verwarrend aanbod

Toch zijn er een paar zaken die je in acht moet nemen als je oog valt op de Samsung Galaxy A72. De smartphone beschikt niet over 5G, en een 5G-uitvoering van het toestel is niet uitgebracht. Nu mis je momenteel niet veel aan 5G, maar als je een smartphone zoekt waar je jaren mee vooruit wilt, dan kan 5G wel iets zijn waar je later wel gebruik van wilt maken. De Galaxy A72 (met een adviesprijs van € 449,-) is gelijktijdig met de goedkopere Samsung Galaxy A52. Dat toestel komt in twee uitvoeringen: de Galaxy A52 (€ 349,-) en Galaxy A52 5G (€ 429,-). Speelt 5G een rol in je afweging bij de smartphonekeuze, dan is de Galaxy A52 5G zeker ook het overwegen waard.

Maar wanneer je de Galaxy A72 vergelijkt met de goedkopere uitvoeringen, dan zijn er meer zaken eigenaardig. De Galaxy A72 is een slagje groter en heeft een wat groter scherm (6,7 inch) ten opzichte van de Galaxy A52 (6,5 inch). De Galaxy A52 5G beschikt over een scherm met hogere verversingssnelheid (120 hertz), wat zorg voor vloeiender lopend beeld. De Galaxy A72 en Galaxy A52 weer niet. Tenslotte beschikken alle drie de smartphones over dezelfde camera’s, met als enig verschil dat de Galaxy A72 over een wat betere macrocamera beschikt.

Het zijn verwarrende keuzes die Samsung maakt met de A72 en A52. Verklappen ze misschien dat Samsung onzeker is over de populariteit van 5G in Nederland?

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Op alle vlakken degelijk

Los van 5G ontbreekt het aan weinig bij de Galaxy A72. De smartphone is degelijk ontworpen en met het camera-eiland aan de achterzijde doet het ontwerp denken aan de duurdere Galaxy S21-serie. Het waterbestendige toestel heeft een kunststof achterzijde en rand rondom de smartphone. Misschien voelt het wat minder luxe dan glas en metaal. Op het oog neem je het niet waar, en glas is altijd breekbaar. Nadelig is het dus zeker niet.

Ook van Apple-achtige flauwekul als een ontbrekende audiopoort of adapter in de doos is bij de Galaxy A72 geen sprake.

Scherm

Het amoledscherm aan de voorzijde heeft een (voor Samsung herkenbaar) gaatje in het midden van de bovenzijde voor de frontcamera. De beeldkwaliteit is zoals je van Samsung gewend bent: kleurrijk en scherp genoeg dankzij de Full-HD-resolutie. De schermhelderheid had iets beter gekund, maar is net aan genoeg om in de volle zon het scherm af te kunnen lezen.

Onder het scherm zit de vingerafdrukscanner geplaatst. Deze werkt voor zo’n type vingerafdrukscanner behoorlijk accuraat en vlot.

©PXimport

Hoge verversingssnelheid

Het scherm beschikt over wat hogere verversingssnelheid van 90 hertz, wat beeldovergangen soepeler laat lopen. Dat oogt prettig, maar onmisbaar is het zeker niet. Houd er tevens rekening mee dat het wel zijn tol eist van de accu.

Desondanks hoef je je niet veel zorgen te maken over de accuduur. De accucapaciteit van de Galaxy A72 is met 5.000 mAh fors te noemen. Bovendien beschikt de smartphone over een bescheiden processor, geen ultrahoog resolutiescherm of 5G. Zaken die behoorlijk zwaar op de accu drukken. Dus zelfs met een verversingssnelheid van 90 hertz is anderhalve dag op een acculading prima te doen. Wanneer je dit terugschroeft naar 60 hertz haal je de twee dagen wel, hoewel het natuurlijk afhankelijk is van je gebruik.

Rekenkracht

Intern beschikt de Samsung Galaxy A72 over een Snapdragon 720G processor en 6GB werkgeheugen. In de vorige alinea noemde ik deze bescheiden, snelheidsrecords worden in benchmarks niet gebroken. Dat is ook niet gek, de chipset stamt uit 2020 en is eigenlijk al wat ouder. In praktijk merk je echter weinig vertraging. Voor games en zware AR-apps is het misschien wat karig, maar de zaken waar je een smartphone voor koopt, worden zonder vertraging uitgevoerd.

Je krijgt 128GB aan opslag, waarvan er nog zo’n 100 beschikbaar is voor jou. Hoewel een flink deel al door het systeem wordt gebruikt, is dat niet erg. Je kunt de opslag desgewenst uitbreiden met een geheugenkaart.

©PXimport

Camera

Zoals je van Samsung mag verwachten is de smartphone uitgerust met goede camera’s, waarbij de camera’s zowel functioneel als kwalitatief de moeite waard zijn. Natuurlijk kunnen ze niet opboksen tegen de duurste Samsung-smartphones en iPhones, maar vergeleken met zijn prijsconcurrenten heeft Samsung meer te bieden. Functioneel wordt er veel mogelijk gemaakt door de vier lenzen aan de achterzijde. Naast de reguliere lens, beschikt de smartphone over een groothoek-, zoom- en macrolens.

Bij veruit de meeste smartphones zijn de verschillen tussen de reguliere lens en de andere lenzen groot. Vooral een macrocamera stelt vaak qua scherpte en lichtsterkte dusdanig teleur dat je je afvraagt waarom deze überhaupt geplaatst is. Dat is bij deze vier lenzen minder het geval, maar verschil tussen de reguliere en andere camera’s is waarneembaar. De reguliere lens weet in alle omstandigheden een goede foto of video te nemen. Wanneer er weinig licht voorhanden is, helpt zelfs de nachtmodus je. Hoewel je in dat soort gevallen niet aan wat ruis- en bewegingsonscherpte ontkomt.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Alle vier de camera's van de Galaxy A72 in praktijk, van links naar rechts: reguliere camera, zoomlens, groothoeklens, macrolens.

De andere camera’s zijn wat minder lichtsterk en leggen wat minder detail vast. Toch hoef je niet te kniesoren als het fotomoment om een zoom- of groothoeklens vraagt, want deze camera’s leggen alles ook boven verwachting goed vast. Je moet er echter wel rekening mee houden dat deze lenzen wat minder lichtsterk zijn en de groothoeklens een beetje fisheye-effect geeft, waarbij alles een beetje ronder lijkt te lopen dan dat je het zelf ziet.

De macrocamera legt redelijk wat detail vast. Het is geen overbodige lens te noemen. Maar écht goede plaatjes, dat schiet ‘ie niet. Ik denk dat Samsung dat zelf ook weet, want om de macrocamera te gebruiken moet je eerst graven in de cameramodi.

Android 11

Samsung heeft Android 11 behoorlijk verbouwd met zijn OneUI 3.0-schil. Het is herkenbaar en Samsung voegt steeds meer keuzevrijheid toe. Bijvoorbeeld in de extra Samsung-apps. Die worden niet standaard meer allemaal meegeïnstalleerd. Digitale assistent Bixby is nog wel zonder keuze aanwezig, maar lijkt langzaam steeds meer naar de achtergrond te verdwijnen. Wat positief is, Bixby weet nog altijd niet te overtuigen.

Hoewel je veel keuzemogelijkheden, instelmogelijkheden en een herkenbaar ontwerp van Samsung krijgt, is er nog altijd bloatware aanwezig van Microsoft en Facebook. Iets wat helaas al jaren aan de gang is. Toch is er een kleine trendbreuk te merken. De McAfee-bloatware, die een onnodige virusscanner in de telefooninstellingen plaatste, lijkt volledig te zijn verdwenen. Hoera!

Voor wat betreft ondersteuning ben je als het aankomt op Android-smartphones het beste af bij Samsung. Samsung belooft minstens drie Android-versie-updates en een jaar langer veiligheidsupdates. Hoewel dat nog altijd beter kan, is het goed dat Samsung zijn update-verantwoordelijkheid steeds serieuzer neemt, in een tijd dat veel fabrikanten daar steeds lakser mee om lijken te gaan. Het maakt de Galaxy A72 een duurzamere optie dan veel andere smartphones in dezelfde prijscategorie.

Alternatieven voor de Samsung Galaxy A72

De beste alternatieven voor de Galaxy A72 komen uit de koker van Samsung zelf. De Galaxy A52 en Galaxy A52 5G. Beide smartphones zijn een slagje goedkoper en kleiner. De verschillen op cameragebied zitten hem met name in de extra lenzen. Bovendien is de 5G-uitvoering wellicht iets toekomstbestendiger vanwege 5G.

In deze prijsklasse zijn ook veel Chinese merken actief: Motorola met de Moto G100, Xiaomi met de Mi 11 Lite en Poco F3 en OnePlus met de OnePlus Nord. Deze toestellen lijken op papier vaak beter, maar kunnen het op softwaregebied - met name support - niet bijbenen. Ook de camera van de Samsung A72 is kwalitatief meer het aanbevelen waard.

Conclusie: Samsung Galaxy A72 kopen?

Net als de andere smartphones van Samsung is de Galaxy A72 een smartphone waar je je geen buil aan kunt vallen. De support is beter dan andere Androidfabrikanten, de accuduur is uitstekend evenals de camera. Het enige waar je rekening mee moet houden is dat de smartphone geen 5G ondersteunt. Alternatieven als de Galaxy A52 en Galaxy A52 5G zijn misschien net iets interessanter.

Iedereen droomt weleens van een thuisbioscoop, maar groter is niet altijd beter. Een te groot scherm kan bijvoorbeeld zorgen voor vermoeide ogen of korrelig beeld. Ontdek hoe zaken als kijkafstand, de resolutie en de kijkhoek bepalen of een televisie daadwerkelijk in je woonkamer past.

In de felverlichte showroom van de elektronicawinkel lijkt die enorme 75-inch televisie waanzinnig indrukwekkend, maar eenmaal aan de muur in een doorsnee Nederlandse doorzonwoning kan zo'n gapend zwart vlak de ruimte volledig domineren. Veel consumenten denken onterecht dat een groter scherm automatisch garant staat voor een betere kijkervaring, ongeacht de afmetingen van de kamer. Toch is er een harde technische grens waarbij groot verandert in té groot, met hoofdpijn en onscherp beeld als direct gevolg. In dit artikel leer je precies hoe je die grens bepaalt en de ideale televisie kiest.

De kern van het probleem: resolutie en blikveld

Het probleem van een te grote tv is niet alleen esthetisch, maar vooral fysiologisch en technisch. Het draait allemaal om de verhouding tussen de resolutie (het aantal beeldpunten) en je blikveld. Zelfs bij moderne 4K-televisies zijn de pixels niet oneindig klein. Als je een enorm scherm neemt en daar te dicht op zit, trek je het beeld als het ware uit elkaar. Hierdoor verliest het beeld zijn scherpte en samenhang; je hersenen moeten harder werken om de losse informatie tot één geheel te smeden.

Een veelgehoorde misvatting is dat je simpelweg went aan elk formaat. Hoewel de eerste shock van een groot scherm inderdaad verdwijnt, blijft de fysieke belasting overeind. Als een scherm meer dan 40 graden van je horizontale blikveld inneemt, kun je niet meer het hele plaatje in één oogopslag zien. Je ogen moeten dan constant van links naar rechts scannen om de actie te volgen, vergelijkbaar met het kijken naar een tenniswedstrijd vanaf de eerste rij. Dat zorgt voor vermoeide ogen en kan op den duur zelfs leiden tot misselijkheid, ook wel 'cybersickness' genoemd.

©Gorodenkoff

Wanneer werkt een groot formaat wél goed?

Er zijn specifieke scenario's waarin een wandvullend scherm niet alleen kan, maar zelfs de voorkeur heeft. Dat geldt vooral als je de televisie primair gebruikt voor hoogwaardige content. Denk hierbij aan films op 4K Blu-ray of streamingdiensten die uitzenden in de hoogste bitrate, en uiteraard gaming op moderne consoles. In deze gevallen is de bronkwaliteit zo hoog dat je dichterbij kunt zitten zonder fouten in het beeld te zien.

Daarnaast werkt een groot formaat goed als de kijkafstand het toelaat. In moderne woningen met een open plattegrond of een loft-indeling staat de bank vaak wat verder van de muur. Als je kijkafstand meer dan 3 meter is, valt een 55-inch televisie al snel in het niet en moet je turen om details te zien. Een 65-inch of groter model herstelt in dat geval de balans en zorgt voor die gewenste bioscoopervaring, waarbij het scherm groot genoeg is om je onder te dompelen zonder dat je individuele pixels ziet.

Wanneer werkt dit níet goed?

De nadelen van een te grote tv worden pijnlijk duidelijk bij 'gewoon' tv-kijken. Veel lineaire televisieprogramma's, zoals het journaal, talkshows of sportuitzendingen via de kabel, worden niet in 4K uitgezonden, maar in Full HD of zelfs nog lager. Een enorme tv vergroot dat signaal genadeloos uit. Op een te groot scherm zie je dan plotseling ruis, compressieblokjes en onscherpe randen die op een kleiner scherm onzichtbaar zouden blijven. Het beeld oogt daardoor onrustig en rommelig.

Ook in de fysieke ruimte kan het tegenvallen. Een tv die uit staat is een groot, zwart en reflecterend vlak. In een compacte woonkamer zuigt een te groot scherm alle aandacht naar zich toe, zelfs als hij uitstaat. Zoiets verstoort de balans in je interieur en kan de kamer kleiner laten aanvoelen dan hij eigenlijk is. Daarnaast is de plaatsing van sfeerverlichting vaak lastiger; een gigantisch scherm blokkeert lichtinval of reflecteert lampen op een storende manier.

©RDVector

Dealbreakers: hier ligt de grens

Er zijn een paar harde grenzen die aangeven dat je beter een maatje kleiner kunt kiezen. Als je een van de onderstaande punten herkent, is dat een duidelijk signaal.

Wat betekent dit voor jouw situatie?

Om te bepalen of een tv past, moet je de rolmaat erbij pakken en even kritisch naar je eigen kijkgedrag kijken. De algemene vuistregel voor 4K-televisies is: meet de afstand van je ogen tot het scherm in centimeters en deel dat door 1,2 tot 1,5. De uitkomst is de ideale schermdiagonaal.

Zit je bijvoorbeeld op 2,5 meter (250 cm) van je scherm? Dan kom je uit op een schermdiagonaal tussen de 166 cm (65 inch) en 208 cm (82 inch). Maar let op: dat geldt alleen voor pure 4K-content. Kijk je veel normale televisie (praatprogramma's, nieuws)? Hanteer dan factor 2. Bij 250 cm afstand kijkt een scherm van 125 cm diagonaal (ongeveer 50 inch) dan vaak prettiger en rustiger. Ben je een fanatieke gamer of filmfanaat? Dan kun je de grens opzoeken. Ben je een casual kijker? Kies dan veilig voor een formaatje kleiner.

©BS | ID.nl

In het kort

Een televisie is te groot wanneer het beeld onscherp oogt of wanneer je fysiek je hoofd moet draaien om alles te kunnen volgen. Hoewel een groot scherm indrukwekkend lijkt, vergroot het bij standaard televisie-uitzendingen ook alle beeldfouten uit. De ideale grootte is een balans tussen kijkafstand en de kwaliteit van wat je kijkt. Meet daarom altijd de afstand tussen bank en muur, en wees realistisch over je kijkgedrag. Zo voorkom je hoofdpijn en blijft tv-kijken ontspannend.

Het is ergens in 2025 als Fable voor het eerst, een soort van, getoond wordt. Beelden volgen elkaar in rap tempo op. We zien de dame die de hoofdrol lijkt te spelen, geen HUD en vooral heel veel mooie filmpjes. Daarna begint het wild speculeren, de klachten over het hoofdpersonage, de vraagtekens over de gameplay. Gelukkig was daar gister de Xbox Developer Direct, waar Microsoft eens te meer bewees de code gekraakt te hebben.

Vóór de pandemie, toen de Electronic Entertainment Expo (E3) nog bestond en online showcases, Directs en State of Plays nog niet echt een ding waren, wisten gameboeren hun spellen prima te verkopen. Ontwikkelaars verschenen op het podium tijdens liveshows, praatten over hun games, speelden live een demo (wat net zo vaak goed als faliekant misging) en dergelijke presentaties werden afgewisseld met teasers, hypetrailers en (nog verder terug) zelfs weleens grafieken en verkoopcijfers. Hoe anders is de wereld anno nu.

Trailers vol trailers

Klaar zitten voor The Game Awards, een gemiddelde Direct, Showcase of Summer Game Fest is leuk, maar niet hetzelfde als ‘toen’. Want de formule is inmiddels bekend. Een half uur, een uurtje, een paar uur lang wordt er de ene na de andere trailer op je hersenen afgevuurd. Wat is ‘reclame’ en wat niet? Geen idee. Standaard zijn de animegames die elkaar zo rap opvolgen dat de gemiddelde kijker niet eens meer weet waar de ene game begint en de ander ophoudt. Meestal zit er een klapper aan het begin, waarna het grote wachten op de klapper aan het einde begint.

Vraag iemand een week later wat ie gezien heeft, en meer dan de helft van de getoonde games is waarschijnlijk uit het geheugen verdwenen.  En al die flarden van beelden zonder fatsoenlijke uitleg leiden vaker wel dan niet tot hetzelfde als die ene soort van trailer van Fable: speculaties, wild geroep en vraagtekens. Het komt de online discussie rondom games niet ten goede.

©Playground Games

Hoe anders was de inmiddels traditionele Xbox Developer Direct. Langer dan een uur, voor maar vier games. Die games kregen zodoende alle tijd, net als de ontwikkelaars. Gameplaybeelden zijn niet aan te slepen, verscheidene modi worden uitgebreid besproken en zelfs de kleinste details krijgen meer dan genoeg ademruimte. Zo horen we tijdens de Forza Horizon 6-presentatie dat het nummer van je eigen hangar (78) gekozen is omdat de game zich afspeelt in Japan, en die cijfers daar een positieve lading hebben. Fijn om te horen hoe scherp het oog voor detail van een ontwikkelaar is. Dat zegt iets over het project. En het is ook iets wat je never nooit in een hypetrailer van anderhalve minuut langs had zien komen.

Trailers vol trailers

En dus zit ik gisteravond te genieten. Niet eens per se van de games, want ze vallen net niet in mijn straatje. Forza Horizon 6 vind ik héél indrukwekkend en de game zal ongetwijfeld miljoenen spelers perfect bedienen, maar ik ben niet zo van het racen. Game Freak - de makers van Pokémon die eindelijk hun vleugels uitslaan met graphics uit dit decennium - komen met Beast of Reincarnation. Het ziet er oké uit. Double Fine vindt in mij ook geen fan en een multiplayer-pottenbakgame (Kiln) is niet iets wat hoog op mijn lijstje stond. Zelfs afsluiter Fable wist me met z’n levenssimulaties ook niet te overtuigen. Maar, nogmaals, wat heb ik genoten. Van ontwikkelaars die ruim de tijd kregen. Van de games, die van alle kanten belicht werden. Van de antwoorden die we kregen.

©Playground Games

Want wat ik nou precies van die games vond, is niet eens zo heel belangrijk. Veel belangrijker is dat iedereen dit keer in ieder geval een uitgebreid beeld kreeg van wat deze games nu precies worden. Een Xbox Developer Direct creëert geen valse hype. Van die vier getoonde games, weten we nu eigenlijk alles wat we redelijkerwijs moeten weten. Zoals bijvoorbeeld dat Fable een character creation-modus heeft, om maar iets te noemen. En plots zie je de discussies rondom de games gaan om… de inhoud. En niet op wilde speculaties rondom hoofdpersonages die helemaal niet vast blijken te staan. Love it.