De Samsung Galaxy A72 is op het oog nauwelijks te onderscheiden van de luxe Samsung Galaxy S21-smartphones. Qua prijs ben je echter een stuk voordeliger uit. Waarom de Samsung Galaxy A72 een goede smartphone is lees je in deze review.

Sinds het wegvallen van Huawei van de smartphonemarkt is de concurrentie hevig om het marktaandeel het Chinese merk te kapen. Huawei was immers nummer drie en hijgde Samsung en Apple in de nek qua verkoopcijfers in Nederland. Veel Chinese smartphonefabrikanten als Motorola, Xiaomi, OnePlus, TCL, Realme en vele andere proberen Huawei’s marktaandeel te kapen met moeilijk van elkaar te onderscheiden smartphones met een updatebeleid tot de spreekwoordelijke voordeur. Zonder echt groot succes. Het zijn vooral Apple en Samsung die hun marktaandeel vergroten, wellicht door gewoon degelijke, toekomstbestendigere smartphones aan te bieden in verschillende prijsklasses. Deze Samsung Galaxy A72 kan aan dat rijtje worden toegevoegd.

Verwarrend aanbod

Toch zijn er een paar zaken die je in acht moet nemen als je oog valt op de Samsung Galaxy A72. De smartphone beschikt niet over 5G, en een 5G-uitvoering van het toestel is niet uitgebracht. Nu mis je momenteel niet veel aan 5G, maar als je een smartphone zoekt waar je jaren mee vooruit wilt, dan kan 5G wel iets zijn waar je later wel gebruik van wilt maken. De Galaxy A72 (met een adviesprijs van € 449,-) is gelijktijdig met de goedkopere Samsung Galaxy A52. Dat toestel komt in twee uitvoeringen: de Galaxy A52 (€ 349,-) en Galaxy A52 5G (€ 429,-). Speelt 5G een rol in je afweging bij de smartphonekeuze, dan is de Galaxy A52 5G zeker ook het overwegen waard.

Maar wanneer je de Galaxy A72 vergelijkt met de goedkopere uitvoeringen, dan zijn er meer zaken eigenaardig. De Galaxy A72 is een slagje groter en heeft een wat groter scherm (6,7 inch) ten opzichte van de Galaxy A52 (6,5 inch). De Galaxy A52 5G beschikt over een scherm met hogere verversingssnelheid (120 hertz), wat zorg voor vloeiender lopend beeld. De Galaxy A72 en Galaxy A52 weer niet. Tenslotte beschikken alle drie de smartphones over dezelfde camera’s, met als enig verschil dat de Galaxy A72 over een wat betere macrocamera beschikt.

Het zijn verwarrende keuzes die Samsung maakt met de A72 en A52. Verklappen ze misschien dat Samsung onzeker is over de populariteit van 5G in Nederland?

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Op alle vlakken degelijk

Los van 5G ontbreekt het aan weinig bij de Galaxy A72. De smartphone is degelijk ontworpen en met het camera-eiland aan de achterzijde doet het ontwerp denken aan de duurdere Galaxy S21-serie. Het waterbestendige toestel heeft een kunststof achterzijde en rand rondom de smartphone. Misschien voelt het wat minder luxe dan glas en metaal. Op het oog neem je het niet waar, en glas is altijd breekbaar. Nadelig is het dus zeker niet.

Ook van Apple-achtige flauwekul als een ontbrekende audiopoort of adapter in de doos is bij de Galaxy A72 geen sprake.

Scherm

Het amoledscherm aan de voorzijde heeft een (voor Samsung herkenbaar) gaatje in het midden van de bovenzijde voor de frontcamera. De beeldkwaliteit is zoals je van Samsung gewend bent: kleurrijk en scherp genoeg dankzij de Full-HD-resolutie. De schermhelderheid had iets beter gekund, maar is net aan genoeg om in de volle zon het scherm af te kunnen lezen.

Onder het scherm zit de vingerafdrukscanner geplaatst. Deze werkt voor zo’n type vingerafdrukscanner behoorlijk accuraat en vlot.

©PXimport

Hoge verversingssnelheid

Het scherm beschikt over wat hogere verversingssnelheid van 90 hertz, wat beeldovergangen soepeler laat lopen. Dat oogt prettig, maar onmisbaar is het zeker niet. Houd er tevens rekening mee dat het wel zijn tol eist van de accu.

Desondanks hoef je je niet veel zorgen te maken over de accuduur. De accucapaciteit van de Galaxy A72 is met 5.000 mAh fors te noemen. Bovendien beschikt de smartphone over een bescheiden processor, geen ultrahoog resolutiescherm of 5G. Zaken die behoorlijk zwaar op de accu drukken. Dus zelfs met een verversingssnelheid van 90 hertz is anderhalve dag op een acculading prima te doen. Wanneer je dit terugschroeft naar 60 hertz haal je de twee dagen wel, hoewel het natuurlijk afhankelijk is van je gebruik.

Rekenkracht

Intern beschikt de Samsung Galaxy A72 over een Snapdragon 720G processor en 6GB werkgeheugen. In de vorige alinea noemde ik deze bescheiden, snelheidsrecords worden in benchmarks niet gebroken. Dat is ook niet gek, de chipset stamt uit 2020 en is eigenlijk al wat ouder. In praktijk merk je echter weinig vertraging. Voor games en zware AR-apps is het misschien wat karig, maar de zaken waar je een smartphone voor koopt, worden zonder vertraging uitgevoerd.

Je krijgt 128GB aan opslag, waarvan er nog zo’n 100 beschikbaar is voor jou. Hoewel een flink deel al door het systeem wordt gebruikt, is dat niet erg. Je kunt de opslag desgewenst uitbreiden met een geheugenkaart.

©PXimport

Camera

Zoals je van Samsung mag verwachten is de smartphone uitgerust met goede camera’s, waarbij de camera’s zowel functioneel als kwalitatief de moeite waard zijn. Natuurlijk kunnen ze niet opboksen tegen de duurste Samsung-smartphones en iPhones, maar vergeleken met zijn prijsconcurrenten heeft Samsung meer te bieden. Functioneel wordt er veel mogelijk gemaakt door de vier lenzen aan de achterzijde. Naast de reguliere lens, beschikt de smartphone over een groothoek-, zoom- en macrolens.

Bij veruit de meeste smartphones zijn de verschillen tussen de reguliere lens en de andere lenzen groot. Vooral een macrocamera stelt vaak qua scherpte en lichtsterkte dusdanig teleur dat je je afvraagt waarom deze überhaupt geplaatst is. Dat is bij deze vier lenzen minder het geval, maar verschil tussen de reguliere en andere camera’s is waarneembaar. De reguliere lens weet in alle omstandigheden een goede foto of video te nemen. Wanneer er weinig licht voorhanden is, helpt zelfs de nachtmodus je. Hoewel je in dat soort gevallen niet aan wat ruis- en bewegingsonscherpte ontkomt.

©PXimport

©PXimport

©PXimport

©PXimport

Alle vier de camera's van de Galaxy A72 in praktijk, van links naar rechts: reguliere camera, zoomlens, groothoeklens, macrolens.

De andere camera’s zijn wat minder lichtsterk en leggen wat minder detail vast. Toch hoef je niet te kniesoren als het fotomoment om een zoom- of groothoeklens vraagt, want deze camera’s leggen alles ook boven verwachting goed vast. Je moet er echter wel rekening mee houden dat deze lenzen wat minder lichtsterk zijn en de groothoeklens een beetje fisheye-effect geeft, waarbij alles een beetje ronder lijkt te lopen dan dat je het zelf ziet.

De macrocamera legt redelijk wat detail vast. Het is geen overbodige lens te noemen. Maar écht goede plaatjes, dat schiet ‘ie niet. Ik denk dat Samsung dat zelf ook weet, want om de macrocamera te gebruiken moet je eerst graven in de cameramodi.

Android 11

Samsung heeft Android 11 behoorlijk verbouwd met zijn OneUI 3.0-schil. Het is herkenbaar en Samsung voegt steeds meer keuzevrijheid toe. Bijvoorbeeld in de extra Samsung-apps. Die worden niet standaard meer allemaal meegeïnstalleerd. Digitale assistent Bixby is nog wel zonder keuze aanwezig, maar lijkt langzaam steeds meer naar de achtergrond te verdwijnen. Wat positief is, Bixby weet nog altijd niet te overtuigen.

Hoewel je veel keuzemogelijkheden, instelmogelijkheden en een herkenbaar ontwerp van Samsung krijgt, is er nog altijd bloatware aanwezig van Microsoft en Facebook. Iets wat helaas al jaren aan de gang is. Toch is er een kleine trendbreuk te merken. De McAfee-bloatware, die een onnodige virusscanner in de telefooninstellingen plaatste, lijkt volledig te zijn verdwenen. Hoera!

Voor wat betreft ondersteuning ben je als het aankomt op Android-smartphones het beste af bij Samsung. Samsung belooft minstens drie Android-versie-updates en een jaar langer veiligheidsupdates. Hoewel dat nog altijd beter kan, is het goed dat Samsung zijn update-verantwoordelijkheid steeds serieuzer neemt, in een tijd dat veel fabrikanten daar steeds lakser mee om lijken te gaan. Het maakt de Galaxy A72 een duurzamere optie dan veel andere smartphones in dezelfde prijscategorie.

Alternatieven voor de Samsung Galaxy A72

De beste alternatieven voor de Galaxy A72 komen uit de koker van Samsung zelf. De Galaxy A52 en Galaxy A52 5G. Beide smartphones zijn een slagje goedkoper en kleiner. De verschillen op cameragebied zitten hem met name in de extra lenzen. Bovendien is de 5G-uitvoering wellicht iets toekomstbestendiger vanwege 5G.

In deze prijsklasse zijn ook veel Chinese merken actief: Motorola met de Moto G100, Xiaomi met de Mi 11 Lite en Poco F3 en OnePlus met de OnePlus Nord. Deze toestellen lijken op papier vaak beter, maar kunnen het op softwaregebied - met name support - niet bijbenen. Ook de camera van de Samsung A72 is kwalitatief meer het aanbevelen waard.

Conclusie: Samsung Galaxy A72 kopen?

Net als de andere smartphones van Samsung is de Galaxy A72 een smartphone waar je je geen buil aan kunt vallen. De support is beter dan andere Androidfabrikanten, de accuduur is uitstekend evenals de camera. Het enige waar je rekening mee moet houden is dat de smartphone geen 5G ondersteunt. Alternatieven als de Galaxy A52 en Galaxy A52 5G zijn misschien net iets interessanter.

Je smartphone gebruik je wellicht voor allerlei handige zaken, maar wist je dat je je telefoon ook kunt gebruiken om apparaten in je huis te bedienen? Vaak heb je daar niet eens zoveel voor nodig. Maar hoe begin je en waar moet je allemaal op letten?

We gebruiken thuis steeds meer slimme apparaten die het leven moeten vergemakkelijken. Bijna alle apparaten die je op internet aansluit, zoals een televisie of een basisstation voor slimme lampen, kun je op afstand bedienen of in ieder geval via je wifi-verbinding thuis aansturen. Dat hangt natuurlijk af van het merk en type producten dat je gebruikt en via welke protocollen dit gaat, maar het heeft ook te maken met je telefoon.

Wanneer is een apparaat slim?

Een slim apparaat is een lamp, thermostaat, tv, stekker, gordijnmotor of sensor die via wifi, bluetooth of een standaard als Matter verbonden is met internet en op afstand te bedienen is. Dat bedienen kan bijvoorbeeld via een app van de fabrikant van de apparatuur, maar het is ook mogelijk met de app van Google, Google Home. Deze app is op de meeste Android-toestellen aanwezig, maar als dat bij jou niet het geval is, kun je deze downloaden via de Google Play Store. De app is er ook voor de iPhone en werkt vrijwel hetzelfde. We gebruiken in dit artikel de Android-versie voor alle uitleg en afbeeldingen.

Google Home

Google Home is de app die al die apparaten verzamelt en bestuurt; je bedient ze met tikken op je scherm, via het snelle bedieningspaneel van Android en met spraak via de Google Assistant. Wanneer je apparaten in de Google Home-app toevoegt, kun je er routines mee bouwen: vaste acties die automatisch of met één tik worden uitgevoerd, zoals alle lampen uit zodra je het huis verlaat of de verwarming lager zodra iedereen slaapt. Inmiddels kun je met Google Home al meer dan 50.000 apparaten aansturen; je herkent ze aan de Works with Google Home of Matter-logo's.

Starten met aansturen

Om je slimme apparaten te kunnen aansturen, gebruik je een Android-telefoon met Android 11 of hoger. Het werkt in principe ook met oudere versies, maar sinds versie 11 kun je de meeste opties voor slimme apparaten direct vanaf je vergrendelingsscherm benaderen en hoef je dus niet eerst de app te openen om je apparaten te bedienen. Installeer de Google Home-app uit de Play Store en meld je aan met je Google-account. Aanmelden is vereist zodat de instellingen voor al je apparaten worden opgeslagen en ook via andere Android-toestellen zijn te bereiken. Je kunt er ook voor kiezen om een nieuw account aan te maken, dat je dan bijvoorbeeld met je huisgenoten kunt delen. Op die manier kan iedereen in huis bij dezelfde instellingen voor je slimme apparaten en hoef je je persoonlijke data niet met je huisgenoten te delen. Met de Google Home-app kun je eenvoudig schakelen tussen meerdere accounts, dus het is in theorie mogelijk om meerdere slimme huizen te beheren.

Systemen zijn niet altijd compatibel

Voordat je een slim apparaat kunt toevoegen aan Google, moet dat apparaat eerst al zijn ingesteld met de app van de fabrikant, bijvoorbeeld Philips Hue, IKEA Home smart, Tado of de app van je gordijnmotor. Daarna koppel je ze in Google Home. Het is handig om minstens één slimme lamp of slimme stekker te hebben om mee te oefenen, plus bijvoorbeeld een televisie met Chromecast-functionaliteit. Heb je een smartspeaker of smartdisplay met ingebouwde Google Assistant (zoals de Nest Hub), dan kun je die gebruiken als extra microfoon in huis, maar strikt nodig is die niet, omdat je ook via je telefoon tegen de Assistant kunt praten. Apple-gebruikers hebben een vergelijkbaar systeem via Apple HomeKit en de Apple Home-app. Apple gebruikt een gesloten systeem, waardoor je niet kunt communiceren met Google Home en moeten de apparaten die je met een Apple-smartphone wilt aansturen, ook specifiek compatibel zijn met Apple HomeKit. Via Home Assistant - een losstaand protocol voor slimme apparaten - is het mogelijk om een koppeling te maken tussen Android-apparaten en Apple-apparaten, maar daar gaan we in dit artikel niet verder op in.

©sdx15 - stock.adobe.com

Lees ook: Philips Hue SpatialAware: dit is het en zo gebruik je het

Apparaten toevoegen en huis indelen

Om Google Home te gebruiken voeg je je eerste apparaten toe aan de Google Home-app en deel je ze logisch in kamers in, zodat aansturen en automatiseren later veel eenvoudiger wordt. Je opent eerst Google Home, controleert of het juiste huis geselecteerd is; als dit nog niet is aangemaakt, maak je dat aan. Vervolgens voeg je een nieuw apparaat toe met de +-knop, rechts bovenin. Tot slot kies je voor Apparaat.

Koppelen

Je krijgt nu de mogelijkheid om een apparaat direct toe te voegen door middel van een QR-code, die je vaak achter op een product vindt. Apparaten die Matter of Nest ondersteunen, kun je op deze manier dus direct toevoegen. Wil je een apparaat toevoegen dat geen Matter-ondersteuning biedt, dan kan dat alleen als je het betreffende apparaat hebt geconfigureerd via het systeem van dat merk, bijvoorbeeld een lamp van Philips Hue die aan de Hue-bridge is gekoppeld. In dat geval kies je voor de optie Apps of services koppelen. Vervolgens krijg je een overzicht van alle compatibele diensten die met Google Home werken.

Lees ook: Matter uitgelegd: de nieuwe standaard voor een zorgeloos slim huis

Toestemming verlenen

Om een apparaat via deze route toe te voegen aan Google Home, moet je inloggen bij het account van de fabrikant waarvan je de dienst afneemt, bijvoorbeeld Philips Hue. Er komen nog wat meldingen in beeld omtrent de mogelijkheden die Google krijgt met betrekking tot de data van je externe account.

Wanneer de apparaten zichtbaar zijn als tegels, houd je een tegel even vast en kies je voor het tandwieltje. Vervolgens tik je op Ruimte en kun je het apparaat eventueel nog in een andere ruimte plaatsen. Dat kan door de betreffende ruimte aan te tikken uit de lijst, of zelf een nieuwe ruimte aan te maken. Het is handig om je apparaten onder te verdelen in ruimtes, omdat je - bijvoorbeeld in het geval van lampen - deze per ruimte in één keer kunt uitschakelen. Zo kun je dan bij je bedtijdroutine eerst de lichten in de woonkamer uitschakelen en daarna die op de overloop, zonder dat je je hele huis in duisternis brengt of juist iedere lamp afzonderlijk moet uitzetten.

Apparaten handmatig en met spraak bedienen

Heb je al je apparaten toegevoegd en eventueel onderverdeeld in verschillende ruimtes, dan kun je ze nu bedienen via je Google Home-app. Open de app, tik op de knop Alle apparaten bovenaan en je ziet alle tegels van de in Google Home aanwezige apparaten. Tik bijvoorbeeld op een lamptegel om die direct aan of uit te schakelen, of houd de tegel even vast om een schuifregelaar voor helderheid of kleur te zien.

Voor een slimme thermostaat tik je op de thermostaat-tegel en verschuif je de temperatuur hoger of lager; vaak kun je ook kiezen tussen de modi Verwarmen of Verkoelen, maar dat is afhankelijk van de aangeboden functies in het apparaat zelf, want niet alle functies zijn ook altijd te benaderen vanuit Google Home. Ook een andere handige optie is het bedienen van je televisie. Heb je een tv of Chromecast gekoppeld, dan kun je via de tegel media pauzeren of stoppen. Vervolgens activeer je spraakbediening door op je Android-telefoon de Google Assistant op te roepen, bijvoorbeeld via de Assistant-knop, een veegbeweging of door "Hey Google" te zeggen. Vervolg die aanroep dan door concrete opdrachten als "Doe de lampen in de woonkamer uit", "Zet de thermostaat op 20 graden" of "Speel Netflix op tv woonkamer". Omdat de Google Assistant de door jou opgegeven namen en kamers uit Google Home gebruikt, loont het dat je die eerder netjes hebt ingesteld.

Slimme routines maken

Nu je weet hoe je apparaten direct bedient, laten we je zien dat je ook automatiseringen of routines kunt instellen, zodat combinaties van acties met één tik of automatisch worden uitgevoerd. Om dat voor elkaar te krijgen in de Google Home-app tik je onderaan op de knop Automatisering en kun je kiezen uit een aantal voorgestelde routines, zoals wat er gebeurt als je van huis weggaat, of juist aankomt. Het nadeel hiervan is dat je wel de locatie-instellingen op je telefoon moet aanzetten en je huisadres in Google Home moet instellen, maar we kunnen goed voorstellen dat je daar niet op zit te wachten, privacytechnisch gezien dan. Als je een nieuwe routine wilt maken, tik je rechtsboven op de knop Nieuw > Automatisering. Geef de automatisering eerst een naam, zodat deze alvast kan worden opgeslagen nog voordat je iets instelt. Een routine bestaat altijd uit drie delen: een starter, een voorwaarde (die is optioneel) en een actie. Een starter kun je het beste zien als een gebeurtenis, bijvoorbeeld: het is 20:00, er wordt een beweging gedetecteerd, of de temperatuur van de slimme thermostaat is lager dan 16 graden. Een starter kan ook een spraakopdracht zijn. Stel dat je een 'Alles uit'-routine wilt: je geeft de routine een naam, kiest als trigger bijvoorbeeld het spraakcommando "Ik ga weg" en voegt als acties toe dat alle lampen uit moeten, de thermostaat naar 17 graden gaat en de tv wordt uitgezet.

Lampen automatisch aanpassen

Voor een filmavond-scenario maak je een automatisering die handmatig start of op een spraakzin als "Filmavond": je selecteert dan bij Actie bewerken de lampen in de woonkamer en zet de helderheid naar bijvoorbeeld 20 procent, je zet eventueel gekleurde lampen op warm wit en schakelt een slimme stekker van de sfeerverlichting in. Heb je gordijnen met een slimme motor, dan voeg je toe dat die naar 100 procent dichtgaan. Tot slot wijs je de tv- of Chromecast-tegel toe om een bepaalde app te starten of in elk geval de tv in te schakelen. Omdat deze routines gebruikmaken van de apparaten en kamers die je eerder hebt ingericht, zie je direct hoe belangrijk een goede basisconfiguratie is.

Automatiseren op tijd, locatie en aanwezigheid

Nu je basisroutines hebt, ga je een stap verder door je huis zichzelf te laten aanpassen op tijd, locatie en aanwezigheid, zodat je smartphone meer regisseur dan bedieningspaneel wordt. In Automatisering kun je een routine laten starten op vaste tijden, bij zonsopkomst of zonsondergang of wanneer de toestand 'Thuis' of 'Afwezig' verandert. Stel bijvoorbeeld een ochtendroutine in die op werkdagen om 7:00 uur de thermostaat naar 20 graden zet, de gordijnen in de woonkamer op 50 procent opent en de keukenlampen op 60 procent helderheid inschakelt. In de avond kun je een routine laten starten rond zonsondergang, zodat de buitenlamp en de lamp bij de voordeur automatisch aangaan. Aanwezigheidsdetectie gaat nog een stap verder: Google Home kan via de locatie van je telefoon en sensors van bijvoorbeeld een Nest-thermostaat of Nest-speakers bepalen of er iemand thuis is. Wanneer iedereen weg is, kan de Afwezig-routine lampen uitzetten, de thermostaat terugschakelen en eventueel een robotstofzuiger starten. Je stelt dat in via de Instellingen in Google Home onder aanwezigheidsdetectie, waar je toestemming geeft voor gebruik van je telefoonlocatie en aangeeft welke apparaten mogen 'meekijken'.

Concrete scenario's

Nu je de algemene principes beheerst, richt je je op drie alledaagse toepassingen die samen veel comfort opleveren: licht, warmte en entertainment. Voor verlichting maak je in Google Home aparte scènes aan via Automatisering, zoals 'Thuiswerken' met helder wit licht op 80 procent in je werkkamer en 'Ontspannen' met warm licht op 30 procent in de woonkamer. Je roept ze op met "Hey Google, thuiswerken" of via een tegel in het bedieningspaneel. Voor verwarming stel je in de Google Home-app temperatuurschema's in voor je Nest-thermostaat, bijvoorbeeld overdag 20 graden en 's nachts 17 graden; voor warm water kun je eveneens schema's instellen, zodat de slimme boiler niet onnodig aanstaat. De routine 'We zijn weg' verlaagt de temperatuur en zet lampen uit. Voor tv-bediening koppel je je Chromecast of ingebouwde Chromecast-tv aan Google Home en wijs je die toe aan de kamer 'Woonkamer'. Daarna werkt "Hey Google, speel YouTube op tv woonkamer" of je tikt in de app op de tv-tegel om afspelen te pauzeren of te stoppen. Als je deze drie functies eenmaal soepel bedient, zie je hoe makkelijk het is om extra apparaten, zoals gordijnen of een slimme stekker voor je koffiezetapparaat, in bestaande routines in te passen.

Noodzakelijk onderhoud en uitbreiden

Nu je smartphone de centrale afstandsbediening van je slimme huis is, is het belangrijk dat je installatie veilig, overzichtelijk en toekomstbestendig blijft. Controleer regelmatig in Google Home onder Settings en Devices of er geen oude of dubbele apparaten meer staan, bijvoorbeeld een lamp die je hebt vervangen; verwijder ongebruikte apparaten, zodat routines niet breken en blijven hangen omdat een bepaald apparaat niet meer bestaat. Kijk af en toe ook kritisch naar machtigingen: in aanwezigheidsdetectie bepaal je expliciet welke apparaten en telefoons mogen meedoen aan 'Thuis' en 'Afwezig' en dus jouw locatie kunnen opvragen. Dat is misschien niet altijd gewenst. Koop je uitbreidingen, test die nieuwe apparaten eerst in een simpele routine, zoals een losse scène voor één kamer, voordat je ze in al je automatiseringen opneemt. Controleer daarnaast ook op updates: Google Home wordt bijvoorbeeld regelmatig bijgewerkt, zeker nu er ook steeds meer AI-functies worden toegevoegd. En ook je slimme apparatuur: vaak wordt er nieuwe firmware uitgebracht, maar die kun je niet vanuit Google Home updaten; dat moet doorgaans via het slimme apparaat zelf of de aangesloten hub. Tot slot kun je, mocht je later voor het Apple-ecosysteem kiezen, veel apparaten dankzij Matter eenvoudig ook aan Apple Home koppelen, al beheer je ze dan in een aparte app. Door regelmatig op te ruimen, updates te installeren en je routines te finetunen, blijft je slimme huis betrouwbaar en voelt je smartphone echt als een krachtige, maar toch overzichtelijke universele afstandsbediening.

Hazelight Studios, de ontwikkelaar van de succesvolle coöperatieve games It Takes Two en Split Fiction, heeft een nieuwe game in ontwikkeling en is op dit moment bezig met de opnames ervoor.

Enige tijd geleden gaf regisseur Josef Fares al aan dat er een nieuwe game in ontwikkeling was bij de studio, maar nu heeft hij op social media een foto geplaatst waarop Fares te zien is met drie acteurs in motion capturing-pakken. Daarmee wordt dus duidelijk gemaakt dat de opnames voor de game in ieder geval al in volle gang zijn.

Overigens is de identiteit van de acteurs niet bekend. Fares houdt zijn arm voor de gezichten van de acteurs. Mogelijk zijn het dus bekende acteurs en wil hij dat nog verhullen, al is dat speculatie. Over speculatie gesproken: het feit dat er drie acteurs te zien zijn, doet sommige fans vermoeden dat de nieuwe game van Hazelight mogelijk met drie spelers tegelijk te spelen valt in plaats van twee, maar ook dat is nog alles behalve bevestigd.

Over de games van Hazelight Studios

Hazelight Studios is gespecialiseerd in het creëren van games die coöperatief doorlopen moeten worden. No Way Out, It Takes Two en Split Fiction vergen allen twee spelers. Daarbij draait het om samenwerken, wat hun games een populaire bezigheid maakt voor gamende koppels en vrienden.

It Takes Two bleek een grote hit voor de studio. In het spel spreekt een dochter van een ruziënd stel een vloek over het tweetal uit, waardoor ze minuscuul worden. Ze zullen moeten leren communiceren en samenwerken om zich uit deze hachelijke situatie te redden, terwijl ze als kleine poppen door een uitvergrote versie van hun huis en tuin reizen.

Na het succes van It Takes Two bracht Hazelight het conceptueel vergelijkbare Split Fiction uit. Die game draait om twee schrijvers, Mio en Zoe, die worden ingehuurd om verhalen te creëren voor een technologie die deze verhalen levensecht kan simuleren. De vrouwen worden door het bedrijf achter de technologie echter gevangen in een simulatie, en in de game wordt er constant tussen de twee verhalen van Mio en Zoe geschakeld. Dat levert zowel fantasievolle als futuristische settings op.

Zowel It Takes Two als Split Fiction komen met een Friend Pass. Dat houdt in dat maar één speler de game hoeft te kopen, en de tweede speler gratis online mee kan spelen. De games zijn ook via splitscreen samen op de bank speelbaar.