Samsung komt volgende maand met de Galaxy A50, een mid-range smartphone met functies die we vooral kennen van duurdere toestellen. Computer!Totaal schrijft vanaf het Mobile World Congress in Barcelona alvast een Samsung Galaxy A50 hands on.

De Samsung Galaxy A50 is een splinternieuwe Android-telefoon die medio maart verschijnt voor 349 euro. Voor dat geld krijg je een smartphone met een vingerafdrukscanner onder het oled-scherm, een grote accu en een driedubbele camera op de achterkant. Dat klinkt bijna te mooi om waar te zijn. Zit er een addertje onder het gras?

Groot oled-scherm met vingerafdrukscanner

Het eerste punt dat opvalt: de voorkant van de smartphone bestaat bijna helemaal uit scherm, met bovenin een smalle inkeping voor de frontcamera. Door de full-hd-resolutie oogt het display scherp en het oled-paneel levert op het eerste gezicht een hoog contrast en mooie kleuren.

De grote verrassing zit echter onder het scherm. Samsung heeft de Galaxy A50 namelijk uitgerust met een optische vingerafdrukscanner onder het display. Leg je je vinger op de aangewezen locatie op het scherm dan ‘ziet’ de scanner je vingerafdruk en ontgrendelt je toestel.

De Galaxy S10 (Plus) heeft ook een vingerafdrukscanner onder het scherm, maar dat is een ultrasone scanner die op papier sneller en veiliger is dan de optische scanner van de A50. Dat wil niet zeggen dat de mid-range smartphone een slechte scanner heeft. Tijdens mijn eerste indruk reageerde de vingerafdrukscanner snel en accuraat. Hij is echter niet zo snel als een traditionele scanner voor- of achterop een ouder toestel.

©PXimport

Drie camera's achterop

Voorop de Galaxy A50 zit een 25 megapixel frontcamera. Klinkt indrukwekkend en hij lijkt ook scherpe en kleurrijke selfies te maken. De meeste aandacht gaat echter uit naar de driedubbele cameracombinatie achterop. Die bestaat uit een primaire lens (25 megapixel), een groothoeklens (8 megapixel) en een dieptesensor (5 megapixel). De dieptesensor helpt de camera bij het maken van foto’s met een wazige achtergrond, terwijl de groothoeklens (123 graden) een – je raadt het al – groter deel van de omgeving vastlegt.

Hieronder zie een voorbeeld: links de normale camera, rechts is de groothoeklens ingeschakeld.

©PXimport

©CIDimport

Hoewel een beursvloer allesbehalve geschikt is om de camera’s goed te testen, laat de Galaxy A50 een prima eerste indruk achter. De groothoeklens vangt inderdaad een breder beeld en de primaire camera is snel en maakt detailrijke plaatjes met natuurechte kleuren. In onze Galaxy A50-review gaan we dieper in op de kenmerken en prestaties van de drie camera’s.

©CIDimport

©CIDimport

Hoera, een grote accu

Het laatste opvallende kenmerk van de Galaxy A50 is persoonlijk mijn favoriet. Gebruikers klagen al jaren dat hun smartphone snel leeg is, maar fabrikanten doen weinig om de accuduur te verlengen. En dat terwijl de oplossing simpel is: stop een grotere accu in het toestel. Samsung doet dat nu en geeft de A50 een 4000 mAh batterij. Op papier kan je daar anderhalve dag mee vooruit, misschien zelfs twee als je het toestel minder gebruikt. Hoe de accuduur in de praktijk is, weet ik natuurlijk nog niet – check binnenkort de uitgebreide review van de Samsung Galaxy A50.

Fijn is dat het toestel beschikt over een usb-c-aansluiting en geleverd wordt met een vrij snelle 15 Watt-oplader. Volgens Samsung laadt de accu binnen dertig minuten voor zo’n vijftig procent op. Draadloos opladen is niet mogelijk, maar dat is een begrijpelijke bezuiniging.

©CIDimport

Voorlopige conclusie

De concurrentie in het middensegment is fel. Nokia, Xiaomi en Motorola zijn slechts enkele merken die goede smartphones verkopen. Samsung lijkt met de Galaxy A50 echter een interessant alternatief in handen te hebben. Het toestel beschikt over een grote accu, innovatieve vingerafdrukscanner en een interessante cameracombinatie. Gecombineerd met de vlotte hardware, Android 9.0 (Pie) en het scherpe prijskaartje van 349 euro is de A50 een mid-ranger om naar uit te kijken.

Hideki Sato, de ontwerper van zo goed als alle spelcomputers van het Japanse bedrijf Sega, is op 77-jarige leeftijd overleden.

Volgens de Japanse X-account Beep21 (via Eurogamer) is dat afgelopen weekend gebeurd. Precieze details over zijn overlijden zijn er niet.

Sato werd ook wel liefkozend de 'vader van Sega-hardware' genoemd. Hij ging in 1971 bij Sega aan de slag en leidde in de jaren negentig de research & development-afdeling binnen Sega. Begin jaren nul was hij kort de directeur van Sega.

Sato en zijn team ontworpen de meeste hardware van Sega, waaronder consoles zoals de Mega Drive en Dreamcast, alsmede de meeste arcademachines van het bedrijf. In 2008 vertrok hij bij Sega.

Over Sega als consolebedrijf

Sega kreeg vooral voet in de markt met zijn arcademachines, maar bracht ook spelcomputers uit waarmee het zeker in de jaren negentig van de vorige eeuw veel succes had en geduchte concurrentie voor Nintendo vormde.

Met de komst van PlayStation werd Sega's positie binnen de spelcomputermarkt echter steeds kleiner, en na enkele misstappen bij de release van de Saturn-console, bracht het bedrijf al snel de opvolger uit, de Dreamcast. Hoewel deze console geliefd was onder de fans en nog altijd als een van de betere projecten van het bedrijf wordt gezien, bleek het de allerlaatste spelcomputer van Sega te worden. Sindsdien brengt het bedrijf zijn games naar consoles van Nintendo, Sony en Microsoft en pc.

Worstelaar en influencer Logan Paul heeft zijn zeldzame Pikachu Illustrator-Pokémon-kaart verkocht voor 16,49 miljoen dollar.

De kaart werd in 1998 uitgereikt aan winnaars van een tekenwedstrijd georganiseerd door Coro Coro, een Japans mangamagazine. De kaart is zo’n 40 keer gedrukt en is nooit in winkels verkocht, waardoor deze al snel veel geld waard was. Ook werd de art gemaakt door Atsuko Nishida, de artiest die de eerste ontwerpen van Pikachu maakte, en heeft de Pikachu Illustrator-kaart in kwestie een PSA 10-beoordeling. Dat is de hoogste beoordeling van de toestand van Pokémon-kaarten.

Verkocht tijdens veiling

In 2021 kocht Logan Paul de kaart voor 5,28 miljoen dollar, waardoor het meteen de duurste Pokémon-kaart ooit werd. Ook liet hij een ketting en hoes van zo’n 70.000 dollar maken, die hij droeg tijdens verschillende worstelwedstrijden.

De Pikachu Illustrator-kaart werd verkocht via een veiling, die tussen 4 januari en 14 februari liep. Met een openingsbod van 500.000 euro liep het bedrag uiteindelijk op tot zo’n 16,5 miljoen dollar, waarna Guinness World Records bevestigde dat het wederom om de duurste Pokémon-kaart ooit gaat. De nieuwe eigenaar van de kaart is niet bekend.